Leven in Leuven

M-Café

Al meerdere jaren is het M-café ons stamcafé. We vinden het echt the place to be voor een uitgebreid aanbod aan lekkere (streek) bieren die met de nodige vakkennis geserveerd worden. Er zijn ook regelmatig themadagen waar je bv een weekend geuzebieren kan proeven. Het is dan niet te verwonderen dat het de vaste stek is van bierliefhebbers.
We vinden het ook een goeie stop om even snel iets te eten in het centrum. Vooral de ‘stoemp’ aanbiedingen op de kaart vroeger trokken me aan alsook de frequente suggesties met bierbereidingen.

Sinds begin augustus heeft het museum café een make-over gekregen en dat geldt ook voor de kaart. Deze biedt nu vooral burgers aan, naast enkele traditionele snacks zoals spaghetti en vol-au-vent. Het lijkt wel alsof de burger restaurants in Leuven op elke straathoek oppompen, maar een kwalitatieve burger valt dan ook nooit te versmaden. Je kan er kiezen voor een burger geserveerd op een bagnat of voor het burger menu waar je dan een slaatje en aardappeltjes met rozemarijn bijkrijgt.

De eerste keren dat ik de nieuwe kaart zag, koos ik voor het “London” burger menu: ha, als ik spek zie staan ben ik meteen verkocht en wat bonen en cheddar erbij, dat kan alleen maar smaken. Dit weekend koos ik echter voor de Isle of Skye burger: een rijstburger met zalm, cocktailsaus, Talisker, koriander. Echt super lekker, mooi gekruid en origineel. Misschien moet ik de volgende keer toch maar nog wat exotischer gaan en de burger met gekarameliseerde sprinkhanen testen.   Ik dacht dat die maar een beetje een gimmick op de menu was, maar blijkbaar wordt die wel regelmatig besteld en al wie hem al gegeten heeft bevestigt mij dat hij echt wel lekker is. We zullen wel zien hoe avontuurlijk ik me voel bij ons volgende bezoek :)

We dronken er Vesaliusbier bij, een bloedrode zachtzure kriek, mede-gemaakt door het M-café en heel toepasselijk in het Vesaliusjaar in Leuven. Aaaaah, die Schaarbeekse krieken erin… echt top.

Praktisch
Openingstijden: maandag tot zondag vanaf 9u tot 19u, don & vrij tot 24u, woensdag gesloten
Savoyestraat 10, 3000 Leuven
http://www.mleuven.be/praktisch/m-cafe/

Stoet der Jaartallen 2014

Wanneer de kermis zich weer op het Ladeuzeplein installeert, maakt het Koninklijk Verbond der Jaartallen zich traditiegetrouw klaar voor hun jaarlijkse festivaldag. Deze omvat een jubileumviering in de Sint Pieterskerk, een academische zitting in de Stadsschouwburg en een optocht der Jaartallen.  Die optocht vormde zich om 16u en trok door de Diestsestraat naar het Martelarenplein en via de Bondgenotenlaan terug naar het stadhuis.

De jubilerende 50-jarigen lopen zoals altijd vooraan in de stoet.  Alhoewel “lopen”: de mannen van ’64 lieten zich rijden in Ford Mustangs die ook hun 50ste verjaardag vieren. In hun spoor volgden alle andere jaartallen per blok (volgens het eindcijfer uit hun geboortejaar), allemaal mooi uitgedost in het pak van hun vriendenkring afgewisseld met vele vrolijke fanfares. De mannen van ’73 en hun Fiere Margriet sloten de stoet af.

Louis Tobback vond blijkbaar het kostuum van zijn jaartal niet meer.

De mannen van ’60 creëerden zoals ieder jaar kleine choreografietjes en legde zo vast 2 keer de afstand van het optochtsparcours af.

Dit jaartal (1928?) verdient toch echt de prijs voor de leukste hoofddeksels.

De mannen van ’57 hadden ook iets speciaals te vieren

Voor het stadhuis, vlak naast de meiboom, werden de mannen die Abraham net gezien hebben begroet door alle andere jaartallen.

Later op de avond was er nog tijd om gezellig samen nog een pintje te drinken en waar één of meerdere fanfares langskwamen was er nog wat muziek of zelfs een heuse mini fanfare battle.

Abrahamviering Mannen van ’t jaar ’64

Voor het actieve Leuvense jaartallenleven is de drukke festivalweek terug aangebroken. Om de 50-jarige Leuvenaars officieel te vieren organiseert het Verbond der Jaartallen traditioneel op de zaterdag voor de eerste zondag van september de Abrahamdag. Dit viel dit jaar dus gisteren op 30 augustus en de Vriendenkring van de mannen van ’64 waren de feestvarkens van dienst.

Een mooie opkomst van vriendenkringen verzamelde zich om 15u rond het Abraham beeld aan het begin van het stadspark, waar de jubilarissen met enkele speeches in de bloemen gezet werden. Zelfs de Mannen van ’75, momenteel in oprichting, waren al present.

In optocht met de trotse 50-jarigen van ’64 voorop, trok men vervolgens naar Kamerood Sesteg, waar de Vriendenkring van de Mannen van ’74 hem hun T-shirt uniform aantrokken. Aangezien zij nu een actief jaar worden, kregen ze ook de Kamerood 60 wimpel aan hun vlag van de Mannen van ’73.

Verder in het park was er nog tijd voor speeches door de jubilarissen, zang door de Joorzangers en werd een receptie aangeboden. Iedereen kreeg een potje mosterd van zij die nu ook weten waar Abraham de mosterd haalt.

Uiteindelijk was het tijd om in stoet verder te trekken naar het Professor Rector De Somerplein waar Fonske het kostuum van de mannen van ’64 aankreeg. Daarna trok de stoet richting Martelarenplein waarbij de weergoden zich niet langer konden houden en de hemelsluizen open gooiden.

Volgende week zondag op 7 september viert het Koninklijk Verbond der Jaartallen hun jaarlijkse jaartallenfestival. Om 16u zal de 59e Jaartallenoptocht door het centrum trekken!

BOB of geen BOB?

Zaterdag waren we onderweg van het ene verjaardagsfeestje naar het andere toen we opeens in Haasrode begroet werden door een politiecontrole. Met een mooie zwaai werd ik gevraagd langs de kant te gaan staan voor een alcoholcontrole. Als blaasmaagd lukte dat niet bepaald onmiddellijk (“Nee Mevrouw, u moet gelijkmatig blazen”/”U moet wel onmiddellijk beginnen blazen als u toestel aan de lippen zet”/”Dat is te zacht Mevrouw, nu denkt het toestel dat u niet aan het blazen bent”/…).  Na enkele foute pogingen waar de agent kalm en vriendelijk bij bleef, werd ik uiteindelijk beloond met een nieuwe BOB-sleutelhanger. Dat was toch wel een kleine opluchting, want hoewel ik absoluut met mate drink als BOB, is het soms toch moeilijk in te schatten wat je exacte limiet is.

Na het tweede feestje kwamen we terug in het centrum en zagen we op de vesten ter hoogte van de Kerkhofdreef aan de Parkpoort opnieuw een alcoholcontrole staan. Inmiddels niet meer achter het stuur, bleven we een tijdje de gang van zaken gade slaan.

Er stonden 2 zwaantjes net voor het kruispunt van de Parkpoort die de voertuigen komende van de Naamsepoort beletten om linksaf rechtsomkeer te maken of om de Geldenaaksebaan af te slaan: iedereen werd geacht eerst rechtdoor naar de wegversmalling van de controle te rijden. Het duurde echter nooit lang eer een durfal doodleuk de instructies negeerde en vooralsnog op het kruispunt afsloeg (of tegen de richting in draaide, of parkeerde en het op een lopen zette…). Deze werden prompt getrakteerd op een geëscorteerde begeleiding van beide zwaantjes richting politiecommissariaat.

Daarna werden de capriolen van de chauffeurs pas echt frappant: chauffeurs stopten standaard 20-30 m vóór de rode lichten; sommigen reden daarna achteruit om links af te slaan of ze veranderden snel van rijvak om rechts af te slaan; men stak over om dan net voor de versmalling nog tegen de richting de kleine parking op het middeneiland op te rijden, … De richtingaanwijzers gingen aan en weer uit en toonden het dilemma dat zich ogenschijnlijk binnen in de wagen afspeelde: rijden we recht naar de controle of proberen we deze te vermijden? Hebben we potentieel teveel gedronken of voelen we ons safe? Opeens moest een overgrote meerderheid van de auto’s niet meer rechtdoor rijden maar sloegen ze af, iets wat doorgaans net omgekeerd is. Het scenario herhaalde zich telkens weer met de zwaantjes die opnieuw post vatten en vervolgens weer met een overtreder verdwenen, waarna men vervolgens massaal de controle ontweek.

Ik moet zeggen dat het geheel best entertaining was om een tijd in de gaten te houden, maar het heeft me uiteindelijk met nogal een onbehaaglijk gevoel achtergelaten. Zijn er dan echt zo weinig zelfzekere BOB’s op de baan dat we zo massaal moeten proberen de controle te ontwijken? Hoe (on)veilig zijn we in het verkeer? Iets om over na te denken bij de aankondiging van extra alcoholcontroles in september.

Een late terugblik op Leuven in Scène

Leuven in Scène 2014 ligt inmiddels al een maand achter ons… tijd vliegt in een stad als Leuven waar de zomer het ene festival na de andere activiteit aan elkaar rijgt.

Doorgaans is voor mij Leuven in Scène een hoogtepunt waar ik twee jaar vooraf al naar uitkijk. Deze keer was echter anders. Door familiale verplichtingen kon ik er zaterdag niet bij zijn en zag ik dus al een flink deel van het programma aan mijn neus voorbij gaan. Na enkele zeer hectische weken eiste de vermoeidheid ook zijn tol en de aanhoudende regen die tweede week van juli zorgden uiteindelijk dat ik absoluut niet in de stemming was om in het centrum op verkenning te gaan. Gelukkig had ik vrienden die speciaal voor Leuven in Scène op bezoek kwamen: zij zetten na de vorige edities ook 2 jaar vooraf de datum gemarkeerd in hun agenda. Bijgevolg trokken we zondag toch met regenjas en het programmaboekje het centrum in.

Daar kruisten al onmiddellijk 4 reuzen met een beige regenjas ons pad. Deze keken met nogal veel nieuwsgierigheid mee in de borden van de etende terrasjesganger, tot grote hilariteit van de omstaanders. Wie laatste lacht, lacht best echter, want enkele van deze reuzen gingen vervolgens meepiepen onder de paraplu van deze lachers. Zo grappig om te zien, al hield ik mijn gelach toch een klein beetje in ;)

We trokken vervolgens naar de Keizersberg, waar we vrij snel langs het Geefplein wandelden, waar de meeste goederen half onder plastic lagen, klaar om bij de volgende bui snel weer veilig beschermd te worden.

Aan de ingang van de pop-up fabriek van ETS Dynamogène klokten we braaf onze shift in, waarna we konden rond kuieren tussen de vreemde muziekautomaten van deze groep arbeiders. Deze demonstreerden ze met veel enthousiasme en zelfs met een dansje.  We piepten rond het arbeidersmuseumpje en checkten de kaart in hun minibar en kregen een huwelijksaanzoek van een van de lokale arbeiders.

Na 2 seconden sloegen we het huwelijksaanzoek toch maar af en liepen we door in het park langs de pop-up bib, de Opera Mobile die ’s namiddags jammer genoeg niet open was en langs de workshop instrumenten maken.

Bij onze aankomst in de Bruul moesten we even op een bankje half op elkaars schoot schuilen onder 2 paraplu’s voor een korte maar hevige bui, waarna we onze ontdekkingstocht konden voortzetten.

We bewonderden de fantastische kapsels van Christophe Pavia, de circus workshop en het rijdende aquarium van Scubabianchi. Van de voorstelling van Les Triplettes konden we jammer genoeg door de grote groep kijkers slechts af en toe maar een moddervoetje in de lucht zien… volgens deze foto’s hebben we echt wel een indrukwekkende voorstelling gemist.

Daarom haastten we ons maar naar het Helleputteplein om daar wel op tijd een plekje te vinden voor de voorstelling van Circus Katoen. Zelfs op dit wat minder gekende plein in Leuven had zich al een mooie opkomst verzameld voor het verhaal van een jong koppel dat voor het eerst gaat samen wonen. Met slechts een paar attributen konden we hun zoektocht naar een nieuw evenwicht volgen met vallen en opstaan terwijl alle zaken een nieuw plekje in de woning moeten krijgen. Poëtisch, acrobatisch en grappig. Vooral de kleuter die op de eerste rij bijna omver rolde van het lachen, werkte enorm aanstekelijk :D.

Na de voorstelling gingen we een hapje eten en zaten we gelukkig binnen toen de hemelsluizen volledig opengingen. Jammer, want daarna leken alle pleinen in Leuven wel schoongewassen en was er van de laatste dingen op het programma niets meer te vinden. Blijkbaar hadden noch de artiesten noch het publiek nog zin in voorstellingen en waren alle ogen inmiddels al op de WK Voetbal finale gericht.

Tegen mijn verwachtingen in was het uiteindelijk wel een heel mooie dag geworden. ‘k Heb geen voorstellingen gezien die zoals in vorige edities in het Journaal konden komen, maar het was gezellig om overal wat (intiemere?) zaken te gaan ontdekken. Dat was naar mijn begrip ook meer de opzet van deze editie.

BK Inline 2014

Wie vorig weekend aan de Parkpoort voorbijliep kon al van ver muziek en een commentator door een luidspreker horen. Indien je dan nieuwsgierig bent zoals ik, kon je een kijkje gaan nemen op het BK Inline 2014. Ik had ergens een FB banner zien passeren maar wou wel eens van dichtbij gaan kijken welke stunts men met 8 wieltjes onder de voeten kan uithalen op een BK.

Voor een BK had ik wel een wat groter event verwacht met een strakke organisatie, maar blijkbaar kan dat ook wat losser georganiseerd worden.  Iedereen kon eerder in de namiddag zich inschrijven voor enkele runs maar tegen het einde van de namiddag namen een door de jury gekozen selectie van amateurs en pro’s het tegen elkaar op. Allemaal min of meer (maar niet helemaal) na elkaar rolden ze door het skatepark en probeerden ze met ’truukskes’ punten te sprokkelen bij de jury. Als complete leek waren termen zoals “fakies”, “stale grabs”, “flips” enz aan mij niet besteed, dus ik keek gewoon toe en bewonderde vooral sprongen in de lucht, wat salto’s en andere spectaculaire acrobatie. Eveneens griezelde ik bij de meerdere valpartijen die ik toch wel zag gebeuren, waarna de deelnemers wel altijd koppig weer opstonden en verder deden. Auww, dat moet af en toe ferm pijn gedaan hebben.

Met dreigende regenwolken op de achtergrond , zag het podium er uiteindelijk als volgt uit:

Pro’s

1st place JEREMY KESLER
2nd place RAF VANDEWALLE
3th place AMIR ZEMMOUR

Amateurs

1st place LENNERT GOORMANS
2nd place ADRIAAN POORTMANS
3rd place LOWIE GRYSPEERD

Proficiat aan deze kampioenen!

Piknik Musik in de Bruul

‘Of we ook naar de Bruul gingen deze namiddag’, vroeg onze overbuurvrouw op Facebook Messenger zo rond 15u. ‘k lag net een beetje languit in de zetel, vermijdend om ook maar 1 beweging teveel te maken in de hitte, wachtend tot de baby zou wakker worden. ‘Wat is er in de Bruul te doen misschien’, typte ik languit terug. ‘Piknik Musik‘. Een kort gegoogle later was de baby wakker en besloten we dat we ook wel ginder in het park konden verder luieren. Gewapend met een picknick deken en een KW tegen het voorspelde wisselvallige weer, trokken we naar het park.

Een beetje tot mijn verbazing zag De Bruul zwart van het volk en was zowat elk stukje gras al ingepalmd door groepjes mensen terwijl er voorin druk geskatet werd. Andere mensen wisten duidelijk wel wat Piknik Musik was. Ikzelf had wat meer live muziek verwacht, maar een DJ op de achtergrond was ook al meer dan prima om wat te kletsen en te liggen in het gras terwijl de mannen regelmatig aandraafden met een nieuw koel drankje.

Net toen onze maag interesse kreeg in de voedselstandjes, kwamen dreigende grijze wolken tevoorschijn en buienradar voorspelde tussen 18u en 19u het einde van zoveel luilekker genieten. Een ongelooflijke knal en bliksemschicht in de nabijheid zette dat nog even kracht bij en geschrokken ruimden we prompt onze dekentjes op. Nog een deel van het publiek vertrok maar de meesten bleven zitten. Even leek het erop alsof de bui zou voorbijwaaien en maar na wat wel-niet vertrekken twijfel trokken we uiteindelijk toch richting centrum om daar samen een hapje binnen te gaan eten. We waren amper binnen of de hemelsluizen gingen compleet open en ik vrees dat alle achterblijvers in de Bruul er op de korste tijd als verzopen waterhoentjes zullen uitgezien hebben.

Echt wel zonde, want het concept leek me wel nog toffer om op een luie zomeravond te blijven rondhangen. Misschien kunnen we het eens opnieuw proberen op 10 augustus in het provinciedomein te Kessel-Lo tussen 13u en 21u.

Symbiosis XL

Wie afgelopen zaterdag het reuzengeweld in het stadscentrum wou ontvluchten kon op de binnentuin van het Museum M een design- en kunstmarkt ontdekken. In de verschillende tenten kon je veel keramiek, sieraden, beeldhouwwerken, kunstwerken enz. bewonderen en kopen van de deelnemende kunstenaars. Na het gezellige kuieren langs de kunstzinnige ontdekkingen kon je een hapje eten op het terras, verzorgd door de chefs van het M-Café.

Echt gezellig en voor herhaling vatbaar !

Reuze Leuven 2014

De Leuvense Fiere Margriet

Vandaag kwamen 40 reuzen op bezoek in onze stad ter gelegenheid van het doopfeest van de jongste Leuvense reuzin “Fiere Margriet”. Via het Hooverplein langs het Ladeuzeplein trok een heuze reuzenstoet naar de Bondgenotenlaan om een erehaag te vormen voor het stadhuis. Germaine De Walin uit Landen en De Vaantjesboer uit Halle waren respectievelijk de trotse reuzenmeter en de reuzenpeter die haar flankeerden op de Grote Markt tijdens de doopviering voorafgegaan door deken De Gendt.

Reuze Leuven wil terug met de middeleeuwse traditie van een Ommegang met reuzen aanknopen, was uitgelegd op de persconferentie voor deze 2e editie.

Onder een stralende zon stonden al veel nieuwsgierige mensen langs het parcours te wachten. Het evenement werd georganiseerd door de Mannen van ’73 en vele andere Leuvense jaartallen liepen solidair met hun jaartallenvlag achter de bellenman vooraan de stoet. Veel zwieriger waren de vendelzwaaiers uit Keerbergen die de eerste reuzen voorafgingen. Mercator, 12 figuren uit een kaartspel, de Leuvense Kobe Koeienschieter en Jan Van Graetmolen, de pastoor, pompier, rechter en champetters, … allen waren aanwezig. De laatste reuzen amuseerden zich zo met af en toe het publiek te groeten in een zo wijde zwaai dat ze af en toe per ongeluk een toeschouwer onzacht raakten.

Op het einde van de stoet kwam De Vaantjesboer voorbij, vrolijk zittend op een groot vat bier en Germaine De Walin met op het einde de Fiere Margriet om wie de stoet toch een beetje draaide.  Zij kon dan ook op veel applaus rekenen toen ze de Grote Markt opkwam.

Na enkele speeches op de Grote Markt, legden de vertegenwoordigers van de reuzepeter en reuzemeter doopgeloften af, waarna deken De Gendt de reuzin Fiere Margriet doopte. Hierna kon de massa nog verder genieten van het feest met bier van de Vaantjesboer en met optredens o.a. van de joarzangers en de volksdansen van ’t Havermeuleke.

Een van de leukste dingen aan een stoet is de anticipatie terwijl je in de verte al de drums van de fanfare kan horen…

Germaine De Walin en De Vaantjesboer: de reuzenmeter en reuzenpeter van de Fiere Margriet

de reuzin Fiere Margriet

de reuzin Fiere Margriet

een reuzen erehaag

Help de vreemde vogels in Museum M

Tijdens de krokusvakantie logeerde mijn neefje bij mij en ik had geen idee hoe ik een 8-jarige een hele dag in Leuven zou entertainen.

Uiteindelijk trokken we naar het Museum M gewapend met onze eigen iPad. We hadden immers gehoord dat we daar de Vreemde Vogels moesten helpen hun familieportret terug in elkaar te puzzelen.  Ingelogd op de gratis wifi van het museum, downloadden we het spel en konden we op onderzoek uitgaan om de puzzelstukjes te verdienen van het Vreemde Vogels familieportret.

Na enige verwarring omdat de lift aan de kant van het M-café ons niet naar het juiste verdiep wou brengen (blijkbaar werkt die niet wanneer er een tentoonstelling zoals Ravage nog in opbouw is), raakten we uiteindelijk via de lift aan de andere kant van het museum in zaal 1 van de permanente collectie. Later die namiddag was overigens die 2e lift opeens ook een tijdje buiten werking. Niet zo handig als je niet alleen met een 8-jarige maar ook met een kinderwagen probeert te navigeren langs de verschillende zalen. Maar met wat geduld zijn we telkens geraakt waar we wilden zijn.

In elke zaal van de permanente collectie is er een andere opdracht uit te voeren, de één al moeilijker dan de ander. Soms moet je met puzzelstukken een schilderij uit de zaal in elkaar puzzelen, soms speel je een doolhof, soms speel je memory met de verschillende delen van beeldhouwwerken, soms probeer je de juiste uitleg bij categorieën uit de desbetreffende zaal te matchen, enz.

Telkens je een opdracht tot een goed einde brengt, krijg je een puzzelstukje voor het verloren gegaan familieportret van de Vreemde Vogels. Daarna kan je door naar de volgende opdracht in de volgende zaal. Dat is in feite wel een nadeel voor de jongste kinderen die misschien niet elk spel even goed zelfstandig kunnen spelen. Het is dus mogelijk dat de kinderen af en toe hulp zullen nodig hebben om verder te kunnen spelen. Bovendien reageerde de user-interface van het spel bij ons niet altijd even goed, wat soms tot een frustrerend geduw op het scherm resulteerde.

Maar uiteindelijk brachten we de queeste tot een goed einde en waren de Vreemde Vogels weer dolgelukkig met onze hulp. We besloten dat we daarom wel een pannekoek in het M-café verdiend hadden als beloning. Voor mijn 8-jarig neefje was onze museumnamiddag alvast een succes.

Praktisch: 

• Je betaalt toegang tot het museum M maar het spel is gratis te downloaden hier.
• Je kan het spel enkel op een iPad spelen die je zelf moet meebrengen! Het museum M stelt geen iPads ter beschikking.
• De doelgroep zijn lagere schoolkinderen.
• Het spel is enkel van toepassing in de zalen van de permanente  collectie.
• Het duurt 60 à 120 minuten om het spel uit te spelen