Leven in Leuven

Hugo De Keyserprijs 2013 postuum voor Jan Simoen

De Leuvense Persclub reikte op woensdag 6 februari in de Raadskelders van het Leuvense historische stadhuis haar Hugo De Keyserprijs postuum uit aan auteur Jan Simoen die op 5 januari op 59-jarige leeftijd overleed. Simoen schreef tal van kinder- en jeugdboeken, toneelstukken en zelfs stripverhalen. In oktober 2010 kreeg hij te horen dat hij darmkanker had en richtte een tijd later het Kanker4Life-project op om aan te geven dat ook kankerpatiënten nog positieve, energieke dingen kunnen doen. Het is de 10e keer dat de Hugo De Keyserprijs wordt uitgereikt, een prijs genoemd naar een journalistieke collega die in 2003 overleed. De prijs is bedoeld voor mensen, groepen of initiatieven die het leven in Leuven het voorbije jaar aangenamer maakten in de brede zin van het woord. De prijs gaat bij voorkeur uit naar kleinschalige initiatieven door vrijwilligers

De Leuvense Persclub reikt de prijs postuum uit aan Jan Simoen omdat hij het leven van anderen niet alleen met zijn boeken en theaterstukken aangenamer maakte, maar ook met zijn Kanker4Life-project in de maanden voor zijn dood. Een jaar geleden motiveerde hij de oprichting van dit project in een van zijn Nieuwsbrieven als volgt: “Kanker wordt zo vaak geassocieerd met ellende en doodgaan en kotsen. Ik zou graag iets doen waardoor mijn/onze kanker (en kanker in het algemeen) eens vol leven uit de hoek zou komen – als brenger van leven, als bron van vitaliteit, humor en optimisme. En als motor voor iets goed, iets waarmee je anderen kan helpen”. Eind vorig jaar, een goede week voor zijn heengaan, overhandigde hij namens dit project 15.000 euro aan Foodstep, een kleinschalig opvanginitiatief in Kampala (Oeganda) voor ronddolende kinderen die in kindergevangenissen worden opgesloten. Simoen was ook een zeer inspirerende leerkracht aan het Heilige Drievuldigheidscollege die er jarenlang vele pubers en adolescenten warm gemaakt heeft voor het vak Frans.

Diezelfde avond werden ook nog twee andere prijzen uitgereikt. Het buurtcomité Groot Redingenhof, een comité waaraan ook Hugo De Keyser nog meegewerkt heeft, krijgt een Life Time Award voor haar positieve bijdrage aan het samenleven in de betrokken buurt. Met deze prijs wordt tevens de bijzondere rol benadrukt van buurtwerken in het warmer maken van de Leuvense samenleving en versterken van de sociale cohesie. Voor de tweede keer werd ook een prijs uitgereikt aan een woordvoerder. De laureaat hier is deken Dirk De Gendt voor de bijzondere wijze waarop hij namens ouders en directie van de Sint-Lambertusschool in Heverlee de dagen na de busramp in het Zwitserse Sierre de massaal opgekomen pers te woord stond. De Persclub prijst hem ook voor de wijze waarop hij tijdens de begrafenis van de kinderen en de eerdere wake het verdriet van velen publiek verwoordde en ondersteunde.

Dankzij jou zit men goed bij de Tartaren!

Compagnie Tartaren is een buurtgericht sociaal-artistiek theatergezelschap. Het actieterrein van Cie Tartaren bevindt zich in de Ridderbuurt, een volkse wijk in het Noordwesten van Leuven, dichtbij de kanaalzone. Compagnie Tartaren wil met haar theater mensen die anders misschien geen kansen krijgen een eigen stem geven. Dit zowel voor spelers, medewerkers als publiek uit diverse groepen in de samenleving, met extra aandacht voor maatschappelijke kwetsbaarheid.

Door te streven naar een artistiek hoogstaand product wil Cie Tartaren op haar manier een barst slaan in de vicieuze cirkel van de kansarmoede. Enerzijds geeft het succesverhaal op het podium een menselijke waardigheid terug aan de speler. Anderzijds gaat de speler een relatie aan met zijn publiek op voet van gelijkwaardigheid, binnen een gemeenschappelijke artistieke beleving.

Wie Compagnie Tartaren een warm hart toedraagt, kan letterlijk een stoeltje bijdragen. Je kan Compagnie Tartaren helpen door een stoel te sponsoren. Voor 20 euro krijg je een gepersonaliseerde stoel met de tekst: ” Hier zit u goed dankzij… , levenslang zitplezier voor elke toeschouwer.” Je naam wordt op de website vermeld en je krijgt een foto van je eigen stoel!

Onze stoel is alvast besteld!

Gratis caféconcerten in het kader van het Colora festival

Old Tire Swingers (US) bluegrass, country: woensdag 27 februari, 22u, café Libertad, Muntstraat 28-30, Leuven

Toen Paul Chesterton voor het eerst bluegrass leerde kennen in 2003, werd hij verliefd op de banjo. Hij leerde op zichzelf het instrument te bespelen en tijdens een workshop op een bluegrassfestival kreeg hij de clawhammer stijl onder de knie. Hij focuste zich op die stijl en ook op het schrijven van songs. Daarna verzamelde hij een old time string band rond zich met Nick Kennedy op gitaar, Frick Dau op contrabas en Nathanael Felon op mandoline. Samen vormden ze the Old Tire Swingers. Beïnvloed door zowel de string bands uit de Appalachen als hun eigen centraal-Californische roots, spelen ze een stijl die ergens tussen old time, bluegrass en country ligt.
In het voorjaar van 2011 toerden the Old Tire Swingers voor twee maanden door de VS. Vervolgens namen ze hun eerste full-cd op en trokken in 2012 terug de baan op voor een tour door Groot-Brittannië en opnieuw door de VS. In een typische old tire swingers-set brengen zij zowel traditionele als originele songs. Hoewel veel van hun muziek hard driving old time music is, zullen fans van bluegrass, country, folk en americana ook zeker hun gading.

Saul Williams (US) alternative, hiphop, slam: zaterdag 16 maart, 22u, STUKcafé, Naamsestraat 96, Leuven

De in Newburgh, New York geboren Saul Williams is een man met veel talenten: zanger, dichter, muzikant, auteur, acteur. Hij werd bekend voor de rol in de film ‘Slam’ uit 1998, maar kreeg ook heel wat erkenning toen hij als support optrad op een deel van de tour van Nine Inch Nails in 2005 en ook in 2013 met zijn hoofdrol in de Senegalese film ‘Tey/ Aujourd’hui’. Hij is een sterke criticus van de oorlogen in Irak en Afghanistan, dat duidelijk aan bod komt in zijn meer bekende werk “Not In My Name” en “Act III Scene 2 (Shakespeare)”. In 2011 voegde hij zijn naam bij Occupy Musicians, en steunt zo de ‘Occupy movement against income inequality’.
Na de vertoning van de film ‘Tey/ Aujourd’hui’ (Alain Gomis) om 20u, is er een gratis optreden van Saul Williams in het STUK-café.

i.s.m. Afrika Filmfestival

[recensie] Elvis De Draak en de Zeven Zombies – Stefan Boonen

Jeugdauteur Stefan Boonen schreef met Elvis De draak en de Zeven Zombies een vijfde boek over het jongetje Elvis. Stefan Boonen woont en werkt in Leuven. In 2000 verscheen zijn eerste jeugdboek. Sindsdien heeft hij er meer dan 80 geschreven. Verschillende daarvan zijn genomineerd voor prijzen. Elvis de Draak en de jacht op Liru werd door lezers van het magazine Libelle gekozen tot mooiste voorleesboek in 2010.

Het verhaal begint wanneer hoofdpersonage Elvis door zijn niet zo op reizen beluste familie naar het noorden gestuurd wordt voor de begrafenis van de zus van zijn oma. Hij komt terecht in Walkandol, een dorp waar er vreemde zaken gebeuren op het kerkhof. En dan begint het avontuur pas echt. Voor Elvis het weet, moet hij op de vlucht. Met een tentje het woud in, in het gezelschap van knokige figuren en achtervolgd door gemene gruizaards. Zal Elvis de gruizaards te slim af zijn? Komt die ‘geleende’ fiets terug bij de rechtmatige eigenaar? Of loopt het toch nog slecht af voor de nieuwe, knokige vrienden van Elvis?

Een tof en spannend verhaal voor jongens én meisjes vanaf acht jaar dat ze gegarandeerd in één ruk zullen uitlezen. Stefan Boonen schreef dit verhaal met de medewerking van zijn dochter Emma. Dat moeten spannende avonden geweest zijn, ten huize Boonen!

Praktisch
Auteur: Stefan Boonen | Titel: Elvis de draak en de zeven zombies | Illustrator: Bart Schoofs
ISBN 978 90 448 1827 7 | Prijs: 14,95 euro
Vanaf 8 jaar | Uitgegeven bij Clavis Uitgeverij

Lees ook de recensie van De reus van de Zomerflat van de hand van Stefan Boonen.

De Lijn investeert in meer toegankelijke, innovatieve en milieuvriendelijke bussen

De Vlaamse regering heeft, op voorstel van Vlaams minister Hilde Crevits, haar goedkeuring gegeven aan de vernieuwing van de busvloot van De Lijn met 386 bussen. Het gaat om een bestelling van 5 waterstofbussen, 3 elektrische bussen en 255 bussen met Euro VI-motoren. De Euro VI-motoren zijn momenteel de beste op de markt voor mens en milieu. De motoren produceren 70 % minder koolwaterstoffen, 80 % minder NOx en 50 % minder fijn stof ten opzichte van Euro V motoren. Door de gesloten roetfilter wordt de uitstoot van fijn stof met 95 % beperkt.

Daarnaast worden ook 123 hybride bussen aanbesteed. Van deze 123 hybride bussen zullen er 30 in Leuven rondrijden. De hybride bussen zijn uitgerust met een stop & go-systeem, waardoor de motor niet draait als de bus stilstaat. Daardoor verbruikt de bus minder, en stoot hij dus ook niets uit bij stilstand. Als de bus opnieuw vertrekt, doet hij dat op 100% elektrische energie. Een slimme gps optimaliseert de opslag van remenergie in functie van het traject. Tot slot hebben de hybride bussen ook een intelligente klimaatregeling en zuinige verlichting met LED’s.

Een hybride dieselelektrische bus haalt zijn vermogen uit twee krachtbronnen: enerzijds een dieselmotor, anderzijds een energieopslagsysteem. Dat laatste werkt zoals een herlaadbare batterij: het slaat de energie op die vrijkomt bij het afremmen van de bus, en geeft deze energie af bij het vertrek of wanneer de bus extra energie nodig heeft. Door deze aanpak is een hybride bus tot drie keer stiller dan een gewone dieselbus, bijvoorbeeld bij het vertrek aan een halte. Daarnaast verbruikt hij – afhankelijk van het traject, de verkeersintensiteit en de rijstijl van de chauffeur – tot 25 % minder. Daardoor stoot hij minder schadelijke stoffen uit.

De keuze voor waterstof- en elektrische bussen levert belangrijke milieuvoordelen op. De bussen rijden quasi geluidloos en ze vermijden zoveel mogelijk schadelijke uitstoot. Dit is een belangrijke stap naar schoner en stiller openbaar vervoer in de stad.

De Leven in Leuven redactie is alvast blij met de komst van deze hybride bussen naar Leuven. Nu is het nog wachten op de ringbus om een deel van het drukke busverkeer dat nu door het stadscentrum raast langs de ring rond te leiden.

Aankoop acht glasramen van topstukkwaliteit uit Leuvense Parkabdij

Vlaams minister van Cultuur Joke Schauvliege heeft beslist om acht glasramen van de Leuvense Parkabdij aan te kopen die tot nog toe in bezit waren van de Yale University. De glasramen die door de Amerikaanse universiteit waren aangeboden, beantwoorden aan de criteria van het Topstukkendecreet en werden aangekocht voor 50.000 dollar (38.000 euro).

De suite van 41 glasramen die de Leuvense glasschilder Jan de Caumont (1577-1659) tussen 1635 en 1644 maakte voor de Norbertijnenabdij van het Park in Heverlee, wordt algemeen beschouwd als zijn meesterwerk. De suite beeldt het leven uit van de H. Norbertus. De Caumont gebruikte helder en in de massa gekleurd glas en schilderde op virtuoze wijze met grisailles aan beide zijden van het glas.

De productie van het atelier van de Caumont wordt beschouwd als een hoogtepunt van de brandschilderkunst in de Zuidelijke Nederlanden. De in deze reeks gehanteerde combinatie van alle schakeringen in glasschildertechnieken die toen bekend waren, maakt van deze reeks een ijkpunt voor de 17e eeuwse glasschilderkunst in Vlaanderen en Brabant.

Verarmd door de naweeën van de Franse Revolutie en de Napoleontische periode zagen de Norbertijnen zich in 1828 gedwongen de 41 glasramen uit de Parkabdij te verkopen. Enkele glasramen bleven tot nu toe in collecties in België maar een groot deel ervan belandde in de USA. Het gaat om omvangrijke partijen in de Yale University (New Haven), de Corcoran Art Gallery (Washington) en het JB Speed Museum (Louisville).

Vlaams minister Joke Schauvliege besliste in overleg met de stad Leuven en op advies van de Topstukkenraad de door Yale University aangeboden glasramen aan te kopen voor de ‘Collectie Vlaanderen’. De glasramen zullen in langdurige bewaring gegeven worden aan de stad Leuven. De stad zal instaan voor de restauratie en eventuele re-integratie van deze ‘topstukken’ op hun oorspronkelijke plek in de Parkabdij.

Vlaams minister Joke Schauvliege:

“De abdij van het Park is een unieke erfgoedsite die als historisch monument een bijzonder belang heeft voor het erfgoed in Vlaanderen. Ik ben dan ook erg blij met de buitenkans die de Yale University ons aanbiedt. Zij zijn duidelijk het idee genegen dat de glasramen terugkeren naar hun oorspronkelijke plaats.”

Dirk Vansina, schepen van monumentenzorg, is alvast euforisch over de aankoop van de glasramen:

De glasramen zijn inderdaad wereldtop! Ze maakten deel uit van zo’n 40 glasramen van de Parkabdij die taferelen uit het leven van Sint-Norbertus voorstellen. Ze werden na de opheffing van de abdij bij de Franse revolutie verkocht en raakten over de ganse wereld verspreid. De glasramen die nu aangekocht werden, bevinden zich in de kelders van de Yale University (VS) en zijn sinds de verkoop nooit tentoongesteld. Deze aankoop is dus een groot moment voor de Leuvense Parkabdij. Door de aankoop kunnen ze op hun oorspronkelijke plaats terug gezet worden. Ze komen na 185 jaar weer thuis.

Deze aankoop toont nogmaals de grote kunsthistorische en monumentwaarde aan van de Parkabdij waarvan de restauratie aan een snel tempo voortgaat.

Zesde Vlaamse Improcup

Ook dit jaar organiseren de Leuvense improteams Preparee en Improrlando de Vlaamse ImproCup, het officieuze wereldkampioenschap voor improteams uit Nederlandstalige maar niet-al-te-lage landen. Op donderdag 21 februari om 20.30u steken 12 spelers uit evenveel Vlaamse teams een pak enthousiasme, een mespunt piano en een ruime portie van de beste (uw!) suggesties in een bebloemde springvorm om er een verrukkelijke avondvullende show van te bakken.

De voorverwarmde oven van dit staaltje van verbale, visuele en vooral onvertoonde banketbakkerij staat in de Pieter De Somer aula in hartje Leuven. Om niets (of juist alles) aan het toeval over te laten, worden de verzonnen verhalen aan elkaar geglazuurd door een bloemrijk presentatieduo en aan integrale kwaliteitszorg onderworpen door een vakjury van oud-winnaars wiens palmares en cholesterolwaarden bevestigen dat ze heel wat gewicht in de weegschaal mogen leggen.

Heb je zin om zelf ook je vinger in de spitante slagroom te komen steken en te proeven van het beste wat improviserend Vlaanderen te bieden heeft, bestel dan tijdig je tickets om zeker te zijn van een goed zicht en voldoende gelegenheid om jouw held of heldin naar de overwinning te juichen (3/5 euro voor respectievelijk studenten/niet-studenten).

Praktisch
Donderdag 21 februari 20.30u
Aula Pieter De Somer
Tickets zijn online te verkrijgen

Roadkill Comedy @ Barcode – 9 februari

Op 9 februari om 21.00u brengt Roadkill Comedy het publiek weer een dikke twee uur en half aan het lachen. Ook deze keer belooft het een top-avond te worden met een mooie line-up.

STEVEN GABRIELS: 
Steven stond in de finale van Cameretten en de Comedy Casino Cup, toerde al eens langs Vlaamse en Nederlandse cc’s en kreeg van De Standaard en De Morgen lovende kritieken…maar dat is allemaal niet zo belangrijk. Interessanter is dat hij zaterdag 9 februari op het Barcode podium staat met nieuw materiaal en stukken uit zijn avondvullende voorstelling Kassei!

WOUTER MONDEN:
Wouter won in 2010 de Culture Comedy Award met strakke doelgerichte humor. Ondertussen maakt hij podia onveilig in België, Nederland, Engeland en zelfs Curaçao. Hij stond ook al enkele keren op de Barcode bierbakken en de verwachtingen zijn alweer hooggespannen.

Verder is er ook een open-spot die ingenomen wordt door een beginnende comedian. Master of Ceremonie is Domien Vloeberghs.

Inkom is 5 euro. Wees op tijd, want vol is onherroepelijk vol.

Mountain Top

Restaurant Mountain Top heeft sinds de zomer van 2012 nieuwe uitbaters die het restaurant helemaal vernieuwden. Het restaurant heeft van ver wat weg van een grot, maar dan wel een hele grote waar veel licht binnenvalt. Het is ideaal gelegen: op de Diestsesteenweg op wandelafstand van het station en er is een bushalte vlak voor de deur. Aangezien wij een fan zijn van de Indische keuken, vooral op koude winterdagen, bezochten we dit restaurant op een zaterdagavond in januari.

Het was niet bepaald druk in de Mountain Top: toen wij er binnen stapten waren we de enige klanten. Spijtig, want het restaurant is ruim genoeg om grote groepen te ontvangen. Waarschijnlijk was er niet zoveel volk, omdat zo vlak na de feestdagen veel mensen het wat kalmer aan doen wat betreft restaurantbezoekjes. We werden alleszins zeer hartelijk onthaald en kozen een tafeltje aan het raam.

Terwijl we de menukaart bestudeerden, bestelden we alvast een aperitief van het huis: een zoete cocktail die een beetje exotisch smaakte. Bij het aperitief serveerde de charmante dienster papadums met drie sausjes (munt, pikante mango en mango chutney). Ik ben een geweldige liefhebber van mango chutney, dus het hoeft jullie niet te verbazen welk potje het eerste leeg was. Toen onze dienster merkte dat de papadums op waren, kwam ze vragen of we er nog extra wilden. Dit sloegen we beleefd af, overdaad schaadt, nietwaar?

De menukaart biedt een uitgebreid aanbod Nepalese en Indische gerechten. We vonden al onze favorieten terug (momo’s, chicken tikka massala, chicken korma, thali’s, biryani’s,…) Tot onze grote vreugde troffen we ook jalfredi-bereidingen op de kaart aan, iets wat we bij de andere Indisch-Nepalese restaurants in Leuven nog niet op de kaart aangetroffen hadden. Ik had dus snel beslist: voor mij de scampi jalfreji alstublieft. Mijn vriend had grote honger en besloot voor de tandoori mixed grill te gaan. En ja, natuurlijk bestelde ik een mango lassi, wat mij betreft de lekkerste non-alcoholische drank die er bestaat.

Na een korte wachttijd werden de gerechten aan tafel geserveerd. De stoom sloeg van de mixed grill af en mijn scampi jalfreji werd in een stijlvol koperen schaaltje opgediend dat warm gehouden werd met een kaarsje. De rijst en de naan (in de tandoor gebakken brood) werden apart geserveerd. De portie van mijn vriend was werkelijk enorm. Hij moest moeite doen om alles binnen te werken. Gelukkig had hij een glaasje wijn besteld om alles door te spoelen. Mijn potje leek op het eerste gezicht wat aan de kleine kant, maar schijn bedriegt, want ook ik had meer dan voldoende na mijn hoofdgerecht.

Tijdens het eten kwam de dienster regelmatig vragen of alles naar wens was. En dat was het zeker. Het eten was zeer lekker en werd mooi gepresenteerd. Enige minpunt: het had gerust wat warmer mogen zijn in het restaurant.

In totaal kostte deze avond ons ongeveer 60 euro voor twee personen, dranken inbegrepen. We gaan er zeker nog eens terug, vooral omdat we nu een restaurant gevonden hebben dat jalfredi serveert.

Praktisch
Diestsesteenweg 66, 3010 Kessel-Lo
0495 14 34 70
http://mountain-top.be/

Onze keuze
Scampi Jalfreji: 9 scampi gekookt met ui, gember, paprika en exotische kruiden in gemiddelde currysaus
Tandoori mixed grill: Een combinatie van gemarineerde kippenbil, kippenborst, kippenvleugels, lam, seekh kebab en scampi geroosterd in de kleioven (tandoor)

Darling – Moya Michael & Igor Shyshko

Vorige week dinsdag woonde ik de dansvoorstelling Darling bij in het STUK. De Zuid-Afrikaanse Moya Michael en de Wit-Rus Igor Shyshko werkten de afgelopen jaren bij gezelschappen zoals Rosas en Akram Khan. Shyshko groeide op in de nasleep van de ramp in Tsjernobyl en Michael in de politieke onrust van de apartheid. Grote invloeden die ook in een klein leven sporen nalaten. In de voorstelling Darling trachten beide dansers hun persoonlijke geschiedenis te traceren tot het moment van hun ontmoeting.

De voorstelling start in de bijna-duisternis, enkel een lijn op de grond is verlicht. Het publiek ziet twee paar voeten zijwaarts bewegen op het podium. Langzaam wordt het lichter en we zien de twee dansers met het gezicht naar het publiek toe zich in een vast ritme zijwaarts van links naar rechts bewegen. Het lijkt wel alsof Moya en Igor één wezen zijn, onlosmakelijk met elkaar verbonden, zo zijn hun bewegingen op mekaar afgestemd. Slechts éénmaal merk ik op dat de kadans, vertragend, versnellend, doorbroken wordt. De manier waarop de dansers op het podium bewegen, is hypnotiserend. Het marsritme van hun voeten wordt begeleid door geluidsfragmenten die de dramatische geschiedenis van de Sovjet-Unie en Zuid-Afrika vertellen.

Langzaam werken de dansers toe naar een climax. Als ze elkaar dan eindelijk loslaten en het tweekoppig, vierbenig en vierarmig wezen opeens uit twee dansers blijkt te bestaan, worden alle remmen losgegooid. Ledematen bewegen steeds wilder en de bewegingsvrijheid neemt het over van de restrictieve mars. Staat dit moment symbool voor de ontmoeting van beide dansers? Feit is dat het strakke ritme van de dans onderbroken wordt. Na dit duidelijke breekpunt in de voorstelling, zien we een heel andere dans, waar de beide dansers meer individu zijn. Desalniettemin is het duidelijk dat hun vloeiende bewegingen perfect op elkaar afgestemd zijn. Ze dragen mekaar, letterlijk.

Een prachtige voorstelling die terecht op een daverend applaus werd onthaald.