Archief voor ‘Leuven in scène’

Pipototal met L’aversion des rôles tijdens Leuven in Scène 2014

Drie wonderlijke voertuigen bestuurd door gemaskerde figuren rollen door de binnenstad: L’aversion des rôles van Pipototal tijdens Leuven in Scène 2014. Nog opnieuw te zien nu zaterdag 12 juli 2014 om 20:00 op de Grote Markt!





Meer foto’s van Pipototal kan je vinden op flickr.

Funambus – UNDERCLOUDS CIE

In deze poëtische straatvoorstelling van Underclouds Compagnie wordt de show gestolen door en wel erg onwaarschijnlijke hoofdrolspeler: een bus die ademt, gromt, vecht en danst. De bus wordt verteerd door vuur, maar dient ook als podium voor een romantische ontmoeting op het slappe koord. Indrukwekkend mooi en terecht op een daverend applaus onthaald door het publiek op het Ladeuzeplein.







POLAR @ Leuven in Scène – Vismarkt

POLAR of de zwarte roman op straat, de stomme film,
een louche cabaret vol hebzucht en passie, vonken spattend ..
of: Geniet van vele dansvormen & vuur – Vuur als wapen van de verleiding..

Een moordcomplot: Een vrouw wordt achtervolgd door een moordenaar,
Sublieme mengeling van dans en straatvuurkunst!
Vandaag nog eens om 22u30 – Vismarkt.




Velodroom – COMPAGNIE ZINDERLING

Compagnie Zinderling bracht met Velodroom een wielerwedstrijd op maat van het Leuvense publiek. Twee teams namen het tegen mekaar op in een bloedstollende wedstrijd doorheen de Leuvense straten waarbij we heel wat bekende gezichten tegen kwamen. Spijtig genoeg werd mijn team (het rode) onterecht van de overwinning gehouden door schandalig vals spel van de organisatie. Kwam daar nog eens bij dat het blauwe team gewoon openlijk toegaf aan de doping te zitten. Awoert! Ik zal mijn Loser-sticker met gepaste trots dragen, wetende dat de overwinning in feite het rode team toekwam!

Met dank aan Balcaen nv, Aluminium Profiles!









On A Highway To Hell – BLAAS OF GLORY

De Nederlandse Heavy Metal Marching Band Blaas of Glory had de eer om Leuven in Scène te openen. En dat deden ze met verve. In geen tijd stond half de Oude Markt mee te rocken op hun eigenzinnige bewerkingen van hard rock klassiekers. Absolute ambiance vanaf de eerste noot! Zo hoorde je ‘I love Rock’n Roll nog nooit’!







Aftellen naar Leuven in Scéne

lis

Na ondertussen meer dan twee jaar uitkijken naar editie 6 van Leuven in Scène, is het bijna zover. Het festival wordt het knallende openingsweekend van een (hopelijk) mooie Leuvense zomer vol evenementen. Het internationaal openluchttheaterfestival zorgt komende vrijdag 11, zaterdag 12 en zondag 13 juli voor sfeer en spektakel in de binnenstad.

Het niveau is traditioneel zeer hoog, de variatie is groot: meer dan 130 shows staan er dit weekend op de planning. De sterke affiches en de grote bijval – 100.000 toeschouwers in 2012 – maken van het festival een nationale topper in het genre.

Leuven in Scène 2014 is meer van hetzelfde maar ook anders. Het blijft een gratis driedaagse voor een breed publiek. De keuze om de voorstellingen te spreiden over de stad wordt doorgetrokken. Er zijn 42 voorstellingen op 11 locaties. Dat moet een maximaal kijkcomfort garanderen.

Een selectie van de strafste, mooiste en meest tot de verbeelding sprekende voorstellingen:

  • Zaterdag en zondag 14.00 > 21.30u – CIRKUSPARK: Park De Bruul wordt een feeëriek circuspark. Naast workshops en kinderanimatie van Cirkus In Beweging(in de namiddag) kan je er genieten van een programma tjokvol acrobaten, clowns en kleine interactieve acts.
  • Zaterdag en zondag 20.30u – LES P’TITS BRAS: ‘De geur van Zaagsel van Les P’tits Bras (BE/FR) is een spectaculaire circusvoorstelling aan een indrukwekkende structuur in Art Nouveaustijl. De Franco-Belgische compagnie brengt circus met een misdaadplot. (De Bruul)
  • Vrijdag om 20u, zaterdag & zondag om 16.30, 18.30 en 20.30u – VELODROOM: Twee renners rijden een wedstrijd tegen elkaar. De rode of de blauwe? Wie zal het halen in deze tijdrit door het Leuvense landschap dat voor hen op een groot scherm getoond wordt? En vooral, wie komen ze onderweg tegen? Is dat niet Vlaanderens bekendste chef die helpt in de bevoorrading? En wat komt burgemeester Louis Tobback daar op het grote scherm doen? En rector Torfs? (Martelarenplein)
  • Vrijdag en zaterdag 22.30u – HOOFDACTS: Op drie pleinen starten simultaan drie grote voorstellingen.
    ‘Le plus grand défilé des petites coutures’ van Cirkatomik (FR) is een spektakelstuk: het wordt de meest verrassende modeshow die je ooit gezien hebt. (Grote Markt)
    ‘Funambus’ van Underclouds cie (FR) is een poëtische en adembenemende voorstelling. Een bus vol circus en vuur. (Mgr. Ladeuzeplein)
    ‘Polar’ van Cie Bilbasso (FR) Een voorstelling vol humor, vuur en dans. Passionele tango tussen vlammen. (Vismarkt)

Programma Leuven in Scène bekend gemaakt

Leuven in Scène belooft het knallende openingsweekend te worden van een (hopelijk) warme en mooie Leuvense zomer. Het openluchttheaterfestival, dat ondertussen aan zijn zesde editie toe is, brengt sfeer en spektakel in de stad op 11, 12 en 13 juli.

De meest verrassende modeshow ter wereld, een bus vol circus en vuur, een industrieel rariteitenkabinet en passionele tango tussen de vlammen. Dit is slechts een greep uit het programma. Leuven in Scène brengt grote en minder grote voorstellingen, straf circus, zotte fanfare en humoristische straat-acts.


Foto’s door Karel Verheyden

Een absolute wereldprimeur is The Styx van het Leuvense Skullmapping. Dit is de allereerste voorstelling ter wereld die gebruik maakt van technologie uit de gamingwereld om je een multi-sensorische virtual realityervaring te geven. Dat wordt ongetwijfeld een unieke belevenis.

lis

Alle informatie vind je op www.leuveninscene.be. Wij tellen alvast de dagen af tot het zover is!

Een terugblik op Leuven in Scène: Dag 2

Na de eerste dag op Leuven in Scène waren er nog steeds veel voorstellingen van het programma die op ons verlanglijstje stonden. We stonden dan ook op Pinksteren om 15u mooi op post op de Oude Markt om naar de Propere Fanfare te luisteren. Maar ondanks de vele gezellig gevulde terrasjes waar mensen zaten te genieten van de zon, bleef het op de Oude Markt erg rustig. Meerdere mensen kuierden op en neer met het LiS programma in de hand of zaten wat te wachten op de trappen. Na een half uur gaven we het zonnen op de markt op en liepen we door om tot onze verbazing de Propere Fanfare te zien spelen voor het stadhuis. Tof zeg, zo’n programmawijzigingen die op geen enkele manier aangekondigd worden. De organisatie kan toch wel een beetje actiever en creatiever zijn om zo’n dingen op te vangen?

Gelukkig had de Propere Fanfare genoeg enthusiasme en energie om nog een tijdje door te gaan zodat we hen toch nog wel voldoende hebben kunnen beluisteren en bekijken. Een leuke zotte bende die ik vroeger al in Gent gezien had, maar die altijd leuk is om terug te zien en zo dacht het publiek er ook over, want die lieten zich graag tot een dans verleiden.

Later die namiddag kwamen we Les Krishnous tegen, gebracht door Les Goulus van wie ik vroeger ook al de hilarische show Horsemen gezien had. Horsemen brachten ze ook op een ander tijdstip dit weekend, maar nu leerden we de Hindu (?) gurus kennen die in het publiek nieuwe volgelingen zochten voor hun leer die ons van alle kwalen zou verlossen. De smoelen van Les Goulus… ah die zijn gewoon goud waard.

Door alle programmawissels hebben we Die Verdamnte Spielerei helemaal gemist, maar Skryf,  het in-zand-schrijvend-one-liner-robotje, was dan weer een leuke verrassing om te passeren.

Wat later nestelden we ons terug in het stadspark om naar de Spaanse mime clown Leandre te kijken. Een deel van het publiek vooraan wou  niet gaan zitten waardoor een hele spie uit de cirkel publiek niets kon zien, maar dat probeerden we niet aan ons hart te laten komen. Een beetje later wandelde de moderne clown door het publiek en kwam hij aan bij zijn geïmproviseerde woning waar hij ons uitnodigde om op bezoek te komen door de losstaande deur. Er werden pakjes geleverd, verjaardagsfeestjes geïmproviseerd, spiegelbeelden uitgedaagd, enz. Toch liep zijn improvisatietheater volgens mij niet altijd zoals gewenst, wat op zijn minst nog grappiger werd dan bedoeld. Vooral toen Leandre tot herhaling toe een moedig kindje uitnodigde op het podium maar deze telkens het hazepad nam, werd dat opeens een spelletje waarbij een tiental kinderen continu “op bezoek” kwamen en snel weer wegholden. Straf hoe hij dit met mime op een plezante manier oploste. Ik heb echt tranen zitten lachen en deze keer kwamen de tranen echt niet van mijn hooikoorts aanval. Ook chapeau aan het ‘spiegelbeeld’ dat er gewoon zelf begon op los te fantaseren en een goed tegengewicht gaf aan de ervaren clown. Zalig stukje eerlijk theater op een moment dat we helemaal geen topact verwachtten.

In de Bruul zagen we nog de slotshow van Urban Circus die veel spectaculairder was dan verwacht, ook al hadden we de dag ervoor demo’s gezien. Vooral het breakdancen en het parkour bleven me verbazen. Daarna was het tijd voor Les Pepones, de trapeze act waar ik inmiddels veel positiefs over gelezen had op Facebook en Twitter. Jammer genoeg waren er opnieuw enkele koppige mensen die wilden blijven rechtstaan terwijl de meerderheid ging zitten, maar deze keer werden deze laatste door een koppige scanderende massa overtuigd om zich naar de meerderheid te schikken. Tip aan de organisatie: volgende keer misschien wat stewards inzetten die de taak van de geïrriteerde massa overnemen op een wat sympathiekere manier. Le Grand Volant van Les Pepones bleek een mix van spectaculair trapezewerk en nostalgische slapstick tegen de achtergrond van de zonsondergang. Mooi.

Het weekend werd afgesloten op het Ladeuzeplein voor Les Rates Mortes van Xarxa Teatra. De parade van vreemde figuren, kapitalische symbolen die in brand vlogen en opgehangen poppen vol vuurwerk was zowel spectaculair als bevreemdend. Wel de moeite om naar te gaan kijken maar ik zou hem niet als topact van het festival weekend programmeren. We bleken nog tijd over te hebben om snel naar de Eikstraat te gaan om de skulmapping over de Fiere Margriet te zien. Het was wat gevaarlijk drummen in het smalle straatje – de strenge normen voor Marktrock gelden duidelijk nog niet voor Leuven in Scène – maar na een paar minuten aanschuiven was het onze beurt om de straat te zien transformeren door de lichtanimatie. Cool concept zeg, meer van dat!

En zo kwam een prachtig weekend weer tot een einde. Pfff weer 2 jaar wachten nu.

 

‘All iz Urban’ – Leuven in Scène ft. Storrorblog, Speeders & Feline

Parkour, het blijft geweldig om naar te kijken. Geniet van deze beelden die tijdens het Leuven in Scène weekend gemaakt werden door de atleten van Feline, Storrorblog en Les Speeders.

Herkennen jullie al de plaatsen waar gefilmd werd?

Een terugblik op Leuven in Scène: Dag 1

Het weer is ronduit deprimerend te noemen de laatste dagen. Wat een contrast met het zonovergoten Pinksterweekend waar ik van Leuven in Scène genoot. Ik weet niet hoe het komt maar Leuven in Scène lijkt altijd op heel zomerse weekends door te gaan. Het is dus niet verrassend dat ik aan Leuven in Scène geweldig mooie herinneringen koester, al sinds de eerste edities voor ik in Leuven woonde,  toen mijn vriend me op een zomeravond naar het stadspark meenam om door een wondere wereld van vuurinstallaties te kuieren.

Pinksterweekend 2012 stond dan ook al lang aangevinkt in mijn agenda en blijkbaar moet ik dat enthousiasme ook bij vrienden overgebracht hebben. 2 weken vooraf kreeg ik immers een telefoontje “wij komen op Pinksteren ook naar Leuven in Scène kijken hoor”.

Onze voorkeuren uitvissen in het programma  bleek een lastige opdracht. Er bleken immers opeens 4 topacts geprogrammeerd te zijn waarvan je dus slechts de helft kon zien tijdens het weekend en ook het overige aanbod stond vol van summiere aanlokkelijke beschrijvingen. Eigenlijk vond ik dat vrij stresserend omdat ik vreesde een geweldige act te missen, terugdenkend aan de fantastische voorstellingen die we in 2010 hadden gezien.

Uiteindelijk trokken we toch een stuk op goed geluk richting centrum op zaterdagnamiddag om een beetje door het stadspark te kuieren. Overal lagen mensen in de zon te  luieren, te pick-nicken en te keuvelen terwijl elders ouders hun kinderen fotografeerden die een gekke houding op de trapeze probeerden of  enkele originele instrumenten uittestten. Een zalig ontspannen sfeer die voor mij het hele weekend al geslaagd maakte. We besloten toch ook maar de rest van het programma te verkennen en gingen door waarbij we prompt voorbijgereden werden door een kleine Duitstalige olifant. Op de Bruul kregen we een smaakje van parkour, graffiti, DJ-en, eenwieler fietsbehendigheden, …

Na enig debat besloten we om ’s avonds te kiezen voor de verste attractie en wandelden we richting Keizersberg. Waar we precies moesten zijn bij Keizersberg was ons niet echt duidelijk, maar op evenementen zoals dit volg  je gewoon de mensen voor jou op straat en je komt er wel. Bij de ingang van het park kwamen we in een aanschuivende rij terecht, wachtend op een zakje met een theelichtje. Deze bleken net op toen het onze beurt was, maar we konden wel de stoet met lichtjes volgen die voor ons het park introk. De vuurinstallaties waren betoverend in hun eenvoudige mooie vormgeving.  Bij het vallen van de avond werden ze steeds sfeervoller.

We murwden ons een plaatsje in de cirkel bij Don Q, de voorstelling van Jonna. Ik vond het vrij moedig van een toneelgroep om een eigen bewerking te maken van zo’n bekend werk maar ze brachten leuke vondsten. Het waterballet in de tuinslang waterfontein had een sierlijke vormgeving.  Bij het zwaardvechten was de choreagrafie dan weer wat rommeliger, maar de afsluitende vuuract was dan weer mooi om te zien.  Toch leuk dat ook lokaal talent een prominente plaats op het programma kan krijgen.

Bij het einde van Jonna stonden er direct mensen op om door te gaan waarop anderen snel een plaatsje vooraan inpalmden. Het leek me echter onwaarschijnlijk dat er een nieuwe voorstelling zou gaan beginnen op dat watertapijt, dus vertrokken we maar mee met de flow.  Maar het was ons helemaal niet duidelijk waar de voorstelling van La Salamandre zou plaatsvinden. Doorheen het park aan de Keizersberg kronkelden we mee met groepen mensen over de verlichte paadjes langs de vuurinstallaties in het park, maar het gemor onder de mensen klonk steeds luider omdat niemand wist waarheen we moesten gaan.  De irritatie verbrak jammer genoeg elke verwondering die de mooie installaties konden oproepen.  Na 20 min heen en weer wandelen bereikten we eindelijk een niet verlicht (!) grasveld aan de achterkant van de abdij waar zich een grote mensencirkel gevormd had… Hier moesten we blijkbaar zijn.
Er stond vooraan 1 rij banken  waardoor niet meer mensen konden neerzitten. Bijgevolg konden er slechts een paar rijen mensen iets zien van de voorstelling en was er dan ook continu gebabbel te horen achteraan. Fille d’Hestia kwam als voorstelling maar heel traag op gang maar was wel een mooi poëtisch spektakel om te bekijken in het donker. Toch blij dat we het nog gevonden hadden.