Archief voor ‘Bouwprojecten’

De Dijle Levend door Leuven

Stad en Architectuur heeft een wandeling uitgestippeld langs stadsvernieuwingsprojecten die in directe relatie staan met de vernieuwde Dijle. De wandeling, in oktober tijdens de Dag van de Architectuur reeds uitgetest, wordt nu in het voorjaar hernomen voor al wie Leuven ‘stroomgewijs’ wil verkennen. Wandelend langs de rivier maak je kennis met een selectie van historische en hedendaagse gebouwen en werp je een blik op nog komende realisaties. De wandeling heeft o.a. Keizerberg, Vaartkom, Klaverveld, Penitentienenstraat, Leerlooierij, Dijleterrassen en Barbarahof op haar parcours.

De Dijle hielp in de 12de eeuw Leuven ontstaan en gaf de stad eeuwenlang mee vorm. Maar door de aanleg van de vaart en de spoorlijnen verloor de rivier haar economische functie. Omdat ze geregeld overstroomde en haar waterkwaliteit verslechterde, werd ze sinds de 19de eeuw op vele plaatsen in de binnenstad overwelfd en gedegradeerd tot riool.

Gelukkig is die situatie inmiddels gekeerd. Leuven besloot om de Dijle zoveel mogelijk weer zichtbaar te maken in het stadsbeeld. Met elk stadsvernieuwingsproject in de binnenstad wordt ook een nieuw stuk rivier opengelegd en ontsloten. Langzaam maar zeker wordt de Dijle opnieuw de blauwe ruggengraat van de stad.

Praktisch

  • zondag 4 mei om 14 uur
  • zondag 18 mei om 14 uur
  • zondag 1 juni om 14 uur

De wandeling duurt 2 uur
Prijs (begeleide wandeling inclusief een wandelkaart): 10 € / persoon | leden S&A: 5 € / persoon
Inschrijven via inschrijving@stadenarchitectuur.be of 016 22 22 39. Bij inschrijving krijg je alle praktische informatie over vertrekplaats en betaalwijze.

Sint-Janspoort en Watermolen Parkabdij open!

Zaterdag 26 april werd de gerestaureerde watermolen en Sint-Janspoort van de parkabdij na een lange restauratie officieel in gebruik genomen als brasserie.

Restauratie
De restauratie van de Watermolen en Sint-Janspoort heeft zo’n 3 miljoen euro gekost die gedeeltelijk bekostigd werd met subsidies van de Vlaamse Regering. Beide gebouwen (Watermolen en Sint-Janspoort) werden bij de restauratie met elkaar verbonden via een nieuwbouw op de plaats waar ooit de smidse van de abdij stond. De restauratie is een mooie combinatie van historische gebouwen en nieuwbouw waardoor een zinvolle herbestemming mogelijk werd. In de nieuwbouw werd de keuken van de brasserie en de lift ondergebracht. In het gerestaureerde complex zijn 5 zaaltjes ingericht die gebruikt kunnen worden als vergaderruimte.

Ook het beeld van de patroonheilige van de abdij, Sint-Jan-Evangelist, werd hersteld en prijkt weer opvallend in de nis van de Sint-Janspoort.

Terug in gebruik na 51 jaar
In 1963 overleed de laatste molenaar. Sindsdien stond het 16de-eeuwse gebouw leeg. “Dat het nu na 51 jaar terug hersteld is in zijn oude glorie en een nieuwe succesvolle bestemming kreeg, staat symbool voor de impuls die de restauratie van de parkabdij gekregen heeft”.

Vele bezoekers van de site herinneren zich vooral de houten stutten die de scheefgezakte gevel moesten rechthouden. Maar dat beeld zal vlug vergeten zijn want de restauratie heeft een zeer geslaagd resultaat opgeleverd.

De molen maalt opnieuw
Bij de restauratie werd ervoor gezorgd dat de Watermolen opnieuw functioneert. Je kan het hele maalmechanisme met de tandwielen en de molensteen zien in de brasserie. En één maal per maand zal een gediplomeerd molenaar, Johan Boelanger, het malen van graan demonstreren. Dat wordt ongetwijfeld een extra attractie. Het meel zal trouwens verwerkt worden in de gerechten van de brasserie. Bij de restauratie van het molenmechanisme kon nog veel van het authentieke mechanisme gerecupereerd worden.

Brasserie
De Watermolen en de Sint-Janspoort werden omgevormd tot een brasserie die ondertussen al enkele weken proef draait. Zaterdag 26 april ging de brasserie echter officieel open. Hoewel de brasserie werd geopend zonder hieraan enige ruchtbaarheid te geven, was het meteen een succes.

Het was nochtans geen makkelijke zoektocht om een uitbater te vinden. In eerste instantie bleek niemand geïnteresseerd te zijn. Toen enkele jaren gelden de Sint-Janspoort en de Watermolen werden aangeboden aan potentiële uitbaters was het gebouw nog een ruïne. Dat het nog bijna twee jaar zou duren voordat de restauratie voltooid zou zijn, was niet echt een aantrekkelijk vooruitzicht voor een ondernemer.

Een uitbating in zo’n historisch pand is ook geen evidentie : kleine ruimtes, veel trappen, lage plafonds, … niet onmiddellijk bedrijfseconomisch het meest interessant. Maar dit alles wordt goedgemaakt door de fenomenale ligging: de prachtige parkabdij die over enkele jaren in zijn volle glorie zal hersteld zijn, een fantastisch terras met uitzicht over de vijvers, gelegen in een groene oase aan de rand van de stad. Het gebouw straalt ook karakter en authenticiteit uit.

Uiteindelijk kwam de stad terecht bij The Lodge-group, een uitbater die ook ervaring heeft met horeca in historische gebouwen. De uitbater werd betrokken bij de verbouwing nog voor de eigenlijke bouwwerken begonnen. Zo kon de uitbater mee nadenken over de inrichting en konden de restauratieplannen hier en daar nog aangepast worden aan zijn wensen. Aan de uitbater werden ook enkele beperkingen opgelegd: zo moet de stilte in de site gerespecteerd worden en moet de uitbating passen bij de sfeer van de abdij: geen fuiven en lawaaierige activiteiten. Sluitingsuur is 23 u.

Het in gebruik nemen van de watermolen is een nieuwe fase in de volledige restauratie van de abdij die over zo’n 5 jaar moet voltooid zijn. Eerder werd al de Mariapoort gerestaureerd, de Norbertuspoort, het locutorium, de daken en de bibliotheek. Vandaag wordt gewerkt aan de pandgang. Volgend restauratiedossier is dat van de refter met het prachtige stucwerkplafond. De restauratieplannen van de Tiendenschuur worden voorbereid.

Leven in Leuven denkt alvast dat deze brasserie een aanwinst is voor Heverlee! We kijken al uit naar ons eerste diner daar!

Groen Leuven pleit voor betaalbaar een duurzaam wonen voor iedereen

Groen vroeg gisteren voormiddag aan voorbijgangers naar hun mening over het woonbeleid in Leuven. Uit die bevraging bleek overduidelijk hoe reëel het woonprobleem is: een betaalbare woning vinden wordt steeds moeilijker. Verder zijn erg veel mensen ervan overtuigd dat duurzamer wonen nuttig en nodig is, maar bestaat de uitdaging erin om de meest kwetsbaren te bereiken met ecologische maatregelen. Ten slotte leven er heel wat ideeën om het woonbeleid bij te sturen, onder meer door meer gerichte steun voor wie een laag inkomen heeft en door het bevorderen van nieuwe woonvormen.

Voor de voorbijgangers had Groen Leuven drie vragen. De eerste vraag was: Kent u in uw omgeving iemand die het moeilijk heeft of had om een betaalbare woning te vinden in Leuven?

Lies Corneillie (gemeenteraadslid en eerste opvolger Vlaamse lijst): “Zo goed als iedereen antwoordde ja op deze vraag. Ofwel had men zelf met veel moeite een eigen woning gevonden, ofwel kende men heel wat verhalen van mensen voor wie het erg moeilijk was. Verschillende voorbijgangers vertelden ons dat ze waren verhuisd om een betaalbare woning te vinden. We hoorden ook verhalen van mensen die al lang wachten op een sociale woning, waaronder ook iemand in een rolstoel die vruchteloos wacht op een aangepaste woning.”

De tweede vraag was: Vindt u dat alle bevolkingsgroepen in gelijke mate kunnen genieten van de mogelijkheden om meer duurzaam te wonen (zoals bv. premies voor isolatie of zonnepanelen)?

Jo Fobelets (7de opvolger Kamerlijst): “Duurzaam kunnen wonen, in een goed geïsoleerde woning, zou het recht moeten zijn van iedereen, niet alleen van wie genoeg geld heeft. Groen heeft sterk geprotesteerd tegen het afvoeren van een aantal energiepremies en kortingen voor investeringen. Uit de antwoorden vanmorgen bleek dat heel wat mensen zouden willen dat de mogelijkheden om duurzaam te wonen beter verdeeld zouden worden. Wie armer is, kan zelf niet investeren, maar woont vaak wel in de slechtste woningen. De informatie over bestaande mogelijkheden bereikt ook niet altijd de meest kwetsbare mensen, zo bleek uit de antwoorden, en zo worden mensen die het al redelijk goed hebben nog eens extra beloond. Groen lanceerde enkele voorstellen die zullen zorgen voor een versterking van het recht op duurzaam wonen.”

Via de derde vraag wilden de politici voorstellen verzamelen die leven bij de voorbijgangers: Wat zou de overheid volgens u moeten doen om voor meer mensen betaalbaar wonen te garanderen?

Heidi Vanheusden (OCWM-raadslid en 14de plaats Kamerlijst): “We hoorden veel interessante ideeën. Wat bij veel mensen terugkwam, is dat men van de overheid verwacht dat die een actieve rol blijft spelen op de woningmarkt. Dat kan door het voorzien van voldoende sociale woningen. Verschillende mensen vroegen ook dat investeringspremies of leningen voor renovaties speciaal zouden afgestemd worden op mensen met een lager inkomen. Een voorstel was ook om huiseigenaars te stimuleren om huurcontracten met een woongarantie voor een langere termijn aan te bieden, gekoppeld aan een investering voor meer duurzaamheid, die dan mee gedragen wordt door de huurder. Er was ook een oproep aan de lokale overheid om actief samen te werken met buurgemeentes om samen het woonprobleem aan te pakken. Een aantal mensen vroeg uitdrukkelijk dat de sociale uitkeringen zouden verhoogd worden, zodat kwetsbare mensen meer mogelijkheden krijgen op de woningmarkt. Verder waren er ook oproepen voor een efficiënter ruimtegebruik, door een kwalitatieve verdichting in de stadskern, maar dan wel met voldoende groen. Ten slotte hoorden we ook pleidooien voor nieuwe woonvormen, zoals samenhuizen.”

Dat het steeds moeilijker wordt om in Leuven een betaalbare woonst te vinden, daar is iedereen het erover eens. Wat denken jullie van de voorstellen die Groen verzamelde?

In the picture: Ontwikkeling aan de Vaartkom

In the picture: Het prachtig gerenoveerde stationsgebouw

Veel mensen die deze ochtend naar het plafond van het nieuwe stationsgebouw stonden te staren. En terecht, de renovatie heeft een fantastisch resultaat opgeleverd. De metamorfose is echt indrukwekkend. Eindelijk heeft Leuven weer een stationsgebouw waar we trots op kunnen zijn.

Heropening stationsgebouw Leuven op zondag 30 maart

Op zondag 30 maart 2014 kunnen reizigers terug terecht aan de loketten in het gerenoveerd stationsgebouw van Leuven. Meteen zien ze het resultaat van drie jaar renovatiewerken. De restauratie van de monumentale stationshal en de voormalige wachtzalen vergden arbeidsintensief specialistenwerk. Ook de neoklassieke stationsgevel aan het perron werd in zijn oorspronkelijke pracht hersteld. De NMBS investeerde ruim 10 miljoen euro. In juni staan in het station extra diensten en winkels ter beschikking van de reizigers.

station_leuven

De loketten krijgen terug hun originele plaats in de centrale inkomhal. Via de twee zijvleugels kunnen de reizigers vlot naar de perrons. In de zijvleugel kant Tienen is een speciaal loket voor rolstoelreizigers. Daar komt weldra een krantenwinkel en een horecazaak. Aan de kant Brussel zal in het prachtig erfgoeddecor een eigentijdse opvolger van het vroegere buffet worden ingepast. Op de bovenverdieping van het gebouw komt in het najaar een satellietkantoorruimte voor de reizigers.

Deze investering van 10 miljoen euro is het sluitstuk om van het station een ideaal mobiliteitsknooppunt en ontmoetingsplaats te maken. Leuven is met zo’n 30.000 instappende reizigers per dag, één van de belangrijkste stations van Vlaanderen. Met de ultieme renovatie wordt het stationsgebouw een levend monument van wereldformaat.

Nu de loketten terug in gebruik zijn, worden weldra de tijdelijke containers weggehaald op het Martelarenplein. Zo kan het station opnieuw de spilfiguur worden van de ganse stationsomgeving die bruist van het leven. Eind april zal het station ook officieel feestelijk worden geopend voor het grote publiek.

In de tweede helft van 2010 werd gestart met de binnenkant van het stationsgebouw en de gevel aan de kant van de sporen. De Tweede Wereldoorlog had niet alleen de oorspronkelijke perronoverkapping zwaar beschadigd. Het schrijnwerk aan alle gevels was aan vervanging toe en werd aan de hand van het historische model aangebracht. Ook het gebouw kwam niet ongehavend uit de strijd en werd nooit in zijn pracht hersteld. Het gebouw onderging ook een aantal aanpassingen, die meer aansloten bij de gewijzigde behoeften van de reizigers.

De loketten en het buffet verhuisden in de jaren ’50 naar de steeds minder gebruikte wachtzalen aan weerszijden van de centrale hal. Bij de ingebruikname in 1879 van het station in neoclassicistische stijl moest de architectuur de nationale trots en bloeiende economie uitstralen. Met zijn grote hoogte en beperkte diepte werd in de centrale stationshal een monumentale indruk gewekt door de spoorwegingenieur Henri Fouquet. Deze ruimtewerking ging verloren door het aanbrengen van een vals plafond en de functionele herindeling van de hal.

Dit vals plafond in de centrale werd verwijderd en de levensgrote basreliëfs van Gerard Van der Linden, die meer dan zestig jaar verstopt zaten boven dit plafond, werden vakkundig gerestaureerd. Ze werden voor de duur van de resterende werkzaamheden opnieuw nauwkeurig afgedekt. Het herstellen van de schade aan kroonlijsten en muurdecoratie vergde arbeidsintensief restauratiewerk. In deze ruimte ligt een 170 m² marmeren vloer, die maximaal het originele uitzicht nastreeft. Het gedreven team stootte regelmatig op verrassingen en de restauratie vergde veel (historisch) speurwerk, onder andere naar gebruikte materialen.

Ook de twee zijvleugels van de centrale inkomhal hebben weer hun uitstraling. Ze deden oorspronkelijk dienst als wachtzalen 1e/2e en 3e klas. In de wachtzaal kant Tienen (1e/2e klas) werden dikke oude verflagen van het plafond weggehaald om de geraffineerdheid en de details van het stukwerk weer volop tot zijn recht te laten komen. De fraaie decoratie van wanden en pilasters is opnieuw geconstrueerd. In de wachtzaal aan de kant Brussel, dat het voormalige buffet huisvestte, was de houten dakstructuur zo zwaar aangetast door de boktorkever, dat het samen met het beschadigde plafond volledig moest worden vervangen.

Bij het uitbreken van de oude vloer stootten de restaurateurs op de oorspronkelijke vloer in cementtegels. Na enig zoekwerk werd een fabrikant van keramische tegels gevonden die een kopie van de originele tegels vervaardigde. In beide zijvleugels ligt nu een tegelvloer van samen 330 m² met het oorspronkelijk fraaie motief.

De neoklassieke buitengevel aan de kant van de sporen onderging doorheen de tijd allerlei aanpassingen, onder andere door de verhoging van het aanpalende perron, en had veel waterschade geleden. Door de vele verbouwingen was het uniforme uitzicht van de gevel verloren gegaan. Het zwaar verminkte historische schrijnwerk werd op basis van de oorspronkelijke plannen helemaal hersteld. Nu vormen de 15 deuren aan de perronkant weer een harmonisch geheel.

De bovenverdieping en de zijtorens van het stationsgebouw waren onbruikbaar geworden om redenen van brandveiligheid en indeling. De zijtorens en de zone kant plein van de centrale toren die geen waardevolle historische elementen bevatten werden vanbinnen volledig gestript.

Met liften en trappen zijn 6 niveaus met 2400 m² hedendaagse kantoorruimte gecreëerd, zonder dat dit de aanblik aan de gevelkant verstoort. Hier komt in het najaar een satellietkantoor voor reizigers. De NMBS kijkt momenteel de offerte van kandidaat uitbaters na. Stationsdiensten die vroeger elders onderdak moesten zoeken in containers, krijgen opnieuw onderdak in op de bovenverdieping van het gebouw.

De volledige stationsomgeving aan het Martelarenplein onderging de voorbije twee decennia een wederopstanding. Eerst werden de buitengevels van het station grondig gerenoveerd. Kroon op het werk was het terugplaatsen van een beeldengroep boven het gevelfronton in 1997. Tegelijkertijd werd de onderdoorgang volledig gemoderniseerd. Over de perrons en sporen kwam een moderne perronoverkapping uit staal en glas. Daarna startte de complete heraanleg van het Martelarenplein. Er werden ook een nieuw busstation, een ondergrondse parking en een tunnel voor het doorgaande verkeer. Het plein zelf werd autoluw.

Lolanden | Kessel-Lo

lolanden_kessel-lo

De wijk Lolanden in Kessel-Lo vraagt al gedurende lange tijd om een opwaardering. Zoals op de site van de stad Leuven te lezen staat, voldoen de bestaande sociale huisvestingsgebouwen niet meer aan de hedendaagse comfortnormen. Zelfs grondige verbouwingen zouden niet toereikend zijn. Volgens de stad blijft er dus maar één oplossing over: het afbreken van deze gebouwen en vervangen door nieuwbouw (door sociale huisvestingsmaatschappij Dijledal).

Bijzonder jammer dat men deze gebouwen zo heeft laten verloederen. Jan met de pet heeft er het raden naar waarom men het zo ver heeft laten komen.

Om met een positieve noot te eindigen: in de nieuwe toestand komen er meer woningen, komen er gemeenschapsfuncties in de gebouwen en gaat het parkeren ondergronds zodat het geheel zich beter kan inpassen in de ruimere omgeving.

Afbraakwerken site Stella – InBev (bis)

24 februari 2014

Afbraakwerken site Stella / InBev

Enige sfeerbeelden van 21 februarui 2014:

Voor meer info zie website Stad Leuven – stadsvernieuwing Vaartkom

Groen Leuven pleit voor een tijdelijke randparking aan de Vaartzone

Groen is voorstander van de uitbouw van een tijdelijke randparking in de Vaartzone, op een van de verlaten terreinen daar. Op die manier kunnen mensen overstappen op het openbaar vervoer en kan er een antwoord geboden worden aan de huidige parkeerproblemen op de Kolonel Begaultlaan.

Op dit moment is er in de Vaartzone, onder meer door de aan de gang zijnde werken, een tekort aan randparkeergelegenheid. Als gevolg daarvan wordt er langdurig geparkeerd langsheen de Kolonel Begaultlaan. Dit is nadelig voor de plaatselijke KMO’s en winkels. In deze zone is er geen openbaar vervoer voorzien.

Groen stelt voor om een tijdelijke Park-and-Ride (P+R) te voorzien in de Vaartzone, op een van de verlaten terreinen. Door dat te doen op een plaats waar wel een aansluiting op het openbaar vervoer is, kunnen de huidige parkeerproblemen worden verlicht, en kunnen meer bezoekers ervan overtuigd worden hun auto aan de rand van de stad te laten staan.

Fatiha Dahmani (gemeenteraadslid): “Gezien de werken aan het Engels Plein is er in de Vaartzone nood aan tijdelijke parking. Via de E314 komen heel wat mensen die werken in Leuven aan in de Vaartzone en zoeken daar een tijdelijke parkeerplaats om hun plooifiets of het openbaar vervoer te nemen en zo hun eindbestemming te bereiken. Er zijn volgens ons mogelijkheden om tijdelijk een randparking te voorzien. Heel wat terreinen staan momenteel leeg of zijn niet in gebruik, zoals bv. het terrein van het voormalige Indaver dat al dienst heeft gedaan voor een tijdelijke opvang van een warenhuis. Dit terrein heeft het voordeel dat het al geasfalteerd is en ingedeeld in parkeerplaatsen. Het tweede voordeel is dat er openbaar vervoer beschikbaar is. De lijnen 630, 335, 334 en 333 bedienen de Aarschotsesteenweg op frequente tijdstippen. Aan deze bushalte stoppen lijn 333 Tremelo-Leuven (1 per uur), lijn 334 Aarschot-Leuven (enkel spitsbediening), lijn 335 Aarschot-Leuven (1 per uur) en lijn 630 Haasrode-Remy (2 per uur, in de spits 3 à 4 per uur).”

Wat is jullie mening over dit voorstel? Een goed idee om het parkeerprobleem op de Kolonel Begaultlaan aan te pakken?