Leven in Leuven

Twee winkels onder één dak in de Parijsstraat

Isabelle Muys van Living Lounge en Sofie Vanoosthuyse van het vroegere Biza’rt, leerden elkaar kennen als collega’s via “Leuven Anders Geshopt“, een initiatief waarin zelfstandige winkels samenwerken en elkaar promoten. Ze bleken allebei op zoek naar een leuk, goed gelegen pand. Van daaruit groeide het idee om de koppen bij elkaar te steken en samen iets op poten te zetten.

Een nieuw concept in Leuven werd geboren: “2 WINKELS ONDER 1 DAK”

De dames vonden een leuk pand in de Parijsstraat 42, waar vanaf 29 november twee winkels samenhuizen. Twee etalages, twee winkelruimtes, maar onder één dak. Op die manier kunnen ze een mooie combinatie van creatieve producten aanbieden en elkaar zo versterken. Het is trouwens ook voordeliger én gezelliger; zo’n soort “living apart together” van 2 zelfstandigen.

Living Lounge startte acht jaar geleden in de Naamsestraat als woon- en geschenkenwinkel, met een vrolijk aanbod, vaak retro geïnspireerd en altijd kleurrijk. De winkel vond eerder dit jaar een tijdelijk onderkomen in de Parijsstraat 27, in afwachting van deze verhuis. Een prachtig, maar iets te klein pand om de volledige collectie te tonen. Op de nieuwe locatie in de Parijsstraat 42 is er voldoende ruimte voor het hele aanbod meubilair, wooninrichting, originele geschenkartikelen en de ruime collectie behangpapier.

De achterliggende tuin vormt bovendien een leuk kader voor vrolijke tuindecoratie in de zomer, een gezellige kerstsfeer tijdens de wintermaanden en mogelijk andere verrassende initiatieven.

Sofie Vanoosthuyse, juweelontwerpster en zaakvoerder van het vroegere Biza’rt, opent op het nieuwe adres een winkel onder eigen naam. Biza’rt was een wilde, creatieve mix van atelier, galerij en shop. Met “Vanoosthuyse” wil Sofie het concept uitpuren. De nieuwe winkel is gebouwd rondom het juweelatelier. Je kan er de eigen collectie in levende lijve zien ontstaan. Daarnaast komt een kleine collectie kleding onder de zelfde naam: Vanoosthuyse, alles in kleine oplagen gemaakt. Naast eigen collecties is er een aanbod originele sjaals, juwelen en accessoires van Belgisch talent of buitenlandse ontwerpers.

Het nieuwe concept TWEE WINKELS, ONDER ÉÉN DAK opent op vrijdag 29 november van 17 tot 21 uur feestelijk de deuren.

Boekvoorstelling & signeersessie Erwin Claes

Op zaterdag 7 december 2013 stelt Leuvens jeugdauteur Erwin Claes zijn nieuwste boek voor in de Standaard Boekhandel in de Diestsestraat. ‘De Lima-Express’ is het derde deel in de reeks De Zwarte Adem.

Wanneer terroristen een spectaculaire gijzelingsactie op touw zetten in een oud palazzo in Venetië, houdt de hele wereld vol afschuw de adem in. Als blijkt dat een klasgroep uit Vordersteen, met onder meer Vigo, Karen en Linus, zich onder de gegijzelden bevindt, wordt hoofdinspecteur O’Quin in allerijl naar de dogestad gestuurd. Hij zit met de handen in het haar, want er zijn meer vragen dan antwoorden. Was het wel toeval dat de drie tieners met hun klas in het palazzo waren op het moment van de gijzeling? Welke verband is er met de verdwijning, vele jaren geleden, van Karens vader? En vooral, wat heeft de gijzeling te maken met de Zwarte Adem ?…

Programma

• 16u : inleiding door Rik Peters, redacteur bij Clavis Uitgeverij
• 16u20 : voorstelling van het boek door Erwin Claes
• 16u45 : start receptie en signeersessie

Petra Warmerdam van juwelenatelier Pallasart ontvangt “HANDMADE IN BELGIUM” label

UNIZO-stad Leuven reikte het UNIZO authenticiteitslabel voor ambachtelijke ondernemers “HANDMADE IN BELGIUM” uit aan Juwelenatelier Pallasart in Kessel-lo. Zaakvoerder Petra Warmerdam, een erkend goudsmid, komt zo als UNIZO-ambassadeur van HIB bij een selecte club van ondernemers. Petra kan nu op haar beurt andere vakmannen nomineren voor het HIB- label. Zo kan de HIB- community verder groeien en krijgen ondernemers zelf een rol in het versterken van de authenticiteitsgarantie.

Bij Pallasart worden alle juwelen handgemaakt met mooie materialen, zoals combinaties van (half-) edelstenen, zoetwaterparels, kristal en glas in combinatie met edelmetalen (zilver en goud). De unieke sieraden zijn te koop bij enkele betere juweliers. In Leuven bijvoorbeeld bij juwelenzaak Mozaiek op de Bondgenotenlaan.

Atelier Pallasart is er ook voor andere opdrachten, zoals bruidsjuwelen, herstellingen, of transformaties van oude juwelen. Zaakvoerder, Petra Warmerdam kan uw goud of zilver immers smelten om er een volledige nieuw, modern juweel van te maken.

Sinds 2006 organiseert Atelier Pallasart workshops om zelf sieraden te maken. De UNIZO-Bestuursleden Tine Verhelst en Aurélie Huwaert namen met veel plezier deel aan één van deze boeiende workshops.

Petra Warmerdam verdient het HANDMADE IN BELGIUM-label niet alleen op basis van de strenge criteria waaraan ze voldoet. Ze is ook een toonbeeld van een gepassioneerde ondernemer. Na een succesvolle carrière in de academische en medische sector ging ze voluit voor haar passie. Van hobby naar full-time job is echter gemakkelijker gezegd dan gedaan. Een doorn in het oog is het feit dat je als zelfstandige moet opboksen tegen ‘hobbyisten’, die 21% btw achterwege (kunnen) laten. Een verlaging naar 6% btw voor ambachtelijke ondernemers zou een boost voor de sector betekenen.

[recensie] Ik kom van ver

“Ik kom van ver” is een heel bijzonder project van, voor en door vrouwen, ondersteund door de Integratiedienst van de stad Leuven. “Ik kom van ver” is het resultaat van een unieke samenwerking tussen fotografen, schrijvers en vertellers. Het boek schetst met veel liefde en inlevingsvermogen de verhalen van 43 vrouwen afkomstig uit alle uithoeken van de wereld. Allemaal hebben ze één ding gemeen: ze hebben hun geboorteland ingeruild voor de stad Leuven. De verhalen van de vrouwen zijn gerangschikt volgens de afstand die ze hebben afgelegd om Leuven te bereiken en het boek opent dan ook zeer toepasselijk met een wereldkaart.

De in “Ik kom van ver” geportretteerde vrouwen  konden niet meer verschillend zijn. Sommige vrouwen volgden de liefde van hun leven, andere kwamen eerder toevallig in Leuven terecht, nog anderen ontvluchtten een land waar oorlog of ellende heerste. Elke vrouw wordt op een prachtige manier geportretteerd met aandacht voor haar eigenheid. De foto’s zijn door verschillende fotografes gemaakt die elk een eigen stijl hebben. Een mooie spiegel om de verschillende aspecten van de vrouwen aan bod te laten komen.

Sommige verhalen grepen me echt aan, andere minder. Dat kan ook niet anders. Met de ene mens voel je een klik die je bij de andere niet ervaart. Wat wel een constante is: mijn bewondering voor deze vrouwen, want het boek toont heel goed de moeilijkheden die velen van hen ondervonden om zich aan te passen aan een nieuwe omgeving, waar ze vaak helemaal van nul moesten beginnen om een thuis en een waardig bestaan op te bouwen. Wat dit boek echter zo sterk maakt, is dat het niet blijft hangen in de obstakels die de vrouwen ondervonden, het boek heeft een erg positieve ondertoon. Het toont de kracht en het doorzettingsvermogen van deze vrouwen. En de hoop die ze hebben om hier aanvaard te worden voor wie ze zijn en niet afgerekend te worden op waar ze vandaan komen.

Daarnaast is het boek erg mooi vormgegeven, met voldoende ruimte om de foto’s en de teksten tot hun recht te laten komen. Om te lezen en te herlezen.

Bezoek ook de interactieve expo in de antichambre van M of doe mee aan één van de activiteiten die in het kader van het project “Ik kom van ver” plaatsvinden. Meer info daarover vind je op facebook.

Beersmans en Monserez in première

Beersmans en Monserez zijn theatermakers wiens namen jullie ongetwijfeld bekend in de oren klinken. Steven Beersmans werkte als acteur en maker samen met Kopergietery, fABULEUS, Studio Orka, Het Paleis, … Koen Monserez was op televisie onder andere te zien in Thuis, Heterdaad, Flikken, Witse en Aspe. Hij werkte als acteur vooral met Ensemble Leporello en regisseerde de productie ‘A Sleeping Elephant’ bij KVS.

Deze heren zijn neofieten in de humor, maar oude rotten in het theatervak. Voortaan gaan zij als ‘Beersmans en Monserez’ door het leven en willen zij met hun eerste avondvullende show terug naar de tijd van voor het uitvinden van de stand-up comedy. Met de grote Toon Hermans als inspiratiebron brengen ze een sprankelende avond voor een breed publiek. Swing is the thing! Dansen met twee kapstokken als Gene Kelly in de plassen. Denk aan de tijd van de revues, de menselijke piramides, de vaudeville en de eerste one-manshows. Tegelijk krijgt ook de waanzinnige humor van Monty Python en The League of Gentlemen een plaats in de show.

In Leuven vallen de heren te bewonderen op volgende tijdstippen:

• 4 december 2013 20u LEUVEN 30CC/Wagehuys Av-première
• 6 december 2013 20u  LEUVEN 30CC/Wagehuys Première
• 7 december 2013 20u LEUVEN 30CC/Wagehuys Première
• 8 december 2013 15u LEUVEN 30CC/Wagehuys Première

Actie tegen GAS-boetes Leuven

Op 25 november zullen in verschillende steden acties plaatsvinden tegen GAS-boetes aan de gemeenteraad. Ook in Leuven verzamelen verschillende jongeren naar aanleiding van de gemeenteraad vanavond. Zij richten zich naar het Leuvense stadsbestuur met de vraag de GAS-boetes af te schaffen en meer middelen te investeren in sociale voorzieningen. Dit moet het startpunt zijn voor de opbouw van een groot platform.

Op 1 januari 2014 gaat de vernieuwde GAS-wet in werking. De stemming van deze wet deed het debat rond het concept GAS-boetes weer oplaaien. Maar liefst 213 middenveldorganisaties verzetten zich tegen de vernieuwde wet, 2 geslaagde betogingen brachten duizenden mensen op straat tegen GAS-boetes en verschillende acties ontspruiten spontaan. In verschillende steden worden platforms opgericht en duizenden studenten tekenden al petities tegen GAS-boetes.

“Het protest tegen GAS-boetes is groot. Het is tijd dat er wordt geluisterd naar de stem van het middenveld en de duizenden die op straat kwamen tegen dit systeem. In de faculteit Rechtsgeleerdheid aan de KU Leuven tekenden 1000 studenten onze petitie tegen GAS-boetes.” Aldus Line De Witte van Comac. “Ze kunnen en mogen ons niet blijven doodzwijgen”. De rector van deze faculteit sprak zich naar aanleiding van de petities ook uit tegen GAS-boetes.

“Vandaag zien we dat de crisis steeds meer mensen treft. een op tien kinderen in België groeit op in armoede, een op vijf jongeren is werkloos” Aldus Stefanie Deberdt van TegenGAS, “in plaats van de problemen echt aan te pakken, worden repressiemiddelen als GAS-boetes ingezet tegen iedereen die niet in het gareel loopt”.

“De GAS-boetes gaan in tegen de scheiding der machten: de gemeenten bepalen zelf het reglement, schrijven zelf de boetes uit én bepalen zelf wie schuldig is en wie niet. Daarbovenop ben je in de GAS-logica schuldig tot je onschuld bewezen is“, aldus De Witte. De actievoerders klagen ook de absurditeit van de boetes aan. “Elke gemeente heeft een ander reglement en elke ambtenaar kan dat reglement anders interpreteren. Natuurlijk krijg je dan absurde situaties en willekeur.” Stelt Deberdt. “Ook Leuven blijft hier immersniet van gespaard, het politiereglement bevat heel wat absurde overtredingen.”

Meermaals werden GAS-boetes ingezet tegen sociale acties. Dit is een gevaarlijke teneur, stellen de actievoerders. Wij hebben als burgers het recht om op straat te komen. Onder druk van de publieke opinie overwegen sommige steden om hun GAS-beleid aan te passen. De actievoerders willen met deze actie dan ook meer druk uitoefenen op het Leuvense stadsbestuur en roepen op om op maandag 25 november om 19u30 te verzamelen aan het Rector De Somerplein. Naast Leuven, worden ook in Antwerpen, Gent en Brussel, platforms uitgebouwd om de gezamenlijke strijd tegen het GAS-systeem te doen groeien.

EssenCiel

In het pand waar de bekende Oesterbar was gevestigd, opende Niels Brants onlangs zijn gastronomische restaurant EssenCiel. Pal in het culinaire hart van Leuven bevindt hij zich in goed gezelschap met onder andere Trente recht voor de deur. Trente chef Kwinten De Paepe stond ooit zelf achter de potten van de Oesterbar, maar dat terzijde.

Niels Brants vervulde twee jaar lang de rol van sous chef in het Duffelse Nuance** en dat zorgde ervoor dat we niet helemaal zonder verwachtingen richting Leuvense binnenstad trokken.

Ik ben nooit in de Oesterbar geweest, maar ik kan me voorstellen dat het interieur en de keuken een grondige renovatie hebben gekregen. Dat is deels ook te zien op de Facebook pagina van het restaurant, trouwens. We stapten EssenCiel binnen op een koude, herfstige donderdag wanneer de zaak nog geen week geopend was.

Binnenkomen deden we langs een soort sas, dat van het restaurant gescheiden werd door een groot gordijn. Ik hoop van harte dat men daar nog een deur gaat plaatsen, vermits deze oplossing niet voldoende bleek om de tocht tegen te houden. Zeker als de aanwezige rokers de voordeur niet goed dicht trekken en daardoor de nieuwe dampkap zich van zijn sterkste kant kan laten zien. We hebben het een beetje fris gehad met momenten, maar niet in die mate dat het de ervaring geschaad heeft. Een aandachtspunt, desalniettemin.

Het interieur was gezellig kleinschalig, met een vijfentwintigtal couverts. Tafels waren ruim, de stoelen comfortabel en het licht gedimd.  We kozen de tafel het dichtst bij de keuken; kwestie van te kunnen kijken hoe het er daar aan toe zou gaan. Het deed me veel plezier om te zien dat het restaurant die donderdagavond helemaal vol liep. We zagen een grote groep, een kwartet, een stel vrienden en enkele koppels voor een tête-à-tête. Iedereen leek zich goed te amuseren.

De bediening was voor honderd procent in handen van de gastvrouw, die zich deze taak met veel professionalisme ter harte nam. Al snel kregen we het menu aangereikt en een glaasje van de uitstekende huis Champagne, vergezeld van een viertal uitstekende amuzes. Deze hapjes toonden onmiddellijk de signatuur van de chef: lekkere ingrediënten, uitstekend gebracht en leuk gepresenteerd. Kijkt u even mee, maar neem geen aanstoot aan de kwaliteit van de foto’s die wat donker zijn uitgevallen. Zoals gezegd: gedimde lichten. Dat is goed voor romantische dinertjes, maar niet zo voor foto’s.

Lekker verse ingrediënten, frisse smaken en een leuk spel van texturen met veelvuldig gebruik van krokantjes. De hapjes waren niet te hoog op smaak en ze lieten ons vooral hunkeren naar meer. Dat kwam er in de vorm van het menu “Essence”: verkrijgbaar in drie, vier of vijf gangen voor respectievelijk 35, 46 of  58 euro. Deze zeer schappelijke prijzen laten Essenciel onmiddellijk wedijveren in onze categorie beste prijs-kwaliteit. Ter vergelijking: voor 35 euro heb je bij Bistro Bis of Bistro Nano 3 gangen. Voor 45 euro kan je bij De Gelofte in Aarschot eveneens een drie gangen diner scoren, onze referentie op dat prijsniveau. EssenCiel zit dus qua prijszetting beter. En dan vergeet ik nog te zeggen dat de dessertgang eigenlijk twee (kleinere) desserts betrof.

De wijnpairing kostte 24 euro. Daarvoor kreeg ik bij drie van de vier gangen een glas wijn geschonken en werd er vlotjes bijgetankt. Dessertwijn was niet inbegrepen. De kwaliteit van de wijn zat goed, echter toch een beetje minder dan het eten zelf. Ik mis bij dit soort restaurants ook steeds een sommelier met wat meer uitleg over de flessen, hoewel de gastvrouw dat niet slecht deed. Een sommelier is voor deze prijzen en kleinschaligheid natuurlijk niet te verantwoorden, maar net iets meer aandacht voor de wijnen is misschien nog iets voor de toekomst. Het is detailkritiek over iets dat ongetwijfeld helemaal goed komt.

Over naar het eten. Kijkt u even mee wat we geserveerd kregen:

Gepekelde kabeljauw, zuring, citrus, algen en granny smith.

Coquille, courgette, kokosflan en Thaïse bouillon.

Inlandse haas, knolgroenten, rode biet en kweepeer.

Yoghurt, mandarijn en duindoorn.

Chocolade 70%, pistache en cassis.

Het was een prachtig menu dat mooi werd opgebouwd naar het einde toe. De haas fungeerde op zijn best als hoogtepunt, maar de desserts moesten zeker niet onderdoen. Doorheen alle gerechten werd er veelvuldig gebruik gemaakt van allerhande krokantjes, sausjes die nog aan tafel werden bijgeschonken, crumbles, emulsies etc. Niels Brants beheerst zeer goed het spel der smaken en structuren. Het was dan ook een formidabele maaltijd.

De ganse tijd konden we ook getuige zijn van de serene kookstijl van het keukenteam, dat uit slechts twee mensen bestond. Koken en borden afwerken gebeurde op een uiterst vlotte manier, alsof men deze menu al een lange tijd elke dag aan het brengen was. Ter herinnering: EssenCiel was vier dagen geopend. Chapeau.

Bij koffie en thee was er natuurlijk nog ruimte voor de nodige gourmandises en ook die werden in de nu al herkenbare stijl gebracht. We zagen perfect uitgevoerde klassiekers als verse wafels en heerlijke macarons. Zeer lekker allemaal.

Restaurant EssenCiel is voor mij op dit moment de beste culinaire ervaring in de Leuvense binnenstad en een echte verrijking. De sfeer en de smaken zaten goed en hoewel chef Niels niet zo ver gaat in het dresseren als zijn vroegere patron bij Nuance kan je goed zien dat hij daar in de leer was. Het is iets simpeler, maar de signatuur is duidelijk. Het hoéft ook allemaal niet zo ver te gaan; zeker niet als zich dat vertaald in deze prijzen. Ik ben alvast fan en ik kijk nu al uit naar een volgende keer. Ik denk niet dat het lang zal duren.

Praktisch
Muntstraat 23, 3000 Leuven
016 29 06 00
www.essenciel.be

Dit artikel verscheen eerder op Le Gourmand Belge.

Stad & Architectuur: Lezing Sueanne Ware (AU)

Op donderdag 28 november om 20u geeft Sueanne Ware een lezing in het STUK Auditorium. De lezing is een onderdeel van de lezingenreeks Architecture and social change van Stad & Architectuur.

SueAnne Ware is landschapsarchitect en ‘ontwerp-activist’. Zij beschouwt het landschap als een fysieke katalysator voor sociale verandering. Vele landschappen zijn publiek, omdat ze zich in de openbare ruimte bevinden. Daarom is SueAnne Ware er zich als geen ander van bewust dat je als landschapsarchitect altijd mee verantwoordelijkheid draagt voor het bepalen van de politieke, sociale en milieu agenda. Haar projecten worden gekenmerkt door een sterk engagement met zogenaamd gemarginaliseerde groepen in onze samenleving. Bij haar interventies in het landschap werkt zij systematisch samen met anderen die actief zijn of kunnen geactiveerd worden rond belangrijke maatschappelijke thema’s als drugsverslaving, het beleid rond ‘illegale’ vluchtelingen, dakloosheid, enz.

Eerder dan te streven naar conflictvrije ruimtes, wil SueAnne Ware landschappen creëren waarin frictie en contestatie toegestaan en mogelijk is. Het ‘Anti-Memorial’ project voor slachtoffers van een heroïne overdosis is hier een mooi voorbeeld van. Met behulp van een aantal bescheiden interventies in enkele strategisch gekozen straten van Melbourne werden de jaarlijks honderden dodelijke drugsslachtoffers in Victoria herdacht en onder de aanbracht gebracht van toevallige passanten, toeristen, families, druggebruikers, sekswerkers en sociale dienstverleners. Het project plaatst niet alleen vraagtekens bij het gebruik van gedenktekens, en wie hiervoor al dan niet in aanmerking komt. Het wil ook mensen doen stilstaan bij het feit dat een meer humanitaire aanpak, zoals het voorzien van schone naalden, levens kan redden.

SueAnne Ware heeft haar eigen praktijk als landschapsarchitect en is aangesteld als Professor Landscape Architecture en Deputy Dean Research in de RMIT School of Architecture in Melbourne, Australië.

Praktisch
Donderdag 28 november 20u
Auditorium, Kunstencentrum STUK,
reservatie ticket@stuk.be

In the picture: Mistig

Foto door Jan Mennens

Groen wil Leuvens actieplan voor fuifzalen

Groen vraagt dat Leuven, in antwoord op een recent Vlaams onderzoek, dringend werk maakt van een integraal fuifbeleid. Zo zouden er in Leuven een fuifonderzoek, een zaleninventaris en een actieplan moeten komen.

Fuiven is voor jongeren als het buiten spelen voor kinderen: van onschatbare sociale waarde. En dus is het ook noodzakelijk dat de stad hierin een belangrijke rol opneemt als het een jeugdvriendelijke stad wil zijn. Leuven heeft nood aan kleine, middelgrote en grote zalen, veilig en goed geïsoleerd, verspreid over het hele Leuvense grondgebied. Een goed fuifbeleid komt niet enkel de Leuvense jongeren, studenten en hun verenigingen ten goede, maar zal ook de frustraties van Leuvenaars over zogenaamde overlast verminderen.

De Ambrassade, hét kenniscentrum over jeugdbeleid, onderzocht het fuifbeleid in Vlaanderen. 96% van de jongeren gaat wel eens naar een fuif. Fuiven is een van de meest favoriete uitgaansvormen, naast feestjes met de jeugdvereniging, bij vrienden thuis, concerten en festivals. Fuiven is belangrijk voor jongeren, het is hun manier om vrienden te ontmoeten, nieuwe mensen te leren kennen, zich te amuseren. Ook het belang van fuiven voor jeugdverenigingen is erg groot. Tegelijk vrezen jongeren dat door allerhande regelgeving er in de toekomst minder fuiven zullen zijn.

Ook in Leuven is fuifbeleid en vooral infrastructuur een oud zeer. De voorbije jaren zijn er heel wat fuifzalen verdwenen in Leuven en bij de bestaande zalen is er nood aan renovatie.

Lies Corneillie (gemeenteraadslid): “Groen stelt tijdens de gemeenteraad van 25 november voor dat de stad het fuifonderzoek van De Ambrassade herhaalt in Leuven en ook een zaleninventaris maakt. Vanuit die inventaris moet de stad een actieplan opmaken om bestaande zalen te renoveren in samenwerking met de eigenaars, waar nodig nieuwbouw te plannen of bestaande locaties in te vullen als fuifzaal. Het onderzoek zal ook voldoende materiaal aanleveren om een integraal fuifbeleid met oog voor veiligheid, ondersteuning, reglementering uit te bouwen. Groen rekent op constructieve en concrete antwoorden vanuit het stadsbestuur.”

Zijn jullie het eens met dit voorstel van Groen? Heeft Leuven nood aan nieuwe fuifzalen? Wij zijn benieuwd naar jullie mening!