Leven in Leuven

Klaas Smets wint Write Now! Leuven

De 23-jarige Klaas Smets is de winnaar van de Leuvense voorronde van Write Now! 2015. Hij wint 250 euro aan boekenbonnen en een plaats in de grote finale van Write Now! op 21 juni in Rotterdam, waar hij zal strijden om de titel van hét schrijftalent van 2015.

De uitreiking vond plaats in de Bib Leuven. De jury, bestaande uit juryvoorzitter Bregje Hofstede, Cutting Edge-boekenchef Geert Schuermans en Verzin-hoofdredacteur Yves Joris verkoos het verhaal ‘Bestaat voor 99%’ tot de beste tekst.
Het juryrapport over Klaas: ‘De inzender die de grootste ambitie toonde, met een onwerelds verhaal waarvoor hij een eigen, nieuwe taal verzon.’ In totaal stuurden meer dan 90 jonge Leuvense schrijvers een tekst in.

De tweede prijs van 125 euro aan boekenbonnen ging naar het verhaal ‘Dolmades’ van Simon Vermeulen. De derde prijs van 75 euro aan boekenbonnen was voor Charlotte Timmermans met haar verhaal ‘Catatonisch’. Onder de tweede en derde prijswinnaars van alle voorrondes worden vier wildcards verdeeld, zij maken dus nog kans op een plek in de finale. De avond werd gepresenteerd door Geert Simonis en er was muziek van I’m the hug. Voorafgaand aan de prijsuitreiking gaf Els Moors een schrijfworkshop.

Klaas Smets krijgt drie weken de tijd om een nieuwe tekst te schrijven voor de finale, waar hij de strijd aangaat met de winnaars uit de andere Nederlandse, Vlaamse en Surinaamse regio’s. De finalisten maken kans op de juryprijs, die bestaat uit een MacBook, een optreden op een literair festival, een column op Trouw.nl en een schrijfopleiding. Ook wordt er 21 juni een publieksprijs uitgereikt, die bestaat uit een publicatie in Metro Vlaanderen en een iPad.

Over Write Now!
Write Now! is de grootste schrijfwedstrijd in het Nederlandse taalgebied en begint met elf regionale voorronden in Nederland, Vlaanderen en Suriname. Voor elke regio bepaalt een vakjury wie zich plaatst voor de finale. Eerdere winnaars van Write Now! zijn o.a. Niña Weijers, Maartje Wortel en Lize Spit.

Boek 50 jaar Interleuven

Interleuven bestaat vijftig jaar en bij die gelegenheid wordt een boek samengesteld. De Intercommunale maatschappij voor de Ruimtelijke Ordening en de Economisch-Sociale Expansie van het Arrondissement Leuven, kortweg Interleuven, zag op 8 juli 1965 het levenslicht. Er staat de komende maanden dan ook heel wat op het programma om deze verjaardag niet onopgemerkt voorbij te laten gaan. Zo start in juni een schattenjacht waarmee mooie prijzen te winnen zijn. De eigenlijke jubileumviering is gepland voor eind november. Op dat moment wordt een boek voorgesteld over de sociaal-economische ontwikkeling van de regio in de afgelopen vijftig jaar.

Voor de samenstelling van dat boek is Interleuven nog op zoek naar mooie afbeeldingen, zowel van de aanleg van infrastructuur (wegenis, sportinfrastructuur, …), sloopwerken en bouwprojecten. Ook foto’s van dorpsgezichten, landschappen en waardevolle of sprekende gebouwen kunnen zeer waardevol zijn. Wie materiaal heeft dat in dit boek mag worden gepubliceerd, neemt best snel contact op met Sabrina De Donder op 0475 98 43 55.

[recensie] Het geheugen van Rusland – Wim Coudenys

Vladimir Putin omschreef de val van de Sovjet-Unie als de grootste ramp van de 20e eeuw, loofde Ruslands traditionalisme en beriep zich op historische rechten om de Krim te annexeren. Het ‘oude’ Rusland lijkt daarmee helemaal terug van weggeweest. En inderdaad: geschiedenis speelt een cruciale rol in het gedrag én de perceptie van Rusland. Ze is echter geen objectief gegeven, maar een constructie van ‘belangrijke feiten’ die door interpretaties met elkaar worden verbonden. Deze constructie, de canon van de Russische geschiedenis, wordt bovendien voortdurend aangepast om ideologische redenen. Hierdoor worden hele stukken uit het collectieve geheugen gewist en/of nieuwe denkkaders opgelegd. Het geheugen van Rusland beschrijft hoe en wanneer die canon tot stand kwam, hoe hij evolueerde en het hedendaagse Rusland zijn uitzicht gaf. Hij bevestigt een aantal ‘waarheden’ over Rusland, bijvoorbeeld dat het autocratisch moet zijn, dat veranderingen er alleen van bovenaf kunnen komen; dat het permanent bedreigd en bedrogen wordt door het Westen. Die canon blijkt ook uiterst selectief: in de obsessie om Rusland als ‘anders’ te zien, worden tal van gelijkenissen met (West-)Europa genegeerd en verschillen buiten proportie opgeblazen.

In zijn boek Het geheugen van Rusland analyseert Wim Coudenys de manier waarop de traditionele geschiedenis van Rusland tot stand gekomen is. Het boek is in eerste instantie bedoeld voor lezers die vertrouwd zijn met de grote lijnen van de Russische geschiedenis. Zonder ten minste wat voorkennis over de verschillende tsaren en de grote ontwikkelingen in de Russische geschiedeniszal je het moeilijk hebben om dit boek te verteren. Mensen die zich interesseren voor Rusland krijgen echter een mooi werkstuk voor de kiezen. In dit boek relativeert Wim Coudenys meermaals het alom gekende discours over Rusland. Blijkt dat de uitzonderlijkheid van Rusland als natie toch tussen aanhalingstekens geplaatst moet worden.

Het boek bevat ook enkele leuke anekdotes waarbij die van onze eigen Belgische koning Albert I, die de kroning van Nicolaas II, de laatste Russische tsaar, bijwoonde en danig onder de indruk was, maar toch niet kon nalaten zijn pijnlijke voeten van al dat rechtstaan te vermelden.

Voor mij persoonlijk was het wel wennen aan de gebruikte transcriptie voor het cyrillisch, die onbekend voor mij was. In mijn hoofd moest ik telkens de omgekeerde beweging maken van de transcriptie naar het cyrillisch schrift om me goed voor de geest te halen hoe de naam of het woord geschreven werd.

Het geheugen van Rusland is niet bepaald lichte literatuur, maar je krijgt er wel wat voor terug. Een dieper inzicht in hoe geschiedschrijving vaak misbruikt wordt door de huidige machthebbers (en dat geldt zeker niet alleen voor Rusland) en een heel aantal interessante feiten over Rusland. Voor wie zich verder in de materie wil verdiepen, bevat het boek ook een zeer uitgebreide literatuurlijst en een mooie index om snel de gewenste passage te kunnen opzoeken.

Leven in Leuven geeft een exemplaar van dit boek weg aan de eerste persoon die ons via het contactformulier het woord “tsaar” influistert.

Dr. Wim Coudenys doceert Russische geschiedenis en cultuur aan de KU Leuven. Hij publiceerde uitgebreid over Belgisch-Russische relaties en de geschiedenis van de Russische emigratie. In 2011 schreef hij samen met Emmanuel Waegemans ‘Reis van Sint-Petersburg naar Moskou’, een fotoboek over de sporen van het vereleden tussen de twee Russische hoofdsteden. Zijn huidig onderzoek focust op het ontstaan van de Russische geschiedschrijving in de 18de eeuw en de rol van vertalingen hierin.

Praktisch
Het geheugen van Rusland
Wim Coudenys
Uitgeverij Acco
316 pagina’s
ISBN 9789033498060​.

[recensie] Vesalius – Joris Tulkens

Het Vesaliusjaar ligt ondertussen al een tijdje achter ons. Toch loont het nog steeds de moeite om terug te blikken op het werk en leven van deze unieke geleerde. Ik besprak eerder al het non-fictie boek ‘Meesters met het ontleedmes‘ van Paul Broos dat het werk van Vesalius een plaats gaf in de Westerse geschiedenis van de geneeskunde.

De roman ‘Vesalius. Een beroemd anatoom gevangen in de intriges van het Spaanse hof’ benadert Vesalius vanuit een gans andere invalshoek. Auteur Joris Tulkens schreef immers een historische roman die als vertrekpunt de gekende feiten over het leven van Vesalius heeft, maar de leemtes invult met fictie.

En dat het leven van Vesalius een roman waardig is, moge duidelijk zijn. De manier waarop Vesalius aan zijn einde kwam (hij leed schipbreuk na zijn terugkeer uit Jeruzalem) is omgeven door een waas van geheimzinnigheid. Er zijn zelfs theorieën die zeggen dat de man zijn eigen dood in scène zette.

Joris Tulkens vertrekt heel slim van de feiten en spint daar omheen een onverwacht spannend verhaal. Het boek concentreert zich voornamelijk op de tegenstelling tussen de nieuwsgierige, op kennis beluste en ietwat hoogmoedige dokter Vesalius en de conservatieve Spaanse inquisitie die meent de enige waarheid in pacht te hebben. Dat levert schitterende dialogen op, op het scherp van de snee.

De vlotte schrijfstijl van Joris Tulkens in combinatie met de historisch correcte feiten maken dat dit boek ook voor niet-kenners van het werk van Vesalius een aanrader is. Je kruipt als het ware in het hoofd van Vesalius en je voelt je afgrijzen groeien tijdens het gesprek met de inquisitie. Met onze huidige kennis is het natuurlijk niet moeilijk om de kant van Vesalius te kiezen wanneer hem een veroordeling voor ketterij boven het hoofd hangt, maar je schudt meermaals je hoofd over de halsstarrigheid waarmee de inquisitie zich in haar prooi vast bijt.

Persoonlijk vond ik het interessant om te kunnen onderduiken in een wereld die mij niet zo goed bekend is en kennis te maken met het leven aan het Spaanse hof, waarbij ketters zien branden op de brandstapel een genoegzaam tijdverdrijf is.

Liefhebbers van historische romans die graag wat meer willen weten over de geneeskunde in de tijd van Vesalius zullen zeker aan hun trekken komen. Alleen jammer dat het verhaal ons niet naar Jeruzalem zelf brengt. Ik had graag gelezen wat Vesalius’ indrukken waren van deze heilige stad.

Leven in Leuven geeft 1 exemplaar weg aan de lezers van onze blog. Laat een berichtje achter via het contactformulier met de vermelding “Vesalius verketterd’. Een onschuldige hand zal de winnaar trekken.

Praktisch
Vesalius. Een beroemd anatoom gevangen in de intriges van het Spaanse hof
Joris Tulkens
uitgeverij Davidsfonds
24,95 euro
ISBN 9789063066628

Lezen in Leuven

Wat is er leuker dan op zaterdagnamiddag ‘het stad’ in te trekken en je met een boekje en een koffie te settelen in een koffiebar. Ik trok afgelopen weekend naar Leuven en maakte van de gelegenheid gebruik om de studentenstad PR-gewijs te bedelven onder This is how we read flyers.

Wat zijn de leukste Leuvense leesplekjes? Ik stelde de vraag op de Facebookgroep Leuven Leest en kreeg een hele reeks suggesties zoals de Kruidtuin, het Begijnhof, de Abdij van ‘t Park en het kasteelpark van Arenberg. Nu was het afgelopen weekend wel terrasjesweer maar nog net niet zomers genoeg voor boeken in het park. Gelukkig kon ik op de volgende plekjes wel terecht:

• Noir koffiebar, Naamsestraat 49: Deze trendy zaak zou de beste koffie van Leuven serveren. Ik test een lekkere ijsthee van citroenmelisse uit. De sfeer is los, de barista’s slaan graag een babbeltje. Opvallend is dat heel veel mensen hier alleen zitten, met een boek of de krant maar vooral toch achter hun Mac. Het is hier dan ook heerlijk rustig om te lezen.

• De Dry Coppen, Schrijnmakersstraat 11: In deze boekhandel kan je ook terecht voor een kop koffie aan een grote tafel boordevol tijdschriften of in één van de knusse zetels. De boeken zijn er met zorg geselecteerd en tussen de lezers spotte ik zaterdag ook Rudi Vranckx. Jammer dat deze zaak binnenkort de boeken sluit (letterlijk en figuurlijk).

• Bibliotheek Tweebronnen, Rijschoolstraat 4: Deze bibliotheek in het centrum van de stad heeft zijn eigen café en terras en ook in het bibgedeelte kan je je installeren met een boek in één van de vele fauteuils. De architectuur is licht en ruim, volgens de principes van architect Henry Van de Velde.

Andere leuke plekjes om te lezen zijn het café van Kunstencentrum Stuk, Café Entrepot aan de Vaart of koffiebar Onan. En wil je helemaal out of the box lezen, ga dan voor een boek met gin-tonic in De Baron of met pastis in Les Parisiennes.

Moet je eerst nog een boek kopen? Vergeet dan zeker deze mooie boekhandels niet.

• Boekhandel Boekarest, Ladeuzeplein 12: De selectie in deze boekhandel kan je vergelijken met die van De Dry Coppen.  Kwalitatief en kleinschalig!
• De Kleine Johannes en Duimelot, Tiensestraat 47: De place to be voor kinderboeken.
• De Filoloog, Tiensestraat 6: In deze literaire outlet vind je ook heel veel literaire hebbedingen.

• Het Besloten Land, Parijsstraat 16 en Gobelijn, Mechelsestraat 35: Leuven telt maar liefst twee stripspeciaalzaken.

Niet van Leuven, maar wel op zoek naar een onafhankelijke boekenwinkel?! Kijk dan even op Confituur. Deze site bundelt kwaliteitsvolle boekhandels.

En wat zijn jouw favoriete leesadresjes?

Dit artikel verscheen eerst op This is how we read.

Gratis winkelconcert Kapitein Winokio

Kapitein Winokio neemt alle kampioenen mee op een muzikale reis in zijn nieuwe boek + cd ‘Kapitein Winokio zingt 10 liedjes van de Notenboot’.

Wil je mee? Ga dan op zaterdag 21 maart naar het winkelconcert in Standaard Boekhandel Leuven Diestsestraat en zing mee uit volle borst. Vergeet je tanden niet te poetsen!

Praktisch
Zaterdag 21 maart om 15 uur
Standaard Boekhandel, Diestsestraat 127, Leuven

HIER WAAKT OMA! – live

Speciaal voor Leuven: De Paramaribo-versie!

Op zaterdag 14 maart om 16u in de bibliotheek Tweebronnen.
Voor iedereen vanaf 6 jaar.
Tickets via 30CC.

Signeersessie Toni Coppers

Op zaterdag 28 maart 2015 van 16u tot 17u30 signeert Toni Coppers -winnaar van de Knack Hercule Poirotprijs 2014- zijn nieuwe misdaadroman Het Laatste Oordeel in Standaard Boekhandel Leuven in de Diestsestraat.

Toni Coppers (°1962 in Sint-Truiden) woont in Antwerpen. In zijn jongere jaren was Coppers reisjournalist voor Radio 1 en produceerde hij meerdere reisprogramma’s bij de openbare omroep, zoals Gewoonweg, Lopend Vuur en Het Landhuis.

Zijn schrijversdebuut kwam er in 1995 met De Beha van Madonna, waarin hij literaire reisbrieven schreef aan vrienden en bekenden. Daarna schreef hij nog twee boeken, Dixit en Heilige nachten, die een mengeling waren tussen komische boeken en thrillers.

Met Niets is ooit (2008) maakte Coppers zijn debuut als volbloed thrillerschrijver. Daarin introduceerde hij ons aan Liese Meerhout, de opgewekte, lichtjes chaotische inspecteur Kunstcriminaliteit en Simon de Vere, kunsthandelaar tegen wil en dank. In deze reeks verschenen nog ondertussen al meer dan vijf boeken, waarvan sommige werden genomineerd voor de Diamanten Kogel en de Hercule Poirotprijs. Toni Coppers is met Het laatste oordeel aan zijn achtste thriller toe. Met Dood water won hij in 2014 de Hercule Poirotprijs.

Toni’s misdaadromans worden in 2015 verfilmd door Menuet als de policier ‘Coppers’, die in het najaar op VTM te zien zal zijn.

In een ideale wereld zijn recht en rechtvaardigheid synoniemen. Een crimineel begaat een misdaad tegenover een slachtoffer en justitie zorgt ervoor dat de schalen weer in evenwicht gebracht worden.De misdadiger krijgt zijn verdiende straf en het slachtoffer wordt in de mate van het mogelijke vergoed voor het geleden leed. Jammer genoeg is de realiteit anders. Justitie draagt immers niet voor niets al eeuwenlang een blinddoek.
Grote fraudeurs gaan vrijuit terwijl kleine garnalen hard aangepakt worden. Daders komen vrij door procedurefouten terwijl slachtoffers in de kou blijven staan. Soms kan het recht heel onrechtvaardig zijn.

Daarover gaat ‘Coppers’, een nieuwe misdaadserie waarin Hilde De Baerdemaeker in de rol van commissaris Liese Meerhout van de cel agressie van de federale gerechtelijke politie, op zoek gaat naar gerechtigheid.

Je veux de l’amour! // Saint Amour

Wat? Saint Amour // Waar? 30CC/Schouwburg // Wanneer? 17 februari 2015

Spreek mij van Valentijn en Cupido en ik werp je een blik toe waar Medusa zelf van versteent. Maar neem me mee naar Saint Amour, dat wulpse letterfeest van de liefde, en ik ben voor eeuwig de jouwe. In het valentijnsprogramma van Behoud de Begeerte zijn het dit jaar vooral dichters die op het podium de liefde mogen bezingen: melancholische, grappige, vergane, eeuwigdurende, grootse en kleine liefde. Het werd een sobere voorstelling: afgezien van enkele korte video- of dansintermezzo’s stonden de schrijvers en hun teksten centraal.

Zanger en auteur Thé Lau moest helaas verstek geven voor de Vlaamse voorstellingen, nadat hij ook al paste voor de Nederlandse, wegens griep. Het enige gitaarspel kwam dus van Bert Dockx, die bij wijlen zinderende en poëtische muziek bracht. Hij stond Gustaaf Peek bij die voorlas uit zijn alom gelauwerde roman Godin, Held.

Ingmar Heytze luchtte de voorstelling op met humor en herkenbaarheid, en bracht onder andere poëzie over van die brieven over “jou en wij” die nooit hun bestemming zouden mogen bereiken, brieven “die je vervolgens met een pollepel of een ander wanhopig stuk gereedschap weer uit de brievenbus probeert te vissen, bij voorkeur in de regen en zonder succes”.

Maar nu weer even serieus. De erudiete nestor van het gezelschap, Stefan Hertmans, voor de gelegenheid in de gedaante van gewonde frontsoldaat – of stomweg gevallen, je kiest maar – las voor uit onder andere zijn bundel Kaneelvingers. Later verhaalde hij het levenslange, verscheurende verdriet van zijn grootvader over zijn verloren geliefde, uit de instant-klassieker Oorlog en terpentijn. Hertmans is zonder twijfel begenadigd, al hield uw reporter dit keer eerder de adem in bij zijn proza dan bij de ietwat afstandelijk gebrachte, hermetische poëzie.

Voor een dosis goede ouderwetse romantiek zorgde Mirjam van Hengel: zij reconstrueerde de levens van Leo Vroman en Tineke Sanders, en hun liefdesverhaal die de beproevende oorlogsjaren overleefde. Liefde op het eerste gezicht, een leven lang: zo zeemzoet dat de gemiddelde cynicus er zijn wenkbrauwen hemelhoog voor zou optrekken, om dan uiteindelijk net niet in tranen uit te barsten bij de diepgevoelde afscheidsbrief die Leo schreef aan Tineke.

Maar het moet gezegd, deze liefdeskaravaan werd vooral getrokken door drie jonge dichteressen: Ellen Deckwitz, Maud Vanhauwaert en Charlotte Van den Broeck. Zonder hen drieën over dezelfde kam te willen scheren, het is zeker zo dat hun teksten op vergelijkbare wijze mooi op de grens tussen poëzie en podium balanceren. Ze lieten de spreekstoel voor wat hij was en traden het publiek tegemoet met sprekende beelden, verhalende verzen en vloeiende ritmes. Deze drie vaten talent waren de ontdekking van de avond.

Nu, is de voorstelling erin geslaagd de begeerte te behouden onder de toeschouwers? Her en der in de zaal vlijden hoofden zich op nabijgelegen schouders neer en klonk er een sporadische vertederde ‘ooh’ of instemmend gelach. De populaire formule van Saint Amour werkt nog steeds, al was dat dit jaar toch vooral te danken aan het jong geweld.

Artikel door Marie Verleije.

Dit artikel verscheen eerder op CLUB KULtuur.

Feestjaar de Bib Leuven en stadsarchief Leuven van start

2015 wordt een jaar met een strik voor het Leuvense Tweebronnen. De bibliotheek en het archief ‘wonen’ 15 jaar in dit prachtige gebouw van Van de Velde. Bovendien viert het archief 175 jaar archiefwerking en blaast de bibliotheek 150 kaarsjes uit. Dat vraagt om een feestje.

“Zoveel verjaardagen, dat konden we niet ongemerkt voorbij laten gaan”, steekt schepen van cultuur Denise Vandevoort van wal. “Ons Leuvens archief bestaat natuurlijk al wel van in de 13de eeuw, maar een uitgebouwde archiefwerking werd pas in 1841 in het leven geroepen. Wie goed telt, komt dan aan 174 jaar, maar op dat half jaartje verschil wilden we niet wachten (lacht).” “De eerste echte Leuvense bibliotheek werd in het leven geroepen in 1865”, vervolgt Vandevoort. “Er was toen geen al te uitgebreide collectie. Er waren amper 1000 boeken en de bibliotheek had een gesloten-kastsysteem. Wie vandaag binnenspringt in Tweebronnen treft een heel andere soort bibliotheek: warm, open en altijd iets te beleven. En dat willen we natuurlijk graag accentueren in ons feestjaar.”

“Iedere maand opnieuw organiseren we een andere activiteit om deze verjaardagen te vieren”, pikt hoofdbibliothecaris Danie De Sadeleer in. “Zet zeker en vast al 10 oktober 2015 in je agenda. Die dag wordt immers het hoogtepunt. Samen met cultuurcentrum 30CC bereiden we een topprogramma voor. Wat het wordt, houden we nog even geheim, maar dat het de moeite waard zal zijn, dat is nu al duidelijk!”

“Ook het stadsarchief maakt plannen om te feesten”, aldus stadsarchivaris Marika Ceunen. “In het archief kan je dit jaar terecht voor lezingen en workshops. Bovendien staat Erfgoeddag (26 april) geheel in het teken van het feestjaar. In het stadhuis kan je de 15 meest bijzondere topstukken van het archief bewonderen én kan je mee bepalen welk archiefstuk hét erfstuk van Leuven is! De expo start op 26 april en loopt tot zondag 3 mei. Tijdens de feestweek in oktober wordt het topstuk officieel bekendgemaakt.”

Het feestjaar wordt officieel afgetrapt in de bibliotheek met de expo BOEKENetc., een tentoonstelling van de ateliers reclamekunst en digitale kunst van SLAC/Academie Beeldende Kunst. De reclamekunstenaars gaan aan de slag met prints, zeefdrukken en 3D-installaties rond onderwerpen als boekverbranding, censuur en ex libris. Ook bladwijzers en bekende boekencovers steken ze in een nieuw jasje. De studenten digitale kunst gooien het over een andere boeg. Aan de hand van video’s en installaties richten zij hun pijlen op thema’s als lezen, de duur van het lezen, schrijven, analfabetisme en het tekstueel of visueel weergeven van ideeën en emoties. Woord- en boekenkunst zoals je die normaal niet tegenkomt in de bib.

De expo startte op vrijdag 13 februari en loopt tot vrijdag 6 maart. Vanaf dan vindt er elke maand een nieuwe activiteit plaats in kader van het feestjaar. Bovendien mag ieder jarig bibliotheeklid zich verwachten aan fijne felicitaties met kans op een mooie prijs. Wie de activiteiten op de voet wil volgen, raadpleegt best regelmatig leuven.bibliotheek.be voor de meest recente informatie.