Leven in Leuven

Eerste Vlaamse Dag tegen Eetstoornissen op de Sociale School in Heverlee

Op zondag 29 september 2013 organiseert de eetstoornisvereniging AN-BN vzw op de Sociale School in Heverlee voor het eerst in Vlaanderen een Dag tegen Eetstoornissen. Van 9:30 tot 16:00 is iedereen er welkom: mensen die zelf een eetstoornis (gehad) hebben en daarover ervaringen willen uitwisselen, mensen die iemand met een eetstoornis kennen en de mechanismen erachter beter willen leren begrijpen, hulpverleners, maar ook andere geïnteresseerden.

Er staat heel wat op het programma, van informatieve sessies over creatieve workshops tot praatgroepen. Uniek is dat negen ‘ambassadeurs’ er openlijk komen spreken over hun persoonlijke ervaringen en zo het taboe doorbreken dat ook vandaag nog op eetstoornissen rust. Zo hebben Marc Denauw en Marie-Josée Verhoeven een dochter die anorexia heeft gehad. Zij hebben er net een maandenlange sponsortocht voor AN-BN op zitten en komen uitleggen waarom er bij de aanpak van eetstoornissen meer aandacht zou moeten gaan naar de context. Verschillende andere ambassadeurs van AN-BN getuigen over de complexiteit van eetstoornissen, over het moeilijke herstelproces en wat hen daarbij geholpen heeft.

Meer informatie:

• De website van de Dag tegen Eetstoornissen
• Het volledige programma van de Dag tegen Eetstoornissen
• De website van eetstoornisvereniging AN-BN vzw
• De website van de Sociale School in Heverlee

Open brief over kinderopvang van schepen Bieke Verlinden aan minister Vandeurzen

Aangezien het tekort aan kinderopvang een probleem blijft, neemt Leven in Leuven de open brief van schepen Bieke Verlinden over. Aarzel niet jullie ervaringen of mening in de commentaren met ons te delen.

Geachte minister Vandeurzen

Ik schrijf u in naam van jonge ouders. En daar hebben we er veel van in onze stad.
Een noodkreet uit Leuven.

Met grote verbijstering vernam ik onlangs uw nieuwe plan om het tekort aan kinderopvang tegen te gaan. Tegen 2016 wil u dat heel Vlaanderen aan de ‘norm van 50 procent’ voldoet: de helft van alle kinderen tussen 0 en 3 jaar moet een opvangplaats hebben. Een nobel streefdoel, dat zeker. Maar wel een dat iedere vorm van realiteitszin uit het oog verliest.
Volgt u even mee?

Leuven probeert
In Leuven proberen we al jaren het kinderopvangbeleid mee te sturen en onze verantwoordelijkheden als stad op te nemen. Zo hebben we onlangs niet alleen een nieuwe crèche gebouwd die voorzien is op uitbreiding, we hebben ook bijkomende kinderopvangplaatsen gecreëerd met eigen middelen. Door het uitblijven van uitbreidingsmogelijkheden langs u om, zijn we in deze financieel moeilijke tijden zo vrij geweest uw verantwoordelijkheid over te nemen. Resultaat: 37 extra opvangplaatsen, goed voor een vijftigtal kindjes meer die opgevangen kunnen worden (niet ieder kind heeft immers een voltijdse opvangplaats nodig en door de kleine gaatjes op te vullen proberen we de plaatsen maximaal in te vullen).

Daarnaast hebben we op vraag van en samen met de sector een overkoepelend aanmeldingssysteem gecreëerd. Het vergemakkelijkt de zoektocht voor ouders en biedt een bijzondere administratieve ondersteuning voor de opvanginitiatieven. In combinatie met een statistische formule, kunnen we iedere aanvraag perfect monitoren en het kinderopvangtekort gedetailleerd in kaart brengen. We kunnen vandaag heel precies de kinderopvangbehoefte – lees nood – in onze stad meedelen. We kennen het aantal aanvragen, we weten wie onze aanvragers zijn en wat hun concrete opvangvraag inhoudt. Pionierswerk in Vlaanderen dat tevens mee de aanleiding vormde voor uw nieuwe decreetvorming: het werd de inspiratiebron voor de ‘kinderopvangzoeker’ die u binnenkortin heel Vlaanderen wil invoeren.

Het streefcijfer en de werkelijkheid
Leuven heeft volgens uw cijfers momenteel een opvanggraad van 52.6 % voor kinderen tussen 0 en 3. Dat is meer dan de helft en dus krijgen we van u goede punten. Gevolg: tot 2016 krijgt Leuven geen middelen om in extra kinderopvangplaatsen te voorzien. Logisch, toch? Mag ik u er, met de cijfers in de hand, op wijzen dat in Leuven 79 % van de kinderen tussen 0 en 3 jaar een aanvraag voor kinderopvang heeft gedaan? Dat is 29% méér dan uw streefcijfer van 50 %. Bovendien is de nood nog groter als je beseft dat vele ouders, omwille van de centrumfunctie die onze stad vervult, hun kinderen liever dichter bij het werk afzetten om stress en mobiliteitsproblemen te vermijden.

Het is vooral de grote mate van laksheid in uw houding jegens onze stad die me tegen de borst stuit. Door te opteren voor ongenuanceerd eenheidsbeleid miskent u de reële situatie in het veld en gaat u voorbij aan enkele significante variabelen. De opvangnood in Leuven is dan ook heel wat anders dan die van pakweg Oostrozebeke. Ik wil daarmee de nood in Oostrozebeke niet onder de mat vegen, maar ik vraag u wel om te kijken naar de effectieve opvangbehoefte. De tewerkstellings- en opleidingsgraad in Leuven is erg hoog, terwijl het sociale netwerk (en dus de informele kinderopvang) kleiner is dan in andere Vlaamse steden.

Los van de hoge opleidingsgraad van moeders in Leuven (een belangrijke barometer om de kinderopvangnood in te schatten), zijn we er ook in geslaagd om vele kwetsbare gezinnen te bereiken en hen te betrekken om hun kansen op de arbeidsmarkt te vergroten. En toch. Toch worden we elke dag geconfronteerd met schrijnende verhalen van ouders die hun werk dreigen te verliezen of ouders die geen werk kunnen zoeken.

Steden vragen extra inspanningen
En nu moeten we via de media vernemen dat u Leuven laat voor wat het is? Omdat we volgens uw cijfers een goede leerling zijn? Zonder dat u stilstaat bij de feitelijke discrepantie tussen vraag en aanbod? Als u niet dringend naar de werkelijke behoefte gaat kijken, vrees ik dat er onterecht en overgeïnvesteerd zal worden in bepaalde gemeenten, terwijl andere behoeftige steden systematisch in de kou zullen blijven staan.

Met vriendelijke groeten

Bieke Verlinden
Schepen van sociale zaken
werk en studentenzaken
Leuven

Studentenblad Veto in 40ste jaargang volledig in kleur

Het Leuvense studentenweekblad Veto zal in zijn 40ste jaargang volledig in kleur verschijnen. Dat komt doordat Veto in zee gaat met de drukkerij van de mediagroepen Corelio (De Standaard, Het Nieuwsblad) en Concentra (Gazet van Antwerpen, Het Belang van Limburg).

De 40ste jaargang van Veto zal in full­colour worden gedrukt. Voorheen verscheen Veto elke week afwisselend in zwart­wit­rood en zwart­wit­blauw. “Voortaan zijn foto’s in kleur mogelijk en bovendien zullen er ook duidelijkere grafieken zijn om Vetoartikels nog meer dan voorheen te duiden”, zegt Vetohoofdredacteur Jens Cardinaels. “Het is leuk dat we deze vernieuwing kunnen doorvoeren op het moment dat onze krant 40 jaar wordt.”

De overstap naar full­colour zorgt er ook voor dat adverteerders creatievere advertenties kunnen maken, om zo de studerende lezers van het blad nog beter te kunnen aanspreken. De evolutie naar een volledige kleurendruk komt er nadat Veto in zee ging met Coldset Printing Partners. Die drukkerij, die een joint­venture is tussen de mediagroepen Corelio en Concentra, heeft door de jaren heen heel wat expertise opgebouwd. Ze drukken krantentitels zoals De Standaard, Het Nieuwsblad, Gazet van Antwerpen, Het Belang van Limburg, Metro, The Wall Street Journal, … Coldset Printing Partners heeft drukkerijen in Groot-­Bijgaarden en in Paal­-Beringen.

De eerste kleureneditie van Veto verschijnt op dinsdag 24 september. Uitzonderlijk op dinsdag en niet op maandag, zodat de krant de start van het academiejaar kan brengen.

In the moving picture: Canta Luna

Tie Roefs deelde een kort filmpje van Canta Luna deze zaterdag in het proviciedomein van Kessel-lo. Hebben jullie foto’s of filmpjes van dit bijzondere muzikale evenement, deel ze met ons via flickr of youtube!

De unieke winkelstraat: UNIZO zet hippe alternatieven voor traditionele shoppinglocaties op de kaart met een boek

Op donderdag 19 september overhandigde UNIZO haar nieuwe boek “De unieke winkelstraat” ter inspiratie aan de Leuvense schepen voor handel, Els Van Hoof en het bestuur van de winkelstraat ‘ De Mechelse’.

Hoofdwinkelstraten of zogenaamde A-locaties worden meer en meer kopieën van elkaar. Winkelketens met een uniform assortiment vestigen zich immers op dezelfde (top-)locaties in stedelijke centra. Waar zit dan het verschil tussen een A-zone in bv. Hasselt en één in Leuven?

Met de publicatie van het boek “De unieke winkelstraat” wil UNIZO een staalkaart neerzetten van winkelstraten die zich positief distantiëren van de steeds meer uniforme A-winkelstraten in het stedelijk handelscentrum. UNIZO zocht voorbeelden van unieke winkelstraten, zijstraten in de rand van de hoofdwinkelstraten die enkele belangrijke karakteristieken delen.

Alle winkelstraten in het boek concentreren een groep van zelfstandige ondernemers die uitpakken met originele, kwalitatieve en authentieke handelszaken. Behalve sterke ondernemers is de multimodale bereikbaarheid van deze straten een belangrijke factor. De vlotte bereikbaarheid, zowel met de fiets of te voet als op korte wandelafstand van parkeergelegenheid, is essentieel om zowel de funshoppers als doelgerichte winkelaars te kunnen bedienen.

Een tweede bepalend element is de ligging: de straat maakt een verbinding tussen een ‘bronpunt’ (Grote Markt, parking, …) en winkelstraten in A-locaties. De aanwezigheid van historische panden in de straat is een opmerkelijke gelijkenis tussen de in het boek opgenomen straten. Tot slot is een goede dynamiek tussen de handelszaken en tussen straat en overheid een belangrijke factor om tot een unieke winkelstraat te komen.

Vanzelfsprekend zijn er verschillende straten in Leuven die in aanmerking kwamen (bv: Tiensestraat, de Parijsstraat, Vital Decosterstraat, …) voor een hoofdstuk in het boek. UNIZO koos in Leuven voor de Mechelsestraat of ‘Sjipstraat’. De Mechelsestraat is een zo goed als in tweeën gehakte straat. In het gedeelte grenzend aan het stadscentrum vinden we een verzameling van gezellige, trendy winkels. In het gedeelte dat aansluit bij de buitenwijken vinden we creatieve en ideënrijke ondernemers en vernieuwende winkelconcepten.

Het verhaal van de Mechelsestraat is er vooral één van een aantal pioniers: Vishandel De Walvis, Kazen Elsen, ’t Pakjeshuis, …). Zij gaven de impuls voor de heropleving van de straat. Al snel werden ze gevolgd door collega’s die het assortiment aanvulden: sport , juwelen, stripboeken, horeca, bloemen en kledij (schoenen waren reeds zeer lang aanwezig).

De rode draad doorheen het boek wijst naar de noodzakelijke aanwezigheid van enkele ondernemers met een kwalitatief, origineel of authentiek winkelconcept die als trekker werken. Dit is de meest cruciale factor om een unieke handelsstraat vorm te geven.

De Mechelsestraat beschikt bovendien over troeven zoals mooie historische panden, een historische uitstraling en een verbindingsfunctie tussen het centrum en de vismarkt. Verder bestaat er een goede wisselwerking tussen de handelaars, met betrekking tot de diverse winkelconcepten (horeca, voeding, kledij, luxeproducten, artistieke producten) en een positieve dynamiek onder de handelaars.

Volgens experten doen bezoekers van de Mechelsestraat vooral aan ‘recreatief winkelen’. Toch is de nabijheid van de Vismarkt als parkingreservoir een noodzakelijke voorwaarde om de instroom voor doelgericht winkelen te handhaven. Net als elke winkelstraat is ‘de Mechelse’ erg afhankelijk van zijn infrastructurele eigenschappen: de toestand van de panden, de nabijheid tot parking, de kwaliteit van het wegdek en de sfeer qua verlichting. Het is op deze domeinen dat de samenwerking of ondersteuning van het stedelijk beleid naar voren komt. Stad Leuven heeft in de loop der jaren de nodige herinrichtingen gedaan en plant nog meer verbeteringen in de toekomst.

UNIZO vraagt aan steden om oog te hebben voor de dynamiek van handelsstraten. Het is aan de ondernemer-pionier om te ondernemen, maar het is aan het stedelijk beleid om hen hierbij faciliterend ten dienste te staan met stenen, centen of handen. UNIZO waarschuwt voor de neveneffecten van een succesvolle winkelstraat: stijgende huurprijzen met verdringingseffecten kunnen leiden tot afbraak van het unieke karakter.

UNIZO vraagt speciale aandacht voor de situatie van aanloopstraten zoals het verlengde van de Mechelsestraat, de Tiensestraat, de Naamsestraat,… De stad dient een specifiek beleid te voeren op basis van de karakteristieken van de daar gevestigde handel. Meer bepaald zal de infrastructuur en de mobiliteitssituatie een beleid op maat noodzakelijk maken.

In the picture: Skyline

Foto door jahoeman

M presenteert allereerste overzichtstentoonstelling Michiel Coxcie

Van 31 oktober 2013 tot 23 februari 2014 loopt in M – Museum Leuven de allereerste overzichtstentoonstelling over de Vlaamse meester Michiel Coxcie (1499 – 1592).

Michiel Coxcie was één van de meest invloedrijke schilders in de Nederlanden van de zestiende eeuw. Zijn bijnaam de “Vlaamse Rafaël” geeft aan hoe hoog zijn talent destijds werd ingeschat. Tijdens zijn leven werd hij vergeleken met de grootse Italiaanse renaissancekunstenaar Rafaël.

Vandaag is Coxcie een eerder onbekende naam. De kunst uit de Nederlanden van de 16de eeuw wordt hoofdzakelijk geassocieerd met Pieter Brueghel de Oude. Het artistieke leven in onze contreien tijdens die periode is echter veel rijker en gevarieerder. De monografische tentoonstelling Michiel Coxcie. De Vlaamse Rafaël toont dus een onderbelichte zijde van de Vlaamse kunst. Het wetenschappelijk onderzoek dat eraan vooraf ging, werpt niet alleen nieuw licht op het inventieve oeuvre en het artistieke vernuft van de kunstenaar, het toont ook Coxcie’s grote invloed op de Renaissance in de Nederlanden.

Coxcie wordt geboren rond 1499, vermoedelijk in Mechelen. Na een opleiding in het atelier van de Brusselse schilder Bernard van Orley, brengt hij een tiental jaren in Rome door. Daar verdiept hij zich in de antieke oudheid en de kunst van de grote renaissancemeesters Rafaël, Michelangelo en Da Vinci. Terug in eigen land introduceert hij de stijlelementen van de Italiaanse renaissance: een artistieke revolutie voor de schilderkunst van de Nederlanden. Hij behoort tot de favoriete schilders van Keizer Karel en klimt snel op als hofschilder van diens zoon Filips II. Voor opdrachtgevers in Brussel, Antwerpen en Mechelen ontwerpt hij altaarstukken, glasramen en wandtapijten.

Coxcie’s tijdgenoten inspireren zich op zijn vernieuwende stijl en composities en ook na zijn dood kijken kunstenaars (bvb. Rubens) bewonderend naar zijn oeuvre. Met een uitzonderlijk lang leven, dat begint op het einde van de vijftiende eeuw en eindigt op de drempel van de zeventiende, vormt Michiel Coxcie een bijzondere artistieke verbinding tussen de school van de Vlaamse primitieven en de barok.

M – Museum Leuven brengt met de allereerste overzichtstentoonstelling hulde aan de veelzijdig getalenteerde kunstenaar. Naast belangrijke schilderijen van Coxcie uit de eigen collectie toont M vele bruiklenen uit grote internationale collecties (o.a. Prado Madrid, British Museum Londen, Staatliches Museen Berlijn, Rijksmuseum Amsterdam). Verschillende werken komen speciaal voor deze gelegenheid voor het eerst terug naar België.

MICHIEL COXCIE. De Vlaamse Rafaël loopt van 31 oktober 2013 tot 23 februari 2014 in M.

Nacht van de Fair Trade – Fair trade in woord en muziek!

Met de Nacht van de Fair Trade wordt in Leuven op vrijdag 4 oktober de Week van de Fair Trade in gang geschoten. Ook bij deze zesde editie bieden 30CC, Miel Maya Honing, Oxfam-Wereldwinkels Regio Leuven en Colora festival een gevarieerd programma van woord en muziek aan. (H)eerlijke hapjes mogen hierbij uiteraard niet ontbreken.

De avond start met een vijftal poetry slammers, die een gevarieerd en eerlijk spoken word programma brengen. Het charismatische duo Sousou & Maher Cissoko, een Zweedse zangeres en een Senegalees op kora, brengt groovy West-Afrikaanse muziek met invloeden uit reggae, mbalax, pop en blues. Sinds de release van hun debuutalbum ‘Adoun’ in 2008 deelden ze het podium met grote namen als Toumani Diabaté, Amadou & Mariam en Salif Keita. Tropical Discotheque Soundsystem sluit de avond af.

Afspraak op vrijdag 4 oktober, om 20.00 uur in de Stadschouwburg! Tickets verkrijgbaar via www.30CC.be.

Meer informatie.

Urban life bloeit in Leuven

Leuven wordt iedere dag iets meer urban: muren en voorgevels versierd met indrukwekkende graffiti, stereoblasters die hippe hiphop beats doen weerklinken in de straten, poëtische woorden op al even poëtische muziek, skate-, blade- of bmx-activiteiten,… Jongeren veroveren hun plaats in de stad en willen dat ook tonen, in een tentoonstelling en met een feest.

Er zijn niet alleen de Poetic Beats & Jam-avonden georganiseerd door Urban Woorden vzw, of de Cityscapes die Straatrijk vzw opzet waar jong breakdancend geweld en rappers aan bod komen, maar ook street art projecten zoals Happy Campers goes Concrete of sportieve skatecontests aan de Sportoase.

Dringend tijd om dit alles in de kijker te stellen, dacht mijnLeuven. Daarom organiseren ze vanaf 17 september 2013 tot 4 oktober 2013 een foto-tentoonstelling die ‘Urban life in Leuven’ in de kijker stelt in de Bib Leuven.

Jonge Leuvense fotografen zoals David Jacobs, Liesa Olieslaegers, Jeroen Stiers en Vincent Pergoot stellen er hun werk tentoon, en de kunstenaars van Happy Campers verzorgden met krijtgraffiti de inkleding. Poetry slammers van Urban Woorden hebben ‘Urban poetry’ geschreven bij de foto’s. mijnLeuven-crewers (jonge journalisten) vullen dit alles aan met interviews met enkele belangrijke spelers in de urban scène in Leuven. Deze interviews kan je lezen op www.mijnLeuven.be/urban.

Een tentoonstelling kan niet zonder een groot feest. Op donderdag 3 oktober van 19.00 uur tot 24.00 uur vindt er een heuse Urban Night plaats in de Bib met alle elementen aanwezig. Hippe beats, een open mic, een breakdance-jam en uiteraard ruimte om te chillen en te praten. Cityscape goes classic!

‘Urban life in Leuven’ is een unieke samenwerking tussen Straatrijk vzw, Urban Woorden vzw, Happy Campers, mijnLeuven en de Bib Leuven.

Films de Résistance: NO

‘No’ sleepte vorig jaar een Oscarnominatie in de wacht voor beste buitenlandse film. No verhaalt over de NO-Campagne tegen Pinochet in het Chili van 1989. Een reclamemaker start een grote campagne om tegen Pinochet te stemmen. Er ontstaat een burgerbeweging die zich verzette tegen het bewind van Pinochet.

Burgerbewegingen zijn van alle tijden en ook de laatste vijf jaar beweegt er veel in de wereld. We hebben de Arabische Lente gehad, we hebben de acties in het Gezipark gehad in Turkije, en we hebben de recente bewegingen gehad tegen de armoede in Brazilië. Het gewone volk is in staat zich te verzetten tegen onrecht. Max Vancauwenberghe was aanwezig ten tijde van de opstanden in Istanbul, Turkije. Hij maakte daar een onvergetelijke tijd mee en kreeg de kans om met mensen te praten, de strijd te beleven vanuit de eerste lijn en de werking en organisatie van een volksopstand te bestuderen.

Spreker: Max Vancauwenberghe (getuige Gezipark, Turkije)

Praktisch
Dinsdag 24 september, 20u
Aula MSI 00.08, Erasmusplein 2, Leuven
Toegang: 1 euro
Organisatie: Comac-Leuven, Masereelfonds, Socialisme 21 en Jong Groen