Leven in Leuven

Leivese kwis: quiz in het Leuvens dialect met toneelstuk ‘Schuenmama komt lozjeire’

Zaterdag 24 november 2012 organiseert de Akademie van het Leives Dialekt een quiz in het Leuvens. De quiz gaat door in stadstheater in de Bondgenotenlaan en begint om 14:00. Ook wordt het tooneelstuk ‘De schoonmoeder komt logeren’ opgevoerd. Kaarten kosten 5 euro en kan je kopen in de bibliotheek Tweebronnen vanaf 17 oktober.

In’t Leives:

• Onze zestinde Leivesen achteneun up zooterdag 24 novèmber 2012 um 2 iere in den teooter van ’t stad in de Stoosestroot: ne Leivese kwis geprezenteid dei Marc Juchtmans
• E Tonieëlstikske geregiseid dei Flory Vloebergs: ‘Schuenmama komt lozjeire’
• Kooteverkeup (5 euro) in Twieëbronne (ontool bibbeljoteik), Diesestroot, vanaf goenstag 17 oktouber um 12 iere
• Ne mersie on stad Leive

Meer informatie: de website van het Leuves Dialekt.

Minister van Cultuur overhandigt UNESCOcertificaat aan Leuvense Jaartallen

Vanavond, vrijdag 9 november 2012, overhandigde Vlaams Minister van Cultuur, Joke Schauvliege het UNESCOcertificaat aan de Leuvense Jaartallen. Deze plechtige uitreiking kwam er naar aanleiding van de erkenning door UNESCO, die in november 2011 het Jaartallenleven in Leuven op de Representatieve Lijst voor Immaterieel Cultureel Erfgoed van de Mensheid plaatste. Om deze internationale waardering te officialiseren, mocht de Minister vandaag het bijzondere certificaat aan de Leuvense Jaartallen overhandigen. Deze plechtige en feestelijke bijeenkomst vond plaats in het Provinciehuis. Er was enorm veel belangstelling en er waren meer dan 200 Mannen van het Jaar aanwezig, al dan niet vergezeld van hun echtgenotes, marrainen en sympathisanten. “Het is dus duidelijk dat een grote groep mensen zich door deze Leuvense traditie aangesproken voelt, zich hiermee verbonden voelt en hierom bekommerd is” zegt Leuvens schepen van cultuur Denise Vandevoort.

Jaartallenleven: immaterieel cultureel erfgoed en het blijven borgen
Al 122 jaar ontstaat in Leuven jaarlijks een Vriendenkring van mannen die zich louter op basis van hun geboortejaar verenigen om samen van hun 40ste tot hun 50ste activiteiten te ondernemen en uiteindelijk in groep hun 50ste verjaardag (Abraham) vieren. Deze traditie gaat gepaard met heel wat uiterlijke kenmerken (elk jaartal heeft zijn eigen kostuum, vlag, pin, bestuur en eigen spelregels) en rituelen (stichting nieuw jaartal, Abrahamviering, Jaartallenoptocht, Kinderdag Arthur Dewit tijdens Leuven Kermis, …). Het Jaartallenleven is gestoeld op vriendschap, engagement en solidariteit. Deze (sociale) erfgoedwaarden en deze bijzondere vorm van verenigingsleven werden gehonoreerd. In 2009 zette de Vlaamse Gemeenschap het Jaartallenleven van Leuven mee op de Inventaris voor immaterieel cultureel erfgoed van Vlaanderen. In 2011 volgde UNESCO door het Leuvense Jaartallenleven toe te voegen op de Lijst voor Immaterieel Cultureel Erfgoed van de Mensheid.

Deze nationale en internationale erkenning is geen eindpunt, integendeel, Vlaanderen en UNESCO zijn geïnteresseerd om de verdere evolutie en de verschillende praktijken rond het borgen van de traditie rond het Jaartalllenleven verder op te volgen en te delen met andere partners, in binnen-en buitenland. De Vlaamse Gemeenschap richtte recent al het Platform voor Immaterieel Erfgoed op waarbij alle Vlaamse Immaterieel Cultureel Erfgoedelementen een forum krijgen, maar ook onderling informatie, contacten en expertise kunnen uitwisselen. Het is niet alleen een website, maar ook een inspirerend netwerk in wording. Veel aandacht gaat hierbij ook naar de verschillende borgingsmaatregelen die bepaalde organisaties of erfgoedgemeenschappen ondernemen om hun traditie of fenomeen te vrijwaren voor de toekomst.

Ook de Erfgoedcel Leuven en de stad Leuven willen de traditie rond de Leuvense Jaartallen op verschillende manieren blijven bijstaan. Al jaren ondersteunt de stad Leuven diverse activiteiten van dit bijzondere verenigingsleven. Maar vandaag willen stad en jaartallen een stap verder gaan. In een reflectietraject (met o.a. een debat en een worldcafé) werd in samenwerking met externe actoren nagedacht over hoe deze traditie een duurzame toekomst te geven in een snel evoluerende samenleving. Aandachtspunten die onder andere naar boven kwamen zijn het blijvend documenteren van de werking en traditie (archiefafspraken, collectie op Erfgoedplus.be, …), het Jaartallenleven van Leuven ondersteunen om creatief om te gaan met hun public relations en ledenwerving en om op zoek te gaan naar een meer intense samenwerking rond toerisme.

Klompvoetenproject

Komende zaterdag 27 oktober houdt het Koninklijk Verbond der Jaartallen op het Ladeuzeplein in Leuven tussen 10 en 17 uur een inzamelactie van afgedragen kinderschoentjes ten voordele van een KLOMPVOETEN-project in Afrika.

Waarover gaat het?
In Congo worden artsen, verpleegkundigen en kinesisten opgeleid door Vlaamse medische professionals. De lokale Congolese gezondheidswerkers leren de symptomen van “klompvoet” (clubfoot of piedbot) herkennen. Zij leren de ernst van het probleem maar ook de oplossing. Zij leren adequaat handelen en juist opvolgen. Er wordt apparatuur ontwikkeld aan de hand van kinderschoentjes en aluminium recipiënten. De kinderen met klompvoeten dragen deze apparaten enkel ’s nachts, na gipscorrecties of chirurgische correcties. Dit gedurende een periode van één of twee jaar.

Het Koninklijk Verbond der Jaartallen roept iedereen op kinderschoentjes van maatje 18 tot 28, liefst stevige schoentjes (geen botjes of pantoffels) naar het verzamelpunt op het Ladeuzeplein te brengen. De schoentjes die Vlaamse kinderen of kleinkinderen niet meer dragen, maar die nog niet helemaal versleten zijn, krijgen in Afrika een tweede leven. Ze worden na ontvangst gebruiksklaar gemaakt en verstuurd.

In Afrika worden twee à drie per duizend pasgeborenen worden met deze afwijking geboren. Dankzij jullie hulp kunnen Afrikaanse kinderen weer een normaal leven leiden. Want door hun aangeboren afwijking worden ze vaak sociaal uitgesloten.

Abrahamviering en Stoet der Jaartallen

Als later ingeweken Leuvenaar snapte ik lang niet wat die ‘jaartallen’ nu in feite waren. Overal in de stad vind je wel referenties naar “de mannen van ’t joar” maar wie zijn dat nu in feite? En wat doen die?

Het concept is nochtans eenvoudig: ieder jaar wordt er een nieuwe vriendenkring opgericht van mannen die 40 jaar worden en zij komen dan regelmatig samen voor activiteiten binnen hun interessesfeer: samen naar Rock Werchter, of gaan fietsen, samen op reis of gewoon iets gaan drinken. Zo leven ze actief 10 jaar samen naar hun Abrahamjaar.  Het leuke is dat zo een vriendenkring een dwarsdoorsnede is van mannen uit (en buiten!) Leuven  die verschilt van traditionele vriendengroepen gelinkt aan studies, sportinteresses, werk, ….

Verder bestaan er rondom de jaartallen veel tradities: zo heeft elke vriendenkring zijn eigen vlag en outfit, zijn ze georganiseerd in blokken (vb blok 2 = mannen van 22, 32, 42, 52, 62 en 72), en ondersteunen ze tal van Leuvense activiteiten. Vooral in de eerste kermisweekends begin september zie je het Verbond der Jaartallen een paar keer prominent in het Leuvense straatbeeld.

Op zaterdag 1 september vierden de mannen van ’62 Abraham.

Optocht door Park Abrahamviering

Kamerood Sesteg kreeg de outfit van de Vriendenkring van de mannen van ’72

Speech mannen vriendenkring van 1962

Abraham kijkt tevreden toe

Fonske met outfit Vriendenkring mannen van 1962

Amper een week later, komt het Koninklijk Verbond der Jaartallen Leuven weer op straat in een kleurrijke stoet doorheen het centrum.

De stoet kwam wel 20 min stil te staan in de Diestestraat omdat de verkeerspaaltjes op het einde niet wegzakten in het wegdek en de wagens niet doorkonden.  Gelukkig hielden de vele bands de sfeer in de stationnaire stoet.

Speciale Kinderdag Arthur Dewit op woensdag 12 september

De Speciale Kinderdag Arthur Dewit is DE sociale activiteit van het ‘Koninklijk Verbond der Jaartallen Leuven’ vzw, met medewerking van de kermisuitbaters, het stadsbestuur van Leuven en ‘alle’ marrainen en de leden van de Vriendenkringen Mannen van het Jaar.

In Leuven was het vroeger de gewoonte dat de ‘weeskinderen’ van de ‘Bon Pasteur’ op de ‘foor’ werden ontvangen ter gelegenheid van Leuven Kermis. Door hun vertrek uit Leuven kwam een einde aan deze traditie. Tijdens de kermisperiode van 1974 werden opnieuw de minderbedeelde kinderen uit de instituten uit Leuven en omgeving uitgenodigd. Dit was een initiatief van Arthur Dewit van de Mannen van 1918, de latere voorzitter en erevoorzitter van het Verbond der Jaartallen. Het begin van een nieuwe traditie.

In de beginperiode bestond de groep uit meer dan 600 kinderen. Vandaag worden enkel kinderen uitgenodigd van zeven tot en met elf jaar en is het aantal beperkt tot 400 kinderen. De marrainen, de leden van de vriendenkringen en partners zorgen voor de begeleiding van de kinderen.

De fondsen voor deze activiteit worden in de loop van het jaar bijeengebracht door het organiseren van volgende activiteiten: het Cultureel Evenement, het Marrainenbal, deelname aan de Leuvense Kerstmarkt en de rondgang bij de foornijveraars. Een aantal andere organisaties zorgen ook voor geldelijke bijdragen zoals de Orde van de Pietermannen, de Vriendenkring Mannen van 1962 en de omhalingen in de Sint-Pieterskerk bij de Missa Lovaniensis en de Jubileumviering in september. Verder kan gerekend worden op de steun van het Stadsbestuur Leuven, AB InBev, de medewerking van Delhaize Kessel-Lo, Spar Linden en de uitbaters van Salons Georges.

De kinderen kunnen op die namiddag genieten van gratis ritten op de attracties en smoutbollen. Daarna ontvangen ze, bij een drankje, een nuttig geschenk en een fruitschaal. Tijdens de aangeboden stadsreceptie op het stadhuis worden geldprijzen verloot onder de deelnemende en aanwezige instituten. In totaal
wordt voor de Speciale Kinderdag in 2012, in het kader van het bekomen van het brevet ‘Koninklijk’ en de UNESCO herkenning in 2011, voor gans de organisatie een bedrag van 18.000 euro voorzien.

Programma
13.45u: samenkomst in het stadspark
14.00u – 15.30u: vertrek naar de kermis en rondgang
15.45u – 17.00u: ontvangst in Salons Georges voor een drankje en overhandiging van een geschenk
18.00u: stadsreceptie in de voorzaal van het stadhuis en verloting van geldprijzen

Fonske en het jaartallenleven

De vriendenkringen Mannen van het Jaar zijn zeer verheugd dat hun trouwe vriend Fonske opnieuw de honneurs zal kunnen waarnemen tijdens de komende ‘Abrahamviering’ op zaterdag 1 september 2012 en dit na een afwezigheid van bijna 24 maanden. Fonske zal dan, rond 16.30u, zijn 38ste jaartallenkostuum aangemeten krijgen, een geschenk van de ‘Vriendenkring Mannen van 1962’.

Een onderbreking in de traditie van de vriendenkringen Mannen van het jaar om Fons Sapientiae (‘Fonske’ voor de vrienden) elk jaar van een kostuum te voorzien is er nooit geweest. In 2011 konden de Mannen van 1961 hem hun kostuum, aan een plaasteren levensgroot afgietsel in de voorzaal van het stadhuis, aandoen.

De Mannen van het Jaar hebben getracht informatie te verzamelen over hun ‘goede’ vriend en zijn 37dertig jarige aanwezigheid in onze stad. De studenten, de Leuvenaars en een unieke vorm van verenigingsleven ‘Het Jaartallenleven van Leuven’ dragen hem een goed hart toe.

Het beeldje bestempelt Leuven niet alleen als een wijze universiteitsstad, maar ook als een aangename studentenstad.

Rector Pieter De Somer wenste, na het vertrek van de franstaligen naar Louvain-la-Neuve, een gebouw voor de faculteit Psychologie ter beschikking te stellen en volgens hem mocht daar ook wel wat kunst bij. Een wedstrijd werd uitgeschreven en beeldend kunstenaar Jef Claerhout (1937) verduidelijkte zijn winnend voorstel met ‘Het is een sculptuur van iemand die, een pils in zijn hoofd gietende, zijn gedragingen bestudeert’.

De commissie belast met de keuze loofde het beeldje om zijn rauwe eenvoud, doch de decaan van de faculteit der Psychologie en Pedagogische Wetenschappen, Joseph Nuttin, vond dat het niet voldoende artistiek cachet bezat.

Het toeval wilde dat de universiteit ook op zoek was naar een passend geschenk voor de stad en dit ter gelegenheid van de 550ste verjaardag van de universiteit in 1975. Als studentenmascotte wordt het beeld plots niet te licht bevonden.

Studentenorganisaties wierpen echter op dat de kinderlijke drinkebroer een achterhaalde karikatuur was van de student. De stad reageerde hierop ontgoocheld.

Uiteindelijk gaf men hem de naam ‘Fons sapientiae’, bron/fontein van de wijsheid, afgeleid van de ‘Sedes Sapientiae of zetel der wijsheid (het Mariabeeld in de Sint-Pieterskerk dat het embleem is van de universiteit). Het was immers overduidelijk dat het geen bier was maar water dat in zijn hoofd werd gegoten. Of is het wijsheid dat hij met volle teugen in zijn hoofd giet, terwijl hij aandachtig in zijn boek leest. De bladzijden die hij reeds 37 jaar bestudeert bevatten een vijftal formules die uiteindelijk als eindresultaat ‘GELUK’ in de breedste zin van het woord moeten brengen, samen met de voornaam en naam van de kunstenaar. Geluk en wijsheid, een typerende combinatie van het studentenleven.

De Vlaamse pers bleef echter bij de ‘Drinkende student’. Nochtans had de toespraak van kunstenaar Jef Claerhout bij de onthulling helder genoeg geklonken. “Ik heb er niet een soort ‘lieverdje’ of een prinsstudent van willen maken. Ook geen student van nu. Het is de Leuvense student van 1425 tot 1975; de knaap wiens kop men barstens vol giet met vaak ijdele wetenschap.”

De dag na de inhuldiging werd het beeldje reeds ontvoerd, het werd gekleed met een toga en naar de rector gebracht die zelf zat te feesten op een afscheidsdiner voor emiriti. Daarna werd het beeld terug op zijn sokkel geplaatst.

‘Fons’ werd ‘Fonske’ en men deed hem regelmatig kostuums aan naar voorbeeld van zijn waterspuitend broertje in Brussel.

In 1977 kwamen de ‘Mannen van 1927’ op een origineel idee: ‘Fonske’ bij de viering van hun 50 jaar worden te tooien met het kostuum van hun vriendenkring. De nodige contacten met het stadsbestuur werden gelegd en jaargenoot kleermaker Alfons Guilliams bezorgde op zaterdag 3 september (dag van de Abrahamviering van de jubilerende vriendenkring) ‘Fonske’ een op maat gesneden kostuum. Het was het begin van een traditie. Tot vandaag heeft ‘Fonske’ 37 jaartallenkostuums (de kostuums van het jaartal 1925 en 1926 werden later toegevoegd). Mevrouw M. Neuhard (echtgenote van A. Struys) maakte tot heden de
meeste kostuums. Van haar vernamen de jaartallen dat de maten van ‘Fonske’ ongeveer deze zijn van een kind van 7 jaar.

In 2003 werden op initiatief van de Erfgoedcel Leuven en aantal levensgrote plaasteren afgietsels gemaakt en 25 kostuums werden in Leuvense winkels tentoongesteld van 12 september tot 10 oktober onder het motto ‘Fonske Up ze sondoos’. Daarna werden 12 afgietsels naar de Raadskelders gebracht waaraan jaarlijks de kostuums worden aangepast. De overige kostuums worden bewaard in het M-museum.

Op 9 januari 1978 zouden de Mannen van 1938 hun intrede binnen het jaartallenleven niet ongemerkt laten voorbijgaan. Het was wel een geënsceneerde verdwijning met medeweten van het stadsbestuur en de kunstenaar.

Op die donkere nacht rond 02.30u trokken zij naar het Fochplein. De waterleiding diende afgekoppeld te worden en 6 zware ‘boulons’ losgemaakt. Het beeld werd op een karretje geladen, een doek erover en men ging naar het Museum Vanderkelen-Mertens waar zij het verborgen. Er was overeengekomen dat het hier een onderhoudsbeurt zou krijgen. Op de plaats van ‘Fonske’ bleef een pietluttige beeldje achter (een Cupido drinkend aan een hoorn) met volgende tekst ‘Awel Ja. IK ZENNE WEG’. Deze Cupido zou toppunt van alles ook nog gestolen worden door studenten (studentenclub Hesbania). Zij lieten hun voorwaarden kennen via de ‘Grootleuvenaar’: de mannen van 1938 dienden een vat bier te schenken in hun lokaal ‘De York’. Wat ook gebeurde.

De regionale edities van de kranten stonden er vol van, wie heeft het gedaan, de studenten uit Gent of Louvain-La-Neuve? Vermoedens gingen wel richting Mannen van 1938 die niet voor niets de ‘Fonskes’ werden genoemd. Burgemeester A. Vansina reageerde laconiek op het gebeuren: ‘Fonske heet Fons Sapientiae, bron van de wijsheid. Hij zal dan ook wel zo verstandig zijn om terug te keren naar zijn ereplaats. Bovendien kunnen we alleen maar hopen dat het beeld dan inderdaad grondig zal schoongemaakt zijn’. Na een week werd het beeld in stoet teruggebracht naar het Fochplein, voor de gelegenheid tijdelijk omgedoopt tot ‘Fonsplein’.

In oktober 1978 ontstaat er weer commotie als ‘Fonske’ opnieuw ontvoerd werd. Pas na een maand werd hij teruggevonden in een bloemenbak in Louvain-La-Neuve vastgezet in een blok beton. Een eerste poging om hem te bevrijden zou mislukken gezien de werklieden belaagd werden door studenten met brandweerspuiten. Zwaar gehavend kwam hij uit dit hachelijk avontuur. Op 20 november was hij echter terug op zijn vertrouwde plaats in Leuven. Hij was er echter rustig bij gebleven en liet zijn schedel verder vol vloeibare wijsheid vullen en bestudeerde verder de mogelijkheden om tot ‘geluk’ te komen.

Alhoewel stunten uitvoeren niet tot de geplogenheden van de ‘Orde van de Pietermannen’ behoort (de orde van de Pietermannen ontstond tijdens het carnavalseizoen 1968/1969 in de schoot van het Verbond der Jaartallen en zou vanaf 1973 een eigen koers varen) werd in 1981 toch even die toer opgegaan. Bij de opening van het carnavalseizoen werd op 11 november aan ‘Fonske’, het kleine mannetje van het Fochplein die daar dag in dag uit alle weder moest trotseren, gedacht. De Pietermannen gaven hem als bescherming een dakje boven het hoofd. Een getrouwe kopie van het prieeltje dat de Elisabethbron in Bad-Homburg, stad waar de vereniging reeds meer dan 40 jaar verbroederd is, siert.

In 2003 werd zelfs de mogelijkheid onderzocht om bij bepaalde gelegenheden ‘Fonske’ toch Stella in plaats van water in zijn hoofd te laten gieten. Dit bleek echter technisch niet mogelijk (gezien de structuur van het beeld) en dus blijft hij steeds maar water gieten.

‘Fonske’ zou in de loop der jaren vele kostuums, uniformen en andere kledingsstukken ontvangen en dit van zowel Leuvense als andere verenigingen en organisaties. Deze worden bewaard in het M-museum.

Regelmatig verdween hij ook even uit het straatbeeld als het tijd werd om enkele herstellingen uit te voeren of een opfrisbeurt te krijgen. In 2007 zou hij een drietal maanden uit het straatbeeld verdwijnen. Na 31 jaar was het nodig hem even te laten opfrissen. Hij kreeg een nieuwe bronslaag en zijn beschadigd been ter hoogte van de kuit werd hersteld. In september stond hij weer op zijn vertrouwde plaats. De ingreep aan de kuit was echter niet volledig geslaagd en er sijpelde nog steeds water door. Even verdween hij weer voor enkele dagen maar sindsdien is alles in orde met hem.

Van bruut vandalisme werd het beeldje, buiten zijn escapade naar Louvain-La-Neuve, tot heden steeds gespaard.

In september 2010 verdween hij voor bijna twee jaar. Uitgerust zal hij nu zeker zijn.

‘Fonske’ komt terug, na een lange vakantieperiode, op het plein dat hij verliet als Maarschalk Fochplein en dat hij terugvindt als Rector De Somerplein. Hoe een dubbeltje rollen kan! Want was het niet juist deze rector die aan de basis lag van zijn bestaan?

Start van Meyboomplanting aan woonzorgcentrum Edouard Remy

Zoals eerder aangekondigd vindt op donderdag 9 augustus de 39ste Leuvense Meyboomplanting plaats. De stoet wordt samengesteld ter hoogte van het wooonzorgcentrum Edouard Remy in de Frederik Linsstraat 33 en vertrekt hier om 16.10u. Voorafgaandelijk zijn er in de tuin, vanaf 14.45u, optredens van fanfare vendelzwaaiers en volksdansgreopen. Ook de Leuvense reuzen brengen een bezoek aan de bewoners van het woonzorgcentrum. OCMW Leuven zorgt voor de traditionele ‘boterham met kop en mosterd’ tijdens de receptie achteraf.

De Meyboomstoet met de paarden wordt klaargemaakt op de parking van OCWM Leuven. Om 16.10u vertrekt de stoet in F. Lintstraat en gaat via de A. Vesaliusstraat, Maria Theresiastraat, Blijde Inkomstraat, Vital Decosterstraat, Bondgenotenlaan, De Somerplein, Margarethaplein, De Layensplein, Mechelsestraat naar de Grote Markt.

De festiviteiten gaan in Leuven nog door tot 23u.

39ste editie Meyboomplanting op 9 augustus

De meyboom, symbool van het jonge ontluikende leven en de groei, moet traditiegetrouw geplant zijn op 9 augustus, de vooravond van Sint-Laurentius en dit vóór 17 uur. In 2012 gebeurt dit voor de 39ste keer.

Programma op Grote Markt

• 14.00 uur: beiaardconcert van stadsbeiaardier Koen Van Assche – Sint-Pieterskerk
• 14.45 uur: optreden in het WZC Ed. Remy van de Koninklijke fanfare Vreugdegalm, volksdansgroep Reuzegom, het Havermeulekeen de vendeliers
• 14.30 – 15.00 uur: sfeermuziek door dj Danny Dynamite
• 15.00 – 16.00 uur: optreden dansgroep Rocking Moustache
• 16.00 – 16.45 uur: optreden van de Joorzangers
• 16.15 uur: Tijdens een optocht door de stad trekt een trekpaard de Meyboom (een zilverberk) door de straten van de stad, richting Grote Markt
• 16.45 uur: Prominenten, de volksdansgroep Reuzegom en het Havermeuleke planten de Meyboom en dansen rond de boom.
• 17.00 uur: toespraken en receptie op de Grote Markt
• 17.00 – 17.45 uur: optredens onder de 38ste Meyboom van de Koninklijke fanfare Vreugdegalm en de vendeliers
• 18.00 – 19.00 uur: optreden van Kris Aron
• 19.00 – 20.00 uur: sfeermuziek door dj Danny Dynamite
• 20.00 – 22.00 uur: optreden van V.C. De Gies
• 22.00 – 23.00 uur: Meyboom terras

Lees alles over de legende van de Meyboom.

Vriendenkring Mannen van 1973 stelt logo voor

In maart 2012 werd de ‘Vriendenkring Mannen van 1973’, de 135ste vriendenkring, gesticht in de Raadskelders van het stadhuis te Leuven. De Mannen van 1963 stonden aan hun wieg.

De voorbije maanden leerden zij elkaar beter kennen, er ontstonden hechte vriendschapsbanden. Na enkele maanden naarstig zoeken en vergaderen komen zij nu naar buiten met hun embleem (logo). Zoals elke vriendenkring verwijzen zij naar een belangrijke gebeurtenis in hun geboortejaar. Het werd de eerste oliecrisis, een crisis met zware gevolgen. DRIE olievaten staan dan ook centraal in hun embleem.

Het ontwerp is van de hand van lid Ronny Uyttebroek. De overpeters van de Mannen van 1953 hebben ook hun steentje bijgedragen.

Wat meer  informatie over de symboliek verweven in hun embleem:

• Het gaat hem over ‘Vriendenkring Mannen van 1973’ en er wordt verwezen naar de stad waar het ‘Jaartallenleven’ gevestigd is, Leuven.
• De 3 olievaten vallen op! Volgens de Mannen van 1973 is de oliecrisis de belangrijkste gebeurtenis in hun geboortejaar. Zij verwijzen hiermee ook naar het BLOK van 3 waar ze deel van uitmaken.
• Op het eerste vat verwijst de afgebeelde koe naar de bijnaam van de Leuvenaars ‘De Koeieschieters’. Hun peters, de mannen van 1963, verwezen hier ook naar in hun embleem (standbeeld van de hand van Peter Vanbekbergen in de Brusselsestraat). In de linker bovenhoek staat een Chinees teken verwijzend naar het ‘jaar van de os’ of 1973.
• Het tweede vat verwijst naar de eerste oliecrisis in 1973, dat zij als belangrijkste gebeurtenis uit hun geboortejaar beschouwen.
• Op het derde vat verwijzen ze door het gebruik van het Verbondsembleem naar het feit dat zij deel uitmaken van het ‘Jaartallenleven van Leuven’ onder de bescherming van het Koninklijk Verbond der Jaartallen.
• Onderaan in het midden staat een QR-code. Als je deze scant met je smartphone kom je dadelijk op de website van de Mannen van 1973. Het gebruik van een QR-code is een primeur wat de vriendenkringen betreft.

Binnen enkele weken starten de Mannen van 1973 met de verkoop van de stickers waarin hun embleem verwerkt is. Het zijn de eerste inkomsten als start van een wellicht voorspoedig tienjarig actief jaartallenleven.

Vlagwijding – Vriendenkring Mannen van 1972

In maart 2011 werd de ‘Vriendenkring Mannen van 1972’ gesticht in de Raadskelders van het stadhuis. De Mannen van 1962 stonden aan hun wieg. Na 5 maand kennismaking, naarstig zoeken, vergaderen en de vriendschap onderling aangezwengeld, kwamen zij naar buiten met hun logo in september 2011.

Op zaterdag 19 mei 2012 werd vervolgens hun vlag gewijd door E.H. Deken Dirk De Gendt in de Sint-Pieterskerk. De mis werd muzikaal opgeluisterd door het Verbondskoor ‘De Joorzangers’ onder leiding van André Van de Putte.

Een vlag symboliseert de ganse vereniging. Zij is het wapperend zinnebeeld dat onmisbaar bij elke stoet of optocht behoort en geeft een feestelijk cachet bij elke openbare gelegenheid. Het motief van het embleem wordt in de meeste gevallen overgenomen op de vlag. Dit is ook het geval wat de vlag van de Mannen van 1972 betreft. Het is alleszins een bijzondere vlag geworden:

• De blauwe achtergrond verwijst naar de kleur van het UNESCO embleem (de Mannen van 1972 zijn het eerste opkomend jaartal sinds het verkrijgen van deze titel).
• Het ‘pong spel’ van hun embleem is verwerkt in de ogen.
• Verder zijn de Leuvense kleuren, het stadhuis en onrechtstreeks hun sponsor in het logo verwerkt. De interpretatie van het stadhuis en de pint zal wellicht verschillen in de diverse benaderingen: verzuipt het stadhuis in het bier? – ligt het stadhuis op een wolkje? – vormt het geheel een fakkel, de fakkel van de vriendschap, het plezier maken,… ?