Leven in Leuven

N-VA Leuven roept op om crowdfunding Piknik Musik te steunen

Drie weken voordat het Leuvense Piknik Musik van start gaat, verbreekt het Leuvens stadsbestuur de belofte om het festival te ondersteunen met 6.000 euro subsidie. Vreemd, vindt de Leuvense N-VA, maar het wordt nog vreemder wanneer schepen Verlinden volhoudt dat de stad het evenement ‘omarmt’ maar in alle talen zwijgt over de beloofde subsidie. N-VA ploos de begroting uit en vond een subsidiepost voor Piknik Musik en groen licht van de stadsdiensten. Toch blokkeert het schepencollege op 4 juli het beloofde geld zonder sluitende uitleg.

Mogelijk faillissement
De organisatie vreest een mogelijk faillisement door slecht weer en de extra kosten die het maakte om op vraag van de stad een culinair luikt toe te voegen. ‘Het is nooit netjes om beloftes te verbreken. Maar een stad die vrijwilligers die met een vernieuwend evenement de Leuvense zomer kruiden, opzadelt met een mogelijk faillissement is nooit gezien,’ zegt N-VA Leuven. ‘We storten dan maar zelf een symbolische bijdrage aan de crowdfunding voor het evenement en hopen dat vele Leuvenaars ons zullen volgen.’

Vernieuwend evenement
Piknik Musik zag vijf jaar geleden het licht en kreeg subsidies van de jeugddienst, later van de dienst cultuur van de Stad Leuven. Piknik Musik is geen puur commercieel evenement, iedereen mag zijn eigen drank en eten meebrengen. Je kan ook lekkers kopen bij de standjes van de lokale Leuvense horeca. De inkomsten van die standjes dienen o.a. om een buffer aan te leggen wanneer een editie in het water valt door slecht weer zoals in 2012 en 2013.

Subsidies beloofd en drie weken voor evenement ingetrokken…
Dit jaar vroeg de stad om een culinair luik toe te voegen. De extra kosten van o.a. de streetfood market op de Bruul zouden gedekt worden door een subsidie van 6.000 euro. Dat is althans wat de stad in april aan de organisatoren bevestigt. Begin juli, drie weken voor de eerste editie, krijgen de organisatoren te horen dat de stad van gedacht is veranderd. Weg subsidies. Als Leuven Actueel hier vorige vrijdag een column over pleegt, reageert schepen Verlinden. ‘Het lijkt [in de column] wel alsof de stad Piknik Musik niet wil steunen en dat is spijtig. We omarmen met veel trots het initiatief al van bij het prille begin.’

Terwijl ze in de begroting zijn ingeschreven
Het lijkt er nochtans inderdaad op dat de stad het initiatief niet langer wil steunen. Want wat schepen Verlinden niet vertelt is dat de stadsdiensten eind juni het licht op groen zetten én dat er een begrotingspost was voorzien voor het evenement (o.a. 2014002463 – creatieve projecten) bij cultuur, een bevoegdheid van partijgenoot schepen Vandevoort. Waarom die plotse wending in het dossier? De wegen van het Leuvense stadsbestuur zijn ondoorgrondelijk. Zeker als je weet dat Picknick in het Park dan weer wel kan rekenen op een jaarlijkse subsidie van 6.000 euro tot 2019 (begrotingspost 2014000296).

Niet de eerste keer
N-VA Leuven zal de bevoegde Schepen Vandevoort (en blijkbaar ook Verlinden) ondervragen over de manier waarop zij beleid voeren. Het is trouwens niet de eerste keer dat de Stad haar kar keert en vrijwilligers voor de rekening laat opdraaien. In december pas liet de stad jeugdverenigingen weten dat ze vanaf januari niet langer konden rekenen op een vergoeding voor het ophalen van oud papier. Een flinke streep door de rekening van een heel aantal jeugdorganisaties.

Crowdfunding
Omdat de organisatoren van een waardevol evenement niet meteen geholpen zijn met een interpellatie van het bestuur, roept N-VA Leuven op om Piknik Musik te ondersteunen via crowdfunding. Dat kan via www.crofun.be waar de organisatoren een pagina voor Piknik Musik hebben aangemaakt. ‘We zetten de oproep op onze website en we doen alvast een symbolische duit in het zakje. En we hopen dat vele Leuvenaars dat met ons zullen doen en uiteraard ook afzakken naar de Bruul op 27 juli en het provinciaal domein op 10 augustus.’

Eerste dag Beleuvenissen

Op vrijdag 18 juli 2014 geeft Beleuvenissen de aftrap voor drie vrijdagen vol muziek, dans en sfeer in de Leuvense binnenstad. “Met een vernieuwde aanpak wil het stadsbestuur dit festival een nog markantere plek geven in het zomeraanbod”, aldus Dirk Vansina, verantwoordelijke schepen. Grote namen op de Oude Markt wisselen af met kleine parels op de Grote Markt en een avond dansplezier op de Vismarkt. Het De Laeyensplein en het Hogeschoolplein zorgen voor ambiance en gezellig genieten. Ook het Leuvense accent wordt zeker niet vergeten.

Dit laatste manifesteert zich al op de eerste dag. Met Clouseau staat er een ouwe getrouwe op het podium. Koen en Kris beleefden hun grote doorbraak in Leuven en voelen zich alleen daarom al een beetje van Leuven. Ze zorgen keer op keer voor een Oude Markt die op stelten staat. Op de Grote Markt speelt P. Van Sant. Net zoals je zit te wachten op de nieuwe Steve Earle blijf je ook uitkijken naar nieuw songmateriaal van singer-songwriter P. Van Sant, voluit Peter VanSantevoet, inmiddels een begrip bij de Leuvenaars en alle liefhebbers van doodeerlijke poëtische rootsmuziek. Daarna is het tijd voor ‘Iet me ziel’, een Leuvens concept van Lenny Maes en Andries Boone met liedjes over en gezongen door Leuvenaars. Ze speelden hun première voor een uitverkochte Leuvense schouwburg en komen nu terug met een rist aan bekende Leuvenaars. Passeren de revue: Stoomboot, Kristof Customs Uittebroek, Klaas Delrue, stadssopraan Noémie Schellens en Didi de Paris, Alain Louie en Dirk Lekenne, Rocardo Gonzalez, The Sedan Vault en Meneer André. Kortom, ’iet’ wat je gezien moet hebben.

Op de Vismarkt kan je dan weer de ganse avond swingen op de muziek van Radio Tropical. Trek je meest exotische kleren aan en dans mee de samba.

Het De Laeyensplein verwelkomt voor de eerste maal in Leuven Den Ambrassband: opzwepende fanfaremuziek met een zware hoek af.

In de Muntstraat waan je je een beetje in Montmartre. Le DJ invisible brengt je naar de jaren veertig met uitgelezen Franse muziek. Een portrettekenaar en andere aangepaste animatie maken het plaatje compleet.

En dan bereik je het Hogeschoolplein. Geniet van een aperitiefje en een dessertenspeeltuin aan deWerf, terwijl je met de vrienden rustig relaxt in wat strandstoelen, een boekje leest, je laat masseren, een filmpje meepikt of een spelletje petanque of kubb speelt. Een uitgelezen kans om te genieten van een zwoele zomeravond.

Leuven in scène 2014: Cirkus in beweging

De Zomer van Sint-Pieter

Tijd voor de Zomer van Sint-Pieter! Twee maanden lang elke werkdag een klassiek middagconcert van 35 minuten voor 5 euro in de stadsschouwburg of de Sint-Michielskerk. Een divers aanbod en genoeg opties voor klassieke muziek noobs als ik!

Er bestaan slechtere lunchpauze’s. Nu ik de kaap van 35 heb overschreden en meer naar Radio 1 luister dan naar Studio Brussel, vond ik dat ik wel klaar was voor klassieke muziek. Ik had mijn voeten vorig jaar al voorzichtig nat gemaakt met Waldo Geuns’ Gerswhin en een lichte crush op stadssopraan Noémie Schellens (doe niet alsof ik de enige ben, beste lezer). Al snel werd al duidelijk dat klassieke muziek vaak dezelfde hevigheid heeft die ik in rockmuziek graag vind, maar dan op een heel andere manier. En dat het, evenals rock, veel veel beter is live.

In de schouwburg vroeg ik me overigens direct af of ik niet te vroeg aan mijn klassieke muziek carrière begonnen was. Behalve mijzelf en mijn doctoraats-gezelschap waren er bijna enkel 65-plussers die ongetwijfeld al veel meer naar radio 1 geluisterd hadden dan ik, en vast het verschil wisten tussen een bach cantata en een matheuspassie.

Vandaag (10 juli) was de beurt aan Irina Lankova, die zowaar haar eigen YouTube kanaal heeft. Ze opende met een stuk van de Notenkraker van Tchaikovsky. Dat was zodanig vloeiend en goed dat ik het een beetje spijtig vond toen er hierna ook een violist (Philippe Graffin) ten tonele kwam.

Samen speelden ze wat stukken van Prokofiev die niet heel spannend waren. Wel ontspannend, waardoor ik lichtjes in mijn stoel begon weg te zakken. Het is wat vreemd, een lunchconcert op een werkdag. Het was een drukke voormiddag met veel stress en regelwerk, en het was een beetje surrealistisch om nu in eens in een fluwelen stoeltje in slaap gesust te worden. Niet onaangenaam overigens.

Het derde werk was een reeks piano en vioolsonate van Grieg die wat energie terug in de zaal bracht. Veruit mijn favoriet met veel ritme en snellere passages en de voorgenoemde oomph. Ja, ik denk dat ik nog terug ga deze zomer.

Dit artikel verscheen oorspronkelijk op First Row Seats.

Lancering van zonnetrein in Leuven

Op dinsdag 15 juli werd in Leuven de zonnetrein voorgesteld aan de pers. Het Gentse taxibedrijf V-Tax is de bezieler van dit innovatieve project waarbij een moderne, op zonne-energie aangedreven trein de mooiste plekjes die het Leuvens historisch patrimonium rijk is met elkaar verbindt.

De rit duurt ruim een uur. Tijdens de rit baant de zonnetrein zich een weg langs de belangrijkste historische gebouwen zoals het stadhuis, het Groot en het Klein Begijnhof, de colleges van KU Leuven in de Naamsestraat, maar de trein rijdt ook langs de Oude Markt, Groep T en de Vaartkom. Oud en nieuw Leuven komen dus aan bod. Vertrekpunt is het Monseigneur Ladeuzeplein. Er zijn evenwel ook op- en afstaphaltes aan Abdij van Park, het Groot Begijnhof en de brouwerij AB Inbev/Stella Artois.

Terwijl je geniet van het uitzicht in 360 graden, kan je ook een blik achter de gevels werpen door de beeldschermen binnenin de trein. Via luidsprekers krijg je alle nodige info over de bezienswaardigheden die je tijdens het parcours passeert. De uitleg wordt standaard in het Nederlands gegeven. Via het draadloze netwerk in de trein is het ook nog mogelijk de teksten in het Frans en Engels te beluisteren.

Schepen van toerisme Dirk Vansina : “Deze zonnetrein is een prachtige aanvulling op het bestaande toeristische aanbod. De toerist wordt nu gebracht naar plekken die wat verderaf liggen en te voet moeilijk te bereiken zijn zoals de Abdij van Park en het Groot Begijnhof, UNESCO-erfgoed. En ook de stadsvernieuwing aan de Vaartkom kan getoond worden.”

Koen Vancauwenberge: “Na een ritje op een elektrische trein in domein Puyenbroek kregen we bij V-Tax het idee om een dergelijk voertuig in te zetten om toeristen op een milieuvriendelijke manier te laten genieten van het stedelijk patrimonium. Daarop volgde een rondvraag bij verschillende steden en de stad Leuven is als eerste heel enthousiast op de kar gesprongen. Na een lange en intense voorbereidingstijd mag het resultaat er zijn. Mooi, interessant, ontspannend… het is een echte beleving.”

Les Bigbrozeurs – COMPAGNIE ALBEDO

Met regenjassen en borsalino’s aan en donkere brillen op maakten Les Bigbrozeurs de omgeving van de Grote Markt onveilig. De 4 tweelingreuzen mengden zich tussen het volk om zo het stadsleven te verstoren.

Foto’s door Kristel Van Loock

Opera Mobile

Plant een mobiele fluwelen baldakijnen opera-theater-caravan met 100-den kleine lichtjes in ’t Keizerspark
tijdens Leuven in Scène + Noémie Schellens (Stadssopraan) + Bariton Kobe Baeyens + aan de piano Florejan Verschueren en kippevel is gegarandeerd:

Ets Dynamogène – Le Petit Catalogue

Ets. Dynamogène (F) – Depuis 1859,
C’etait aujourd’hui ne grote opendeur in dees metalen-klank-fabriek.
12 van hun arbeiders klopten er een werkdag van 6 uur,

Je kwam er wel niet binnen alvorens eerst op de prikklok te drukken!
Voor klein tot groot veel te beleven: (metalen) klank-experimenten alom, een atelier met zaag-violen, demo’s met hun mobiele fabrieks-geluidsmachines vol voor-oorlogs (hoogstaand) technisch vernuft, … Hilarisch!

Marie Legrand, laatste getuige Brand van Leuven

Marie Legrand (°9/08/1911) is wellicht de enige Leuvenaar die nog uit eerste hand kan vertellen over de brand van Leuven. Ze was slechts 3 jaar toen de gruwel in Leuven uitbrak. De erfgoedcel van de stad Leuven, Toerisme Leuven en Fonk vzw besloten om deze gouden getuige te interviewen.

“De geur van de brand vergeet ik nooit meer.”

Marie Legrand (°Kessel-Lo 09/08/1911) is naar alle waarschijnlijkheid de laatste nog levende getuige van de brand van Leuven. Ze woonde met haar familie in de Brusselsestraat. Ze vertelt in het interview hoe ze zich nog steeds de geur van de brand herinnert. En over de vele mannen in uniform die ze allemaal “moffen” noemde. Haar verhaal is een aangrijpende getuigenis over oorlog, vernieling, vluchten, rouw en toch weer doorgaan. Door de ogen van een kind.

Het interview zal als een van de extra’s mee verschijnen op de DVD ‘De Brand van Leuven. Kroniek van een oorlogsmisdaad’. Deze DVD is vanaf 5 augustus te koop via Fnac, Standaard Boekhandel, enkele Leuvense krantenwinkels, Toerisme Leuven, Centrale Bibliotheek KU Leuven en www.daltonshop.be.

The Styx – Skullmapping

Mijn eerste kennismaking met het Leuvense collectief Skullmapping was hun versie van de mythe van de Fiere Margriet in de Eikstraat tijdens Leuven in Scène 2012. Ik was toen erg onder de indruk van het resultaat van de artistieke samenwerking tussen Leuvenaars Antoon Verbeeck en Filip Sterckx. Ik schreef me deze editie van Leuven in Scène dan ook meteen in voor hun nieuwe project The Styx.

De programmabrochure omschreef The Styx als een multi-sensorische virtual realityervaring, wat mijn nieuwsgierigheid uiteraard erg prikkelde. Aan de ingang van de Predikherenkerk ruilde ik mijn toegangsticket in voor een gouden munt die me toegang zou verschaffen tot de Griekse onderwereld. Bij het binnenkomen in de ruimte waar mijn fantastische reis zou beginnen, mocht ik plaatsnemen op een bankje en kreeg ik een virtual realitybril en een koptelefoon opgezet. Ik voelde de grond onder mijn voeten wegzakken en kwam terecht in een andere wereld. Ik gaf mijn gouden munt aan de veerman en begon aan de reis over de Styx, de onderaardse rivier die de grens vormt tussen de onderwereld en het rijk der levenden. 360 rondom mij ontplooide zich een fabuleuze wereld. Ik voelde de koude druppels van de stalactieten op mij vallen, zag de lijken drijven van andere reizigers wiens overtocht minder goed was afgelopen, deinsde terug voor de hete adem van de draak en hoorde prachtige muziek die het einde van mijn reis aankondigde.

Een onvergetelijke ervaring die slechts tien minuten duurde, maar een blijvende indruk zal nalaten. Ongelooflijk blij dat ik de kans had deze absolute wereldprimeur mee te maken. The Styx is namelijk de allereerste voorstelling ter wereld die gebruik maakt van technologie uit de gamingwereld om je een multi-sensorische virtual realityervaring te geven. Wat mij betreft dé topvoorstelling van Leuven in Scène.

The Styx from Skullmapping on Vimeo.