Leven in Leuven

HET LAND AAN DE OVERKANT Perslunch oktober 2016

Het stijlvolle restaurant HET LAND AAN DE OVERKANT heeft recent een nieuwe chef in dienst genomen: Pascal Van Couteren. Hij deed ervaring op in restaurant TRES en kookt nu voor dit 17-jarig gastronomisch restaurant, gekend voor zijn gedurfde keuken met respect voor het ‘classico’.

Wij mochten en konden genieten van een overheerlijke kennismakingslunch. Reeds bij het aperitief werden wij aangenaam verrast door de originele manier om eigengemaakte krokantjes van filodeeg te presenteren: mooi naast mekaar geplaatst in een bedje van artisjoktapenade.

Daar hoorde een frisse Italiaanse rosé wijn bij uit de streek van Emilia- Romagna. De lekkere hapjes waren onder andere: carpaccio van rijp rundsvlees met fijngesnipperde sjalotjes en bonito tomaat met makreel. Na deze introductie gingen we aan tafel voor pompoen, bereid in gepekelde wijnazijn met gerookte duif, roggebrood en “trompette de la mort”- paddenstoelen. Daarbij dronken we een Duitse natuurlijke wijn uit Frankenland: Fledermaus genoemd. Wat zeer speciaal is aan deze wijn: de grondbemesting gebeurt met uitwerpselen van vleermuizen, vandaar ook de naam en… het etiket op de fles.

Wat opvalt is dat bij iedere schotel zowel een klassieke als een natuurlijke wijn wordt aangeboden. Gedurfd? Ja, maar ook gewaardeerd, zegt eigenaar en sommelier Luc Roelandt. En hij voegt eraan toe: “Wij schenken alleen Europese wijnen, daarin is er meer dan keuze genoeg. Onze voorkeur gaat naar kleine producenten: mensen die verknocht zijn aan hun terroir, alles weten over ‘hun wijn’ en die ook steeds willen verbeteren.”

Dan volgde Noorse Sint-Jacobsvrucht met Cevennen ui, herfstgroenten en merg. Daarbij een Adèle: een natuurlijke Rhônewijn, niet gefilterd, van de Clairette-druif. Droog, maar toch ‘mollig’, aldus Luc.

Daarna genoten we van een zeeduivel, gerold in zwarte sesam, en gebakken in notenboter. Daarbij spinazie en paksoi op een bruine visfondue. De wijn was geteeld op de flanken van de Etna (Sicilië).

Het afsluitend dessert bestond uit appel met fijngesneden, gerookte peer, vanille-ijs en een vleugje saté. Heerlijk!

Het valt op dat het dynamische team van deze gastronomische tempel voortdurend op zoek is naar vernieuwing en continuïteit. “Traag, maar rechtdoor blijven varen” heten ze dat. “Vertellen wat we doen en waarom!”
“Wij mikken op jonge mensen die graag een gastronomische avond willen beleven. Zij zijn voor ons de toekomst. Daarom doen we momenteel een actie JONGE PROEVERS: ben je minder dan dertig, dan kan je voor 50 € genieten van een drie gangenmenu, dranken inbegrepen.”
Ook voor het andere cliënteel wordt een extra inspanning geleverd door een verlaging van ongeveer tien procent toe te passen op de bestaande menuprijzen: voor 4 gangen van 60 naar 54, 5 gangen van 72 naar 64, en 6 gangen van 84 naar 74 Euro.

HET LAND AAN DE OVERKANT neemt ook deel aan het stadsfestival: 500 jaar UTOPIA en serveert topkeuken uit de 16 de- eeuw met een recept uit ‘Een notabel boecxken van cokeryen’ en met name: een bereiding van fazantenbout met noten en gefermenteerde prei.

Noteer ook: uw parkeerkosten worden door het restaurant geregeld.

STRAATRIJK VZW en STUKCAFé organiseerde vorige zaterdag : DANSBAAR

Onder de noemer DansBAaR brachten de Vzw Straatrijk en Stukcafé het Leuvense danswereldje samen om in trio’s tegen mekaar te battlen.

Acrobatische breakdancers werden gecombineerd met dansers en danseressen uit diverse stijlen zoals ballet, modern, twerking, tapdans, newstyle hiphop, …

Een pracht van een evenement waar buiten het dansgebeuren ook het verbroederingsaspect tussen de diverse dansers uit alle hoeken van het land (zelfs internationaal) niet onbelangrijk was.

Het Stukcafé zat nokvol. 500, misschien wel 1000 man dewelke GRATIS mochten genieten van dit kwaliteitsvol spectakel. Spijtig dat de overheid voor dergelijke evenementen snoeit in de subsidies.

Hieronder een kort fotoverslag. Voor meer spectaculaire beelden kan je terecht op mijn Facebook : https://www.facebook.com/dirk.sevenants

‘Op zoek naar Utopia’ brengt record aan topstukken naar Leuven

Na zeven jaar voorbereiding opent in M – Museum Leuven de tentoonstelling Op zoek naar Utopia. Nog nooit werden in Leuven zo veel meesterwerken samengebracht. Het is een uitgepuurde selectie van schilderijen, wandtapijten, sculpturen, tekeningen, wetenschappelijke instrumenten en miniaturen. Ze vertellen allen het verhaal van de mens die vijfhonderd jaar geleden koortsachtig op zoek ging naar Utopia, naar een betere wereld. De tentoonstelling steunt op drie stevige pijlers: ze biedt een staalkaart van Vlaamse Meesters, toont topwerken die nooit eerder samen te zien waren én ze bevat een grote diversiteit aan objecten.

Leuven viert het 500-jarig jubileum van Utopia. Het meest iconische werk van de Engelse humanist en staatsman Thomas More werd in 1516 in de universiteitsstad gedrukt. Die verjaardag is de aanleiding voor een stadsfestival met als vlaggenschip een bijzondere tentoonstelling in M – Museum Leuven. Op zoek naar Utopia is niet alleen de grootste tentoonstelling van 2016, ze bevat ook heel wat werken die nooit eerder in Vlaanderen te zien waren. Er komen maar liefst 80 topstukken uit musea en privécollecties van over de hele wereld. Samen tonen ze de grenzeloze verbeelding van een ideale wereld in de 15de en 16de eeuw.

De meeste grote Vlaamse Meesters van het einde van de 15de en de vroege 16de eeuw zijn vertegenwoordigd. Een fascinerend topstuk is het Portret van een humanist van Quinten Metsys uit het Städel Museum te Frankfurt. Dit werk is een van dé hoogtepunten in de Vlaamse portretkunst. Uit de persoonlijke collectie van koningin Elisabeth II komt het wereldberoemde Portret van Erasmus, eveneens door Metsys. Het sublieme Portret van een jonge prinses van Jan Gossaert uit de National Gallery in Londen krijgt een centrale plaats en is tevens het campagnebeeld van de tentoonstelling. Ook de drie Besloten Hofjes uit Mechelen verdienen speciale aandacht. Ze werden naar aanleiding van de tentoonstelling door acht specialisten gedurende een drie jaar durende campagne meticuleus geconserveerd. De bezoekers van Op zoek naar Utopia zijn de eersten die ze in hun herwonnen, volle glorie te zien krijgen.

Albrecht Dürer, die toen door Vlaanderen reisde, is aanwezig met een van zijn mooiste portret-tekeningen, De humanist, uit de collectie van het prentenkabinet van de Staatliche Museen zu Berlin. Zijn grensverleggende kopergravure De Zondeval (1504) die defacto de renaissance in het Noorden inluidt, is aanwezig met de loepzuivere afdruk uit het Rijksprentenkabinet van Amsterdam.

Niet alleen unieke schilderijen komen (terug) naar Leuven, ook de befaamde Leuvense wetenschappelijke instrumenten en enkele magistrale Brusselse wandtapijten passen perfect in het thema van Utopia. Leuven was in de 16de eeuw wereldberoemd voor de vervaardiging van wetenschappelijke instrumenten. Voor de eerste maal worden tien van deze instrumenten samengebracht voor een tentoonstelling. Op zoek naar Utopia is tevens een uitgelezen kans om het befaamde Brusselse wandtapijt met De Tuin der Lusten naar Jheronimus Bosch te bewonderen, door het Escorial in Madrid in bruikleen gegeven. Daarnaast komen nog andere uitzonderlijke wandtapijten na vijf eeuwen opnieuw naar hier.

Op zoek naar Utopia neemt de bezoeker mee naar het verleden én brengt Utopia terug naar vandaag.

More’s fictieve eiland Utopia ligt ‘nergens’, ver achter de horizon. Alles is er perfect georganiseerd en iedereen is er gelukkig. Maar het eiland bestaat slechts in More’s verbeelding. Het verlangen naar die ideale wereld daarentegen, is echt. Hoop zet mensen als een sterke motor in beweging, op belofte van geluk maar ook met het risico op ontgoocheling en mislukking.

Dat is het verhaal van deze tentoonstelling. Het gaat over mensen die dromen van het Paradijs, die verleid worden door de horizon, die ernaar verlangen om het universum en de eeuwigheid te begrijpen en die vrezen voor de Hel. More’s Utopia analyseert niet alleen in scherpe bewoordingen de toenmalige samenleving, verziekt door hebzucht en afgunst; het formuleert ook een ‘utopisch’ alternatief. Dat alternatief ligt ‘achter de horizon’. Je zal er nooit voet aan wal zetten, maar het eiland spoort aan om op tocht te gaan.

Utopia is meer dan de titel van een boek; het werd een nieuw woord en een nieuw literair en artistiek genre. Utopia houdt het besef in, dat je kan streven naar een beter bestaan op deze aarde. Vijfhonderd jaar geleden was dat zo, en vandaag is dat niet anders.

Meer info.

LEUVENS DIALECT VOOR ALLEN, OOK VOOR NIET-LEUVENAARS (les 40)

DE UITSPRAAK VAN DE KLINKERS IN HET LEUVENS DIALECT

We proberen te verduidelijken hoe de klinkers worden uitgesproken. Noteer alvast: het Leuvens dialect is veel rijker aan klinkerklanken dan het Nederlands.
Om deze grote variatie van klanken leesbaar te maken, uit te spreken en herkenbaar te schrijven, maken wij gebruik van accenten, trema’s en diverse lettercombinaties.

Letter A: 6.
A: ambras (herrie), Â: elân (elan/ stuwkracht), Aa: baave (bouwen), Ai: vaike (vaatje), Aj: amaj (neen maar…), Au: blaut (blauw).

Letter E: 8.
E 1: gelikkeg (gelukkig), E 2: ketter (korter), È: kètter (ketter), Ê: pjêd (paard), Ee: eelabee (hela!), Ei: Leive (Leuven), Eu 1: meuder (moeder), Eu 2: bonheur (Frans).

Moeilijk? Maar neen! Vergelijk met het Nl. werkwoord: re-de-ne-ren. Drie open lettergrepen en drie keer een verschillende uitspraak van de letter -e. Je hebt dat vroeger zo geleerd en onthouden en nu spreek je dat automatisch correct uit.
Dat is een taal leren…

Letter I: 3.
I: zister (zuster), Ie: dievel (duivel), Ieë: bieën (been).

Letter O: 10!
O: locht (lucht), Ô: mazjôr (majoor), Oe: boelt (bult), Oë: oëleg (heilig), Oeë: ajoeën (ajuin), Oei: koei (koe), Oi: noil (naald), Oij: zoije (zieden/ koken), Oo: goote (gaten), Ou: belouve (beloven).

Letter U: 4.
U 1: ekskuzeire (excuseren), U 2: bum (bom), Ue: dued (dood), Uu: slaptituut (inzinking).

Letter Y: 0!
Bestaat niet in het Leives! Wordt steeds de letter i.

In essentie komt het hierop neer: alles wat het LEZEN van het Leuvens dialect kan vergemakkelijken, wordt ook daadwerkelijk toegepast. Voorbeelden:
– de klinker in een open lettergreep wordt in het Nl. lang uitgesproken, maar kort geschreven. Die wordt bij het Leuvens LEZEN lang uitgesproken, maar OOK LANG GESCHREVEN, dus: verdubbeling. In het Nl. wordt ‘tafel’ als taafel uitgesproken. De Leuvenaar maakt van de a een o, en leest en schrijft: toofel.
– de regel van de drieklank in het Nl. wordt ook in het Leives systematisch toegepast: knieën in Nl., blijft knieën in het Leives.
– als je zou kunnen missen met de uitspraak van de drieklank, zet je een trema, EN HOU JE DAARMEE REKENING BIJ DE UITSPRAAK.

Besluit: niet interpreteren! Lezen wat geschreven staat en alle letters uitspreken!

Deze tekst is gedeeltelijk overgenomen uit het LEUVENS LEXICON, uitgegeven in 2013 door de Academie van het Leuvens dialect, en te koop in de Leuvense boekhandels.

16de-eeuwse haute cuisine in een hedendaags jasje

Koken is ‘in’. Tegenwoordig heeft iedereen tientallen kookboeken in huis. Maar wist je dat 500 jaar geleden al het eerste kookboek in het Nederlands is verschenen?

‘Een notabel boecxken van cokeryen’ is gedrukt in 1514 in Brussel. Enkele jonge Leuvense chefs lieten zich inspireren door deze oude recepten naar aanleiding van het stadsfestival 500 jaar Utopia.

In 1516 werd in Leuven het boek Utopia gedrukt. Hierin geeft Thomas More zijn visie over een ideale samenleving. Leuven viert de komende maanden de 500ste verjaardag van More’s Utopia met een groots stadsfestival. En bij een festival hoort natuurlijk lekker eten.

Met More op het Menu proef je hedendaagse interpretaties van recepten van 500 jaar geleden. Schepen Dirk Vansina: “Bezoekers komen naar Leuven om de expo te bezoeken en combineren dit graag met een lekkere lunch of diner, vooral als ze van wat verder komen. Daar spelen we nu op in. Met dit aanbod geven we de bezoekers in Leuven de kans om 500 jaar terug te gaan in de tijd. Niet alleen via tentoonstellingen en rondleidingen, maar ook door deze culinaire ervaring.”

Typisch voor die tijd is dat er werd gekookt met vogelsoorten: fazanten, eenden, patrijzen en kleine zangvogels, maar ook met pauwen en zwanen. Het eten kwam in kommen op tafel en men was dol op fopgerechten waarbij eieren in de vorm van een vis opgemaakt werden of andersom. Naast een enorme hoeveelheid recepten voor sauzen vind je in ‘Een notabel boecxken van cokeryen’ opvallend veel recepten voor allerhande soorten vis.

Van 20 oktober 2016 tot 17 januari 2017 staat er een Utopiagerecht op de kaart van volgende Leuvense restaurants: EssenCiel, Het Land aan de Overkant, Zarza, Zappaz, Trente en Tafelrond.

Archeologische vondsten in de buurt van het Klein Begijnhof

Meer precies: op de voormalige Bottelarijsite van Stella Artois deden onderzoekers enkele interessante vondsten.
De Leuvenaars waren door de dienst Erfgoed uitgenodigd om die op zondag 9 oktober van dichtbij te komen bekijken. Het was wel even wachten omwille van het groot aantal geïnteresseerden.

Maar dan werden wij opgevangen door een drietal ervaren gidsen die ons, in groepjes van een 15-tal personen een klare en duidelijke uitleg gaven via panelen en foto’s.

Daarna konden we met eigen ogen aanschouwen wat erop de site zelf te zien was. Het zijn restanten van de 17de eeuwse begijnhofkerk (Sint-Catharinakerk) en infirmerie, maar ook skeletten en aardewerk. Noteer dat er hier toen niet minder dan 90 begijnen leefden.

Wetenschappers zullen het gevonden materiaal verder onderzoeken, analyseren en dateren. De onderzoekers verwachten van nog oudere vondsten te doen, wat een belangrijke bijdrage zou leveren aan de geschiedenis van het Klein Begijnhof dat in de 13de eeuw is ontstaan.
Zie ook de publicaties hierover van het “Leuvens Historisch Genootschap”.

En de reiger in de buurt? Hij trok er zich niets van aan…

Neochronophobiq — Emre Hüner

STUK presenteert het werk van beeldend kunstenaar Emre Hüner. In zijn tekeningen, sculpturen, installaties en videowerk behandelt Hüner thema’s als post-humanisme en object-georiënteerde ontologie, utopie en archeologie, en ideeën van tijd en materialiteit.

Centraal staat het indrukwekkende 3-channel videowerk Neochronophobiq met de acteur Tómas Lemarquis, voor de eerste keer in Europa te zien na de première in de Istanbul Biënnale in 2015. Neochronophobiq – een samentrekking tussen neo, chronophobia (angst voor tijd) en ubiquitous (alomtegenwoordigheid) – toont een fictieve wereld, een andere dimensie als het ware, waarin een vooruitgangsdroom lijkt samen te smelten met een totale afwezigheid van technologie. Artefacten en rituelen, architecturale vormen, niet-identificeerbare nederzettingen, landschappen en geologische materialen spelen de hoofdrol in dit bevreemdende werk.

In STUK wordt Neochronophobiq gepresenteerd samen met een selectie sculpturen en een tekeningenreeks die deel uitmaken van het videowerk. De sculpturen kunnen begrepen worden als een opeenstapeling van ideeën en vormen, van organische of onbekende materialen. Als eeuwige eilandjes functioneren ze als artefacten die ideeën van tijd en materialiteit kanaliseren.

OPENINGSUREN
12 okt – 11 dec
DI – VR: 18:00 > 22:00 / ZA – ZO: 14:00 > 18:00
gesloten: 1 & 11 november

GROEPSBEZOEKEN
Groepsbezoeken (eventueel met korte inleiding) zijn mogelijk buiten de reguliere openingsuren. Neem daarvoor contact op met ilse.vanessche@stuk.be.

Bezoek aan CERA NIEUWBOUW in stadscentrum

“Leven in Leuven” kreeg als één van de eerste de gelegenheid om, in hartje Leuven, het toekomstige hoofdkantoor van de coöperatie CERA te bezoeken.
Een groot gedeelte van het pand bood vroeger onderdak aan de Vlaamse Leergangen en later aan de stadsdiensten. De schikking van de ruimtes liet niet toe het gebouw te behouden en er verder nuttig gebruik van te maken.

CERA was geïnteresseerd in de aankoop omdat het zo een brug kon leggen tussen het verleden en de toekomst. Wat vanaf 1913 onderdak bood aan de eerste Volksbank van Leuven, wordt in 2017 een site met een nieuwbouw op de plaats van het vroegere Huis der Vlaamse Leergangen in de Boekhandelstraat, het gerestaureerde hotel d’Eynatten in de Eikstraat en het Helleputte-gebouw In de Muntstraat. Samen goed voor een aankoopbedrag van 5,5 miljoen Euro.
CERA neemt op het einde van 2017 haar intrek in dit nieuwe hoofdkantoor, dat werk zal bieden aan 45 personen. Het zal dan circa 14 miljoen gekost hebben en hoofdzakelijk dienen als beslissingscentrum, evenals voor de contacten met de meer dan 400.000 vennoten.

Het gebouw oogt onmiskenbaar modern tussen de aanpalende eeuwenoude gebouwen (Stadhuis, Tafel-rond,,..). Dat het concept toch goedgekeurd werd is te danken aan de Antwerpse architect Pol Robberechts die met zijn plan de stad Leuven, de dienst Erfgoed, urbanisatie en al wie daar mee over te beslissen had, wist te overtuigen dat zijn aanpak perfect zou passen in de “historische” omgeving.

Binnenin komt een groene zone met bomen van een zekere omvang, evenals een daktuin.
Flink wat glas moet zorgen voor het contact met de buitenwereld, wat het imago van openheid moet versterken.

Muren en zolderingen zijn in zichtbeton en twee daken worden afgewerkt met een lamellenstructuur.

Voor geïnteresseerden worden bezoeken pas voorzien in de loop van 2017.

Foto Collectief Leuven, de nieuwe fotogroepering in onze stad.

Gisteravond werd in Leuven een nieuwe groepering van fotografen met een Kick Off Receptie boven de doopvont gehouden: het FOTO COLLECTIEF LEUVEN.

Schepen Mohamed Ridouani kwam hen een hart onder de riem steken.

Ze noemen zichzelf liever geen club, maar een Collectief, én willen een multiculturele vereniging zijn waar dus ook anderstaligen de fotografie in hun vrije tijd kunnen beoefenen.

Respect voor het werk van anderen, een constructieve drive om mooi fotografisch werk neer te zetten, open staan voor opbouwende feedback van de andere leden, … meer heb je niet nodig om hier vooruitgang te boeken in je fotografie.

Elke vorm van fotografie krijgt even veel aandacht. Natuur, abstract, macro, architectuur, modellenwerk in en buiten de studio komen allemaal aan bod. Maar ook mensen die enkel het betere kiekje van hun kleinkind willen leren maken, of hun vakantiefoto’s een boost geven, worden evenzeer met open armen ontvangen.

Foto-uitstappen, actieve workshops, en fotobesprekingen vullen hun kalender. Een kalender die trouwens maximaal rekening houdt met de wensen van de leden.

Momenteel tellen zij 26 actieve leden, maar op het einde van die Kick Off boden zich al meerdere kandidaten aan om toe te treden. Het initiatief lijkt dus aan te slaan en met hen kan het fotografielandschap in Leuven allen maar interessanter worden.

Het Collectief hoopt ook op een collegiale samenwerking met de andere clubs zodat met Amateurama een mooi resultaat kan neergezet worden.

Momenteel komen zij elke donderdagavond om 20u samen in de ONE-PHOTOSTUDIO op de Geldenaaksebaan 246 te Heverlee. Ze zijn echter op zoek naar een lokaal waar ze zich als Collectief kunnen vestigen.

www.fotocollectiefleuven.be

Dirk De Wachter – boekvoorstelling

Op zondag 9 oktober stelt psychiater-psychotherapeut Dirk De Wachter, auteur van Borderline Times (2012) en Liefde, een onmogelijk verlangen (2014), zijn nieuwe boek De wereld van De Wachter voor in 30CC/Schouwburg.

Dirk De Wachter zoekt in zijn nieuwe boek verder naar de kwetsbaarheid van de menselijke ziel. Hij neemt de grote wereldproblemen op de korrel, waaronder terrorisme, klimaatopwarming en de vluchtelingencrisis, op zoek naar een antwoord op dezelfde vraag: hoe vindt de mens zichzelf in dit dolgedraaide bestaan?
30CC en uitgeverij LannooCampus stelden een programma met fijne gasten samen om het boek voor te stellen.

De Nederlandse Schrijfster en columniste Simone Van Saarloos, voetbalster en doctoraatstudente psychologie Imke Courtois en auteur Alicja Gescinska zijn alvast van de partij.

De muziek wordt verzorgd door Eriksson Delcroix, het mooiste countrykoppel van Vlaanderen. Zij brachten dit jaar hun tweede plaat Heart Out its Mind uit.

De presentatie is in handen van Radio 1 journaliste van het programma Touché Friedl Lesage.

PRAKTISCH
zondag 9 oktober, 16.00 uur
in 30CC/Schouwburg
voorstelling: € 10.
voorstelling + boek: € 24 (boek krijg je op de dag zelf).

Bestel online