Leven in Leuven

Tapas bij Merkat

Heerlijk nieuw concept in de Muntstraat van de uitbaters van de Essenciel.

Het is duidelijk de uitbaters van de Essenciel hun culinaire creativiteit niet volledig kwijt konden in hun eigen restaurant. Dus namen ze het aanpalende pand (waar vroeger frituur Fonske gevestigd was) over en gaven ze dit pand een total make-over. Het resultaat is een klein, gezellig restaurant met een open keuken die er piekfijn bij ligt.

Naast de (vrij beperkte) menukaart zijn er ook suggesties, geschreven op de grote krijtborden aan de muur. Het personeel doet echt haar uiterste best om de klanten zo goed mogelijk te bedienen. Nog voordat we ons goed en wel over de menukaart hadden gebogen, kwam de eerste serveerster al vragen of we iets wilden bestellen en nog geen twee minuten later stond de tweede serveerster aan onze tafel met dezelfde vraag. Misschien beter afspreken wie welke tafels bedient. ;-) Maar wie zijn wij om te klagen over een overijverige bediening?

Het concept van Merkat knoopt aan bij de laatste mode op restaurantvlak: food sharing. Een concept dat ik bijzonder kan smaken, want het laat toe te proeven van veel verschillende gerechtjes. En ondanks de eerder beperkte menukaart was het toch nog moeilijk kiezen. Alles klonk even lekker. Uiteindelijk stelden we een diner samen met de volgende gerechten: octopus met amandelen, chipirones, aardappel met gerookte forel, tortilla, arroz negre, krokant buikspek, gelakte bonito, Iberico kroketjes en entrecôte. Uiteraard dronken wij bij dit alles een lekker flesje witte wijn. Natuurlijk konden we het niet laten de avond af te ronden met een paar dessertjes, waaronder een werkelijk verrukkelijke crema catalana.

Elk gerechtje was heerlijk, met een fijne balans aan smaken, geïnspireerd op de Spaanse keuken. Dé uitschieter van de avond was het krokant buikspek. Zó ongelooflijk lekker dat we niet anders konden dan dit gerechtje opnieuw bestellen. Het food sharing concept maakt dat je op eender welk moment een extra gerechtje kan bestellen tot je honger gestild is. Het was nooit lang wachten tot het volgende gerechtje voor onze neus werd neergezet. Lekker makkelijk!

Enige verbeterpunt: voor mij persoonlijk was het er een beetje te koud tijdens ons bezoek. Als de temperatuur van de chauffage was hoger had gestaan, was dit werkelijk een perfecte avond geweest.

Wie bij Merkat wil gaan eten, maakt best een reservatie, want veel tafeltjes zijn er niet.

Praktisch
Muntstraat 25, 3000 Leuven
http://www.merkat.be/
0474 / 26 18 64

Verloren puttobeeldje na ruim twee eeuwen weer thuis

M-Museum Leuven haalt kostbare albasten putto van Cornelis Floris II na 221 jaar terug naar Leuven

Op 14 maart 2017 merkte het team van M-Museum Leuven een bijzonder stuk op tijdens een prospectiebezoek aan The European Fine Art Fair (TEFAF) in Maastricht, de jaarlijkse prestigieuze kunst- en antiekbeurs. Het bleek te gaan om een albasten putto, een naakt engelenfiguurtje uit steen, dat vanaf de 16de eeuw de sacramentstoren van het Celestijnenklooster in Heverlee sierde. Het beeldje werd destijds vergezeld door een soortgelijke putto die tegenwoordig deel uitmaakt van de collectie van de stad Leuven. Vermoedelijk zijn de eeuwenoude beeldjes sinds 1796 niet meer samen geweest.

De ontdekking van de verloren putto is geen toeval. M prospecteert namelijk actief op kunstbeurzen met als doel de kunstcollectie van de stad verder te verrijken. Het nieuw aangekochte stuk is een uiterst waardevolle aanvulling voor de collectie. Voorzitter Denise Vandevoort is dan ook verheugd dat het beeldje terug naar huis komt: “Vier jaar geleden hebben M en de stad Leuven ingezet op competentieontwikkeling omtrent middeleeuwse beeldhouwkunst. Dat is één van de sterktes van onze collectie. Deze aankoop bevestigt dat deze keuze loont en dat we hierdoor in staat zijn geweest om dit Leuvense werk te identificeren en terug naar onze stad te brengen.” Peter Carpreau, conservator en afdelingshoofd Oude Kunst: “M beheert een internationaal gekende collectie van sculpturen uit de middeleeuwen en renaissance. De verwerving van dit werk van Cornelis Floris II de Vriendt, één van de belangrijkste 16de-eeuwse beeldhouwers uit de Lage Landen, past dan ook perfect in ons collectieprofiel en -beleid.” Naast het feit dat het om een prachtig albasten beeldje van uitstekende kwaliteit gaat, is het voornamelijk de rijke geschiedenis en historische waarde van het verloren topstuk die het van onschatbare waarde maken voor M en de stad Leuven.

Gescheiden door plunderingen
De handelaar die het kunstwerk aanbood, kon de putto toeschrijven aan de Vlaamse School en dateren in de 16de eeuw. Volgens de staf van M ging het echter specifiek om een van de twee putti die vanaf 1560 de sacramentstoren van het Celestijnenklooster in Heverlee sierden. De beeldjes bleven er bijna tweeëneenhalve eeuw samen tot grote delen van het klooster, waaronder de sacramantstoren, in 1796 vernield en geplunderd werden. Boosdoeners waren ‘Rosse Max en zijn bende’, een groep Leuvense revolutionairen. Als gevolg van de plunderingen ging één van de twee putti verloren. Slechts een fractie van alle kostbare werken in het klooster, waaronder de andere putto, kon in veiligheid gebracht worden.

Als twee druppels water
Dat beide beeldjes tot hetzelfde ensemble behoren, bestaat volgens Marjan Debaene, Diensthoofd collecties, geen twijfel over: “De gelijkenissen tussen de putto die in M bewaard wordt en het exemplaar dat op de kunstbeurs opgemerkt werd, zijn treffend. De vormgeving van het kussen, het drapé van het doek en het modelé van de anatomie zijn zo goed als identiek. Met hun 42 cm zijn beide beeldjes bovendien exact even groot. Ook de kenmerkende bevestigingspunten van de putti komen overeen, wat het vermoeden bevestigt dat ze wel degelijk uit hetzelfde ensemble afkomstig zijn.”

Werk van Brabants meester-beeldhouwer
Beide putti zijn het werk van Antwerpenaar Cornelis Floris II de Vriendt (1513-1575), één van de meest toonaangevende renaissancebeeldhouwers uit zijn tijd. Hij was een zeer veelzijdig kunstenaar, die naast beeldhouwer ook actief was als architect en ontwerper. Doorheen zijn carrière bouwde Cornelis Floris II (letterlijk) een indrukwekkend palmares op, met als hoogtepunt het ontwerp van het Stadhuis van Antwerpen in 1560. Samen met architect en beeldhouwer Pieter Coecke van Aelst is hij verantwoordelijk voor het ontwikkelen van een Vlaamse renaissancevormentaal, vaak aangeduid als de ‘florisstijl’.

Yukinii – Japans all you can eat restaurant

Yukinii is een keten die recent een gloednieuw restaurant opende in de Brusselstraat. De ingang van het restaurant brengt je meteen al in de juiste sfeer met een klein fonteintje en de naam van het restaurant in grote verlichte letters. Heel knap gedaan. Als je voorbij het restaurant loopt, zou je nooit raden dat er zo’n grote zaak achter de vrij smalle gevel schuilt. Het restaurant is erg diep en heeft ruimte genoeg om grote groepen te ontvangen. Voor de inrichting is resoluut gekozen voor een moderne look, met comfortabele stoelen en een mooie bar achteraan in het restaurant.

Het all you can eat concept is simpel: elke tafel heeft een ipad waarop je je bestelling kan doorgegeven. Je hebt vijf rondes om te bestellen en tussen elke ronde moet minstens een kwartier tijd zitten. Natuurlijk denk je bij een Japans restaurant meteen aan sushi, maar Yukinii biedt ook wokgerechten, teppanyaki en noedelsoepen. Al vermoed ik dat de meeste mensen hier wel voor de sushi zullen komen.

De gerechten werden vrij snel nadat wij ze besteld hadden aan tafel gebracht en de bediening was erg vriendelijk. In vergelijking met Sushi All Day, was de hele ervaring ook veel professioneler. Sneller en efficiënter bediend en geen foute gerechten aan onze tafel geleverd. Yukinii wint het makkelijk van Sushi All Day.

Mijn vriend en ik probeerden van alle gerechten die op de kaart stonden een beetje. De sushi was zeker in orde, al vond ik dat de rolls en de nigiri sushi een beetje aan de grote kant waren. Door de porties iets groter met maken, eet je natuurlijk meer rijst en ben je sneller voldaan. Tja, zo’n all you can eat concept moet natuurlijk winstgevend zijn. Ook de warme gerechten waren lekker, alleen de misosoep vond ik wat minder. Ik had na onze redelijk copieuze maaltijd nog net een plekje over voor een bolletje ijs en een ijsmochi (niet inbegrepen in het bedrag dat we betaalden voor de all you can eat).

Ideaal voor mensen met grote honger. Wij keren zeker nog eens terug!

Kapitein Winokio in ‘concerwt’ op M-IDZOMER for kids!

M-IDZOMER, het muziek- en cultuurfestival van Het Depot en M-Museum Leuven, heeft ook dit jaar een programma op maat van de allerkleinsten. Op zaterdagnamiddag 29 juli 2017 veroveren matrozen de museumtuin, want Kapitein Winokio meert aan!

De groentjes van Kapitein Winokio
Kapitein Winokio is misschien wel een stoere zeeman, toch zingt hij ook de gezondste liedjes ter wereld! Zonder suiker, toch zoet. Uiterst voedzaam en heerlijk melodieus.

Op zaterdagnamiddag 29 juli genieten de kids van blije preien, pompoenenzoenen, de rokken van artisjokken en de aria van rucola, zorgvuldig gemixt met de lekkerste muzieknoten.

Praktisch

Zaterdag 29 juli 2017 |  Deuren open vanaf 13:00 |  Deuren sluiten om 16:00
Het optreden is geschikt voor kinderen vanaf 3 jaar
Tickets zijn beschikbaar op www.m-idzomer.be.
Voor een ticket voor M-IDZOMER for kids betaal je in voorverkoop € 13. Aan de kassa betaal je € 16.

Opening Sluispark

Dankzij het goede weer was er veel volk afgezakt naar het gloednieuwe Sluispark. Een klein beeldverslag:

Havenfeesten – 30 april 2017

Een impressie:

ReuzeLeuven haalt meer dan 50 reuzen uit binnen- en buitenland naar Leuven

Op zaterdag 20 mei trekt de derde stoet van ReuzeLeuven door de stad. Deze editie van ReuzeLeuven wordt nog grootser dan de vorige want na twee geslaagde edities dankzij de Mannen van ‘73 in 2013 en 2014, krijgen de organisatoren nu extra steun van de stad Leuven. Tussen 13.45 en 17.30 uur, is iedereen welkom in de Leuvense binnenstad om maar liefst 53 reuzen, hun achterban en muziekgroepen te komen bewonderen. En het publiek zal ervaren dat de Leuvense reuzencultuur terug in opmars is, want er zijn vier nieuwe Leuvense reuzen van de partij.

Sinds de Mannen van 73 van de Leuvense Jaartallen in 2013 als stunt een nieuwe reuzenstoet en nieuwe reuzin, Fiere Margriet, introduceerden, is de Leuvense reuzencultuur terug in opmars. Deze eerste stoet was beperkt qua reuzenaantal. Toen kwamen Kobe Koeienschieter en Jan Van den Graetmolen de geboorte van de nieuwe Leuvense reuzin meevieren. Maar het smaakte naar meer. Het jaar nadien haalden de Mannen van 73 voor het doopfeest van Fiere Margriet 39 reuzen naar Leuven.

Meer dan 50 reuzen uit binnen- en buitenland
Dit jaar trekken, mede dankzij de steun van de stad Leuven, maar liefst 53 reuzen door de Leuvense binnenstad. Ook de grootste reus van Europa, reus Jan Turpijn II uit Nieuwpoort is van de partij. Met zijn 10,40 m en 750 kg moet hij met een kraan worden opgesteld en zijn er 24 dragers nodig om hem te kunnen bewegen. Hij is te zwaar om heel de stoet mee te lopen en blijft dus op het Mgr. Ladeuzeplein staan waar hij wel een korte rondgang zal maken.

Het gros van de reuzen komt uit Vlaanderen, maar ook drie Waalse reuzen (uit Ath, Châtelet en Lessines), zeven Franse (uit Hazebrouck, Steenvoorde en Tourcoing) en negen Nederlandse reuzen (uit Oisterwijck en Tilburg) lopen met hun achterban en muziekgroepen mee. In totaal zal de stoet ongeveer 1,2 km lang zijn en meer dan 440 deelnemers tellen. Het parcours start om 13.45 uur op de hoek van de Frederik Lintsstraat en de Andreas Vesaliusstraat en eindigt rond 15.30 uur op het Mgr. Ladeuzeplein. Daar barst dan een show van de Pynnock Ridders Horst los en worden de nieuwe Leuvense reuzen plechtig gevierd. Het reuzenfeest eindigt met een echte danswedstrijd waarbij de jury beslist welke van de 53 reuzen de mooiste danspassen kan neerzetten.

Vier nieuwe Leuvense reuzen met een verhaal
Tijdens deze derde ReuzeLeuven worden maar liefst vier nieuwe Leuvense reuzen geboren. Buurtwerking Groot Redingenhof had al reus Jan Van den Graetmolen, maar pakt nu ook uit met een reuzin, prinses Nela, half Europees, half Afrikaans. Ze komt naar Leuven om te studeren en is voor de buurtwerking een voorbeeld van diversiteit in de universiteitsstad Leuven.

Ook de nieuwe reuzin Iris en reus Da Tong staan voor diversiteit in de stad. De afdeling diversiteit en gelijke kansen van de stad Leuven nam deze reuzentweeling in beheer. Wat hen extra bijzonder maakt, is dat ze zo gebouwd zijn dat hun identiteit (en naam, geslacht…) kan aangepast worden naargelang de groep die er met de reus op uittrekt. Voor deze ReuzeLeuven nemen het Holebihuis Leuven, Nihao Leuven en Femma Naaisalon Leuven de reuzentweeling onder hun hoede. Met reuzin Iris wil het Holebihuis Leuven een positieve boodschap van diversiteit uitdragen. De naam Iris verwijst naar de Griekse godin van de regenboog en boodschapper van de goden. Nihao Leuven maakte samen met Femma Naaisalon Leuven van het andere deel van de reuzentweeling een Chinese krijger. Zijn naam ‘Da Tong’ betekent grote harmonie, het confucianistische ideaal van een perfecte staat.

De buurtwerking van de Richard Valvekensstraat toont op 20 mei hun kersverse reus Richard Jean II. De naam verwijst naar de traditie van de straat om een straatburgemeester te benoemen die instaat voor de samenhorigheid van de bewoners. Richard verwijst naar Richard Valvekens, burgemeester van Kessel-Lo van 1904 tot 1911, naar wie ook de straat vernoemd werd. Jean II verwijst naar de huidige straatburgemeester Jean Minnoye. Ook het gezicht van de reus vertoont grote gelijkenissen met de ‘echte’ Jean.

Met deze vier nieuwe reuzen telt de stad samen met Fiere Margriet, Kobe Koeienschieter en Jan Van den Graetmolen nu zeven actieve reuzen. De in 2014 teruggevonden reus Hertog Jan moet nog gerestaureerd worden en een beheerder vinden voordat hij er terug mee op uit kan trekken.

17e Erfgoeddag rond ‘zorg’ lokt 8025 bezoekers in Leuven

De Erfgoeddag trok vandaag 8025 bezoekers in Leuven. Voor deze 17e editie rond het centrale thema ‘zorg’ kon het publiek kiezen uit 39 activiteiten verspreid over 18 locaties. Van tentoonstellingen, rondleidingen, wandelingen, demonstraties tot een kinderparcours of een doe-markt. Kringwinkel SPIT in de Diestsestraat, ofwel wijlen Dancing Corso, hoorde bij de favorieten. Foto’s, relikwieën en getuigenissen herinnerden aan het legendarische (dans)verleden van deze plek. En er werd ook effectief gedanst samen met de Leuvense Lindy Hoppers en DJ Swingenstein. Zeker het zorgparcours van Histaruz op de oude UZ Leuven-campus Sint-Rafaël , de wandeling rond vijf eeuwen armenzorg in Leuven, de Universiteitsbibliotheek en het Van Dalecollege en het Zwartzustersklooster hoorden bij de absolute toppers.

Schepen van cultuur, Denise Vandevoort: “Deze Erfgoeddag heeft bewezen dat Leuven altijd al een zorgende stad is geweest. De talrijke organisatoren hebben dit vertaald in een mooi aanbod rond enerzijds de geschiedenis van de armen- of ziekenzorg in Leuven door de vroegere zorginstellingen en hun functies in de stad te belichten. Anderzijds kon deze Erfgoeddag ook de permanente en nodige aandacht voor erfgoedzorg in de kijker zetten. Ook dit aspect werd gesmaakt door het publiek dat in het Rijksarchief, Stadsarchief, Universiteitsarchief en het depot van KADOC in Heverlee via rondleidingen een kijkje achter de schermen kon nemen. In het Heilig-Hartinstitiuut in Heverlee en in het stadsarchief kon men bovendien een restaurateur aan het werk zien.”

Ook de nieuwe filmzalen van Cinema ZED in de Vesaliusstraat hadden succes. Daar kon men op Erfgoeddag terecht voor een exclusieve vertoning van de drie Leuvense documentaires: ‘De Brand van Leuven’, ‘Leuven Autovol & Autovrij’ en ‘De Leuvense Scene’. Eenmalig en gratis op het grote witte doek.

Deze Erfgoeddag was ook voor Museum Parkabdij bijzonder. Het was niet alleen de laatste dag van de tentoonstelling ‘Met zorg omringd. 20 jaar CRKC’, maar ook de laatste dag dat het museum in zijn huidige vorm geopend was voor het publiek. Het Museum sluit nu voor enkele maanden zijn deuren voor een vernieuwing en forse uitbreiding. Het vernieuwde museum ‘PARCUM’ zal in het najaar naast het huidige spreekhuis ook heel wat pas gerestaureerde abdijzalen innemen.

S.P.Q.R. Romulusprijs 2017 voor Robert Bogaerts

Vandaag 21 april, de officiële feestdag van de stad Rome, werd de dertiende Romulusprijs van de Romevereniging S.P.Q.R. uitgereikt door auteur Jo Claes aan Robert Bogaerts uit Zonhoven.

Robert Bogaerts (70) is voor vele Italië-liefhebbers wellicht een nobele onbekende, maar dat zal na vandaag niet lang meer duren. Ieder jaar reikt het Istituto Italiano di Cultura di Napoli een prestigieuze prijs uit voor een onuitgegeven dichtbundel.

Die werd al 21 keer gewonnen door een Italiaanse deelnemer maar dit jaar raakte er tot verbazing van de talrijke Italiaanse auteurs plots een Vlaming in de eindfinale. In totaal waren er 1.055 deelnemers; in zijn categorie (‘Onuitgegeven poëziebundel’) enkele honderden.
Daar bleef het niet bij: de jury duidde uiteindelijk Robert Bogaerts aan als winnaar. Hij kreeg de ‘Premio Internazionale Letteratura poesia narrativa saggistica’ voor zijn dichtbundel ‘Mi piove nell’anima’ (Het regent in mijn ziel). In de loop van 2017 zal deze dichtbundel in Italië op 3.000 exemplaren worden uitgegeven.

Het feit dat een Vlaming taalvaardig genoeg is om de Italianen op eigen grondgebied te verslaan wekt verbazing en bewondering. Robert is al sinds de jaren ’90 van vorige eeuw bezig met Italiaans omdat hij het zo’n mooie taal vindt. Door studie, door gesprekken en lessen van Italiaanse Limburgers of Limburgse Italianen leerde hij de taal systematisch beheersen en groeide hij uit tot een echte Italofiel. Natuurlijk bezoekt hij Italië ook regelmatig.

Als liefhebber van gedichten en poëzie begon hij later ook in het Italiaans te schrijven. Het neerpennen van een bundel met 24 Italiaanse gedichten duurde vele jaren maar het resultaat was dan ook de moeite: de Italiaanse letterkundigen waren dermate onder de indruk dat ze Robert de eerste prijs gaven.

Inmiddels is Robert begonnen aan een volgende Italiaanse dichtbundel. “Het was nooit mijn bedoeling om mijn gedichten uit te geven, ik wou vooral het perfecte gedicht schrijven. Het is een manier om mijn gevoelens te uiten, maar dan in een geromantiseerde, verfijnde vorm. Ik werk nu inderdaad aan een volgende bundel, maar ik betwijfel of ik hem nog af krijg. Het is veel werk en ik ben niet snel tevreden. Ik ben heel perfectionistisch als het op taal aankomt”, aldus Robert Bogaerts.

PARCUM: een nieuw museum voor religie, kunst en cultuur

Openingstentoonstelling ‘Van de wereld. Beelden van beslotenheid en bevrijding’ | 25 oktober 2017 – 25 februari 2018
Vanaf dit najaar heeft Leuven er een nieuw museum bij. PARCUM, dialoogmuseum voor religie, kunst en cultuur, zal zijn intrek nemen in de pas gerenoveerde zalen van de Abdij van Park. Op 25 oktober 2017 opent PARCUM zijn deuren met een tentoonstelling over de betekenis van afzondering en isolement in religieuze beleving.

Museum Parkabdij wordt PARCUM
De restauratie van de westvleugel van het abdijgebouw is onlangs afgerond. De voormalige ontvangstruimtes van de abt worden de komende maanden omgevormd tot museumzalen. Hiermee wordt de tentoonstellingsoppervlakte van het huidige Museum Parkabdij meer dan verdrievoudigd. Het gebruik van de prachtige historische ruimtes biedt heel wat mogelijkheden voor PARCUM, dat vanuit de religieuze thematiek ook een belangrijke maatschappelijke taak op zich wil nemen.

Dialoog in een superdiverse samenleving
PARCUM brengt thematentoonstellingen op het kruispunt van religie, kunst en cultuur, dikwijls aan de hand van nooit eerder getoond erfgoed uit kerken, abdijen en kloosters. “Als dialoogmuseum hebben we bijzondere aandacht voor de betekenis van religie, kunst en cultuur in de multireligieuze en superdiverse samenleving van vandaag. Door religieus erfgoed te verbinden met universele thema’s willen we betrokkenheid creëren bij bezoekers van allerlei levensbeschouwelijke en culturele achtergronden”, aldus Liesbet Kusters, curator PARCUM.

Openingstentoonstelling over beslotenheid en bevrijding in religieuze beleving
Met de opening van het museum wordt ook de gesloten architectuur van de abdij voor het eerst sinds lang voor het publiek opengesteld. Daarmee samen komt de tentoonstelling onder meer naar buiten met erfgoed uit kloosters, abdijen en kerken dat nooit eerder werd tentoongesteld. ‘Van de wereld’ onderzoekt het fenomeen van isolement en beslotenheid in de christelijke traditie. Waarom trekken religieuzen zich terug in een kloostercel of een afgelegen abdij? De tentoonstelling neemt je mee langs hun zoektocht naar goddelijke bevrijding, een tocht waarin de focus op het beeld een belangrijke rol speelt.

PARCUM opent voor het publiek op woensdag 25 oktober 2017. De openingstentoonstelling ‘Van de wereld’ loopt tot en met zondag 25 februari 2018.