Leven in Leuven

UUR KULtUUR ‘JAZZ meets KLASSIEK’ Steven Delannoye en DelVitaGroup XL

In UUR KULtUUR op 6 november om 21u deelt Steven Delannoye, ‘musician in residence‘ aan de KU Leuven, het podium met zijn groep DelVitaGroup XL. Jazz meets klassiek is hun uitdagende en artistiek vernieuwende project. Twaalf muzikanten – een jazzkwintet en een klassiek houtblazersensemble – brengen een smaakvolle symbiose van jazz en Belgische impressionistische vroegromantische muziek. Met nieuwe klanken en instrumentencombinaties creëren ze  een verrassend unieke en eigen sound.

Gratis voor studenten met Cultuurkaart KU Leuven, anderen: 10 euro. TICKETS

STRAK studentenradio vandaag en morgen tijdens 24 Urenloop

Op dinsdag 22 en woensdag 23 oktober 2013 is het weer tijd voor de 24 Urenloop te Leuven! Net zoals vorig jaar zal de Leuvense studentenradio STRAKfm live verslag uitbrengen van deze wedstrijd. Dit jaar is het een speciale editie voor de studentenradio STRAK, zij viert immers haar eerste verjaardag! Exact een jaar geleden zond STRAK voor de allereerste keer uit.

Dit jaar zullen de medewerkers van STRAK opnieuw 24 uur lang de hardste scores, de tofste nieuwtjes en de beste deuntjes uitzenden op 90.6 FM én op de livestream op http://strak.fm. Voor de gelegenheid staat een mobiele studio opgesteld naast de atletiekpiste in het sportcentrum. STRAK brengt de meest accurate en interessante info vanaf de eerste rij! De studio staat van dinsdag 19.00u tot woensdag 21.00u aan de ingang van het het Universitair Sportcentrum (Tervuursevest 101, 3001 Heverlee).

STRAK is van en voor de studenten. Vrijwilligers uit alle kringen maken radio, live of via reportages op internet en sociale media. Allerlei activiteiten worden gecoverd, van de 24 urenloop tot de Beiaardcantus in 2014. De KUL en de VRT scharen zich mee achter het project met middelen, know-how en praktische ondersteuning.

• De website http://www.strak.fm
• strakfm op facebook
• @strakfm op twitter

[recensie] Augustus 1914 – België op de vlucht

Geschiedkundigen Misjoe Verleyen en Marc De Meyer leverden met dit boek een indrukwekkend werkstuk af over een aspect van de Eerste Wereldoorlog dat vaak onderbelicht blijft.

Natuurlijk, de verwoesting van de Leuvense universiteitsbibliotheek en het platbranden van Leuven zijn genoegzaam bekend. Het lot van Leuven wekte internationale verontwaardiging en haalde de wereldpers. Meer dan duizend huizen gingen in vlammen op, 250 mensen werden gedood, 600 werden in veewagens naar Duitsland gedeporteerd. Van de meer dan 42.000 inwoners bleven er maar een paar duizend in de vernielde stad achter. Vandaag getuigen de gedenkstenen in de gevels van de heropgebouwde panden van de meedogenloze vernielzucht van het Duitse leger.

Dit boek vertelt het verhaal van de Belgische vluchtelingen, waaronder die uit Leuven, die hun dorpen en steden achterlieten om te ontsnappen aan de barbarij van de oorlog. Het boek leest als een trieste opsomming van gruwelijkheden. Verkrachtingen, plunderingen, executies, systematische brandstichtingen,… Verhalen over zwangere nonnen, uit mekaar gerukte families, ouders die voor de ogen van hun kinderen vermoord werden,… De eerste wereldoorlog trof burgers recht in het hart.

Ik moet toegeven dat ik dit boek niet in één ruk heb kunnen uitlezen, de feiten die aangehaald worden zijn gewoon té verschrikkelijk, zelfs al worden ze op een droge, feitelijke manier gebracht. Toch is dit een enorm belangrijk boek, dat een gezicht geeft aan de vluchtelingen die alles achterlieten en slechts met een klein buideltje vertrokken. Naar Nederland, naar Frankrijk, naar Engeland. Hun ontvangst in de gastlanden was niet altijd even hartelijk. De aanpassing verliep vaak moeilijk. Het boek geeft inzicht in de problematiek van vluchtelingen die ook vandaag nog actueel is.

Volgend jaar zal het honderd jaar geleden zijn dat de eerste wereldoorlog begon en meer dan anderhalf miljoen Belgen op de vlucht sloegen. Hun verhaal verdient het om gelezen te worden.

Praktisch
Misjoe Verleyen & Marc De Meyer
Uitgeverij: Manteau
232 pagina’s
19,95 euro
ISBN 978 90 223 2819 4

100 Veto’s voor N-VA

“Wij lezen Veto niet,” dat was de reactie van N-VA-hoofdkwartier na de uitspraken van N-VA-kamerlid Siegfried Bracke in Veto.

Daar konden de redactie en alle medewerkers van Veto, uiteraard niet mee lachen Veto vindt het niet kunnen dat de N-VA denigrerend doet over het studentenblad. Veto is een krant die volledig op vrijwilligers draait (op één voltijdswerkende halftijdsbetaalde stafmedewerker na). Studenten die zich belangeloos inzetten om er elke week voor te zorgen dat het weekblad goede artikels, goede cartoons en goede foto’s bevat.

Veto wil daar niet per sé erkenning voor krijgen, maar er miskenning voor krijgen, vinden zij een brug te ver. Veto doet alleen maar haar (vrijwilligers)werk. In dit geval: transcriberen wat meneer Bracke heeft gezegd.

Om ervoor te zorgen dat N-VA de Veto wél leest, zullen de Veto-medewerkers vanmiddag om 15 uur naar het N-VA-hoofdkwartier in de Koningsstraat in Brussel gaan met 100 Veto’s, de ze gerust willen voorlezen. De pdf staat trouwens integraal online en via Facebook worden de lezers constant op de hoogte gehouden van de (studenten)actualiteit.

Nieuwe open brief over Vlaamse kinderopvang van schepen Bieke Verlinden

Op 22 september publiceerde Leven in Leuven de open brief van schepen Bieke Verlinden over de problematiek van het tekort aan kinderopvang. Vandaag ontvingen wij een nieuwe brief gericht aan minister Vandeurzen. Hieronder nemen wij integraal de brief open. Graag horen we jullie reacties en bedenkingen.

Armoe troef in de Vlaamse kinderopvang
Hoe een falend beleid de armoedekloof in stand houdt

Geachte minister Vandeurzen,

Een drietal weken geleden schreef ik u een open brief in het kader van uw plannen om het probleem van kinderopvang aan te pakken. Omdat daaruit blijkt dat provinciehoofdstad Leuven geen extra hulp van u moet verwachten, trok ik aan de alarmbel. Tot op heden is die noodkreet onbeantwoord gebleven. De situatie in onze stad is ondertussen wel veranderd. Daarom geef ik u, in de hoop op een dialoog, een update.

Kan er nog een schepje bij?
Vrijdag 18 oktober sloot een kinderopvanginitiatief in de naburige gemeente Herent de deuren. Vandaag hebben 75 kinderen plots geen opvangplaats meer. Van een kater gesproken.

De theorie? Private kinderdagverblijven gaan failliet als ze niet rendabel zijn. In dergelijke gevallen zijn het de aanpalende kinderopvanginitiatieven die tijdelijk in extra opvang mogen voorzien. Kind en Gezin versoepelt dan enkele regels – tijdelijk meer kinderen toelaten per kinderbegeleider – om de noodsituatie het hoofd te bieden en alles is opgelost.

De praktijk? De uiterst complexe situatie in het Leuvense wordt steeds penibeler. Niet alleen de cijfers en statistieken, maar verhalen van vlees en bloed, van ongeruste mensen wiens situatie onzeker is, tonen dit aan.  Mensen die je geen directe oplossing kan aanreiken, die het niet begrijpen en er niet meer in geloven. Mensen die het soms niet meer zien zitten.

En u? Hoopt u ook dat de personeelsleden van de failliete crèche snel weer aan het werk kunnen? Vreest u ook dat er door de zware vereisten een toenemende terughoudendheid ontstaat vanuit de privé om in kinderopvang te voorzien? Denkt u aan de kinderen die van de ene op de andere dag de vertrouwde omgeving moeten verlaten waarin ze alle dagen vertoeven? Staat u stil bij de groeiende hoeveelheid gezinnen die in een moeilijke situatie terechtkomt? Legt u de mensen die in Leuven op de noodwachtlijst staan uit dat zij moeten blijven wachten en er 75 andere kinderen plots toch voorrang krijgen?

Het spreekt voor zich dat u zich dit soort pijnlijke situaties aantrekt. U bent niet alleen een gedreven en geëngageerd man, het is ook uw job om dat ter harte te nemen. De vraag is alleen: wil u er ook echt iets aan doen of blijft u vasthouden aan uw plannen voor een allesbehalve doeltreffend eenheidsbeleid? Leuven is Oostrozebeke niet, weet u nog? De Leuvense context heeft nood aan een beleid en aanbod op maat van de stad.

Armoedebestrijding begint bij kinderopvang
De laatste weken worden we bij stad Leuven overspoeld met berichten over vele private ondernemers bij wie het water aan de lippen staat. Ze hebben het moeilijk om de – terecht – hoge kwaliteitseisen te bekostigen, en deze zullen alleen nog maar toenemen in de nabije toekomst. Wat zich op zijn beurt vertaalt in torenhoge opvangprijzen. Door het grote verloop in de privésector staan er in het Leuvense nog maar eens tientallen felbevochten plaatsen op de tocht. Haast onvermeld in deze context zijn de vele personeelsleden die in de sector actief zijn. Sommigen zijn slachtoffer van vindingrijke schijnstatuten die de financiële kosten moeten verlagen waardoor de werkdruk stijgt, wat op lange termijn wel eens de kwaliteit zou kunnen aantasten.

Het mag dus niet verwonderen dat de druk op de erkende kinderdagverblijven met een inkomensgerelateerde dagprijs blijft stijgen. Dat is vooral nefast voor financieel kwetsbare ouders die de kans op een betaalbare plaats zien slinken. Want niet iedereen kan maandelijks 650 euro neer tellen voor één opvangplaats. Laat staan het dubbele als je twee jonge kinderen hebt. Als lid van een partij die zich wil profileren als de gezinspartij bij uitstek, weet u toch dat een gemiddeld gezinsinkomen neerkomt op ongeveer 2600 euro netto per maand? En dan heb ik het niet over de grote groep alleenstaanden die het met de helft moet zien te rooien. 

De eerste drie levensjaren zijn cruciaal voor de verdere kansen van kinderen. Professionele kinderopvang is hier essentieel. Ik dacht toch dat armoedebestrijding net een van de Vlaamse beleidsprioriteiten was?

Bieke Verlinden
schepen van Sociale Zaken, Werk en Studentenzaken
Stad Leuven

Lunch @ Officina Clandestina

Tijdens mijn nooitaflatende zoektocht naar originele en kwalitatieve culinaire adresjes doe ik soms al eens een echte ontdekking. Dit is er eentje van.

In 2012 haalde Officina Clandestina nog de shortlist in de categorie “Beste innovatieve en trendy restaurantconcept” van de Concept Restaurant Awards, een tweejaarlijks initiatief van de Leaders Club waarmee men de creativiteit van de Belgische restaurantsector wil onderstrepen. Ze waren in goed gezelschap met Ellis Gourmet Burger, Cuines 33*, Hopdog, Slagerij Dugardeyn en Balls & Glory, de uiteindelijke winnaar.

Sindsdien stond deze zaak op mijn to do lijst, in de categorie “dringend”. Het duurde uiteindelijk nog tot een zomerse voorjaarsdag vooraleer ik er eens binnen wandelde met een serieus hongertje.

Op mijn eentje was ik namelijk in Leuven verzeild geraakt en na een lange voormiddag binnensmuurs te vertoeven had ik dringend behoefte aan een goed glas en een leuke lunch. Omdat de studentenstad vrij dicht bezaaid is met allerhande broodjeszaken, genre Panos en andere etablissementen waar ik me liever ver van weg houd, stapte ik op goed geluk naar bovenstaand plekje.

In een onooglijk zijstraatje van de Naamsestraat is Officina Clandestina in een wat groter rijgebouw gevestigd. De gevel is voorzien van grote vensters die open kunnen waardoor je toch een beetje het gevoel hebt  buiten te zitten.

De sfeer binnen was gemoedelijk en dat werd extra in de hand gewerkt door de kleurrijke formica tafels en stoelen die het geheel wat deden denken aan een refter. Aan mijn tafel had ik zicht op een open stukje van de keuken, waar naarstig gewerkt werd.

Nog maar net gezeten kreeg ik prompt een karaf fris kraantjeswater aangeboden. Gratis.

Een blik op de kaart van dit Italiaanse restaurant toonde dat men hier vooral broodjes of panini’s serveert ‘s middag, hoewel er ook enkele salades waren en een heuse lunch en een dagschotel. Chic, cheap ‘n quick quality meals, noemen ze het zelf.

De keuze aan broodjes was echter enorm en ik besloot ervoor te gaan. Eerst trakteerde ik mezelf nog wel op een glaasje “natural” rosé, dat ik koos uit de leuke kaart vol bio(-dynamische) en natuurlijke wijntjes.

De kaart vermeldde een aparte sectie met aperitiefwijnen per glas, met daaraan gekoppeld een, optioneel, hapje. Ik vond dat een leuk idee: zo kies je zelf je aperitief en kan je een gepairde amuse krijgen als je dat zou wensen. Of als ze je dat vragen, want dat deed de dame van de bediening dus niet.

Uit de waslijst originele broodjes koos ik de Santocalí, een ciabatta met Toscaanse salami, verse ricotta, gegrilde paprika, kaviaar van paprika en rucola. Ik kan je verzekeren dat het moeilijk kiezen was met al die andere geweldig uitziende variëteiten met mortadella, prosciutto, mozzarella, truffel, pecorino en what not.

Toen mijn keuze arriveerde zette ik meteen mijn tanden in het krakende broodje. En of het lekker was! De subtiel zoute, maar spicy Toscaanse salami werkte prima met de romige, zure ricotta. De rokerige smaak van gele en rode paprika, venkel(zaad), basilicumblaadjes en lekker peperige rucola maakten het af. Wauw.

Zonder twijfel een van de betere “broodjes” die ik al gegeten heb.

Toen het binnengespeeld was betaalde ik een meer dan correcte € 4.40 voor dit heerlijk stukje Italië op een bord. Het zonnetje in mijn glas kostte ook zoiets. Minpuntje bij die betaling was dat ik niet kon betalen met mijn kaart en ik draag tegenwoordig niet vaak cash geld meer met me mee. Ik moest dan naar buiten, weer naar het centrum voor een bankautomaat en dan terug omhoog naar het restaurant om af te kunnen rekenen. Ik besef dat de betaalbakjes geld kosten, maar cash is echt wel verleden tijd aan het worden. Trendsetters zoals ik zijn gewoon wat vroeger.

Anyhoo, Officina Clandestina staat nu ook op mijn to do lijstje voor de avond. Men geeft dan een viergangen gastronomisch menu aan € 38,- waarbij ongetwijfeld interessant vocht zal geschonken worden. Ik kijk er nu al naar uit.

Praktisch
Sint Antoniusberg 6, 3000 Leuven
016 58 40 26
info@officinaclandestina.be
www.officinaclandestina.be

Dit artikel verscheen eerder op Le Gourmand Belge.

Foto Gamma Leuven : EXPO 2013

Op 23, 24 en 30 november en 1 december houdt Foto Gamma Leuven haar jaarlijkse Expo. Zowel tentoonstelling van prints als digitale projecties. Zowel natuur-, architectuur, macro-, als model-, straat- en concertfotografie komen in de club aan bod.

Vernissage op vrijdag 22 november.

Voor de liefhebbers van modelfotografie opent de fotoclub haar totaal vernieuwde studio en kan er vrij geshoot worden met model. Tijdens de vernissage kan dit laatste niet om organisatorische redenen.

De club is al meer dan 100 jaar een vaste waarde in de regio. Een bezoekje aan hun tentoonstelling is zeker de moeite waard. En wil je de clubgeest eens opsnuiven? Ook dat kan elke donderdagavond.

Meer info op www.fotogamma.be.

Feest in het Museum

Oktober is een lastige maand om te verjaren, toch voor de ouders die elk jaar een feestje uit de mouw schudden, het kan stralend weer zijn, of kan het een hele week regenen zodat je niet weet waar kruipen met een bende kinderen. Dus zochten we dit jaar eens iets anders. Geen McDonalds, en liefst ook geen binnenspeeltuin, maar tijdens het M-idzomerfestival zag ik plots ergens dat het Museum M ook verjaardagsfeestjes organiseert, met nadien pannenkoeken in het M-café.

Na veel heen en weer gemail (spijtig genoeg is het museum gesloten op woensdag) werd zaterdagnamiddag vastgelegd, de uitnodigingen verstuurd en hoera, alle genodigden konden komen!

Dus eerst met z’n allen op de bus van Wijgmaal naar Leuven. Leve De Lijn en de super vriendelijke buschauffeur, ik kan me voorstellen dat niet elke chauffeur zo vrolijk zou worden van tien 6-jarigen op de bus

In het Museum moesten we aan kwartiertje wachten op de gids maar dankzij de erg leuke kinderhoek was dat geen enkel probleem, sommigen wilden zelfs liever daar blijven toen de gids ons kwam halen. Maar gelukkig mochten we mee naar een geheim lokaal waar de gewone bezoeker niet mag komen!!! Over spanning gesproken…

In de kring werden de afspraken gemaakt (niet lopen, nergens aankomen, niet roepen,..), iedereen mocht zijn naam zeggen waarna de gids opmerkte dat er toch vele kindjes met een speciale naam bijzaten.

En toen vertrokken we voor een zoektocht van een dik uur door het museum, alles verklappen zou de pret bederven. Ik verklap enkel dat de kinderen zich erg goed amuseerden en Ella erg gelukkig en trots was om een hele rondleiding in het midden van de belangstelling te mogen staan.

Na de zoektocht konden we onmiddellijk naar het M-café waar de kinderen in het zaaltje boven heerlijke pannenkoeken en drank kregen (zelf mogen kiezen wat ze bestelden was voor sommigen een hele belevenis) en er natuurlijk cadeautjes werden uitgedeeld. Want daarvoor doen we het toch, he?

Een aanrader? Ja, absoluut. Zowel voor de ouders -Museum M is toch een ongelooflijk mooie parel in Leuven- als voor de kinderen. Een dikke pluim voor de gids en de verjaardagszoektocht in het museum, en een dikke pluim voor de heerlijke pannenkoeken en de super vriendelijke en geduldige bediening in het café, dat kom je zelden tegen!

In the picture: Openingsoptreden Preparee: De Aftrap!

Foto’s door Zeger Knaepen

Weerwolven event in Leuven op zaterdag 9 november

Op zaterdag 9 november 2013 om 19:30 vindt het zesde Weerwolven event plaats in het Heilig Hart Instituut (Naamsesteenweg 355, 3001 Heverlee). Inschrijven kan op de inschrijvingspagina op de site van weerwolven.org.

‘De Weerwolven van Wakkerdam’ is een interactief spel waarbij je de anderen tracht in te schatten om ieders identiteit te achterhalen en zo de weerwolven te ontmaskeren. Het spel is uitgegeven door 999 Games en heeft een uitbreidingsset ‘Volle Maan in Wakkerdam’ en ‘het dorp’, die aan de basis liggen van het Weerwolvenevent in Leuven.

Meer informatie kan je vinden op de website van Weerwolven Leuven.