Leven in Leuven

Boekvoorstelling ‘Gaza op mijn hoofd’ van Inge Neefs op donderdag 20 maart

Donderdag 20 maart om 20u interviewt Dichter des Vaderlands Charles Ducal Inge Neefs, schrijfster van Gaza op mijn hoofd in CC Oratoriënhof, Mechelsestraat 111 in Leuven.

Inge Neefs reisde mee met de Gaza Freedom Flotilla die door het Israëlisch leger gekaapt werd. Later reisde ze solo naar Gaza en verbleef er een jaar. Haar gesprekken en ervaringen met inwoners van Gaza vormen de basis voor Gaza op mijn hoofd.

Charles Ducal leidt het interview in met één van zijn gedichten over Palestina.

Toegang is gratis.

Koning Kevin bouwt gigantische machine op Grote Markt Leuven

Op zaterdag 22 maart van 13.30u tot 16.30u zet Koning Kevin zijn vakanties in de kijker en bouwt op de Leuvense Grote Markt aan een grote kettingreactie in een rond een Mongoolse ger. Het zal een machine zijn van bewegingen, actie en reactie, gemaakt met herkenbare materialen.

Koning Kevin maakte samen met enkele jongeren tijdens het weekend “De fabriek van Rudi Goudheuvel” al eerder een soortgelijke installatie in en rond het kasteel Heiberg in Kessel-lo. Deze keer kiest Koning Kevin als achtergrond niet het kasteel maar een Mongoolse ger op de Grote Markt in Leuven. Voorbijgangers worden betrokken bij de bouw van de ger en de bewegende machine. Op die manier stelt Koning Kevin een uitgebreid aanbod van zomervakanties voor kinderen en jongeren voor.

De vakanties van Koning Kevin
Gil Géron, Algemeen Coördinator van Koning Kevin vertelt: “Onze vakanties in deze Mongoolse gers zijn nieuw vanaf de zomer van 2014 en uniek in Vlaanderen. Met deze nomadententen leggen we de nadruk op het combineren van natuur en creativiteit. Een ger biedt meer veel meer comfort dan een gewone tent en is tegelijk heel ecologisch. Dankzij de vilten wanden zijn ze in de zomer lekker fris en in de winter wordt de kou buiten gelaten.”

“Voor kinderen is het zoveelste taal- of sportkamp misschien wel leuk, maar ze hebben ook nood aan uitleving in hun fantasie, hun creativiteit, diversiteit en eigenheid. De basisingrediënten van alle activeiteiten van Koning Kevin zijn spel, kunst en creativiteit. Kinderen en jongeren worden aangezet te ontdekken wat hun eigen ding is en te experimenteren met al de rest”, aldus Gil Géron.

Meer info op www.koningkevin.be

Goeroe van de open haard

Wie? William Fitzsimmons // Wat? Concert // Waar? Het Depot // Wanneer? 13.03.2014

(c) Andrew Snowball

Lente heeft nog maar net winters kuren de kop ingeduwd of het Depot rook weer eventjes naar hars en den. Voor een laatste keer dit seizoen dan… Maar dan echt een allerlaatste keer.

Heerschap van het noorderlicht, William Fitzsimmons, wist het Depot op geheel eigen wijze om te vormen tot de betere gemeenschappelijke huiskamer. Alles was voorhanden; baard (net iets langer dan die in je fantasie), second-hand shoes en overall. Kon dit mislopen? Geen denken aan. Hij ademde macrobiotisch, maar zijn klanken klonken als wind in een microkosmos. Zacht, helder en perfect. Pure intimiteit!

Toegegeven (en dat deed ie zelf ook, meermaals); de songs zijn niet bepaald van de meest vrolijke aard, laat staan dansbaar, maar vervelen deden ze op z’n minst niet. De band als geheel vormde een perfectie en de beperkte publieke opkomst kreeg waar en warmte voor zijn geld. Aanraken werd mogelijk bij het allerlaatste toemaatje, maar daar waren we net iets te schuchter voor, helaas.

William Fitzsimmons’ muziek is muziek voor de Einzelgänger of de liefde; zijn bescheidenheid, zelfrelativering en minimalisme komen tot verrijzenis in het medium dat in de wandeling wel eens muziek wordt genoemd. Een perfect einde van de donkerte; William keert allicht terug naar zijn berghut levend van tofoe en 2000-granenbrood, geborgen in een zomerslaap tot de eerste bladeren vallen.

Tot de volgende, Messias.

Door Maxim Nelis

Dit artikel verscheen eerder op CLUB KULtuur.

Leven in een nieuw samengesteld gezin

Wanneer twee personen een nieuwe relatie aangaan, meestal na een scheiding, en minstens één van de partners heeft minstens één kind uit een vorige relatie, dan spreken we van een nieuw samengesteld gezin. In sommige gevallen hebben beide partners kinderen of/en beslissen de partners samen een kind te krijgen. Ieder gezin, en dus ook een nieuw samengesteld gezin, kent zijn ups en downs. Deel uitmaken van een nieuw samengesteld gezin kan heerlijk en verrijkend zijn, maar net zo goed kunnen kleine of grote frustraties geluk soms in de weg staan. Dat is niet anders voor de kinderen dan voor de betrokken (nieuwe) ouders.

Nieuw samengestelde gezinnen komen meer en meer voor in onze maatschappij en daarom wenst CM-kern Leuven-stad dit thema onder de aandacht te brengen. Cindy Schepers, psychotherapeute en vormingswerkster, zal de aanwezigen meer inzicht geven in de dynamiek van een nieuw samengesteld gezin. Zij is tevens voorzitster van vzw De Droomcirkel en maakt zelf deel uit van een nieuw samengesteld gezin. Tijdens deze infoavond leer je wat de slaagkansen van een nieuw samengesteld gezin zijn:

• Wat zijn de goede kanten van een nieuw gezin en hoe kun je die maximaal benutten?
• Wat zijn veel voorkomende frustraties en hoe vind je de uitweg naar een gelukkiger contact?
• Wat doe je met een verschil in opvoeding? Wat als je het gevoel hebt dat je partner ‘verdwijnt’ zodra de kinderen er zijn?
• Waar komen schuldgevoelens en andere vervelende gevoelens vandaan?

Praktisch
Dinsdag 25 maart 2014 om 19.30u
Cultureel Centrum Romaanse Poort (lokaal A13), Brusselsestraat 63
Inschrijven is verplicht! Inschrijven kan bij Sofie Coene, 016 31 49 10 of via www.cm.be/agenda

In the picture: Abdij van ’t Park

Foto door Tom Uytterhoeven

[recensie] Magnus en de Kakado

Het nieuwe kinderboek van Kim Crabeels ‘Magnus en de kakado’ gaat over iets waar we allemaal dagelijks mee geconfronteerd worden en enkel bij stilstaan wanneer we gezondheidsproblemen hebben. Voor kleuters is op het potje gaan echter een belangrijke stap in hun ontwikkeling. Vele kleuters vragen zich dan ook af wat er gebeurt met het pakketje dat ze achterlieten in het toilet. Magnus en de Kakado gaat op zoek naar het antwoord en laat de Kakado heel de wereld rondreizen. Het boekje eindigt met een twist waarvan ouders wellicht hopen dat hun kleuters dit niet zullen imiteren.

Sebastiaan Doninck tekende, net zoals bij het eerste boek van Kim Crabeels, voor de prachtige illustraties die van dit kinderboek een waar kijkfestijn maken. Het boekje blinkt ook ditmaal uit door de mooie vormgeving. Een plezier om in te lezen.

Leven in Leuven geeft een exemplaar van dit kinderboek weg aan de derde persoon die het woord “panda” roept via ons contactformulier.

Kim Crabeels (1981) woont in de buurt van Leuven en wou als kind al schrijver worden. En dierenarts. En advocaat. En hondentemmer. En kokkin op een piratenboot. Uiteindelijk werd ze leerkracht Nederlands en mama van drie. Door de voorleeskwartiertjes voor haar kinderen kreeg Kim opnieuw zin om zelf iets neer te schrijven, voor haar Finn, Lou en Magnus en voor alle kinderen die net zo veel van voorlezen houden als zij.

Sebastiaan Van Doninck studeerde grafische en reclamevormgeving, optie illustratie aan het Sint-Lucas in Antwerpen. Hij illustreerde verschillende kinderboeken en maakt regelmatig illustraties voor tijdschriften, waaronder Weekend Knack.

Op deze blog verscheen eerder een recensie van Magnus kan niet slapen.

CoderDojo in Leuven

Ik schrijf deze tekst terwijl ik op de trein zit. Mijn computer staat op mijn schoot, en is via mijn smartphone verbonden met internet. Tegenover mij zit iemand via zijn telefoon op te zoeken of zijn trein nog op tijd rijdt, en naast mij leest een man de krant op zijn tablet. De treinbegeleider komt langs en controleert de geldigheid van mijn abonnement via haar zakcomputer, waarmee ze daarnet een ticket geprint heeft voor een reiziger. Ondertussen geeft de lichtkrant in de trein aan in welk station we zometeen stoppen.

We kunnen ons amper nog voorstellen hoe het leven er uit zou zien zonder al die computers, en de komende jaren en decennia zal technologie alleen maar een belangrijker plaats innemen in ons leven. En voor onze kinderen zal het de normaalste zaak van de wereld zijn dat dagelijkse gebruiksvoorwerpen programmeerbaar zijn.

De Handige Harry’s van morgen zullen programmeurs zijn. Wie kan programmeren, zal al die technologie naar zijn hand kunnen zetten, en er wonderlijke dingen mee doen. En net daarom is het belangrijk dat we onze kinderen zo vroeg mogelijk laten proeven van die technologie. Dat we hen zín geven om te programmeren, om elektronische schakelingen te bouwen of om gewoon wat te experimenteren met technologie.

Daarom ben ik op dit moment op weg naar Flanders DC in Leuven, voor mijn tweede sessie als CoderDojo coach. CoderDojo is een van de vele mooie initiatieven die de afgelopen jaren ontstaan zijn met als enige doel om kinderen kennis te laten maken en “fun” te laten beleven met programmeren en technologie. Tijdens zo’n CoderDojo sessie brengen we 30 kinderen tussen 7 en 14 jaar bij elkaar, en laten we hen vooral experimenteren. Geen saaie lessen of een ellenlange uitleg – gewoon doén: programmeren, elektronische schakelingen bouwen en websites maken, en onderweg vallen, opstaan en bijleren. In dezelfde ruimte lopen de CoderDojo coaches rond – volwassenen die bijspringen waar nodig om een while-lus uit de knoop te halen, een weerstand op de juiste plaats in een circuit te plaatsen of een stukje website te helpen layouten.

Het resultaat is verbluffend. Op het einde van zo’n sessie van 3 uur mogen de kinderen die dat willen, laten zien wat ze gemaakt hebben. En dan ben je als coach verbaasd over hoe snel ze de nieuwe technieken en denkwijzes overnemen, en hoe creatief ze kunnen zijn in wat ze maken. We kunnen als volwassene vaak nog wat opsteken van de efficiëntie waarmee zo’n 8-jarige een probleem oplost in een programma of schakeling.

Kinderen moeten op zo’n sessie vooral kennis maken met de concepten van programmeren, en niet zozeer met 100-en-1 programmeertalen. Daarom wordt er gewerkt met didactische platformen en tools. Leren programmeren doen ze in de heel visuele maar straffe Scratch-omgeving. Experimenteren met websites kunnen ze rechttoe rechtaan dankzij tools als CodePen. En voor de elektronische schakelingen wordt er gewerkt met Arduino, een open source elektronica platform.

Het toonmoment is een heerlijke afsluiter van de sessie. Zowel voor de kinderen, als voor de coaches. Want zo’n CoderDojo is volledig gratis en draait alleen maar op vrijwilligers. De drijfveer voor de coaches is om kinderen te zien groeien en mooie dingen te zien maken. En regelrechte programmeertalenten te zien ontluiken.

Hoe meer vrijwillige coaches zich aanmelden, hoe meer kinderen we een dojo kunnen laten meevolgen. De vraag is veel groter dan het aanbod. In deze tekst hoef ik geen reclame te maken voor de sessies om extra inschrijvingen aan te trekken, want elke beschikbare sessie is onmiddellijk volzet zodra de registraties geopend zijn. Maar nieuwe coaches zijn altijd welkom. En je hoeft als coach niet eens een grondige voorkennis te hebben. Heb je dus zin om mee te coachen, en heb je wat affiniteit met technologie, contacteer dan gerust Frank Lemmens, die de Leuvense dojo coördineert.

Nog meer motivatie nodig? We sluiten elke sessie af zoals échte IT’ers: met pizza. Lekkere pizza!

Gewoon doen!

Meer informatie

• Initiatieven om programmeren voor kinderen te promoten
  • CoderDojo Belgium
  • code.org
• Leren programmeren in een eenvoudige omgeving:
  • Scratch
  • CodePen
  • Code School
  • Codecademy
• Elektronica leren
  • Arduino

Groen pleit voor deelfietsen in Leuven

Groen is voorstander van het invoeren van deelfietsen in Leuven, zoals die ook al bestaan in Antwerpen en Brussel, en binnenkort in Gent. Met dit systeem kunnen meer mensen gemakkelijker de fiets nemen en het biedt ook structurele antwoorden op de uitdagingen van het fietsbeleid in de komende jaren.

De Villo!-fietsen in Brussel zijn een begrip geworden. In Antwerpen is het systeem een enorm succes: bijna 34.200 mensen hebben nu een jaarabonnement voor een leenfiets. En in Gent zul je vanaf 2015 voor een kleine jaarbijdrage gebruik kunnen maken van een leenfiets.

In Leuven heeft Velo al een indrukwekkend model van individuele huurfietsen voor studenten uitgebouwd. Maar in de toekomst wil Groen nog een stap verder zetten. In het kader van Leuven Klimaatneutraal moeten meer mensen overtuigd worden om de fiets te nemen. Een aantrekkelijk aanbod aan deelfietsen kan daar aan meehelpen. Tegelijkertijd biedt dat alvast een gedeeltelijk antwoord op de behoefte aan meer fietsenstallingen. Immers, wanneer de stad kiest voor deelfietsen, kunnen meer mensen gebruikmaken van een en dezelfde fiets. Zo zijn er op termijn relatief minder nieuwe bijkomende stallingen nodig.

Toon Toelen (gemeenteraadslid): “Het is belangrijk dat we een grondige analyse maken van de ervaringen in andere steden. We zijn ervan overtuigd dat een systeem van deelfietsen goed kan werken in Leuven, voor bewoners én studenten. Wij zijn voorstander van een samenwerking met Velo en niet in eerste instantie met een commerciële partner. Wij vragen dat het stadsbestuur op korte termijn een haalbaarheidsstudie laat uitvoeren, waarbij de optie om met Velo te werken serieus wordt onderzocht. We zullen ons voorstel binnenkort op de agenda zetten van de gemeenteraadscommissie. Na de gele fietsen in Brussel en de rode in Antwerpen, zien we hopelijk binnen afzienbare tijd een massa groene fietsen rondrijden in Leuven.”

Wat denken jullie van dit voorstel? Zit de Leuvenaar te wachten op een systeem van deelfietsen?

Culinaire slagerij ‘De Kapblok’ ontvangt Handmade in Belgium label

De lokale vervaardiging, de versheid en vooral de echtheid van producten winnen aan belang bij de consument. Het is vandaag de dag echter niet altijd duidelijk wat men juist koopt. Daarom creëerde UNIZO het label ‘Handmade In Belgium’ (kortweg HIB). Enkel wie aan strikte voorwaarden voldoet, komt voor het label in aanmerking. Op die manier krijgen consumenten de garantie dat ondernemers met het HIB-label authentieke, ambachtelijke en kwalitatieve producten aanbieden.

Voorzitter van UNIZO stad-Leuven, Dave Ons, reikte op woensdag 12 maart het HIB-label uit aan Erwin Mertens, beenhouwer en zaakvoerder van De Kapblok. De Leuvense slagerij sleepte de laatste 10 jaar uiteenlopende prijzen in de wacht, zoals onder meer in 2011 & 2013 laureaat finalist “Beste slagerij van België” (erkend door het ministerie van middenstand, KMO’s en zelfstandigen). Verder kreeg de Kapblok de erkenning voor het meest exclusieve product op basis van vers vlees op Eurobeef. Tot slot wisten Erwin Mertens en zijn team maar liefst 15 gouden en 23 zilveren medailles te veroveren bij de internationale bbq-kampioenschappen.

Deze prijzen zijn het resultaat van geen compromissen te dulden op het gebied van kwaliteit en van 100% handgemaakte productie in eigen atelier. Culinaire slagerij de kapblok is gespecialiseerd in eigen bereidingen, waaronder verschillende erkende streekproducten en een uitgebreide horeca- en barbecue service. Kwaliteit en versheid primeren boven kwantiteit.

Erwin Mertens komt als UNIZO-ambassadeur van HIB bij een selecte club van ondernemers. In Leuven kregen onder meer De Walvis, Rondou, Gepetto en Pallasart reeds deze erkenning. Erwin Mertens kan nu op zijn beurt andere vakmannen nomineren voor het HIB- label. Zo kan de HIB-community verder groeien en krijgen ondernemers zelf een rol in het versterken van de authenticiteitsgarantie.

relay – Ame Henderson / Public Recordings

Voor relay nodigde de Canadese choreografe Ame Henderson acht dansers en twee elektronikamuzikanten uit om deel te nemen aan een choreografisch project waarin de unisono (het gelijktijdig uitvoeren van eenzelfde beweging) geanalyseerd en herdacht wordt.

Bij de start van de voorstelling wordt het publiek het witte podium opgevoerd. Iedereen stelt zich op langs de zijwanden van het vierkant met in het midden een houten tafel met allerlei vreemde voorwerpen op. Een beetje ongemakkelijk kijken de toeschouwers naar elkaar in de zwak verlichte ruimte. Wat staat er te gebeuren? Opeens begint één van de toeschouwers langzaam, als in slow motion te bewegen, dan een andere en dan nog één. Vlak naast mij ontwaakt een danser. Ik kan hem zonder veel moeite aanraken. De dansers waren al die tijd onder ons, zonder dat we ze herkenden.

Langzaam bewegen de dansers zich naar het midden en openen pas op het allerlaatste moment de ogen. De witte muur achter ons verdwijnt en we worden naar de zitplaatsen begeleid. Wat dan volgt is een samenspel van individuen die samen een leiderloze groep vormen. Als vanzelf ontstaan er patronen, herhalingen. De dansers worden begeleid door vreemde elektronische muziek die voortgebracht wordt door de voorwerpen die eerst op tafel stonden. Het lijkt alsof de voorwerpen zuchten en kreunen. De samendans wordt intenser, de tafel danst mee.

De voorstelling heeft als apotheose de bouw van een stoelentoren, een gezamenlijk kunstwerk door de groep voorgebracht. Het publiek wordt in zijn rol als zwijgende toeschouwer vereeuwigd. Een momentopname bevroren in de tijd.