Leven in Leuven

Voltaire

Alhoewel we vroeger regelmatig de voeten onder tafel staken tijdens één van de alom gekende Soirées Saveurs, was het ondertussen al weer even geleden dat we de Voltaire in Heverlee bezocht hadden. Dus toen we op zoek waren naar een restaurant met een mooi terras om een gezellige zomeravond met vrienden door te brengen, ging er meteen een lampje branden. Ik reserveerde een tafeltje voor vier om zeker te zijn dat we een plekje hadden op het terras. Dit bleek een goed idee, want het terras zat al goed vol toen we aankwamen. Het aangename zomerweer had op deze weekavond duidelijk meer mensen naar buiten gelokt.

We besloten er een verwenavond van te maken en voor de all-in menu te gaan met Franse huiswijn. Bij deze menu waren ook het aperitief, water en koffie inbegrepen. Het leuke aan de all-in menu is dat je voor elke gang de keuze hebt uit zes suggesties en dat je niet verplicht bent om met de hele tafel hetzelfde te nemen. Na even twijfelen maakte ik mijn keuze: vitello tonato als voorgerecht (ik ben hoe langer hoe meer fan van dit Italiaanse voorgerecht), schelvisfilet met groentjes als hoofdgerecht en een soepje van vers fruit en vanille-ijs als dessert.

Terwijl we op het terras genoten van de laatste zonnestralen van de ondergaande zon, klonken we met een glaasje roze schuimwijn op de mooie avond. Bij het aperitief kregen we een gefrituurd hapje van asperge. Al snel kwam de bediening de witte huiswijn voorstellen. Die was heerlijk koel en smaakte voortreffelijk. Helaas was het toen wel even wachten op het voorgerecht. Wellicht was er ergens iets misgegaan met onze bestelling, want we merkten dat tafels die na ons gekomen waren eerder bediend werden. De bediening was ook even in de war, want onze dienster kwam de rode wijn al laten proeven, terwijl we nog geen voorgerecht gekregen hadden. Toen we haar daarop opmerkzaam maakten, nam ze meteen het glas rode wijn van tafel en verontschuldigde ze zich voor de vergissing. Ze ging meteen in de keuken informeren waar ons voorgerecht bleef en schonk ons ondertussen nog wat witte wijn bij.

Niet lang daarna arriveerden onze voorgerechten met nogmaals excuses. Wij waren ondertussen al wat vrolijk geworden van de gul geschonken wijn, dus we lieten het niet aan ons hart komen. De gerechten zagen er trouwens heerlijk uit. De tonijnsaus van mijn vitello tonato werd in een apart kommetje geserveerd, leuk. Ik ben trouwens een fan van grote kappertjes, die maakten voor mij het gerecht helemaal af. En ik kan jullie verzekeren: de vitello tonato smaakte even lekker als hij eruit zag! Ook mijn disgenoten waren zeer te spreken over wat er op hun bord lag. Ik mocht even proeven van het maatje van mijn vriend en had bijna (bijna!) spijt dat ik dit niet als voorgerecht genomen had.

Op het hoofgerecht moesten we minder lang wachten, al arriveerden de varkenswangetjes van onze kameraad een beetje later dan de rest. De bediening meldde ons dat er een accidentje in de keuken gebeurd was. Ik stelde mij al aangebakken varkenswangetjes of zo voor, maar dat bleek gelukkig niet het geval te zijn. En tot onze opluchting kwam het hoofdgerecht van onze vriend niet al te lang na het onze. Beetje jammer van deze schoonheidsfoutjes, die gelukkig erg professioneel opgevangen werden door de bediening, want het eten was echt voortreffelijk. Mijn visgerecht was heerlijk afgewerkt met garnaaltjes en mosseltjes en een luchtig sausje. Eén opmerking: de frietjes werden gezouten geserveerd. Misschien de klanten zelf laten bepalen of ze al dan niet zout op hun frietjes willen?

Ook over het dessert waren we zeer tevreden. Mijn soepje was gemaakt van rood fruit wat een perfect tegengewicht vormde voor het vanilleijs. Een heerlijke afsluiter. Oja, in de keuken van de Voltaire besteed men ook aandacht aan het afwerken van de schotels. Het oog wil immers ook wat.

Tot slot dronken we nog een koffie (of thee in mijn geval). Ik had de keuze uit een uitgebreid assortiment, maar koos toch voor een gewone camillethee. Bij de koffie werden profiteroles geserveerd om de allerlaatste gaatjes te vullen.

Leuk: samen met de rekening bracht de bediening ook een iPad waarop we konden aangeven wat we van ons avondje Voltaire vonden. Onze beoordeling was, ondanks de schoonheidsfoutjes, positief, want eerlijk gezegd, we kregen meer dan waar voor ons geld. In totaal kostte dit gezellig avond uit voor vier personen ons 176 euro alles inbegrepen, wat neerkomt op 44 euro per persoon.

Onze keuze
Voorgerechten:
Vitello tonato
Maatjesharing met een salade van boontjes
Kroketjes van gerookte zalm met dillemayonaise

Hoofdgerechten:
Gefrituurde scampi met Griekse pasta en rode paprika coulis
Melktongrolletjes “Ostendaise”
Gepocheerde schelvisfilet met groentjes en tuinkruiden
Zomerse stoverij van varkenswangen met abdijbier

Nagerechten:
Crème brûlée van chocolade met grand marnier
Soepje met vers fruit en vanille-ijs

Praktisch
Jules Vandenbemptlaan 6a, 3001 Heverlee
016 20 44 43
http://www.voltaire.be/
info@voltaire.be

Piknik Musik viert tiende editie

Het is zover. Piknik Musik zit reeds aan haar tiende editie sinds het prille begin in 2009. Op zondag 18 augustus wordt dit gevierd met een groots feest.

De tiende editie vindt plaats op de grootste en mooiste locatie van Leuven: het provinciaal domein. TwoTimes, King Rick, Bobby Ewing & Lars Capaldi (discobar Galaxie), The Mixfitz en Raoul Lambert komen de beste plaatjes draaien en er zijn 7 eetstanden om de aanwezigen van een lekkere picknick te voorzien.

Wie even alle drukte wil onvluchten kan zich laten verwennen op de Piknik Rustik stand. Van 14u-18u kan je jou vakkundig laten masseren. Is dit nog niet voldoende dan kan je een uurtje de aarde ontstijgen tijdens een yoga sessie van Puro & Yoga. Er start een sessie om 15u en 17u, neem best een handdoek of matje mee.

Geen Piknik Musik zonder een goede petanque. Voor het tweede jaar op rij komt JeuDeBouLeuven langs op de picknickplaats. Wil je je nog plaatsen voor de grote finale op 8 september dan is dit de laatste kans. Inschrijvingen starten vandaag vanaf 15u bij JeuDeBouLeuven.

Om te vieren dat  Piknik Musik nu al 3000 volgers op facebook, wordt zondag de aftrap gegeven met een gratis vat!

Kinderen trekken massaal op schattenjacht

De 4e editie van de Schatten van Vlieg is een ongezien succes. Al meer dan 25.000 kinderen trokken op schattenjacht en droegen zo hun steentje bij aan het grote kunstwerk ‘De wachtkamer’ van Koen Vanmechelen in de Leuvense Kruidtuin.

Tijdens hun schattenjacht in het museum, de bib, het festival,… vinden kinderen een gecodeerde kippenring in de schatkist. Elke kippenring is gelinkt aan een ei dat deel uitmaakt van een 40.000 eieren tellend eierentapijt van Vanmechelen in de Kruidtuin in Leuven. Van al die eieren is er slechts één bevrucht. Uit dat ei zal binnenkort een kuiken geboren worden, de volgende generatie in het Cosmopolitan Chicken Project van kunstenaar Koen Vanmechelen. Onder de slogan ‘Kom uit en Vlieg’ focust de actie voor het eerst op een thema: kinderen en hedendaagse kunst. Het kunstwerk, een kunst-educatieve workshop op kindermaat van KUNSTWERKT en een set speelkaarten voor thuis moeten hiervoor zorgen.

“Het kunstwerk in de Kruidtuin kreeg al meer dan 3000 nieuwsgierige bezoekers”, weet Elien Vanlaer van organisator CultuurNet Vlaanderen. “Op de verschillende schatkistlocaties kwamen al meer dan 25.000 kinderen hun schat zoeken.”

De kinderen kunnen zelf bijdragen aan het kunstwerk door de code van de ring die ze in de schatkist vinden, in te geven via de website UiTmetVlieg.be. Hun ei is mogelijk bevrucht. Het kind dat het bevruchte ei met zijn ringcode heeft aangeduid, wordt peter of meter van de kip en krijgt een replica van de zilveren kippenring die het kuikentje om de poot zal worden gepast.

De schatkisten liggen verborgen op 260 culturele en vrijetijdslocaties verspreid over Vlaanderen en Brussel. Kinderen kunnen nog tot 1 september op schattenjacht. Intussen is het spannend afwachten wanneer het kuiken geboren wordt. Ten laatste op 9 september wordt de winnaar bekendgemaakt.

Het kuiken zal vanaf zijn geboorte te bewonderen zijn in de Orangerie van de Leuvense Kruidtuin.

Een overzicht van alle deelnemende locaties.

In the picture: De verlaten Stella Artois Bottelarij

Foto’s door Peter Celis

Verzetje nr 2

De Leuvense fietsers opgelet, afspraak op maandag 26 augustus om 19.00 op de Grote Markt voor de tweede Critical Mass Bike Ride door Leuven.

Na een opwarmingsritje door de stad, zal halverwege een deel van het peloton verdwijnen richting de fietsenstalling onder het Rector De Somerplein. De overgebleven renners rijden een eerste etappe rond de Sint-Pieterskerk en sluiten hun rit weer af op de Grote Markt. Of op een ander plein, er zijn immers geen regels in beton gegoten. Om 24.00u duikt het verdwenen deel van het peloton plots weer op uit de ondergrondse stalling en beginnen zij aan een tweede etappe.

Alle info op facebook.

Nouvelle Vague – M-idzomer 2013

De Franse coverband Nouvelle Vague zorgde voor een spetterende afsluiter op zaterdagavond. Het recept van Nouvelle Vague is simpel: klassiekers uit de punk en de new wave in een warm, sfeervol bossa nova-jasje gestoken en uitgevoerd door drie spectaculair gehakte dames die nog kunnen zingen ook. In 2010 vond Nouvelle Vague zichzelf opnieuw uit met het album ‘Couleurs Sur Paris’, waarin ze Franse rocksongs uit de jaren ’70 en ’80 herwerkten tot chansons en folkpop.

Nouvelle Vague is een spetterende combinatie van een visueel aantrekkelijke act met goed in het oor liggende bekende nummers. En dat de dames zich voorgenomen hadden er in M een fijn feestje van te maken, werd al snel duidelijk. De onmogelijk hoge hakken werden uitgeschopt en het publiek werd vergast op allerlei fijne choreografieën.

Afsluiten deden de dames met een intieme versie van ‘In A Manner Of Speaking’ van Tuxedomoon gezeten op de rand van het podium. Dit tot groot enthousiasme van zowel de mannen als de vrouwen in het publiek.

Nouvelle Vague was een regelrechte publiekslieveling en een plezier om te fotograferen, zoveel moge duidelijk zijn.

Cie Woest – Leaving Normal – M-idzomer 2013

Dagelijks ontmoeten we tientallen mensen. We lopen ze voorbij. We kijken ze onbewust in de ogen. We kussen ze, we omhelzen ze, we denken aan ze. Door de jaren heen dezelfde handelingen.

Kan het ook anders? Wat als we het vervormen? Wat als je dagdagelijkse situaties isoleert en uitvergroot? Verstilt? Verschuift? Verlengt? Het puur fysieke van een ontmoeting tussen lichamen. Het abstracte van het verhalende. Is het nog herkenbaar? Leesbaar? Wat hou je over? Hoe evolueert het?

Cie Woest verwoordt dit door te werken met enkel lichamen, energie en afstanden tot het publiek en elkaar. Met verstilling en versnellingen. Met een nadruk op de fysieke vertaling van het thema ontmoeting en omhelzing tussen mensen.

Wat deze voorstelling zo bijzonder maakte, is dat deze optimaal gebruik maakte van de beschikbare ruimte in M. Het publiek stond op de glazen brug tussen het oude en het nieuwe gedeelte van M en liet zich betoveren door Cie Woest. Een busje dat schijnbaar panne had, twee dansers die plotseling tussen het publiek elkaar begonnen te omhelzen, de wetten van de zwaartekracht die schijnbaar getart werden en de aantrekkingskracht tussen mensen die erg lijfelijk werd geportretteerd. Een deel van de voorstelling speelde zich recht onder onze voeten af, wat een heel bijzonder perspectief opleverde.

Topvoorstelling!

MEOW 004: A CAT SLEEVE EXHIBITION – M-idzomer 2013

Kurt Overbergh, artistiek directeur van de Brusselse Ancienne Belgique, is de bezieler achter MEOW 004: A CAT SLEEVE EXHIBITION. Deze tentoonstelling van om en bij de 250 platenhoezen met poezen op de cover toonde een selectie uit de grootste Europese poezenhoezencollectie.

Bij het exposeren werden nauwgezet de regels gevolgd van MEOW: A MANIFESTO FOR THE EXHIBITION OF CAT SLEEVES, het door Overbergh geschreven manifest van regels waaraan platenhoezen moeten voldoen voor ze recht hebben om in de collectie/expo te belanden.

Deze charmante kleine tentoonstelling kon me zeer bekoren. Nooit geweten dat zoveel muzikanten katten op hun platenhoezen gebruikten. De hoezen waren onderverdeeld in verschillende categorieën. Sommige hoezen waren echte kunstwerkjes, andere waren erotisch getint, surrealistisch of parodieën op bestaande hoezen, nog andere waren gewoon aartslelijk. Artieste Ladyhawke bijvoorbeeld gebruikt poezen als weerkerend motief op haar hoezen. Mijn persoonlijke voorkeur ging uit naar de categorie: vrouwen met poezen. ;-)

Na de tentoonstelling pikte ik nog de Q&A met Kurt Overbergh & Katherine Mengardon mee. Katherine had zeer toepasselijk een witte trui met zwarte poezen op aangetrokken en vertelde hoe ze een rolletje kreeg in een videoclip van Nick Cave, tevens poezenliefhebber. Tijdens het gesprek werd ook dieper ingegaan op het werk van schizofrene kattentekenaar Louis Wain, met zijn voorliefde voor antropomorfe katten.

Uiterst charmant gesprek over een onderwerp waarvan ik me voordien niet realiseerde hoe boeiend en veelzijdig dit wel niet is.

In the picture: Spiegel

Foto door Erik De Weerdt

Jacco Gardner – M-idzomer 2013