Leven in Leuven

Toneel Heverlee speelt ‘The Beauty Queen of Leenane’

Toneel Heverlee opent het nieuwe jaar met een voorstellingenreeks van “The Beauty Queen of Leenane van Martin McDonagh. Martin McDonagh werd geboren in Londen, uit Ierse ouders en die Ierse roots kenmerken zijn hele theateroeuvre. Twee trilogieën zijn doordrongen van de Ierse thema’s. “The Beauty Queen of Leenane” is het eerste deel van de Leenane-trilogie.

Maureen Folan woont in Leenane, zo’n typisch dorpje in de Connemara. Ze woont alleen met haar tirannieke moeder Mag, die haar dwingt alleen voor haar te zorgen. Pato Dooley, met wie ze een passionele nacht doorbrengt, zou haar leven kunnen veranderen.

De schrijfstijl van Martin McDonagh is rauw, zowel in de situaties als in het taalgebruik. Hij kreeg daar meermaals kritiek voor, maar weerlegt die door te zeggen dat dit de enige manier is om het geweld zelf aan de kaak te stellen. Zijn werk heeft ook een onweerlegbaar komische inslag.

Praktisch
zaterdag 1 februari om 20u15
vrijdag 7 februari om 20u15
zaterdag 8 februari om 20u15
zondag 9 februari om 15u00

Reserveren kan via de site, per e-mail, of telefonisch tussen 17u en 20u op nummer 0495 845 864.

Toneelvrienden De Lo spelen ‘Maak plaats, mevrouw’

Het stuk ‘Maak plaats, mevrouw’ speelt zich af in een appartement in Londen. Hier wonen Philip en Joanna. Philip is uitgever van kinderboeken en deelt een kantoor op de benedenverdieping met zijn zakenpartner Henry. Philip heeft zijn appartement op een avond uitgeleend aan Henry voor een soirée met zijn nieuw vriendinnetje. Tegelijk heeft echter ook Joanna het appartement aan haar vriendin Linda beloofd voor een afspraak met haar minnaar. Niemand weet echter dat ook Alistair, de binnenhuisarchitect die het appartement al drie maanden aan het renoveren is, besloten heeft om van deze avond gebruik te maken om met zijn liefje, het au-pair meisje, het nieuwe ovale bed uit te testen. Alsof dit nog niet volstaat komt de preutse Miss Smythe, succesvol schrijfster van ‘honden’-boekjes, onverwachts het appartement binnenvallen. Dit alles geeft aanleiding tot verwarring, chaos en hilarische toestanden alom.

Toneelvrienden De Lo is een amateurgezelschap uit Kessel-lo dat in 1958 ontstaan is uit een plaatselijke KWB-afdeling en sindsdien jaarlijks één groot stuk opvoert. De cast bestaat dit keer uit Marijke Bollen, Gert Bonkowski, Guy Bosmans, Charlotte De Metsenaere, Ann Desmet, Leen De Vreese, Dirk Magdelijns, Fred Van Put en Francisca Vercruysse. De regie is in handen van Luc De Rick.

Praktisch
Vrijdag 24 januari 20u
Zaterdag 25 januari 20u
Zondag 26 januari 15u
Vrijdag 31 januari 20u
Zaterdag 1 februari 20u

Parochiezaal Boven-Lo, Heideberstraat 268, Kessel-Lo

Abke Haring daagt je uit

Holle woorden vliegen als pingpongballetjes over en weer. Vijf personages stapelen woorden op tot nietszeggende constructies die ergens in het luchtledige blijven hangen. Zonder iets te betekenen, zonder te raken. De mechanische bewegingen die de personages willekeurig uitvoeren, benadrukken het gebrek aan betekenis. De mens is een robot, die vervreemd is van zichzelf en van de anderen. Menselijk contact dat echt raakt, beroert lijkt niet meer mogelijk. En die kilheid wordt versterkt door het decor. Een leeg speelvlak met een doodse grijze vloer, gevuld met drie vreemde objecten. Een monsterlijke machine die af en toe beweegt en een mechanisch geratel uitstoot, een bureau dat best uit Star Wars zou kunnen komen en een metalen trapconstructie die tot aan het plafond reikt.

Dat is hoe ik de nieuwste productie van Abke Haring misschien het best kan omschrijven. Uiteraard staat de voorstelling in het programmaboek iets minder abstract beschreven, als een stuk over een nachtploeg fabrieksarbeiders die ‘met ingesleten discipline routineus hun handelingen voltrekken’. Maar meer verhaal kan je er echt niet in ontdekken. Dat was al tijdens de eerste tien minuten duidelijk (of waren het er maar vijf?) die in absolute stilte voorbijgingen. Ik probeerde de reactie van mijn vriend vanuit mijn ooghoeken op te vangen. En mijn vermoeden werd bevestigd, zijn lichaamstaal sprak boekdelen: dit is niet mijn ding. En eerlijk gezegd ook niet het mijne. Toegegeven, we hadden een vermoeden dat het wat alternatiever, experimenteler zou zijn. Maar dit hadden we echt niet verwacht. Als ik mijn gevoel tijdens die voorstelling zou moeten omschrijven, dan komt verbijstering het dichtst in de buurt. Niet meteen die avond ontspanning waar je naar uitkijkt na een lange werkdag.

Hoewel ik wat ontgoocheld in mijn bed ben gekropen – nog een avond die te snel voorbij was gegaan – is een theatervoorstelling zelden zo lang en in die mate blijven hangen als ‘Trainer’. Het is alsof er sindsdien een spin leeft in mijn hoofd, die een web probeert te weven tussen verschillende hersencellen, op zoek naar verbanden en een interpretatie van de opvoering. Mijn creatieve geest gaat in overdrive.

Die avond had ik misschien wat spijt dat we ondanks ons voorgevoel tickets hadden gekocht, maar achteraf gezien ben ik alleen maar dankbaar dat ik tegen mijn intuïtieve stroom in ben geroeid. Want wat hadden we anders gedaan? Op een doordeweekse avond zijn de mogelijkheden sowieso beperkter dan in het weekend – alleen al wat het tijdsbestek betreft. Dus dan beland je al snel voor de televisie. En zeg nu zelf: wat heeft die tegenwoordig nog te bieden? Ik ga er prat op dat een uitzending ‘Komen Eten’ of ‘De Beste Singer-Songwriter van Vlaanderen’ niet dagenlang in je hoofd blijft nazinderen of je uitdaagt om een eigen interpretatie te zoeken. Want zo’n programma’s blinken net uit in kant-en-klaar entertainment waar niet meer bij nagedacht moet worden.

Daarom heb ik me voorgenomen om mij meer te laten uitdagen. Precies tickets te kopen voor voorstellingen waar ik eigenlijk geen zin in heb. Het is misschien niet de eenvoudigste manier om een avond door te brengen – je loswrikken uit de zetel waar je na het eten zo gemakkelijk in belandt is niet altijd evident. Maar als ik bedenk hoeveel ik van een avond Abke Haring heb teruggekregen, ligt de motivatie voor de hand. Zo’n theatervoorstelling is een cadeau voor de geest. En ik kan het daarom ook alleen maar aan anderen aanraden. Durf jezelf uit te dagen, ‘Komen Eten’ wordt nog wel eens herhaald.

‘Trainer’ van Abke Haring. Gezien op 28/11 in STUK.

Dit artikel verscheen eerder op Cultuurminded.

Liaison Publiek van Cie Tartaren en De FactorY

Van 13 tot en met 18 december organiseren Cie Tartaren en De FactorY, de twee sociaalartistieke werkingen van Leuven, voor de tweede maal ‘Liaison Publiek’. Op dit festival voert Cie Tartaren verrassend theater op en stelt beeldend atelier de FactorY de beste werken van het afgelopen jaar tentoon.

De FactorY toont werk uit de expo ‘Stop de Tijd’ en laat zien hoe het atelier een stempel drukte op de ‘Leuvense Klimaatweek’. In ‘Re-Chair’ bijvoorbeeld bouwt elke kunstenaar met dezelfde gestoelde bouwstenen een eigen artistieke constructie. Met ‘Ceçi n’est pas Louvain’, een project rond surrealisme in Leuven, spoort de FactorY alle deelnemers dan weer aan om de stad van een andere kant te bekijken. Op de laatste dag van het festival worden de geëxposeerde werken geveild in het café Entrepot in OPEK.

Cie Tartaren biedt je tijdens dit festival drie voorstellingen aan. ‘Een gemeenschappij van angst’ is een theaterstuk dat uitnodigt tot nadenken en napraten over angst, verandering en het onbekende. Huiskamervoorstelling ‘Barchoc’ is gestoeld op dezelfde leest en stelt meer vragen dan antwoorden. Waar stellen we ons voor open en wat grenzen we af? Om de sociale integratie te bevorderen wordt deze voorstelling telkens bij een verschillende gastheer of gastvrouw opgevoerd. ‘Vertelkabardoesjke’ is een één-op-één verhalenproject waarbij één Tartaar je door de boeiendste verhalen en legendes van de stad voert.

Bekijk het volledige programma van Liaison Publiek op de website van Cie Tartaren.

Beersmans en Monserez in première

Beersmans en Monserez zijn theatermakers wiens namen jullie ongetwijfeld bekend in de oren klinken. Steven Beersmans werkte als acteur en maker samen met Kopergietery, fABULEUS, Studio Orka, Het Paleis, … Koen Monserez was op televisie onder andere te zien in Thuis, Heterdaad, Flikken, Witse en Aspe. Hij werkte als acteur vooral met Ensemble Leporello en regisseerde de productie ‘A Sleeping Elephant’ bij KVS.

Deze heren zijn neofieten in de humor, maar oude rotten in het theatervak. Voortaan gaan zij als ‘Beersmans en Monserez’ door het leven en willen zij met hun eerste avondvullende show terug naar de tijd van voor het uitvinden van de stand-up comedy. Met de grote Toon Hermans als inspiratiebron brengen ze een sprankelende avond voor een breed publiek. Swing is the thing! Dansen met twee kapstokken als Gene Kelly in de plassen. Denk aan de tijd van de revues, de menselijke piramides, de vaudeville en de eerste one-manshows. Tegelijk krijgt ook de waanzinnige humor van Monty Python en The League of Gentlemen een plaats in de show.

In Leuven vallen de heren te bewonderen op volgende tijdstippen:

• 4 december 2013 20u LEUVEN 30CC/Wagehuys Av-première
• 6 december 2013 20u  LEUVEN 30CC/Wagehuys Première
• 7 december 2013 20u LEUVEN 30CC/Wagehuys Première
• 8 december 2013 15u LEUVEN 30CC/Wagehuys Première

27 Gnosis – Michael Portnoy

Vorige week woonde ik tijdens Playground de voorstelling 27 Gnosis van de Amerikaan Michael Portnoy bij. Een verslagje.

Bij de start van de voorstelling worden we door een charmante jongedame op zeer formalistische wijze naar het podium beneden in de Soetezaal geleid. De gordijnen zijn dicht en met schroom stappen we het podium op. We staan stil in de duisternis achter het gordijn waarin het zwakke schijnsel van een paar blauwe lampen een vage constructie doet vermoeden.

Na een korte wachttijd die de spanning van mij en mijn metgezellen doet stijgen, worden we binnengeleid in de arena. De cirkelvormige ruimte die we binnentreden, daagt ons gevoel voor evenwicht uit: de vloer staat bol en de wanden hellen schuin achterover. We krijgen de instructie om tegen de wanden te leunen. Ik sta naast een rek met verschillende schappen met daarop zwarte, organisch uitziende vormen en een glas waarvan ik vermoed dat het cognac is. Ik geef me over aan het onbekende en wacht af.

En dan begint het spektakel. Spelleiders Michael Portnoy (The Rigid Designator) en Ieva Misevičiūtė (Modifa) betreden de UFO-vormige constructie, uitgedost in chique zwarte pakken waaruit iemand blijkbaar ’s nachts grote stukken heeft geknipt, wat zorgt voor een bijzonder komisch effect. The Rigid Designator en Modifa voeren een bezwerende interpretatieve dans uit die me even in verwarring brengt. Is dit een spelshow of een dansvoorstelling? Ik ben echter niet in de verkeerde voorstelling beland, dit wis slechts de intro. Onze spelleiders leggen uitvoerig het doel van het spel en de spelregels uit. Alleen, ik begrijp er niets van. Ze spreken Engels (en zelfs een mondje Russisch) maar de zinnen die uit hun mond komen zijn totale onzin. Absurditeiten zonder betekenis.

Twee teams van drie personen worden lukraak samengesteld uit het aanwezige publiek. De teamleden kijken wat onwennig naar mekaar, niet wetende wat van hen verwacht wordt. Wanneer de spelleider de instructies geeft, zijn ze niet veel wijzer. Gelukkig krijgt elk team een gnosis toegewezen met een moeilijke naam die hen voorzeker in staat zal stellen dit spel te winnen.  Modifa verdeelt haar tijd tussen beide teams en overspoelt met goede raad die geen steek houdt. De tijd dringt, de spelleider verwacht een antwoord.

Het resultaat van de teams mag er echter zijn, een absurde opsomming van regels die nergens op slaan. De inventiviteit van de teams wordt op applaus onthaald. Maar er kan slechts één winnend team zijn. De keuze ligt voor de hand. De verliezers mogen naar hun plaats teruggaan.

Tijd voor de tweede ronde die ongeveer op dezelfde manier verloopt. Elk team krijgt een gnosis met een onmogelijke naam en mag zijn best doen om nonsensicale zinsconstructies te brouwen als antwoord op een onbegrijpelijke vraag. Beide teams slagen daar wonderwel in, maar er kan slechts één winnaar zijn.

De finale tussen de winnende teams van de eerste en de tweede ronde blijkt een spannende nek-aan-nek race, maar de spelleiders laten zich niet in de luren leggen, een winnaar moet er zijn. De winnaars hebben de ongelooflijke eer om een naamloze gnosis te benoemen. Na rijp beraad krijgt de zwarte sculptuur een nieuwe naam. Dat verdient een applaus.

Het spel loopt ten einde en ik probeer de prachtige absurditeiten te rangschikken in mijn hoofd, maar voel de fantasiewoorden nu reeds wegglippen.

Een surreële en erg humoristische ervaring die de grenzen van de Engelse taal succesvol verkent en overschrijdt. Michael Portnoy en Ieva Misevičiūtė slagen erin een geheel eigen wereld te creëren waarin de spelregels zoals wij die gewoon zijn niet gelden. Een voorstelling die ik niet snel zal vergeten.

Première DeKleineOorloG – SKaGeN / Valentijn Dhaenens & Jeroen Wuyts

In DegrotemonD kwamen toespraken van leiders over heel de wereld doorheen de geschiedenis aan bod. Veelal poogden zij massa’s tot opstand of oorlog te bewegen om vervolgens de gesneuvelden te prijzen en hun achtergebleven familie te troosten met zalvende woorden.

In DeKleineOorloG wordt de focus verlegd naar de gevolgen van al die opzwepende teksten op zij die de daad bij het woord moeten voegen en zij die moeten leven in de kielzog van de mens als oorlogvoerend wezen. Er wordt genoeg geschreven en verteld over de heroïsche kant van de oorlog. DeKleineOorloGgaat over de andere kant.

‘Je bent zo verdoofd dat je rustig ten strijde trekt, zonder tranen en zonder angst, en toch weten we allemaal dat we onderweg zijn naar een onvervalste hel. Maar in een strak uniform klopt je hart niet zoals het wil. Je bent jezelf niet, je bent nauwelijks nog een mens, ten hoogste een goed functionerende automaat die alles zonder veel nadenken doet.’
(Kresten Andresen, soldaat in het Duitse leger, Deen, 23 jaar)

Praktisch
woensdag 20, donderdag 21, vrijdag 22, zaterdag 23 november 20.30u & extra voorstelling op zondag 24 november 15.00u
STUK Soetezaal

Toneel Heverlee stapt op de ark

Het seizoen 2013-2014 van Toneel Heverlee gaat van start met de Herfstproductie “Om 8 uur bij de ark”. Een familievoorstelling voor groot en klein, met een debuterende regisseur.

Een stuk met drie ruziënde pinguïns, een hoop regen, een overspannen duif en een mopperende Noah, dat zijn de ingrediënten van “Om 8 uur bij de ark”. Een stuk over geloof, ongeloof, respect, twijfel, maar vooral: een hilarische familievoorstelling, voor jong en oud.

“Om 8 uur bij de ark” is al het derde stuk van auteur Ulrich Hub dat pinguïns in de hoofdrol heeft. Het is ook het meest succesvolle en werd met verschillende prijzen in zijn thuisland Duitsland, maar ook in ander landen, onderscheiden.

Bekijk de folder.

Praktisch
zaterdag 23 november 2013 20.15u
zondag 24 november 2013 15.00u
zaterdag 30 november 2013 20.15u
zondag 1 december 2013 15.00u

Reserveren kan via de site, per e-mail, of telefonisch tussen 17u en 20u op nummer 0495/845.864.

Toneel4 met tragi-komedie “De lange nasleep van een korte mededeling”

Toneel4 begint op 15 november met het nieuwe toneelseizoen met de tragi-komedie “De lange nasleep van een korte mededeling”. An Evrard, Bert Mercelis, Rudy Mensaert en Bart Sahuc geven in dit toneelstuk het beste van zichzelf in een regie van Luc Vloeberghs en Dina De Cuyper.

Geluk is iets dat hij bij anderen ziet. Zelf is hij niet gelukkig. Daarom denkt Jon eraan om weg te gaan. Hij vertelt het zijn vriendin Louise, die de mededeling onmiddellijk doorbrieft aan Sjon en Johan. Waarna er grote onrust ontstaat bij het drietal. Onder de woorden smeulen de emoties. Mensen die het liefst alles bij het oude houden, daarover gaat het – en over de gevolgen die de beslissing van een enkeling voor de groep kan hebben.

“De lange nasleep van een korte medeling” leverde de auteur, Magne van den Berg, de H.G. Van der Vies prijs op.

Leven in Leuven mag 1 duoticket weggeven voor een voorstelling van “De lange nasleep van een korte mededeling”. Geïnteresseerd? Laat als eerste je naam en gsmnummer weten via het contactformulier!

• Je kan je plaatsen reserveren op de website van Toneel4
• Voorstellingen op vrijdag 15, zaterdag 16, donderdag 21, vrijdag 22 en zaterdag 23 november 2013, telkens om 20:00
• Locatie: Ons Huis, Goudsbloemstraat 28, Leuven

STUK START – gratis openingsdriedaagse

Na een welverdiende zomer staat het STUK-team te popelen om iedereen opnieuw een verfijnd, cultureel programma voor te schotelen. STUK START is de wervelende ‘kick off’: een gratis driedaags festival dat een staalkaart biedt van wat STUK in petto heeft. De ideale appetizer voor wat alweer een bruisend seizoen belooft te worden.

Uiteraard wordt het nieuwe seizoen op gang getrokken met een STARTfeest op donderdag 26 september om 23u. De dj’s staan klaar om het beste van zichzelf te geven. Mis de afspraak niet!

Het volledige programma vind je op de website van STUK. Alles is gratis, maar voor sommige activiteiten moet je reserveren: ticket@stuk.be of 016 320 320.