Leven in Leuven

Domus

DOMUS is één van Leuvense monumenten wat “eten en drinken” betreft. Dat hebben ze weer eens bewezen toen wij daar op een zondagmiddag met z’n tienen gingen tafelen. Wij hadden gereserveerd en vonden plaats op de bovenverdieping, tegen Tiensestraat aan. Daar zaten nog enkele groepen.

De zaak zat vol, maar wij hadden alle tijd, zodat we konden bijpraten en ondertussen genieten van (meerdere) aperitieven. Gelukkig maar, want het duurde, na de bestelling, meer dan een uur voor de ober met onze schotels verscheen. Dat waren weliswaar acht verschillende keuzes, maar die werden tegelijk EN warm, opgediend. Een pluspunt.

De koninginnehapjes waren uitstekend: krokante korst, ruime vulling, slaatje erbij. Smakelijk, en slechts 12 €.
De “pensenfantasie met appeltjes” maakte verschillende van ons jaloers: zwarte en witte pens met gebakken ajuinslierten en appel op twee verschillende wijzen klaargemaakt. En dat voor 11,50 €.
De schotel Américain mocht ook gezien worden. Een flinke portie vlees, goed gekruid, en met een verse sla erbij krijg je voor 16 €.
En dan, ja, dit vind je niet overal: hammetjes: om duimen en vingers van af te likken. Met drie sausjes erbij, betaal je die 17 €.
Tenslotte de dagschotel. Gehaktballen met stoemp. Vier stuks met vlees van goed kwaliteit en correct gebakken, sla en saus voor 9.90 €.
Frieten werden bijgebracht zonder dat we dat moesten vragen aan de attente ober die blijkbaar gewoon is van groepen te bedienen.

Alles bijeen: een aanrader als je met een groep(je) gezellig wil gaan eten, en ieder mag kiezen wat hij/zij wil. Geen grote gastronomie, maar echt lekker voor de prijs die wij betaalden.
Wel het wisselgeld in de gaten houden. Alles goed doen tot op het laatste is blijkbaar niet meer van onze tijd…

Praktisch
Tiensestraat 8, 3000 Leuven
016 20 14 49
http://www.domusleuven.be

In the picture: Je suis Charlie

Foto door Bart Graulus

Gedichtendag op 29 januari

‘Gedichtendag‘ is hét poëziefeest van Nederland en Vlaanderen. In Leuven ontdek je een handvol dichters tijdens een poëtische kroegen- en boekhandeltocht. De woorden en de dranken zullen alvast rijkelijk stromen, want naar goede gewoonte slaan enkele bevlogen lokale partners de handen in elkaar en voert de ontdekkingstocht langs zeven cafés, 2 boekhandels en 1 wijnbar.
Hef het glas op kunst, poëzie en passie!

Het programma sluit af in het muziekcafé At the Bebop met een optreden van STRAND (Bert Dockx solo).

Bibliotheektoren Universiteitsbibliotheek ontvangt 20.000e bezoeker

Iets meer dan een jaar geleden werd de gerenoveerde toren van de Leuvense Universiteitsbibliotheek aan het Ladeuzeplein opengesteld voor het grote publiek. De KU Leuven en de stad Leuven, die samen hun schouders zetten onder de tentoonstelling in de toren, verwelkomden vandaag feestelijk de 20.000^e bezoeker.    

Een jaar geleden opende in de toren een tentoonstelling over de geschiedenis van de bibliotheek, verspreid over 5 verdiepingen. Als doelstelling hadden de stad en de universiteit 10.000 bezoekers vooropgesteld. Het werden er maar liefst het dubbel. Het unieke beeldmateriaal en het weidse panorama boven op de toren verleidden heel wat bezoekers de klim te maken. In 2014 telde de bibliotheek 40.000 bezoekers, waarvan er bijna 20.000 de toren beklommen. Bezoekers van de bibliotheektoren noemen de inhoud ‘pakkend’ en de geschiedenis die verteld wordt ‘verrassend en nog te weinig bekend’.

De 20.000^e gast werd vandaag feestelijk ontvangen door de KU Leuven en de stad Leuven, die zich bijzonder verheugd tonen over het succes van de gerenoveerde toren. Tegelijkertijd werd de nieuwe onthaalbalie, die in november 2014 in gebruik werd genomen, plechtig ingewijd.

Enkele statistieken

• Augustus was de topmaand met 2.705 bezoekers.
• Zondag is de populairste dag.
• 8% koopt een “I Luv Leuven–ticket”, een combiticket voor een bezoek M + schatkamer, stadhuis en toren tegen zeer voordelige prijs, nl. € 16
• 60% van alle tickets worden aan de onthaalbalie van de toren verkocht, 30% bij de balie Toerisme en 10% in Museum M.

Start Taste of Stars met ontvangst sterrenchefs in het stadhuis

Vandaag werden de deelnemende sterrenchefs, hun medewerkers en de organisatoren van Taste of Stars ontvangen in de salons van het stadhuis. Van maandag 12 tot zaterdag 17 januari kan je genieten van het werk van deze Italiaanse sterrenchefs in een aantal pop-up sterrenrestaurants.

In Het Depot zullen de chefs Maurizio en Sandro Serva van het tweesterrenrestaurant La Trota een 6-gangenmenu met aangepaste wijnen serveren. Ook is er een tentoonstelling van Belgische en Italiaanse kunstenaars en een grappa-bar.

In Officina Clandestina zal chef Mauro Uliassi van het gelijknamige restaurant Uliassi koken. Je kan er terecht voor een lunch of een 6-gangendiner, ‘The best of Uliassi’.

Tijdens de hele week kan je ook terecht in het festivalcafé in De Werf op het Hogeschoolplein. De speciaalzaak La Tradizione uit Napels zal er heerlijke Italiaanse hapjes en specialiteiten serveren aan betaalbare prijzen.

Verscheidene Leuvense hotels bieden de gasten van Taste of Stars een korting aan van minstens 10% op de dagprijs. Een lijst van de deelnemende hotels vind je op de site www.tasteofstars.com.

Praktisch

• Het Depot, Martelarenplein 12: La Trota, van donderdag 15/1 tot zaterdag 17/1 telkens om 19:00 diner voor 150 euro bestaande uit 6 gangen, aperitief, wijn en koffie inbegrepen
• Officina Clandestina, Sint Antoniusberg 6: Uliassi van maandag 12/1 tot zaterdag 17/1 met om 12:00 een lunch voor 50 euro bestaande uit 3 gangen exclusief drank en om 19.00 een diner voor 150 euro bestaande uit 6 gangen, aperitief, wijn en koffie inbegrepen
• De Werf, Hogeschoolplein 5: van maandag 12/1 tot vrijdag 16/1 van 11:00 tot 21:00
• Reserveren kan via de website of telefonisch, zie http://www.tasteofstars.com/#contact
• Meer informatie op www.tasteofstars.com en op https://www.facebook.com/TasteOfStarsLeuven

De flickr set ‘Startmoment Taste of Stars – 11 januari 2015’ bevat nog enkele foto’s.

Charlie op het Ladeuzeplein

Luc Rombouts zette vanop de UniversiteitsBibliotheek-beiaard de actie in met zijn versie van het lied “De gedachten zijn vrij”.
Het was een sobere, stille krijt-actie met oud en jong!
Met mensen die niet bang zijn hun mening te kunnen zeggen, oproepen om elkaar te respecteren ongeacht nationaliteit, overtuiging of religie.

Er werd 1 levensgrote en een paar kleinere ‘JE SUIS CHARLIE’, wat cartoons en andere slogans gekrijt.
Een stil protest VOOR vrije meningsuiting en respect en TEGEN intolerantie en haat.
Een aantal aanwezige KONTRARIE-koorleden zongen eveneens “De gedachten zijn vrij”

Een Facebook event georganiseerd door Hilde Vansteenvoort, Magda Peters en Geert Van Damme.

Enige foto-impressies:

(foto Hilde Vansteenvoort)

Alsemkomt van De Roovers

“We zien nog weinig toneel-toneel de laatste tijd” zei ik tegen mijn vriend toen we in de zachte rode zetels van de stadsschouwburg plaatsnamen. “Je weet wel wat ik bedoel. Klassiek toneel. Met acteurs die links opkomen en rechts weer afgaan, met een coherent verhaal, gebaseerd op een al dan niet bekende tekst. Gordijnen. Kostuums. Je weet wel.”

Hij had geen tijd om te antwoorden, want op het podium was Mauro Pawlowski al aan het tokkelen op een elektrisch gitaar, en stond er een bont gezelschap acteurs te trappelen om mijn mijmeringen irrelevant te maken.

Alsemkomt is een bewerking van The Iceman Cometh, een toneelstuk uit 1946 door Eugene O’Neill. Mauro leidde het stuk in en vertelde ons dat hele stuk zich af ging spelen in Harry Hope’s bar, het marginaalste café dat je je kunt voorstellen. Een café vol met even marginale bar flies die hier letterlijk wonen en vastzitten. Er worden veel plannen gemaakt over hoe ze hun leven morgen eindelijk gaan oppakken, maar morgen is altijd ver weg en de whiskey is er nu. Ze zetten elkaar aan tot alcoholisme en daarmee een zachte vorm van zelfvernietiging die met veel groepsgevoel de echte wereld op afstand houdt. Ze haten elkaar, ze houden van elkaar, ze lachen met elkaar. Ze hebben niets gemeen maar niemand anders zal ze ooit begrijpen. Ze zitten vast.

Dan komen er twee gezichten de status quo verstoren. Hickey (Stefan Degand), een oude bekende die deze keer weigert om het spel mee te spelen en er op staat om de bar flies uit hun alcoholisme en in de echte wereld te trekken. En Parrit (Lukas De Wolf), een jonge man die als enige op zoek is naar verlossing, naar een echte zelfvernietiging.

De twee veroorzaken veel turbulentie in het café. Een heel aantal cafégasten proberen hun leven op te pakken, hun project van morgen vandaag te doen. Eén voor één komen ze terug het café in gedruppeld. “Een illusie minder”, zegt Hickey. Als het makkelijk was zaten ze niet hier.

Al snel lijkt er meer aan de hand. Hickey is niet de zelfloze verlossende engel die hij lijkt, maar iemand die aan zijn laatste daden bezig is. Parrit’s verhaal over zijn gewelddadige ideologische familie komt hard aan op deze datum, drie dagen na de aanslag op Charlie Hebdo. Ook hij lijkt niet enkel slachtoffer te zijn. Beiden slagen ze er wel in om het café buiten te stappen en de consequenties van hun acties te aanvaarden, maar een happy ending kan je het zonder cynisme niet noemen. De rest drinkt graag een whiskey op hun herinnering.

De sfeer wordt perfect gezet. Er wordt gerookt. Gedanst. Gevochten. De whiskey is prominent aanwezig op het podium en er worden liters aan (vermoedelijk) donker appelsap ge-adfundumd, uitgeproest en in het rond gesmeten. Mauro zit er bij als een objectieve observator, en geeft muzikaal commentaar. Zijn ’70s music klinkt zacht en medelevend.

Net als Mauro heb ik ook veel sympathie voor de zielige figuren die meesterlijk worden neergezet door het gezelschap. Het is ook allemaal zo bekend: de caféfilosoof, de “ik ben niet gewelddadig” man die op elk moment kan doorslaan, de losse vrouw, de weduwnaar, en de jongen die er niet thuis lijkt te horen. Het zijn clichés bekend bij iedereen die eens een paar glorieuze troosteloze avonden met vreemden heeft doorgebracht op café. Bij iedereen die ooit is aangeschoven omdat het zoveel beter voelde dan naar huis gaan.

Mocht ik dit alles geschetst hebben als een grimmige, zware ervaring, dan moet ik dit toch corrigeren. Er zit een heel vrolijke energie in het stuk. De personages zijn grappig in hun overdreven cartoonesque doen, de teksten zijn snedig en komisch. Het tempo ligt hoog en ook onze triestige hoofdpersonen lachen meer dan ze huilen. Kortom, het is een tragiekomedie van proportie die je niet koud laat. Je loopt naar buiten met een licht gevoel, en een hunkerend verlangen om toch achteraf nog even langs je favoriete café te gaan en daar veel te lang te blijven.

Eerstesteenlegging Nieuwe Campus WOUDLUCHT Heverlee

Op donderdag 08 januari 2015 hebben burgemeester Louis Tobback en afgevaardigd bestuurder van het GO! onderwijs, Raymonde Verdyck samen met vele andere genodigden plus (natuurlijk)  de kinderen en leerkrachten van de (twee) scholen voor Buitengewoon Onderwijs – Campus WOUDLUCHT – Heverlee :  Lagere afdeling (BBOG) / Hogere afdeling (IBSO)  – de bouwwerken voor een volledig nieuwe school ingeluid.

Het bouwproject met een oppervlakte van ruim 10.000 m² kadert binnen de publiek-private samenwerking Scholen van Morgen, een scholenbouwprogramma opgezet door de Vlaamse regering. Voor deze eerstesteenlegging maakten de leerlingen een tijdscapsule, waarin ze de sleutels van het oude gebouw symbolisch insloten.

Tussendoor zorgde het kinderkoor “De Woudklankjes” voor een muzikale noot,
Een overbuur van de Huttelaan gaf nog een poëtische evocatie,

De komende maanden verrijzen tussen de oude gebouwen en de tijdelijke containerklassen vijf moderne schoolgebouwen voor het basis- en secundair onderwijs. Daarin komen klas-, vak- en labolokalen, aangepaste lokalen voor de autiwerking, een ruime refter, lokalen voor de administratie, een sportzaal en een ondergrondse parking.

De campus Woudlucht is in 1970 gebouwd voor 280 leerlingen, maar intussen is het leerlingenaantal verdubbeld. Een vernieuwing en uitbreiding was dus absoluut noodzakelijk. De werkzaamheden moeten afgerond zijn in de lente van 2017.

Toespraken door o.a.:

Directeuren Sanne Vanhellemont  (BBOG) en Patricia Janssens  (IBSO),
Raymonda Verdyck, Afgevaardigd Bestuurder GO!,
Urbain Lavigne, Alg. Directeur GO! Scholengroep 11,
Philippe Monserez, Programmadirecteur Scholen van Morgen,
Louis Tobback, Burgemeester Stad leuven,

(Meer fotos op FLICKR)

In the picture: Wachttijd

Foto door Quinten Malfait

Meesters met het ontleedmes – Paul Broos

Dat het in 2014 500 jaar geleden was dat de grote anatoom Andreas Vesalius geboren werd, zal jullie wel niet ontgaan zijn met al de aandacht voor zijn figuur de voorbije maanden. In zijn boek ‘Meesters met het ontleedmes’ staat auteur Paul Broos stil bij het belang van de vermaarde anatoom. Hoe ver stond het anatomisch onderzoek en de chirurgie op het ogenblik dat Vesalius zijn wetenschappelijk werk begon? Was zijn werk echt vernieuwend? Hoe zette het andere geleerden aan om de structuur en de werking van het menselijk lichaam te bestuderen?

Eeuwenlang was de studie van het menselijk lichaam taboe. De geneeskunde kwam tot in de late middeleeuwen niet veel verder dan de humorentheorie van Hippocrates en Galenus. De heelkunde was van een zeer bedenkelijke kwaliteit en chirurgijns waren vaak slecht opgeleide, ongeletterde ambachtslieden die maar al te vaak hun toevlucht zochten in aderlatingen, darmspoelingen of zweetkuren.

Met de publicatie van het meesterwerk van Andreas Vesalius, ‘De Humani Corporis Fabrica’, in 1543, brak het begin van de moderne wetenschap aan. Het werk inspireerde andere geleerden die zich op de studie van het menselijk lichaam toelegden en heel wat bevindingen van Vesalius aanvulden of verbeterden.

‘Meesters met het ontleedmes’ is een flinke kluif. Het boek is chronologisch geordend en leest als een uitgebreide geschiedkundige opsomming van memorabele figuren uit de geneeskunde. Geen boek dat je op twee dagen uitleest. Je hebt daarnaast een zekere kennis van de werking van het menselijk lichaam nodig om dit boek volledig te kunnen begrijpen. Ideaal voor studenten geneeskunde die zich wat meer willen verdiepen in de geschiedenis van hun prachtige vak.

De stukken die mij het meeste boeiden, waren die waarin de soms erg barbaarse praktijken van barbier-chirurgijns besproken werden. Echte horrorverhalen, bijna niet voor te stellen dat dit vroeger de realiteit was. Ik kreeg er kippenvel van. Het is ook fantastisch om meer te weten te komen over figuren die in durfden te gaan tegen de heersende opvattingen van hun tijd en met hun kritische houding de geneeskunde vooruit hielpen. Vooral het gedeelte over de Vlaamse arts Jan Palfijn die met zijn uitvinding de verloskunde een stap vooruit hielp, vond ik erg interessant. Het uitgebreide register achteraan maakt het mogelijk dit boek ook als naslagwerk te gebruiken.

Auteur Paul Broos uit Wilsele was net zoals Vesalius anatoom en heelmeester. Hij werkte jarenlang als chirurg en doceert aan de KU Leuven het vak Geschiedenis van de Geneeskunde. Zijn liefde voor de geschiedenis en de geneeskunde komt naar voren op elke pagina van dit boek.

Leven in Leuven geeft een exemplaar van ‘Meesters met het ontleedmes’ weg. Stuur een berichtje via ons contactformulier met als onderwerp ‘scalpel’ en het lot zal beslissen wie de winnaar is.

Tip: Wie de Vesalius-tentoonstelling in M nog wil bekijken, moet zich reppen. De tentoonstelling loopt nog tot 18 januari 2015.

Praktisch
Meesters met het ontleedmes
Paul Broos
Davidsfonds Uitgeverij
27,50 euro
ISBN 978-90-5908-552-7