Leven in Leuven

LEUVENS DIALECT VOOR ALLEN, OOK VOOR NIET-LEUVENAARS (Les 17)

KERSTCONCERT, in ’t Leuvens: Kèskonsêr

gezongen door het koor van “DE JOORZANGERS”, op zondag 14 december om 3 uur in de namiddag, in de Sint-Pieterskerk.
Dit gratis concert dat een gans uur duurt, wordt volledig gezongen in onvervalst Leuvens dialect.

Het koor “DE JOORZANGERS ” is ontsproten in de schoot van het Koninklijk Verbond der Jaartallen.
Sinds 2005 blijven die mannen ons ononderbroken aangenaam verrassen met een repertorium dat ten zeerste gewaardeerd wordt. Niet alleen door de Leuvense bevolking, maar ook door de “nieuwe Leuvenaars”: de zogezegde “blijven-plakkers”. Velen van hen komen alle jaren graag naar deze kerstliederen luisteren.

Zodus: je weet waar naartoe op 14 december. En als je een beetje bij stem bent, mag je gerust meezingen! Je krijgt daarvoor een liedboek in handen met alle teksten. Dat boekje mag je meenemen. Zo kan je thuis nog wat verder oefenen!

Francois Michiels, voorzitter
André Van de Put, dirigent
HugO Geeraerts, publiciteit.

En dan naa de vertooling in ’t Leives dialekt:

Kèskonsêr, in ’t Schue Vloms: KERSTCONCERT

gezunge dei ’t kuer van “DE JOORZANGERS”, up zondag de 14den deisèmber um droë iere in den achteneun, in de kerk van Sinte – Piëter.
Et konsêr es vei verniet, et diet een ier lank, en et wed ieëlegans gezunge in onvervalst Leives dialekt.

Et kuer ‘DE JOORZANGERS’ es ontsproute in de schuet van et Keininkloëk Verbond van de Joortalle.
Sinds 2005 bloëve doë mannen ons ononderbrouke ongenoom verrasse mei ne repertwaar die noëg gappresjeid wed. Nit allieën dei de Leivese bevolking, moo uek dei de “Nief Leivenieërs”, de zuegezieëde “bloëve-plèkkers”. Veil van èn koumen alle joore jêre noo doë kèsliekes loistere.

Zuedus: ge wet woo eine up 14 deisèmber. En as ge e bekke boë stèm zoët, meigde goë gerist meizinge! Ge kroëgt doovei ne liekesbuk in anne mei alle tekste. Da bukske meigde meineime. Zue kinde toeës nog e wa vèdder eufene!

Swa Michiels , veizitter
Andrei Van de Put, dirizjènt
UgO Geeraerts, rèklam.

Comedy @ Barcode op 13 december

Zaterdag 13 december wordt het Comedy-jaar in Barcode afgesloten met de line-up Thomas Smith, Bert Gabriëls en Soe Nsuki. Roel Steeno is, als MC, vormt de strik die alles samen houdt.

Soe Nsuki is een jonge griet die graag met vanalles bezig is. Ze is opgegroeid in Kalmthout en merkte al snel dat wandelen in de Heide niet voor haar was weggelegd, dus verhuisde ze naar Antwerpen. Tot nog toe zag ze letterlijk al alle kanten van een podium, als breakdancer sleepte al wat titels binnen en geeft ze les in Soe’s Bgirl Studio. Als ze niet aan het breakdancen is, draait ze platen op feestjes en sinds een dik jaar doet ze ook van comedy. Ze stond in de finale van de Culture Comedy Award, dé stand-up comedy wedstrijd van de Benelux. Momenteel toert ze ook met het Get Up Stand Up gezelschap. Als je naar Soe komt kijken, moet je dus ofwel klappen, lachen of dansen en misschien wel alles tegelijk!

Bert Gabriëls een vaste waarde tijdens comedy seizoen komt het publiek opnieuw vermaken. In november speelde hij een knaller van een première van z’n nieuwste show “Van mij mag het”. Het publiek van de Arenbergschouwburg at uit zijn hand, de pers was met 4 sterren in De Standaard duidelijk ook onder de indruk. Als je dus wilt weten wat er zoal allemaal mag van Gabriëls komt u best kijken.

Thomas Smith is een stand-up comedian “pur sang” met Britse roots. Smith speelt zowel in het Engels als in het licht Antwaarps Nederlands. Hij begon zijn carrière in 2000 als finalist van Humo’s Comedy Cup. Of nog beter gekend als één van de “Foute vrienden”. Zijn passage in de Barcode vorig seizoen was spraakmakend. Door het vrijwel volledig geïmproviseerde karakter van z’n show doorspekt met Britse charme overtuigde hij een nietsvermoedende vrouw, ter plekke van de straat geplukt, om een striptease weg te geven op bierbakken. Benieuwd wat het dit jaar gaat worden…

MC van dienst is dan weer “Leiveneer” pur sang, Roel Steeno, ook een fenomeen, een ros fenomeen zelfs.

De spelregels zijn als vanouds, start om 21u, place 2B = cafe Barcode in de Muntstraat Leuven. Dit alles kost u slechts €6.

HART BOVEN HARD Leuven steunde Regionale Staking

8 december: Regionale stakingsdag in Vlaams-Brabant.

Hart boven Hard, bestaande uit de socio-culturele sector, vakbonden, maar ook de studenten en burgers wilden op een positieve manier hun plaats vinden op deze provinciale actiedag. Hart Boven Hard / Leuven stak de stakers een hart onder de riem met een fietstocht langs verschillende piketten doorheen de stad.
Verbroedering en verzustering, ludieke speeches en muziek ter aanmoediging vanop de fiets.

Hart Boven Hard, want er is wél een alternatief.

Volgende week ma 15/12 opnieuw een hele dag (10u-22u) actie & animatie bij OPEK.

Stakingsactie bij studentenrestaurant Alma

Om 11 uur verzamelden de vakbondsmilitanten en de actievoerders van Hart boven Hard bij de Alma Pauscollege. De studenten die voorbij kwamen kregen zure appels uitgereikt als symbool voor de maatregelen van het regeerakkoord. De meeste studenten liepen de actievoerders echter snel voorbij zonder een appel aan te nemen. Na een kort optreden van de band Clochard, sprak Marc Leemans, voorzitter van het ACV, de aanwezigen toe. Hij hekelde de besparingspolitiek van de regering die volgens hem gevoerd wordt “op de kap van de gewone man”. Na de toespraak sprongen de actievoerders de fiets op om naar het volgende piket te rijden.

Volgens een persbericht van VOKA arrondissement Leuven ondervond 90% van de ondernemingen in de regio Leuven-Hageland weinig tot geen hinder van de staking. Ongeveer een kwart van de werknemers ondervond wel problemen om tijdig om het werk te raken.

Wat zijn jullie ervaringen op deze stakingsdag?

Malinese Woestijnrockers in Leuven. Tinariwen.

Stoffige woenstijnblues in Leuven met nieuwe EP onder de arm

Letterlijk betekent ‘tinariwén’ woestijnen. Deze groep die al sinds begin jaren tachtig traditionele West-Afrikaanse ritmes uit de Sahara verzoent met Maghreb-invloeden en westerse rockgitaren, maar pas begin deze eeuw mondiaal doorbrak, doet zijn naam dus alle eer aan.

De hypnotiserende woestijnblues – de missing link tussen West-Afrika en de Mississippi delta – van het Malinese Tinariwen is even zalvend als bezwerend. Elektrische gitaren, bas en percussie stuwen de nummers voort, vaak samen gezongen, in een onophoudelijke drive. Daarmee creëert de groep een eigen sound waar een geweldige kracht van uit gaat.

De groep mag o.a. Thom Yorke, Bono en The Rolling Stones tot zijn fans rekenen, werkte op zijn albums samen met leden van Wilco, TV On The Radio en Red Hot Chili Peppers en ontving in 2012 een Grammy award voor Tassili. Vorig jaar verscheen hun, opnieuw lovend onthaalde, zesde album, ‘Emmaar’, ditmaal opgenomen in de Californische woestijn nabij Joshua Tree.

Zonet verscheen een nieuwe EP van Tinariwen: ‘Inside / Outside : Joshua Tree Acoustic Sessions’. Die werd opgenomen terwijl de band werkte aan ‘Emmaar’. Na een dag in de studio jamde de band verder in het naastgelegen huis of buiten rond het kampvuur. De EP legt de intimiteit van deze momenten in de Californische woestijn vast.

Op dinsdag 9 december staan ze in 30CC/Schouwburg.

Het wordt een blij weerzien van Tinariwen na hun succesvolle doortocht in een bomvolle schouwburg tijdens Kulturama 2010. 

Winnaars Kortfilmfestival 2014

Zaterdag 6 december werden in een tot de nok gevulde zaal de winnaars van de 20e editie van het Internationaal Kortfilmfestival Leuven bekend gemaakt. En dat zijn er ieder jaar meer: in totaal werden maar liefst 10 prijzen uitgereikt. Aansluitend ontvingen ook de winnaars van de VAF Wildcards hun trofee.

In de Vlaamse competitie ging de Juryprijs voor de Beste Fictiefilm naar Lukas Dhont voor zijn afstudeerfilm (KASK) L’Infini. De film won al eerder de Prijs voor Beste Studentenfilm op het Filmfestival van Gent, de Juryprijs in Leuven bezorgt hem een plaats op de longlist voor de Academy Awards van 2016. De prijs voor het Beste Debuut ging naar Ann-Julie Vervaeke voor haar afstudeerwerk (KASK) Le Pli dans l’Espace. Het publiek koos De Smet van Wim Geudens en Thomas Baerten als beste Vlaamse Fictiefilm. Deze film met Tom Audenaert, Stefaan Degand en Sven De Ridder in de hoofdrollen won eerder deze week ook de HUMO Award. Daarnaast werd ook voor het eerste de Persprijs uitgereikt binnen de Vlaamse competitie voor fictiefilms, die ging naar Raphaël Crombez voor zijn afstudeerfilm (RITS) Perdition County. Binnen de competitie voor Vlaamse Animatiefilms gaat de Publieksprijs naar KASK-studente Karolien Raeymaekers met Oma, dat eerder dit jaar online al miljoenen kijkers haalde toen het werd geselecteerd voor het Student Animation Festival van de befaamde website Cartoon Brew.

Ook in de Europese Competitie werden prijzen uitgedeeld: de Juryprijs ging naar Radu Jude met It Can Pass Through the Wall. Het is al de derde keer de Roemeense filmmaker geselecteerd werd voor het Kortfilmfestival: na The Tube With A Hat (2007) en Alexandra (2008) mag hij dus dit jaar eindelijk de felbegeerde trofee mee naar huis nemen. Het publiek koos voor de Zwitserse film Disclipline van Christophe M. Saber.

Tot slot werden er ook twee filmprojecten bekroond met de Pitch Award: Mieke Briers en Alidor Dolfing (synoniem voor het regisseursduo Nyk Dekeyser en Markbouwmeester) krijgen ieder 10.000 euro aan facilitaire steun van Eye-Lite voor hun volgende film.

In de jury zetelden dit jaar programmator Laurence Raymond van het Filmfestival van Cannes / Quinzaine des Réalisateurs (Frankrijk), de gevierde cineasten Sahim Omar Kalifa (België) en Jean-Bernard Marlin (Frankrijk), De Standaard filmjournalist Jeroen Struys en Salette Ramalho van Agencia Curtas Vila do Conde (Portugal), actrice Charlotte Vandermeersch, Uppsala Short Film Festival pogrammator Niclas Gillberg (Zweden), Simon Vrebos van CANVAS, curator Samir Karahoda van DOKUFEST (Kosovo) en de Brits/Duits/Australische regisseur Bryn Chainey.

De 20e editie van het Kortfilmfestival Leuven was in alle opzichten een bijzonder geslaagde editie: een ongezien grote -maar liefst 25 fictiefilms in competitie- en sterke Vlaamse competitie trok een record aantal bezoekers en ook de belangstelling uit het buitenland was groter dan ooit voorheen. Dankzij Dalton Distribution, de distributiewerking die groeide uit het Kortfilmfestival Leuven, krijgen ook mensen die het festival gemist hebben de kans kennis te maken met de nieuwe lichting Vlaamse filmmakers. Begin 2015 verschijnen 2 compilatiefilms in de Belgische bioscopen (Filmfestival Delicatessen) met de strafste Vlaamse kortfilms van deze editie van Kortfilmfestival Leuven. Later op het jaar worden deze kortfilms ook verdeeld op dvd en video on demand.

De volgende editie van het Kortfilmfestival Leuven gaat van start op 27 november 2015.

Een overzicht van alle winnaars:

VLAAMSE KORTFILMCOMPETITIE FICTIE
Prijs van de Jury: L’Infini (Lukas Dhont)
Prijs voor het Beste Debuut: Le Pli dans l’Espace (Ann-Julie Vervaeke)
Prijs van het Publiek: De Smet (Wim Geudens en Thomas Baerten)

VLAAMSE KORTFILMCOMPETITIE ANIMATIE
Prijs van het Publiek: Oma (Karolien Raeymaekers)

EUROPESE KORTFILMCOMPETITIE
Prijs van de Jury: It Can Pass Through the Wall (Radu Jude)
Prijs van het Publiek: Discpline (Christophe M. Saber)

TE GAST
HUMO Award: De Smet (Wim Geudens en Thomas Baerten)
Pitch Award: Mieke Briers, Alidor Dolfing
Persprijs: Perdition County (Raphaël Crombez)

VAF WILDCARDS
Fictie: Perdition County (Raphaël Crombez), Hitorikko (Miwako Van Weyenberg)
Documentaire: Manhattan, Brussels (Kwinten Gernay), Kosmos (Ruben Desiere)
Animatie: Het Paradijs (Laura Vandewynckel)
Filmlab: On Difference As Such (Christina Stuhlberger)

Yevgueni @ Het Depot, 4/12

Na jaren wachten en optredens meepikken in culturele centra allerhande heeft ondergetekende gisterenavond eindelijk Yevgueni kunnen aanschouwen waar het écht hoort: Het Depot in Leuven, natuurlijke habitat van zanger Klaas Delrue. We konden op voorhand dan ook al van een regelrechte thuismatch spreken. Gelukkig heeft het vijftal zich niet in het gemak van die pole position gewenteld, maar leverden ze nog altijd precies wat het publiek van hen verwachtte.

Vanaf opener ‘Het is niet veel’ werd duidelijk dat de band aan geen enkele kwaliteit had ingeboet tijdens hun sabbatical. Iedereen stond scherp te musiceren, gitarist Patrick Steenaerts is nog altijd de kampioen van de beheerste maar doeltreffende solo en Delrue stond als vanouds allerlei anekdotes op te rakelen om de inhoud van zijn teksten te duiden. Aangezien dit concert aan het begin van de tournee stond, kwam er niets van dit alles geforceerd over, en daarbovenop had het vijftal het duidelijk naar hun zin om voor eigen publiek te spelen. Alleen het punt van het plotse optreden van Sinterklaas (u moest erbij zijn om te snappen waar het over gaat) ging een beetje aan ons voorbij. Gelukkig werd er met snoep gegooid, dus wij waren content.

Goed, het vorige betrof natuurlijk de randactiviteiten, maar hoe stond het met de nieuwe muziek? Dit optreden was deel van een reeks albumvoorstellingen, dus werd er rijkelijk uit het nieuwe ‘Van hierboven’ geplukt. De plaat mag dan nog nagelnieuw zijn, onze vroege favorieten ‘Mensen zijn maar mensen’ (die gitaarsolo!), ‘Zij zingt mijn lied’ (die outro!) en ‘Kom met me mee’ (dat refrein!) werden gespeeld alsof ze al jaren in de setlist zaten. Daar mogen ze trouwens nog even blijven zitten, zeker wanneer ze zoals gisteren afgewisseld werden met oude vertrouwden. Yevgueni wist de lont aan het innerlijke vuur van de toeschouwers te houden door meezingmomentjes uit te lokken met songs als ‘Nieuwe meisjes’, ‘Welkenraedt’ en ‘Aan de arbeid’. Evergreen ‘Als ze lacht’ kwam trouwens opmerkelijk vroeg in de set, maar sloot door de aangepaste opbouw wonderwel aan met het intieme momentje tijdens het nieuwe ‘Naar huis’. Aan het eind kregen we zelfs een hartelijk weerzin met ‘Sara’, die Delrue speciaal voor de Leuvenaars nog eens liet opdraven.

De tijd dat de mannen van Yevgueni àl hun nummers moesten spelen om de avond gevuld te krijgen ligt al een tijdje achter ons, en toch was het geen probleem geweest als ze het gisteren toch gedaan zouden hebben. Het concert stak namelijk zo professioneel in elkaar dat het veel te snel voorbij was. Té professioneel misschien, want achteraf besloop ons even het gevoel dat het allemaal wat ‘by the book’ was en iets gevaarlijker had gekund. We gaan over dit laatste echter niet al te moeilijk doen, want Yevgueni deed gisteren gewoon waar ze al tien jaar zo goed in zijn, en dat is bewijzen dat je met Nederlandstalige poprock verdorie nog eens een zaal in vervoering kan brengen.

Wie? Yevgueni // Waar? Het Depot // Wanneer? 4 dec 2014 // Waarom? Omdat zelfs Sinterklaas fan bleek te zijn.

Door Filip Tyskens.

Dit artikel verscheen eerder op CLUB KULtuur.

Zoff

Ontbijten op zijn Italiaans, doe jij bij uitstek bij Zoff in de Mechelsestraat.

In deze trendy jaren-80 bar voelden we ons meteen thuis. Op de menukaart zagen we een mooie selectie van Italiaanse ontbijtformules. Wij waagden ons aan de ‘uova alle Tirolese’ en ‘Il Maestrale Deluxe’. Vertaald is dit een spiegelei met spek, geraspte Almkàse Asiago en rucola. Wie de Il Maestrale Deluxe bestelt, wordt verwend met een rijkelijk gevulde mix van charcuterie en kaas, fritatta padana (Italiaanse aardappelomelet met crispy parmaham, parmigiano, pesto en rucola), mandje brood met choco en confituur, verse fruitsap, warme drank naar keuze en een heerlijk glaasje spumante.

Zoff scoort op alle vlakken: de sfeer, interieur, bediening en natuurlijk het bijzonder lekkere ontbijt waren pico bello.

Om te genieten van het Dolce Vita-gevoel hoef je geen vliegtuig meer te pakken naar Italië, maar kan je gewoon terecht bij Zoff.

Praktisch
Zoff
Mechelsestraat 25
3000 Leuven
www.zoff.be

Dit artikel verscheen eerder op Leuvenlicious.

Groen wil randparkeren promoten op zaterdagen en koopzondagen het hele jaar door

Groen wil dat Leuven een ambitieus systeem van randparkeren uitbouwt. Minstens op zaterdag en koopzondagen zouden zo heel wat mensen comfortabel aan de rand van de stad kunnen parkeren, wat ook goed is voor de leefbaarheid van de binnenstad.

Tienduizenden mensen komen de volgende weken naar Leuven om kerstinkopen te doen. Op 11 december start de kerstmarkt. Er zijn koopzondagen op 14, 21 en 28 december. Ook op alle zaterdagen zal er veel volk op de been zijn. Een goede zaak voor de Leuvense handelaars. Maar het brengt veel verkeer mee. Andere centrumsteden kiezen volop voor randparkeren, om auto’s uit de stad te houden. Zo zorgt Mechelen voor gratis randparkeren op drie grote parkeerterreinen buiten de vesten van de stad. Tussen 10u en 19u zorgen gratis shuttlebusjes voor een verbinding met het winkelcentrum met een wachttijd van maximaal vijf minuten.

Leuven beperkt zich tot een promotie van twee centrumparkings, Heilig Hart en De Bond. Met een combiticket van De Lijn, geraak je dan in het winkelcentrum. Het gevolg is dat randparkeren in Leuven een marginaal fenomeen blijft. De enige grote parking die we als een randparking kunnen bestempelen is die van de Philipssite. Maar in het weekend is die maar voor 28% bezet. Van de 1.250 plaatsen staan er dus 900 gewoon leeg. Dat is heel dure infrastructuur die slecht gebruikt wordt. Waarom? Omdat het prijsverschil met de centrumparkings te beperkt blijft. En ook omdat een efficiënte verbinding met het winkelcentrum ontbreekt. In Mechelen worden randparkeren en shuttlebussen het hele jaar door aangeboden, op alle zaterdagen en alle koopzondagen. Op die manier geef je tijd aan de winkelende bezoeker om zijn of haar parkeergedrag aan te passen en kan het model groeien. Bovendien kan het promoten van randparkeren enkel lukken wanneer er ook voldoende over gecommuniceerd wordt.

David Dessers (gemeenteraadslid): “Het is hoog tijd dat Leuven verstandiger omspringt met zijn bestaande randparkings en extra inspanningen levert om het randparkeren aan te moedigen. Zeker met het oog op de komst van een extra randparking aan de Vaart. Daarom zal Groen tijdens de gemeenteraad van 8 december voorstellen dat het stadsbestuur de inspanningen van andere centrumsteden rond de promotie van randparkeren gaat onderzoeken, om te zien welke modellen toepasbaar zijn in Leuven. In samenspraak met de diensten zou Leuven een model moeten uitwerken om het randparkeren op zaterdagen en koopzondagen het hele jaar door aan te moedigen, door een herziening van de huidige tarieven en door een goede busverbinding met het Leuvense winkelcentrum.”

N-VA Leuven kritisch over masterplan Hertogensite

Leven in Leuven ontving onderstaand persbericht:

N-VA Leuven staat kritisch tegenover het masterplan voor de ontwikkeling van de Hertogensite, de voormalige ziekenhuissite in de Brusselsestraat. De manier waarop meerdere hoge woontorens op de site dreigen te verschijnen, roept vragen op. “We zijn heel blij met een Central Park op de site maar daarom hoeven we er nog geen Manhattan aan de Dijle van te maken”, vat fractieleider Zeger Debyser het samen.

Hoogbouwstudie(s) à la tête du client?
De stad Leuven bestelde in 2012 bij het studiebureau BUUR een hoogbouwstudie voor Groot-Leuven om ad hoc hoogbouw te voorkomen. Die studie – opgeleverd maar door de stad nog altijd niet publiek vrijgegeven – argumenteert klaar en duidelijk dat er in het historisch centrum van Leuven geen plaats is voor nieuwe woontorens en bakens. In tegendeel, men adviseert om een maximale bouwhoogte van vijf bouwlagen te voorzien en om afstand te houden van beschermde monumenten.

Kort na de oplevering van de studie bestelde de stad bij hetzelfde bureau een aanvullende snelstudie die, in tegenspraak met de hoofdstudie, plots komt aandraven met talrijke woontorens in de Dijlevallei, zowel ter hoogte van het Groot-Begijnhof als in de Hertogensite. Niet alleen zegt dit iets over de bedenkelijke wijze waarop publiek geld wordt besteed aan studies, het laat uitschijnen dat de financiële meerwaarde voor de projectontwikkelaar het haalt boven de maatschappelijke meerwaarde.

Woontorens torenen uit over het historisch stadscentrum
Zeger Debyser: “Bovendien zijn de torens vreemd ingeplant. De toren van 14 verdiepingen is het sluitstuk van een rijtje grondgebonden woningen en wordt daar dus letterlijk tegengeplakt. Welke kwaliteit hebben deze herenhuizen nog?” “De eventuele torens zullen van uitzonderlijke architecturale schoonheid moeten zijn om door de bevolking aanvaard te worden. De IMEC Toren leert dat dit in Leuven niet steeds het geval is.”

De Leuvenaar vraagt zich terecht af wie ooit die lelijke Sint-Pietersklinieken, vlak bij het historisch stadscentrum heeft vergund. Het is dan ook niet verwonderlijk dat verbaasd en zelfs boos wordt gereageerd op de densiteit en hoogte (tot 42 m) van de drie geplande nieuwe woontorens. Deze zullen zichtassen belemmeren en negatief afstralen op o.a. de Onze-Lieve-Vrouwstraat.

Voortschrijdend inzicht
Het voortschrijdend inzicht heeft ervoor gezorgd dat er in het huidige plan meer aandacht is voor erfgoed en er met de ontwikkeling van de welzijnstoren ook een mooie thematische inhoud wordt gegeven aan het project. Samen met middenveldsorganisaties uit de klankbordgroep slaagde de N-VA fractie er via commissiewerk bovendien in een centrale groene ruimte te vrijwaren van bebouwing. Maar de N-VA heeft nog heel wat kritische opmerkingen over de mobiliteitsafwikkeling, de financiële haalbaarheid van de podiumkunstenzaal en de beperkte economische activiteit en jobcreatie op de site. Zeger Debyser: “We hopen dat we via constructief overleg de overblijvende knelpunten nog kunnen bijschaven.”

Wat is jullie mening over de plannen voor de Hertogensite? Is hoogbouw een goed idee om ruimte te winnen of blijft het historisch centrum hier beter van gespaard?