Leven in Leuven

Architectuurwandeling Leuven op 4 juni

De stad Leuven is volop in ontwikkeling en staat inmiddels ook buiten haar grenzen bekend om kwaliteitsvolle hedendaagse architectuur. Stad en Architectuur vzw stippelt een unieke architectuurwandeling uit voor wie Leuven met een nieuwe blik wil verkennen. Architect Jan Wijle werkte deze wandeling langs recente architectuur uit. De wandeling gaat door straten en stegen, parken en pleinen, maar soms ook door gebouwen die gedeeltelijk publiek zijn. Zij wil het oogmerk richten op de betekenis van de stedelijke ruimte en hoe gebouwen en openbare ruimte zich tot elkaar verhouden.

Zo beland je helemaal tot op het dak van het voormalige Oudheidkundige Instituut, door architectengroep TV360 en Stéphane Beel Architecten omgevormd tot de Vlerick Management School. Verder kan je op de hoogste etage van het nieuwe trappenhuis voor de Universiteitshal en Rectoraat van de K.U. Leuven (2007) van VBMarchitecten (nu Bogdan & Van Broeck en LAVA architecten) genieten van het mooie uitzicht over de stad.

Praktisch
De wandeling vindt plaats op zaterdag 4 juni om 11u en 14u en op zondag 5 juni om 11u en 15u.
Duur: 2 uur
Prijs: € 7 / persoon (inclusief een exemplaar van de publicatie)
Inschrijven verplicht via inschrijving@stadenarchitectuur.be of op 016/22.22.39

Compagnie Tartaren speelt ‘Nonkel Wanj’ (naar Tsjechov)

Regisseur/theatermaker 
Ivan 
Vrambout 
herwerkte 
met
 een
 groep 
van 
9
 spelers
 Tsjechovs’
 Oom
 Wanja. 
Ze 
kneedden 
Tsjechovs’ 
tekst 
naar 
een
 gemeenschappelijk,
 natuurlijk 
stuk
 taal.
 Met 
Nonkel 
Wanj 
brengt 
Cie 
Tartaren een 
bescheiden 
en 
integere 
voorstelling, 
over
 welke 
eisen 
een 
mens 
zichzelf
 oplegt.

Compagnie
 Tartaren is 
een
 sociaal‐artistiek 
gezelschap,
 ontstaan 
uit 
vzw
 buurtwerk 
‘t 
Lampeke
 in
 de 
Ridderbuurt 
in 
Leuven.
 Cie
 Tartaren 
werkt 
met
 deelnemers
 met 
verschillende 
en
 zeer 
uiteenlopende
achtergronden 
en 
draagt
 bijzondere 
aandacht 
voor 
maatschappelijke 
kwetsbaarheid. 
Zowel 
in
 deelnemersgroep 
als 
in
 publiek
 streeft 
de
 Cie 
naar
 een 
rijke, 
sociale 
mix.

Praktisch
Vrijdag
 17 
en 
zaterdag 
18 
juni 
om
 20u30
Vrijdag
 24
 en
 zaterdag
 25 
juni
 om
20u30
ERTZBERG, 
Goudsbloemstraat
 2, 
3000
 Leuven
Prijs: 
3€ 
(groepen 
vanaf 
10 
pers.)
/
5€
Reservaties: reservaties@tartaren.be

Museum M wint Museum- en Publieksprijs 2011

M is de grote winnaar van de jaarlijkse MuseumPrijs, een initiatief van Openbaar Kunstbezit Vlaanderen en het advocatenkantoor Linklaters.

Dit jaar ging er bij de selectie bijzondere aandacht naar publieksvernieuwing. De jury bewondert M voor ‘de degelijke aanpak waarmee het nieuwe museum werd voorbereid en er na amper twee jaar volledig staat’. Ook looft ze de confrontatie van heden met verleden in de tentoonstellingskeuze en de aandacht van M voor een zo breed mogelijk publiek. ‘De diversiteit van de samenleving wordt weerspiegeld in de publiekswerking’, aldus de jury.

Ook het gewone publiek koos massaal voor M. Met bijna het dubbele aantal stemmen van runner-up STAM, kaapte M ook meteen de PublieksPrijs weg. En dat is misschien nog wel de mooiste prijs van allemaal.

De winnende musea ontvangen elk een geldbedrag van 10.000 euro om te besteden aan projecten die een nieuw publiek aantrekken: kinderen en jongeren, personen met een handicap, kansarmen… De publieksprijs is goed voor 2.500 euro.

Van harte proficiat vanwege de Leven in Leuven-redactie aan alle M-medewerkers voor deze oververdiende prijs!

Luzine, het restaurant van Jeroen Meus

Wie in het restaurant van Jeroen Meus wil gaan eten, moet er op tijd bij zijn. Voor ons gezelschap van vier personen reserveerden we een viertal maanden op voorhand. Vooral in het weekend is het er erg druk. Een beetje vooruit plannen is een absolute noodzaak. Al vermoed ik dat het op weekdagen ietsje vlotter gaat om een reservatie te krijgen. We hadden bijgevolg lang uitgekeken daar dit restaurantbezoek en de verwachtingen waren hoog gespannen.

Nog voor we een voet in het restaurant zetten, kregen we al een staaltje te zien van de Luzine dienstverlening. Enkele dagen op voorhand informeerde het personeel telefonisch of de afspraak nog doorging en of wij bepaalde allergieën hadden waarmee de keuken rekening moest houden. Ik moet zeggen dat het de allereerste keer is dat we op voorhand zo’n vraag kregen. Knap dat men de moeite doet om naar allergieën te informeren, al kan het ook zijn dat men door de lange tijd tussen reservatie en restaurantbezoek zeker wil zijn dat de klanten nog komen opdagen.

De entrée naar restaurant Luzine is niet bepaald uitnodigend te noemen. Voor wie met de wagen komt, ligt de ingang op hetzelfde niveau als de parking die ook dienst doet voor de squash- en sportclubs in hetzelfde gebouw. Je loopt vanuit de parking rechtstreeks het industriële gebouw binnen en aan je linkerhand zie je ingang naar restaurant Luzine. Wie met de fiets komt, moet eerst een ongezellige inkomhal met brievenbussen trotseren en de trap nemen naar de eerste verdieping. Gelukkig wachten er daar grote witte kaarsen in prachtige kandelaars om de gasten de weg te wijzen naar het gezellige interieur van Luzine. Vroeger was het gebouw een onderdeel van de legendarische conservefabriek van Marie-Thumas, vandaar de ruwe uitstraling. Eens je in het restaurant bent, stap je echter een volledig andere wereld binnen.

Wij waren een tikkeltje vroeger dan ons gezelschap en werden vriendelijk ontvangen door het personeel met de vraag of we al aan het tafeltje wilden plaatsnemen ofwel liever iets dronken aan de bar. Wij gingen voor die laatste optie. Mijn vriend koos de aperitief van het huis, terwijl ik het op een glaasje champagne hield. De aperitief van het huis was een soort gin tonic met Japanse citrus. Heel bijzonder, maar niet echt mijn ding wegens te bitter voor mijn smaak. Terwijl we van ons aperitief dronken, namen we het interieur in ons op. Vlak bij de ingang bevond zich een gezellig verlicht salon met knusse zetels. Het interieur deed denken aan een chic herenhuis, inclusief mooie bloemen als decoratie. De grote ruimte werd door verschillende wanden in kleinere ruimtes ingedeeld, waardoor er een intieme sfeer gecreëerd werd en je niet merkte niet dat het restaurant veel mensen tegelijkertijd bediende. Uiteraard stonden de kookboeken van Jeroen Meus er ook uitgestald. Al heb ik niet geïnformeerd of je de boeken er kon kopen.

Onze vrienden lieten niet lang op zich wachten en we werden door het bijzonder professionele personeel naar onze tafel begeleid. We overlegden even onder mekaar en besloten allevier voor de menu Luzine te kiezen mét aangepaste wijnen. Drie van ons gingen all the way en namen de menu met vijf gangen. De vierde persoon in ons gezelschap was niet zo’n liefhebber van vidée en liet deze gang vallen.

Zoals het hoort in een restaurant met klasse startten we de maaltijd met verschillende appetizers. Zo kregen we een kruidencakeje met tapenade, beenham met kaas en een overheerlijke vitello tonato voorgeschoteld. Na onze smaakpapillen opgewarmd te hebben, begonnen we aan het echte werk. De eerste gang, de inktvis en hûre (bereiding van varkenskop) met gepickelde groentjes en hersensaus vond ik het minst geslaagd. De tartaarachtige saus overweldigde het geheel waardoor de andere smaken minder goed tot hun recht kwamen. Spijtig, want ik ben een grote fan van inktvis. Het tweede gerecht was wel helemaal mijn ding: skrei & oester, een smakelijke combinatie. Vervolgens kregen we een variatie op het klassieke koninginnehapje voorgeschoteld mét eierdooier en grijze gepelde garnaaltje. Heerlijk. Het hoofdgerecht was een mals stukje kalfslende, minder bijzonder dan de voorgaande gangen, maar zeker zo smakelijk. Het hoofdgerecht werd op een zware leisteen gepresenteerd. Mooi, maar de bediening had er hun werk mee, want zo’n bord is loodzwaar. Het dessert was een (alweer) prachtig gepresenteerde deconstructie van een tarte tatin. Op het bord liggend, deed het dessert in niets aan deze klassieker denken, maar lekker was het zeker.

De wijnen waren zorgvuldig uitgekozen bij de gerechten en werden bij elke gang uitvoerig voorgesteld. Vooral de Wittmaner uit Duitsland en de Riesling uit Noord-Oostenrijk wisten me te bekoren. Om de maaltijd af te sluiten bestelden we drie koffies en een thee. Uiteraard kregen we bij de koffie enkele zalige zoetjes aangeboden. De een al lekkerder dan de andere. En zo raakten, indien dat nog niet het geval was, de laatste gaatjes ook opgevuld.

We waren net aan de koffie begonnen toen Jeroen Meus himself, gehuld in een wit koksuniform, het restaurant binnen wandelde. Hij ging aan elke tafel even gedag zeggen en informeerde of het gesmaakt had. Aan een tafeltje vlakbij ons zaten echte fans. Glimlachend poseerden ze samen met Jeroen voor de foto. Het was duidelijk dat deze mensen hun avond niet meer stuk kon.

In totaal kostte dit etentje ons, dranken inbegrepen 477 euro voor vier personen. Geen goedkope avond, maar wel tot in de puntjes verzorgd en zeker zijn geld waard.

Menu Luzine
Inktvis en Hûre
Gepickelde groentjes, hersensaus
—
Skrei & Oester
Spinazie, sherry, parmezaan, graantjes
—
Vidée van Landes kip
dooier, zwezerik, grijze garnaal
—
Kalfslende
Aubergines, geconfijte look, gepofte aardappel, sjalot, salsa verde, saliejus
—
Tarte tatin

Praktisch
Kolonel Begaultlaan 15/01.17, 3012 Wilsele
016 89 08 77
luzine@restaurantluzine.be
restaurantluzine.be

Laatste bos van Leuven toch gered?

De fietstocht langs Leuvense parken trok dit weekend heel wat belangstellenden. Levend Leuven gaf tekst en uitleg in de prachtige kloostertuin van de Montfortanen aan de Diestsevest. Weinigen kennen deze plaats. Nochtans is deze tuin (zoals te zien op de oude Ferrariskaart) van oudsher een uitloper van het uitgestrekte bosgebied van de Kesselse Bergen dat ooit tot diep in Leuven binnendrong.

De lange geschiedenis maakt de bodem heel zuurstofrijk, in tegenstelling tot de meeste stadsgrond die platgereden is en waar bomen moeilijk volwaardig kunnen uitgroeien. Ondermeer het zeldzame daslook groeit er in overvloed. Oude groenzones nemen ook veel gemakkelijker water op dan de veelal met puin verharde stadsbodems. Reden waarom het niet verstandig is om, zoals nieuwe plannen voorzien, dit unieke en zeer rijke groen met zijn grote soortenrijkdom vol te bouwen, om dan aan de overkant van de Dijle op verstoorde grond gras aan te leggen.

Levend Leuven pleit er dan ook voor om deze gesloten kloostertuin toegankelijk te maken voor het publiek. Kinderen kunnen hier onbekommerd spelen. Deze prachtige site kan naadloos aansluiten op de Tweewaters en de Dijle-oever. Hier zijn hoogwaardige projecten te realiseren, maar natuurlijk moeten die de natuurlijke pracht van dit oeroude domein weten te benutten.

Fietstocht langs tuinen en parken

Spelende kinderen in het Montfortanenbos

In the picture: Pikant detail

Foto door Viejito.

Europese markt van 3 tot 6 juni 2011

Leuven opent dit jaar het zomerprogramma van ‘Fiesta Europa‘, een ‘feest’ van Europese marktkramers uit alle hoeken van ons continent. Van 3 tot 6 juni 2011 verzamelen een veertigtal marktkramers uit 12 landen op het Herbert Hooverplein om hun waren te prijzen: Duitse en Spaanse wijnen, Italiaanse ham, Engels porselein … Ook kramers uit Hongarije, Finland, Nederland en Oostenrijk zullen aanwezig zijn.

Circus Rose Marie Malter in Leuven

De familie Malter, reeds vele decennia marktleider voor wat betreft circus in Vlaanderen, heeft voor zijn nieuwste productie een reeks voortreffelijke artiesten aan zich verbonden om dit jubileumjaar passend in de bloemetjes te zetten.

Bij de start van dit jaar werd stichter en oprichter Jean Gebruers – Malter gevierd als ereburger van de stad Gent ter gelegenheid van zijn 75 jaar, waarvan 50 jaar als circusdirecteur. Tijd om te feesten en dus laat de familie Malter het jarenlange trouwe publiek meevieren door een programma aan te bieden dat zowel voor verwondering, bewondering als ontspanning zorgt.

Circus en humor zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Omdat circus Rose Marie Malter dit jaar het circusspektakel extra in het teken van de lach en het goede humeur wil plaatsen, wordt de bekende clownsgroep Trio Balder uit Duitsland in de piste gebracht. Een moment van klassiek topcircus met dit trio van witte clown en twee augusten.

Les Sandros zijn topartiesten die in alle werelddelen te zien waren. De mannelijke partner weet zich met een ongelooflijke handigheid in evenwicht te houden op een wankele toren van los op mekaar staande buizen en onderdelen. Een act waarbij je op het puntje van je stoel steeds weer afvraagt of hij zal rechtop blijven. Bovendien verbazen de artiesten het publiek met een sensatievolle act op rollerskates waarbij zij op een klein podium in de piste aan een ongelooflijke snelheid rondzwieren.

De schijnbaar frêle Catia weet iedereen ademloos te doen toekijken wanner zij haar luchtballet brengt hoog in de koepel van de circustent, een nummer waarbij louter fysieke kracht hand in hand gaat met een romantische schoonheid. In de Icarische spelen lijkt de wereld even op zijn kop te staan. Waar gewone stervelingen het al moeilijk hebben om enkele balletjes of kegels in de lucht te werpen en terug op te vangen, zien laat de artieste allerlei voorwerpen rondvliegen en vangt zij ze vervolgens feilloos op uitsluitend met haar voeten.

Een wereldberoemde stripheld komt tot leven in de circuspiste, de man die sneller schiet dan zijn schaduw: Lucky Luke vertolkt door Johny Fischer wordt deze keer niet belaagd door de Dalton broers maar brengt een hele meute aan boerderijdieren mee in een dol ambiancenummer.

Kortom een flitsende circusshow die meer dan anderhalf uur lang kinderen en volwassenen weet te boeien, zonder één moment oubollig of passé aan te voelen.

Zitplaatsen kosten voor kinderen (-12 jaar) van 7,50 € tot 12,50 € en voor volwassenen van 15 € tot 25 €. Alle voorstellingen vinden plaats aan de Brabanthal van 1 tot en met 13 juni 2011.

Alle info op www.circusrmmalter.com.

Leuvens jong ijsdanskoppel Belgisch Kampioen ijsdansen

Laura Abts (13 j) en Maarten Buckens (15 j) verlieten zaterdag 14 mei de ijsbaan van Gullegem als Belgisch kampioen ijsdansen in de categorie Advanced Novice IJsdans.

Het koppel leerde mekaar tijdens een try-out kennen in de zomer van 2009 op de ijsbaan Leuven waar ze lid zijn van de Kunstschaatsclub Pirouette Leuven. Vanaf die zomer werd een jaar intensief getraind in binnen- en buitenland. De trainingen worden geleid door Corey Lapaige, voormalig internationaal ijsdanser en nu ijsdanscoach in Leuven. In oktober 2010 namen Laura en Maarten deel aan hun eerste ijsdanswedstrijd Ice Challenge in Graz. Hun prestatie werd meteen beloond met een derde plaats.

Ondanks hun jonge leeftijd dienen Laura en Maarten volgend seizoen aan te treden in de categorie Junior, bepaald door de ISU-leeftijdsreglementen. Je bent junior tot 21 jaar. Dit betekent dat ze in wedstrijden collega’s aantreffen die tot 6 jaar ouder zullen zijn.

Voor seizoen 2011-2012 wil het ijsdanskoppel aan meerdere buitenlandse wedstrijden deelnemen om wedstrijdervaring op te doen. De ijsdanswereld is ervan overtuigd dat het Leuvens koppel vanaf nu alle kansen dient te krijgen om ervaring op te doen waarvan ze later de vruchten kunnen plukken. Youth Olympic Games en World Championships en deelname aan het WK junioren behoren zo tot de mogelijkheden.

Wereldfeest 2011 – filmpjes