Leven in Leuven

Jodie Devos, goed gearrangeerd – 18 maart 2015

Wie bij de naam Devos eerst Lemmens denkt en al wegdroomt van de eerste barbecues van het jaar is op deze blog waarschijnlijk niet aan het juiste adres. Bij Devos denk je aan Jodie Devos, de Belgische sopraan en laureate  van de Koningin Elisabethwedstrijd voor zang uit 2014. Zij gaf op het jongeren-laureatenconcert van de Leuvense Elisabethiade het beste van zichzelf, geruggesteund door studenten van het conservatorium van Bergen (Arts2).

Samen met het ensemble werkte Devos een enorm gevarieerd programma af, bestaande uit niet minder dan tien arrangementen door Jean-Philippe Collard-Neven. Of toch niet helemaal, voor het openingswerk van de avond, Johnny & Calypso, twee liederen uit de Cabaret Songs van Benjamin Britten werd de sopraan enkel bijgestaan door Collard-Neven aan de piano. Het luchtige werk was een aangename opener en Devos excelleerde door haar inlevingsvermogen, maar het was toch nog even wachten tot de zangeres al haar troeven kon uitspelen. Gelukkig moesten we daar als publiek niet te lang op wachten. Na het matige Gretchen am Spinnrade zorgde Devos’ uitvoering van Oú va la jeune hindoue uit Léo Delibes’ opera Lakmé voor een eerste hoogtepunt van de avond. Het broze klokkenspel en de daarop volgende Oosterse melodieën pasten perfect bij het timbre van Devos’ stem. Het zorgde voor het onbetwistbare hoogtepunt van de avond.

De twee daarop volgende werken, delen uit vroeg romantische opera’s van Vincenzo Bellini en Gaetano Donizetti, waren beiden minder uitgesproken, en ik was meer aan het nagenieten van de schitterende Délibes. Zeker O quante volte had vaak een te terughoudend karakter waardoor zowel het ensemble als Jodie Devos niet echt de kans kregen om te schitteren. Ondanks een gelijkaardige terughoudendheid in Il dolce suono uit Gaetano Donizetti’s opera Lucia di Lammermoor bleek dit nu geen probleem te zijn. Door de intrinsieke traagheid van het werk leek het amper drie minuten durende Il dolce suono eindeloos, maar het publiek hing aan Devos’ lippen.

Tijdens Blanche, een eigen compositie van pianist Collard-Neven, kreeg de zangeres een welverdiende pauze. Tijd voor de studenten om hun kunsten te etaleren dus. In het zeer programmatische werk, dat bijna neigde naar filmmuziek, gaven de tien musici het beste van zichzelf. Blanche was nu niet meteen een meesterwerk, maar dat maakte het niet minder aangenaam. De lijn van de luchtigere werken werd aan het einde van het concert nog verder doorgezet wanneer afgesloten werd met twee arrangementen van werken van jazzlegende Nina Simone. Celliste Helena Svigelj had er duidelijk zin in, en haar enthousiasme werkte enorm aanstekelijk. De aanwezigen, mezelf inclusief, genoten zienderogen van dit streepje “lichte muziek”. Vooral Feeling Good was door Collard-Neven uniek getoonzet. Door de vele modernistische speeltechnieken kreeg het werk bij momenten een bijna avantgardistisch sfeertje, tot Jodie Devos haar majestueuze stem nog een laatste keer mocht laten weerklinken. De variatie tussen serieuze, lyrische aria’s en het lichtere repertoire zorgden voor een aangenaam en goed gebalanceerd programma. Jodie Devos, die als rode draad van het concert fungeerde, maakte er een geweldige uitvoering van. Niets dan lof over dit geweldige concert.

Door Jasper Croonen.

Dit artikel verscheen eerder op CLUB KULtuur.

Feestweek 15 Jaar Preparee

Preparee viert zijn 15de verjaardag. Dat vraagt om een feestje! Een hele week lang!

Sinds 2000 maakt Preparee officieel deel uit van de KU Leuven en dus viert Preparee haar 15 jarig bestaan. Tijdens deze 15 jaar is Preparee van een pasgeboren ukje naar een 15 jarige pukkelfabriek uitgegroeid. Ondertussen is Preparee een vaste waarde in het Leuvense geworden. Ga dus zeker meedoen met of kijken naar Preparee tijdens de komende week!

Op het menu:

• Dinsdag 31 maart: GRATIS workshop: GA meespelen! In groepjes van ervaren leden en nieuwe mensen krijg je een inleiding tot de wereld van de impro.
• Woensdag 1 april: Optreden voor 200 man! Exclusief format met de  spelers van Preparee.
• Donderdag 2 april: Groot Optreden voor 400 man! Special guests maken een intrede…

Voor ieder wat wils!

Tickets en info (+ verplichte reservatie voor de gratis workshop) op www.preparee.be/tickets.

Tentoonstelling Sarah De Vos in Cas-co

Ter gelegenheid van de opening van Cas-co presenteert Sarah De Vos een nieuwe reeks schilderijen. Iedereen is welkom op de tentoonstelling ‘Paintings to myself when I’m 80’ in het Cas-co gebouw, Vaartstraat nr.94 in Leuven.

Cas-co is de nieuwe atelierwerking voor kunstenaars uit verschillende disciplines en wordt geopend op zaterdag 11 april vanaf 21u.

Cas-co biedt kunstenaars betaalbare en kwaliteitsvolle atelierruimtes aan. Zowel jonge beginnende als ervaren kunstenaars krijgen op die manier een werkplek in Leuven. Cas-co zorgt voor een stimulerende werking waar plaats is voor artistiek onderzoek, reflectie en ontmoeting.

Openingsuren tentoonstelling
zaterdag 11 april, 21u – 22.30u
zondag 12 april, 13u – 18u
donderdag 16 april, 13u – 18u
vrijdag 17 april, 13u – 18u
zaterdag 18 april, 13u – 18u
zondag 19 april, 13u – 18u

Ma Bister, een documentaire over de Roma

Op woensdag 1 april om 20u wordt de documentaire Ma Bister van Lydia Chagoll vertoond in het auditorium van De Bib Leuven in Tweebronnen. Na de film volgt een gesprek met Lissa Lagiewka (Dienst diversiteit en gelijke kansen Leuven). De vertoning is gratis.

De Sinti en Roma, nomaden afkomstig uit India, zijn op ons continent doorheen de eeuwen hoofdzakelijk nomaden gebleven. Vandaag echter is nog maar 2% van hen rondtrekkend. Vanwege de drastisch veranderde wereld zijn zij hun economische rol kwijt als zelfstandige ambachtslieden en als huis-aan-huisverkopers. Hoewel de Sinti en Roma een relatief grote bevolkingsgroep vormen – in Europa circa 12 miljoen – is hun geschiedenis nauwelijks gekend. En ongekend, is meestal onbemind!

De vrijheidszin van deze nomaden wekte jaloezie op bij de brave geharnaste en gehoorzame burger. De Rombevolking heeft voor hun bewust doorgezette levenswijze en levenslust zwaar moeten boeten. Vanaf de 17de eeuw en nog altijd in onze huidige geciviliseerde wereld, wordt deze gemeenschap gestigmatiseerd, gediscrimineerd en onderdrukt. De genocide waarvan zij het slachtoffer werden tijdens het naziregime wordt door sommige historici ook nog altijd niet erkend.

Met de film ‘Ma Bister’ geeft Lydia Chagoll een overzicht van hun geschiedenis. Het is een getuigenis over de Sinti en Roma in Europa. ‘Ma Bister’ brengt met een schat aan documenten een inzichtelijk beeld van hun leven en geeft hen op die manier ook een waardigheid.

Lydia Chagoll, een kind in jappenkampen, een danseres, choreografe, filmregisseur, pleitbezorgster van mishandelde kinderen en van gevangenen, schrijfster en dichteres, is een vrouw die onversaagd opkomt tegen onrecht. Als levensgezel en medewerkster van Frans Buyens (1924-2004) heeft ze samen met hem meerdere documentaire films gemaakt die een helder licht werpen op de uitdagingen die aan de mensen van de twintigste eeuw gesteld werden.

Na de documentaire volgt een nagesprek met Lissa Lagiewka van de Dienst diversiteit en gelijke kansen Leuven o.m. over de situatie van de Roms in Leuven.

Leuven+ klaar voor nieuw toeristisch seizoen

Leuven+, alias de Koninklijke Leuvense Gidsenbond, is weer helemaal klaar voor het nieuwe toeristisch seizoen. Een goed gevuld programma rondleidingen op aanvraag voor groepen en thematische wandelingen en fietstochten op vrije inschrijving belicht Leuven weer op allerlei klassieke en minder klassieke manieren. De inmiddels wel bekende K.U.S.- en Zomerwandelingen zijn dit jaar onderverdeeld in verschillende thema’s met als grote nieuwigheid “Op stap met” waarin de gids – letterlijk – in de huid van een historisch personage kruipt dat de bezoekers zijn/haar stad laat zien. Daarnaast krijgt ook het aanbod wandelingen voor personen met een beperking vaste vorm.

Thema’s troef
Het aanbod voor individuele bezoekers is dit jaar onderverdeeld in een aantal thema’s waaruit bezoekers naargelang hun interesse een keuze kunnen maken. In het rijke Roomse leven staat de rol van katholieke instellingen en personages centraal, van het Leo XII-instituut over kanunnik Thiéry, volksgeloof en de boerenbond. Gedenken herdenken … omvat bezoeken aan de kerkhoven van Vlierbeek, Wijgmaal en Wilsele en herinneringen aan o.a; Waterloo, WO II, de CCC, de Academie van ’t Leives. Aan het water belicht de watervoorziening in Leuven door de eeuwen heen en omvat daarnaast een fietstocht langs de Vaart waar industrie en natuur hand in hand gaan.

Fietsen in de rand doet precies wat het zegt met fietstochten rond het oorlogsverleden en de standbeelden buiten de ring van Leuven. In nooit gezien komen details aan bod die je nooit had opgemerkt en ontdek je plekjes waarvan je het bestaan niet afwist. Schrijven over Leuven treedt in de voetsporen van Leuvens historicus Edward van Even, Jo Claes’ hoofdpersonage Thomas Berg en buitenlandse schrijvers die inkt over Leuven hebben laten vloeien. En ten slotte kun je op stap met de kotmadam, de begijnen, de professor en de nachtwacht.

Naar goede gewoonte is reserveren voor deze themawandelingen niet nodig. Je betaalt ter plekke aan de gids 5 euro/persoon voor een rondleiding van +/- 2 uur. Wie wil deelnemen aan een fietstocht, brengt zelf een fiets mee.

Vaste rondleidingen
Stadhuis: elke dag, behalve op 25 december en 1 januari, kan je om 15 uur het stadhuis bezoeken onder begeleiding van een gids van Leuven. Tickets kosten 4 euro/persoon en zijn te verkrijgen aan de balie van Toerisme Leuven (zijkant stadhuis).

NIEUW: vanaf Pasen tot eind oktober kan je elke zondag om 14 uur op stap met een begijn in het Groot Begijnhof. Afspraak aan de hoofdingang van de Sint-Jan-de-Doperkerk en voor 5 euro/persoon maak je op een originele manier kennis met Leuvens Unesco Werelderfgoed. Deze wandeling duurt maximaal 1,5 uur. Reserveren is niet nodig.

Rondleidingen voor personen met een beperking
In het kader van inclusief toerisme heeft Leuven+ voor het werkjaar 2015 aangepaste rondleidingen uitgewerkt voor personen met een visuele beperking, met een fysieke beperking, voor rolstoelgebruikers en voor personen met een verstandelijke beperking. Telkens wordt rekening gehouden met de verstandelijke en/of fysieke mogelijkheden van de doelgroep in kwestie voor een boeiende, aangename uitstap. Waar nodig schakelen de gidsen de hulp in van het zonnetreintje en voor bewoners van woonzorgcentra die zich niet meer kunnen verplaatsen, komen de gidsen zelfs ter plekke met een audiovisuele presentatie van, bv. het Groot Begijnhof.

Groepswandelingen
Groepen kunnen vanaf dit jaar voor informatie terecht op de nieuwe website: www.leuven-plus.be. Een rondleiding kost 5 euro/persoon met een minimum van 75 euro per groep. Doorgaans geldt een maximumaantal van 25 personen per gids. Uitzonderingen hierop staan vermeld op de website.

Naast het vaste aanbod groepswandelingen kan je bij Leuven+ altijd terecht voor een rondleiding op maat. Je kan het zo gek niet bedenken, als het met Leuven te maken heeft, kunnen de gidsen er een wandeling rond maken.

Reserveren kan via de website, per e-mail op info@leuven-plus.be of telefonisch op 0460/97 85 66.

Slaap mee op straat

Heb jij al eens écht op straat geslapen? Niet zoals op een festival in een comfortabele tent en op een zachte matras, …maar echt op de harde stenen onder een stuk karton?

Voor 150 miljoen straatkinderen overal ter wereld is slapen op straat dagelijkse realiteit. En toch vinden ze altijd wel een manier om het gezellig en zelfs comfortabel te maken. Respect!

12 april is de dag waarop organisaties overal ter wereld de 150 miljoen straatkinderen onder de aandacht willen brengen door de UN deze dag tot Internationale Dag van het Straatkind te laten uitroepen.

Net zoals de vorige 4 jaren, pakt ook de Leuvense organisatie Mobile School uit met een actie om 12 april als Internationale Dag van het Straatkind te claimen.  Mobile School vindt dat die gasten zo’n dag echt verdienen omdat we zelf ongelooflijk veel van hen kunnen leren: een positieve focus, ondernemerszin, je grenzen verleggen … Dit jaar zetten ze zich letterlijk op straat om dat te bewijzen tijdens een grote Streetsleep, in de nacht van 11 op 12 april 2015, op het Martelarenplein in Leuven (voor het station).

Ze nodigen ons daarom allemaal uit om op straat slapen, om de wereld een krachtige wake up call te geven. Slaap je ook mee? Wil jij ook je grenzen verleggen?
Kom dan op zaterdag 11 april 2015 om 18.30 uur naar het Martelarenplein in Leuven. Blijf slapen en maak op 12 april de wereld mee wakker voor de Internationale Dag van het Straatkind!

Op het Martelarenplein wordt een avondvullend programma voorzien met film, muziek, animatie en een kennismaking met Mobile School. Verder kan je ’s avonds rekenen op een snack en op een ontbijt ’s ochtends.  Voor het slapen zelf hoef je alleen een slaapzak, matje en warme kleren mee te brengen. De vrijwilligers van Mobile School voorzien verder voor alle deelnemers palletten en karton om je slaapplek mee op te bouwen. Eens je bent ingeschreven ontvang je alle concrete informatie.

Inschrijven is gratis en kan hier

Volg Mobile School op Facebook voor meer informatie.

Groen licht voor restauratie historisch Wijnpersgebouw

De provincieraad van Vlaams-Brabant keurde het definitieve ontwerp voor de restauratie van het oude Wijnpersgebouw in Leuven goed.

Het historische Wijnpersgebouw deed dienst als plaats waar de wijn geperst werd in de tijd dat er in het Leuvense nog wijnbouw bestond. Het geklasseerde monument stamt uit de 16de eeuw.
Momenteel is het gebouw geïntegreerd in het domein van de provinciale school ‘De Wijnpers’. Omdat het gebouw niet geschikt is voor onderwijs staat het al een tiental jaar leeg.

‘Het wordt hoogtijd dat we de toekomst van dit historische gebouw verzekeren’, zegt Tom Dehaene, gedeputeerde voor erfgoed. ‘Daarom keurde de raad het definitieve ontwerp, bestek en de wijze van gunnen goed. Hierdoor komt er groen licht voor de restauratie van dit waardevolle gebouw. Naast de restauratie komt er ook een beperkte maar noodzakelijke nieuwbouw waarin functies zoals sanitair, kitchenette, berging worden ondergebracht. Deze nieuwbouw komt naast het oude gebouw en wordt grotendeels in de heuvel ingebed zodat het beeld van het historische monument intact blijft’.

De kosten van de restauratie worden geraamd op zo’n 1,6 miljoen euro. De provincie krijgt hiervoor van de Vlaamse overheid een restauratiepremie van 447.820 euro.

LUCA International Bagpipe Symposium – Leuven

Zaterdag 21 maart bracht dit evenement een internationaal panel van uitgelezen doedelzakspecialisten uit héél Europa bijeen om de balans op te maken van wat er op doedelzakgebied allemaal leeft in hun specifieke regio.

Het accent van het symposium lag op de methodes en de structuren die in die verschillende regio’s bij het doedelzakonderricht gebruikt worden. De hele dag door stelden doedelzakbouwers en rietenbouwers tentoon.

Lezingen door:

•Angel Medina Alvarez – Universidad de Oviedo (Spanje – Asturias)
•Jame Beaton – National Piping Center – Glasgow (Schotland)
•Hubert Boone – ere conservator van het M.I.M. – Brussel
•Remy Dubois – instrumentenbouwer navorser
•Xosé-Lois Foxo – Escola Provincial de Gaita – Ourense (Spanje – Galicia)
•Bernard Garaj – Universiteit Nitra (Slowakije)
•Alain Le Buhé – Bodadeg ar Sonerion (Frankrijk – Bretagne)
•Eric Montbel– Université d’Aix en Provence (Frankrijk)
•Ulrich Morgenstern – Universiteit Wenen (Oostenrijk)
•Marco Tomassi – Instrumentenbouwer – Cassino (Italië)
•Jean-Pierre Van Hees – Leuven University College LUCA School of Arts

Een organisatie van:  LUCA – School of Arts, Muziekclub ’t Ey, De Grote Kornemuze en Leuven Befolkt,

Brand in het woonzorgcentrum Edouard Remy?

Wie langsloopt in de Frederik Lintstraat, heeft misschien gezien dat de brandweer uitgerukt was naar het woonzorgcentrum tegenover het OCMW gebouw. Dat is overigens niet de eerste keer deze week.

Sinds 20/3 oefent het brandweerkorps van Leuven immers in een vleugel van woonzorgcentrum Edouard Remy. Het gaat om de oude blok in de Frederik Lintsstraat 33 in Leuven. De bewoners van deze vleugel verhuisden eerder deze maand naar een andere vleugel en de nieuwbouw van het WZC.

Omdat het gebouw bijgevolg volledig ontruimd is en binnenkort afgebroken wordt, kan het brandweerkorps er bepaalde oefeningen in houden. Tijdens deze brandweeroefeningen zal er in de gebouwen rook worden aangebracht en zullen verschillende noodscenario’s (persoon in lift, evacuaties, …) worden ingeoefend. Dergelijke oefeningen zijn noodzakelijk voor het trainen van het brandweerpersoneel. Ze gaan nog door tot 27/3.

Who’s got respect for Virginia Woolf?

Peter Verburgt, De Roovers & Kaaitheater – ‘Ik in het blauw’ – Theater – Stuk Soetezaal, 17 maart 2015, 20.30u.

Virginia Woolf, de getormenteerde schrijfster die zich aan het begin van de Tweede Wereldoorlog op 59-jarige leeftijd verdronk, spreekt nog steeds tot de verbeelding. Zo besloot Sara De Bosschere, oprichtster van het gezelschap De Roovers, zich te laten bijstaan door een zwijgzaam schuifelende Jan Joris Lamers om een verhakkelde monoloog te brengen die een ingetogen en respectvolle ode moest zijn aan deze gekwelde vrouw.

Dat dit stuk rond het personage van Virginia Woolf geen giller zou worden, beloofde de titel al. En ‘Ik in het blauw’ werd inderdaad allesbehalve een lichtvoetige voorstelling, hoewel ze wel wat aan fond en kracht miste om werkelijk de impact te hebben die ze beoogde. De tekst die De Bosschere bracht, was mooi, maar leek soms kant noch wal te raken, waardoor het als kijker soms zoeken was naar een boodschap, een houvast.

Wat het er niet makkelijker op maakte, en ons inlevingsvermogen nog meer op de proef stelde, was het feit dat de hele monoloog in de derde persoon verteld werd. Als De Bosschere over “ze” praatte, en dus over Virginia Woolf, praatte ze dan als een buitenstaander over de persoon van Woolf of praatte ze over zichzelf, haar personage Virginia Woolf, met een apathische afstandelijkheid? Toen ik De Bosschere achteraf vroeg naar de reden voor deze weigering verteller en vertelde te laten samenvallen, antwoordde ze vriendelijk maar kordaat: “uit respect”. Afstand houden uit respect, natuurlijk, een begrijpelijke keuze. Maar deze afstandelijkheid had ook een keerzijde: naast het feit dat het De Bosscheres vertolking zeer intrigerend en integer maakte, voelde je je als kijker nooit echt betrokken bij het verhaal, werd je nooit meegenomen, en kon je je niet identificeren met het personage.

Wie zich echter over dit euvel kon zetten, en oog had voor het geheel van de voorstelling met al haar subtiliteiten, kon zich verlekkeren aan details als de sprekende muziekkeuze (met steeds hetzelfde nummer dat terugkeerde, om de eentonigheid en het repetitieve van Woolfs leven te verbeelden), de symbolische rekwisieten (de kopjes thee, en het hele sociale gebeuren dat ermee samenhing waar Woolf zo’n afkeer van had), de projectie van de eenzame en duistere vuurtoren die dreigend op de achtergrond aanwezig was (verwijzend naar haar roman ‘The Lighthouse’) en de schijnbaar betekenisloze aanwezigheid van de enige andere acteur op scène, een haast doelloos rondschuifelende en mompelende Jan Joris Lamers (haar man?), die echter helemaal op het einde van de voorstelling met een knoert van een one-liner komt aanzetten die het hele stuk een wondermooie nieuwe kleur geeft.

‘Ik in het blauw’ is geen voorstelling die je meteen bij je nekvel grijpt of die het moet hebben van grote emoties en zwaarwichtig drama, maar toont met afstand en respect dat ingetogenheid en soberheid ook hun plaats verdienen op een podium.

Artikel door Evelyne Janssens.

Dit artikel verscheen eerder op CLUB KULtuur.