Leven in Leuven

Actie tegen GAS-boetes Leuven

Op 25 november zullen in verschillende steden acties plaatsvinden tegen GAS-boetes aan de gemeenteraad. Ook in Leuven verzamelen verschillende jongeren naar aanleiding van de gemeenteraad vanavond. Zij richten zich naar het Leuvense stadsbestuur met de vraag de GAS-boetes af te schaffen en meer middelen te investeren in sociale voorzieningen. Dit moet het startpunt zijn voor de opbouw van een groot platform.

Op 1 januari 2014 gaat de vernieuwde GAS-wet in werking. De stemming van deze wet deed het debat rond het concept GAS-boetes weer oplaaien. Maar liefst 213 middenveldorganisaties verzetten zich tegen de vernieuwde wet, 2 geslaagde betogingen brachten duizenden mensen op straat tegen GAS-boetes en verschillende acties ontspruiten spontaan. In verschillende steden worden platforms opgericht en duizenden studenten tekenden al petities tegen GAS-boetes.

“Het protest tegen GAS-boetes is groot. Het is tijd dat er wordt geluisterd naar de stem van het middenveld en de duizenden die op straat kwamen tegen dit systeem. In de faculteit Rechtsgeleerdheid aan de KU Leuven tekenden 1000 studenten onze petitie tegen GAS-boetes.” Aldus Line De Witte van Comac. “Ze kunnen en mogen ons niet blijven doodzwijgen”. De rector van deze faculteit sprak zich naar aanleiding van de petities ook uit tegen GAS-boetes.

“Vandaag zien we dat de crisis steeds meer mensen treft. een op tien kinderen in België groeit op in armoede, een op vijf jongeren is werkloos” Aldus Stefanie Deberdt van TegenGAS, “in plaats van de problemen echt aan te pakken, worden repressiemiddelen als GAS-boetes ingezet tegen iedereen die niet in het gareel loopt”.

“De GAS-boetes gaan in tegen de scheiding der machten: de gemeenten bepalen zelf het reglement, schrijven zelf de boetes uit én bepalen zelf wie schuldig is en wie niet. Daarbovenop ben je in de GAS-logica schuldig tot je onschuld bewezen is“, aldus De Witte. De actievoerders klagen ook de absurditeit van de boetes aan. “Elke gemeente heeft een ander reglement en elke ambtenaar kan dat reglement anders interpreteren. Natuurlijk krijg je dan absurde situaties en willekeur.” Stelt Deberdt. “Ook Leuven blijft hier immersniet van gespaard, het politiereglement bevat heel wat absurde overtredingen.”

Meermaals werden GAS-boetes ingezet tegen sociale acties. Dit is een gevaarlijke teneur, stellen de actievoerders. Wij hebben als burgers het recht om op straat te komen. Onder druk van de publieke opinie overwegen sommige steden om hun GAS-beleid aan te passen. De actievoerders willen met deze actie dan ook meer druk uitoefenen op het Leuvense stadsbestuur en roepen op om op maandag 25 november om 19u30 te verzamelen aan het Rector De Somerplein. Naast Leuven, worden ook in Antwerpen, Gent en Brussel, platforms uitgebouwd om de gezamenlijke strijd tegen het GAS-systeem te doen groeien.

EssenCiel

In het pand waar de bekende Oesterbar was gevestigd, opende Niels Brants onlangs zijn gastronomische restaurant EssenCiel. Pal in het culinaire hart van Leuven bevindt hij zich in goed gezelschap met onder andere Trente recht voor de deur. Trente chef Kwinten De Paepe stond ooit zelf achter de potten van de Oesterbar, maar dat terzijde.

Niels Brants vervulde twee jaar lang de rol van sous chef in het Duffelse Nuance** en dat zorgde ervoor dat we niet helemaal zonder verwachtingen richting Leuvense binnenstad trokken.

Ik ben nooit in de Oesterbar geweest, maar ik kan me voorstellen dat het interieur en de keuken een grondige renovatie hebben gekregen. Dat is deels ook te zien op de Facebook pagina van het restaurant, trouwens. We stapten EssenCiel binnen op een koude, herfstige donderdag wanneer de zaak nog geen week geopend was.

Binnenkomen deden we langs een soort sas, dat van het restaurant gescheiden werd door een groot gordijn. Ik hoop van harte dat men daar nog een deur gaat plaatsen, vermits deze oplossing niet voldoende bleek om de tocht tegen te houden. Zeker als de aanwezige rokers de voordeur niet goed dicht trekken en daardoor de nieuwe dampkap zich van zijn sterkste kant kan laten zien. We hebben het een beetje fris gehad met momenten, maar niet in die mate dat het de ervaring geschaad heeft. Een aandachtspunt, desalniettemin.

Het interieur was gezellig kleinschalig, met een vijfentwintigtal couverts. Tafels waren ruim, de stoelen comfortabel en het licht gedimd.  We kozen de tafel het dichtst bij de keuken; kwestie van te kunnen kijken hoe het er daar aan toe zou gaan. Het deed me veel plezier om te zien dat het restaurant die donderdagavond helemaal vol liep. We zagen een grote groep, een kwartet, een stel vrienden en enkele koppels voor een tête-à-tête. Iedereen leek zich goed te amuseren.

De bediening was voor honderd procent in handen van de gastvrouw, die zich deze taak met veel professionalisme ter harte nam. Al snel kregen we het menu aangereikt en een glaasje van de uitstekende huis Champagne, vergezeld van een viertal uitstekende amuzes. Deze hapjes toonden onmiddellijk de signatuur van de chef: lekkere ingrediënten, uitstekend gebracht en leuk gepresenteerd. Kijkt u even mee, maar neem geen aanstoot aan de kwaliteit van de foto’s die wat donker zijn uitgevallen. Zoals gezegd: gedimde lichten. Dat is goed voor romantische dinertjes, maar niet zo voor foto’s.

Lekker verse ingrediënten, frisse smaken en een leuk spel van texturen met veelvuldig gebruik van krokantjes. De hapjes waren niet te hoog op smaak en ze lieten ons vooral hunkeren naar meer. Dat kwam er in de vorm van het menu “Essence”: verkrijgbaar in drie, vier of vijf gangen voor respectievelijk 35, 46 of  58 euro. Deze zeer schappelijke prijzen laten Essenciel onmiddellijk wedijveren in onze categorie beste prijs-kwaliteit. Ter vergelijking: voor 35 euro heb je bij Bistro Bis of Bistro Nano 3 gangen. Voor 45 euro kan je bij De Gelofte in Aarschot eveneens een drie gangen diner scoren, onze referentie op dat prijsniveau. EssenCiel zit dus qua prijszetting beter. En dan vergeet ik nog te zeggen dat de dessertgang eigenlijk twee (kleinere) desserts betrof.

De wijnpairing kostte 24 euro. Daarvoor kreeg ik bij drie van de vier gangen een glas wijn geschonken en werd er vlotjes bijgetankt. Dessertwijn was niet inbegrepen. De kwaliteit van de wijn zat goed, echter toch een beetje minder dan het eten zelf. Ik mis bij dit soort restaurants ook steeds een sommelier met wat meer uitleg over de flessen, hoewel de gastvrouw dat niet slecht deed. Een sommelier is voor deze prijzen en kleinschaligheid natuurlijk niet te verantwoorden, maar net iets meer aandacht voor de wijnen is misschien nog iets voor de toekomst. Het is detailkritiek over iets dat ongetwijfeld helemaal goed komt.

Over naar het eten. Kijkt u even mee wat we geserveerd kregen:

Gepekelde kabeljauw, zuring, citrus, algen en granny smith.

Coquille, courgette, kokosflan en Thaïse bouillon.

Inlandse haas, knolgroenten, rode biet en kweepeer.

Yoghurt, mandarijn en duindoorn.

Chocolade 70%, pistache en cassis.

Het was een prachtig menu dat mooi werd opgebouwd naar het einde toe. De haas fungeerde op zijn best als hoogtepunt, maar de desserts moesten zeker niet onderdoen. Doorheen alle gerechten werd er veelvuldig gebruik gemaakt van allerhande krokantjes, sausjes die nog aan tafel werden bijgeschonken, crumbles, emulsies etc. Niels Brants beheerst zeer goed het spel der smaken en structuren. Het was dan ook een formidabele maaltijd.

De ganse tijd konden we ook getuige zijn van de serene kookstijl van het keukenteam, dat uit slechts twee mensen bestond. Koken en borden afwerken gebeurde op een uiterst vlotte manier, alsof men deze menu al een lange tijd elke dag aan het brengen was. Ter herinnering: EssenCiel was vier dagen geopend. Chapeau.

Bij koffie en thee was er natuurlijk nog ruimte voor de nodige gourmandises en ook die werden in de nu al herkenbare stijl gebracht. We zagen perfect uitgevoerde klassiekers als verse wafels en heerlijke macarons. Zeer lekker allemaal.

Restaurant EssenCiel is voor mij op dit moment de beste culinaire ervaring in de Leuvense binnenstad en een echte verrijking. De sfeer en de smaken zaten goed en hoewel chef Niels niet zo ver gaat in het dresseren als zijn vroegere patron bij Nuance kan je goed zien dat hij daar in de leer was. Het is iets simpeler, maar de signatuur is duidelijk. Het hoéft ook allemaal niet zo ver te gaan; zeker niet als zich dat vertaald in deze prijzen. Ik ben alvast fan en ik kijk nu al uit naar een volgende keer. Ik denk niet dat het lang zal duren.

Praktisch
Muntstraat 23, 3000 Leuven
016 29 06 00
www.essenciel.be

Dit artikel verscheen eerder op Le Gourmand Belge.

Stad & Architectuur: Lezing Sueanne Ware (AU)

Op donderdag 28 november om 20u geeft Sueanne Ware een lezing in het STUK Auditorium. De lezing is een onderdeel van de lezingenreeks Architecture and social change van Stad & Architectuur.

SueAnne Ware is landschapsarchitect en ‘ontwerp-activist’. Zij beschouwt het landschap als een fysieke katalysator voor sociale verandering. Vele landschappen zijn publiek, omdat ze zich in de openbare ruimte bevinden. Daarom is SueAnne Ware er zich als geen ander van bewust dat je als landschapsarchitect altijd mee verantwoordelijkheid draagt voor het bepalen van de politieke, sociale en milieu agenda. Haar projecten worden gekenmerkt door een sterk engagement met zogenaamd gemarginaliseerde groepen in onze samenleving. Bij haar interventies in het landschap werkt zij systematisch samen met anderen die actief zijn of kunnen geactiveerd worden rond belangrijke maatschappelijke thema’s als drugsverslaving, het beleid rond ‘illegale’ vluchtelingen, dakloosheid, enz.

Eerder dan te streven naar conflictvrije ruimtes, wil SueAnne Ware landschappen creëren waarin frictie en contestatie toegestaan en mogelijk is. Het ‘Anti-Memorial’ project voor slachtoffers van een heroïne overdosis is hier een mooi voorbeeld van. Met behulp van een aantal bescheiden interventies in enkele strategisch gekozen straten van Melbourne werden de jaarlijks honderden dodelijke drugsslachtoffers in Victoria herdacht en onder de aanbracht gebracht van toevallige passanten, toeristen, families, druggebruikers, sekswerkers en sociale dienstverleners. Het project plaatst niet alleen vraagtekens bij het gebruik van gedenktekens, en wie hiervoor al dan niet in aanmerking komt. Het wil ook mensen doen stilstaan bij het feit dat een meer humanitaire aanpak, zoals het voorzien van schone naalden, levens kan redden.

SueAnne Ware heeft haar eigen praktijk als landschapsarchitect en is aangesteld als Professor Landscape Architecture en Deputy Dean Research in de RMIT School of Architecture in Melbourne, Australië.

Praktisch
Donderdag 28 november 20u
Auditorium, Kunstencentrum STUK,
reservatie ticket@stuk.be

In the picture: Mistig

Foto door Jan Mennens

Groen wil Leuvens actieplan voor fuifzalen

Groen vraagt dat Leuven, in antwoord op een recent Vlaams onderzoek, dringend werk maakt van een integraal fuifbeleid. Zo zouden er in Leuven een fuifonderzoek, een zaleninventaris en een actieplan moeten komen.

Fuiven is voor jongeren als het buiten spelen voor kinderen: van onschatbare sociale waarde. En dus is het ook noodzakelijk dat de stad hierin een belangrijke rol opneemt als het een jeugdvriendelijke stad wil zijn. Leuven heeft nood aan kleine, middelgrote en grote zalen, veilig en goed geïsoleerd, verspreid over het hele Leuvense grondgebied. Een goed fuifbeleid komt niet enkel de Leuvense jongeren, studenten en hun verenigingen ten goede, maar zal ook de frustraties van Leuvenaars over zogenaamde overlast verminderen.

De Ambrassade, hét kenniscentrum over jeugdbeleid, onderzocht het fuifbeleid in Vlaanderen. 96% van de jongeren gaat wel eens naar een fuif. Fuiven is een van de meest favoriete uitgaansvormen, naast feestjes met de jeugdvereniging, bij vrienden thuis, concerten en festivals. Fuiven is belangrijk voor jongeren, het is hun manier om vrienden te ontmoeten, nieuwe mensen te leren kennen, zich te amuseren. Ook het belang van fuiven voor jeugdverenigingen is erg groot. Tegelijk vrezen jongeren dat door allerhande regelgeving er in de toekomst minder fuiven zullen zijn.

Ook in Leuven is fuifbeleid en vooral infrastructuur een oud zeer. De voorbije jaren zijn er heel wat fuifzalen verdwenen in Leuven en bij de bestaande zalen is er nood aan renovatie.

Lies Corneillie (gemeenteraadslid): “Groen stelt tijdens de gemeenteraad van 25 november voor dat de stad het fuifonderzoek van De Ambrassade herhaalt in Leuven en ook een zaleninventaris maakt. Vanuit die inventaris moet de stad een actieplan opmaken om bestaande zalen te renoveren in samenwerking met de eigenaars, waar nodig nieuwbouw te plannen of bestaande locaties in te vullen als fuifzaal. Het onderzoek zal ook voldoende materiaal aanleveren om een integraal fuifbeleid met oog voor veiligheid, ondersteuning, reglementering uit te bouwen. Groen rekent op constructieve en concrete antwoorden vanuit het stadsbestuur.”

Zijn jullie het eens met dit voorstel van Groen? Heeft Leuven nood aan nieuwe fuifzalen? Wij zijn benieuwd naar jullie mening!

IKL in de startblokken!

Binnen 1 week gaat de 19e editie van het Internationaal Kortfilmfestival Leuven van start. In de kleurrijke IKL-folder, die je online kan downloaden of doorbladeren, vind je alles over het rijk gevulde programma, de competitie & jury en alle evenementen. De brochure vind je tevens op dinsdag 26 november 2013 als bijlage bij De Morgen. Alle details over de 272 films op het programma vind je terug in de uitgebreide catalogus van het festival.

Naar goede gewoonte nodigde het IKL een diverse groep filmprofessionals uit die zich tijdens het festival samen zullen buigen over de Vlaamse en Europese competitieve selectie. Ook dit jaar zetelen een reeks buitenlandse gasten in deze jury: de Britse regisseur Simon Ellis (UK), Trey Ellis van de Columbia University (USA), Gaia Meucci van Encounters Short Film and Animation Festival (UK) en Torunn Nyen van Grimstad Short Film Festival (Noorwegen). Uit eigen land zetelen Erik Van Looy (regisseur), Ben Segers (acteur), Sanne Nuyens (scenariste), Hans Bruch jr (D.O.P.), Caroline Strubbe (regisseur) en Steven Tuffin (filmjournalist)
De Wildcard-jury, samengesteld door het VAF, was al eerder bekend. Daarin zetelen onder meer Gilda De Bal, Jan verheyen, Peter Brosens, Nathalie Teirlinck en Paul Pauwels. De volledige lijst op de website van IKL.

Dit jaar wordt al voor de 8e keer de Humo Award voor Beste Kortfilm uitgereikt. Humo’s filmjournalist Erik Stockman maakte zopas een strenge selectie van 5 titels uit het programma. Deze 5 genomineerden zullen vertoond worden op de Humo Avond van het IKL – op maandag 2 december- waar de aanwezigen meteen na de vertoning de winnaar van de felbegeerde prijs zullen kiezen. Nadien wordt het glas geheven in het festivalcafé.

Coffee Cafe

Op een regenachtige woensdagnamiddag gingen we schuilen bij het knusse koffiezaakje: Coffee Cafe.

Het ziet er heel gezellig uit door de groene en roze kussens die op de stoeltjes liggen maar ook de verse bloemen en leuke decoratie zorgen voor een toffe sfeer.

Na de uitgebreide kaart gelezen te hebben, bestelden we een Café Latte, Oreodrink en een brownie.
De vriendelijke ober bracht onze bestelling gauw waardoor we direct van onze warme dranken konden genieten. De Oreodrink is een tas warme melk met onderin gestampte Oreo’s met daarbovenop een flinke toef slagroom, De Café Latte was precies zoals hij moet zijn en onze lekkere brownie was binnen no-time op, niet omdat hij klein was, integendeel, maar gewoon omdat hij zo goed smaakte! We kregen er ieder nog een klein stukje cake bij geserveerd.

Het was dus een goede (en zeker geen dure) schuilplaats!

Zoals je ziet zijn er nog tal van andere lekkernijen!

Praktisch
Coffee Cafe Leuven
Tiensestraat 18, 3000 Leuven
016 29 28 00
https://www.facebook.com/pages/Coffee-Caf%C3%A9-Leuven/350099641759556

Dit artikel verscheen oorspronkelijk op Leuvenlicious.

Kunst voor en door Kinderen – SLAC

Op vrijdag 29 november vindt de slothappening van Kunst voor en door Kinderen plaats in de Minnepoort. De opbrengst van dit event gaat naar Mikumikids .

Programma

• 18.00u: Tentoonstelling + verkoop nog niet verkochte werken van de lagere graad van het SLAC – foyer Minnepoort
• 20.00u: Slothappening – zaal Minnepoort – vrije inkom, reservatie verplicht via reservaties.conservatorium@leuven.be of 016 22.21.21

Kotroute Leuven 2014

Donderdag 21 november zagen jullie in de straten van Leuven misschien hier en daar mensen lopen met een plannetje in de hand. Deze mensen waren opzoek naar de koten waar enkele jonge artiesten hun werk toonden.

Voor de ‘Kick-off’ moest je aan het museum M zijn. Het was de eerste keer dan M museum hun Atelier M ruimte ter beschikking stelden voor de kotroute. Vandaar uit kon je aan de hand van een kaartje je route uitstippelen. Zelf heb ik enkele koten bezocht en was ik onder de indruk van het Leuvense talent!

Kick off

Mijn eerste stop was bij Thomas Haine, een self made men met veel talent! Thomas tekent al van kinds af aan voornamelijk dieren. Zelf vind hij dieren enorm leuk om te tekenen en dan voornamelijk de beer! De stijl van Thomas is heel eigenzinnig. Hij begint zijn tekeningen op papier en kleurt ze vervolgens in op de computer. Door deze combinatie krijgt het beeld zowel een analoge als een digitale laag.

www.orangetown.be

De volgende twee stops zijn in de Maria Theresiastraat. Op nummer 1 vinden we de fotografische reeks ‘Natura Abhorret’ van Silke Laenen. Ze brengt ons in contact met de schoonheid van de alledaagse dingen. Ze vindt goed evenwicht tussen haar portretten, landschappen en objecten. Iets verderop op nummer 35 vinden we het zeer persoonlijke grafische werk van Chloë Janssens. Om het intieme werk van Cloë te zien moet je naar de bovenste verdieping. Zoals op alle andere plaatsen bevindt het werk zich op een studentenkamer. Deze kamer is voor één nacht een mooie en esthetische tentoonstellingsruimte. Hoewel deze ruimte voor één nacht openbaar is, voelt het nog steeds zeer intiem. Deze intieme sfeer is in het werk van Cloë zeker een pluspunt. Ze verteld mooi hoe haar werk is ontstaan als herinnering aan haar zopas overleden vriendin. Ze verteld ook dat het werk een soort van eerbetoon is waardoor het een erg geladen betekenis krijgt. Toch slaagt Cloë er in om je op een zeer universele manier mee te nemen in haar werk. Hierdoor krijg je als toeschouwer ook de kans om je eigen herinnering aan het haar werk te koppelen.

chloe-janssens.tumblr.com

De volgende stop in de ‘blauwe’ wereld van David Vermeersch. Zijn blauwe reflecties zijn een vertegenwoordiging van de realiteit die hij reconstrueert in een figuratieve stijl. David’s grote voorbeelden zijn Delvaux en Magritte.

www.facebook.com/Usinepaintings

Er is niet enkel beeldende kunst te bewonderen. De Strijderstraat word opgefleurd door vintage kleding van de Think Twice Leuven en ook door leuk tweedehands spullen van de eco shop. Naast het zoeken naar dat unieke stuk kon je ook nog luisteren naar het intieme concert van Neylan.

Waar ik jammer genoeg niet meer ben geraakt, maar wel goede reacties van heb gehoord is van Stoomboot. Stoomboot is de artiestennaam van Niels Boutsen. Hij wist met zijn kleine, simpele liedjes in het Nederlands iedereen te bekoren!

______________________________________________________________________________________________
Tekst & fotografie Jolien Dirix

Preparee vs. Praeses!

Woensdag 27 november worden een handjevol Preparezen samen met de praesides/praesessen van Ekonomika, VTK, Politika en VRG voor de leeuwen geworpen in de PDS. In een nog nooit eerder vertoonde improvisatiestrijd zullen deze teams het tegen elkaar opnemen. Lukt het de praesessen om samen te spannen en naar de trofee te grijpen, kan studentenimproteam Preparee de eer hoog houden? Het belooft een meer dan legendarische avond te worden!

Reserveer een plaatsje en moedig je favoriet aan!

Info en tickets op www.preparee.be