Leven in Leuven

Wereldfeest 2012

Duurzaam duurt het langst
Op zaterdag 2 juni vindt de 24ste editie plaats van het Leuvense Wereldfeest. Dit gratis mondiaal feest gaat om 13u van start in park De Bruul. Het Leuvense Wereldfeest is een kleurrijk en multicultureel evenement dat jaarlijks duizenden bezoekers ontvangt. Zij kunnen genieten van een heerlijke mix van muziekoptredens, workshops, (kinder)animatie, een informatie- en themamarkt, een wereldkeuken en een wereldmarkt met producten uit diverse continenten. De talrijke inspanningen van de organisatoren om afvalarm te werken, maken van het Wereldfeest een voorbeeld van duurzaamheid.

Het thema: ‘Duurzaam duurt het langst’
Elk jaar vestigt het Wereldfeest speciale aandacht op een actueel mondiaal thema. De duizenden bezoekers komen tijdens het feest meer te weten over dat thema en ook de standhouders spelen er op in. In 2012 luidt het thema van het Wereldfeest ‘Duurzaam duurt het langst’.

Precies twintig jaar geleden vond in het Braziliaanse Rio De Janeiro de zogenaamde ‘Top van de Aarde’ plaats. Maar liefst 172 landen spraken er af dat de 21ste eeuw in het teken van duurzame ontwikkeling zou staan, ook en vooral voor de landen in het Zuiden. Om zo’n duurzame ontwikkeling mogelijk te maken, moest er een evenwicht komen tussen drie P’s: people, planet, profit…

Ondanks deze mooie voornemens doken er tijdens de voorbije twee decennia met de regelmaat van de klok financiële crisissen op. Sinds 2008 weten we ook in Europa en de VS wat dat betekent, maar eerder werden al talloze landen en regio’s in het Zuiden zwaar getroffen door kelderende munten… Telkens zagen honderdduizenden gezinnen hun welvaart in rook opgaan, als gevolg van de speculatie en het gokgedrag van bankiers en financiële instellingen. Ondanks die mooie voornemens verdient de helft van alle werkende mensen in de wereld vandaag minder dan 1,5 dollar per dag. Ze werken, maar blijven toch straatarm. Het gaat om 1,4 miljard mensen! Zonder de planeet te vrijwaren is er helemaal geen toekomst voor de mens. Ook op dat vlak staat het alarm al een tijd op rood. Terwijl de wetenschap ons vertelt dat we de uitstoot van broeikasgassen radicaal moeten terugdringen om de klimaatverandering te beperken, stelde de recente VN-klimaattop van Durban concrete maatregelen uit tot… 2020. De mensen in het Zuiden ondervinden vandaag reeds de klimaatverandering aan den lijve. Van 20 tot 22 juni, enkele weken na het Wereldfeest, vindt er opnieuw zo’n ‘Top van de Aarde’ plaats in Rio De Janeiro.

Rio act now!
Het Wereldfeest trekt daarom in 2012 eens te meer de kaart van de duurzaamheid. Samen met miljoenen andere bewoners van de planeet roept de organisatie de top van Rio op om nu eindelijk in actie te komen: Rio, act now! Maar we hoeven niet te wachten op internationale beslissingen. We kunnen hier en nu al kiezen voor duurzaamheid. Dat geldt ook voor het Wereldfeest. De rode draad in de organisatie van het feest is respect: voor het milieu, voor het Zuiden en voor de zwaksten bij ons. Want ook voor ons geldt: duurzaam duurt het langst.

Organisatie
Het Leuvense Wereldfeest wordt georganiseerd door de vzw Wereldfeest Leuven in samenwerking met de stad Leuven en 30CC.

Meer info vind je nu al op http://www.facebook.com/Wereldfeest.Leuven, en over enkele weken ook op www.wereldfeest.be .

Opendeurdag Radio Club Leuven

De Radio Club Leuven organiseerde vorig weekend hun opendeurdagen. In hun clublokaal aan de Diestsevest gaven de radio-amateurs demonstraties van verschillende communicatietechnieken. Ze gaven de bezoekers inzage in hun veelzijdige hobby. Via radiogolven werden er ter plekke zoveel mogelijk verre verbindingen opgezet om zo deel te nemen aan een wereldwijde wedstrijd om het hoogste aantal verbindingen te behalen. De afstanden die je draadloos kan overbruggen kunnen variëren van een straat ver tot aan de andere kant van de aardbol. Afhankelijk van het tijdstip van de dag en de ionisering van de luchtlagen, zijn sommige gebieden op de aardbol op bepaalde tijdstippen beter te bereiken dan andere.

Radioverbindingen worden ook gebruikt om scholen in contact te brengen met het ISS. Radioamateurisme kan ook erg nuttig zijn na een natuurramp wanneer de normale telecommunicatie uitvalt. Vaak verzorgen radioamateurs de eerste levensnoodzakelijke communicatie naar de getroffen gebieden zodat er mensenlevens gered kunnen worden.

Wereldwijd zijn er ruim 3 miljoen mensen regelmatig bezig met hun radioliefhebberij. Zo is er altijd wel ergens iemand die uitzendt of luistert.

Meer foto’s op flickr.

Selectie kunstenaars ITHAKA XX bekend

Van 25 tot 28 april viert ITHAKA haar twintigste verjaardag. Het beeldend kunstenfestival gaat ieder jaar op zoek naar jong artistiek talent dat zijn werk aan het grote publiek wil tonen. Hiervoor wordt er elk jaar gezocht naar een uit het oog verloren Leuvense locatie. Dit jaar is dat het als monument beschermde Kartuizerklooster, een geheime erfgoedparel van de stad. Die oude woonplaats van een strikte orde van kluizenaars zal een nieuw leven vinden als tentoonstellingsruimte. Na dagen van overleg en discussie is het selectieteam eruit geraakt en zijn de 18 kunstenaars die ITHAKA XX zullen vertegenwoordigen, gekend.

De 18 gelukkigen die in het Kartuizerklooster zullen tentoonstellen, zijn Pieter Durnez, Sven Boel, Franck Condon, Vladimir Slavov, Juanan Soria, Arnaud De Wolf, Catherine Lemblé, Jakob Rosseel, Anneleen De Causmaecker, An Overath, Fenne Westra, Maarten Dedroog, Alina Cristea, Styn Van Brabant, Lieven Geuns, Ulf Holler en de twee duo’s Hans Geyens en Bart Smeets en Willem Sarah. Samen brengen zij een uitgebreid scala van installatiekunst, schilderkunst, fotografie en projecties.
ITHAKA is ontstaan in 1993 als een ééndagstentoonstelling georganiseerd door studenten van de toenmalige Kultuurraad. Zij wensten de Leuvenaars in contact te brengen met hedendaagse kunst en het tekort aan platformen voor de beginnende kunstenaar op te vangen. Twintig jaar later staat dit idee nog steeds overeind en is het festival uitgegroeid tot een 4-daagse vaste waarde, gedragen door vrijwilligers van de Leuvense studentenraad LOKO.

Naast de expositie van de 18 kunstenaars biedt ITHAKA XX ook heel wat randanimatie aan. Op woensdagavond 25 april brengt het vrij podium De Sprekende Ezels een bezoek aan het Kartuizerklooster voor een stevige dosis woord en muziek. Donderdagavond 26 april wordt in de oude bibliotheek de door Phil Morrison geregisseerde film Junebug vertoond. Op vrijdagavond 27 april zijn alle ITHAKA-organisatoren van de voorbije twintig jaar welkom voor een drankje. Zaterdag 28 april sluit ITHAKA af met Bookers live, het eigenzinnige literair-muzikale programma van Radio Scorpio.

Praktisch
ITHAKA XX, 25-28 april. Openingsuren: elke dag van 10 tot 23u. Locatie: Kartuizerklooster, Bankstraat 75, 3000 Leuven. Info op www.ithaka20.be.

Pamperbank overhandigt 1000ste pamper

Vandaag, 28 maart viert de Leuvense Pamperbank samen met enkele ouders haar eerste verjaardag en overhandigde Liesbet Stevens, de oprichter van de bank het 1000ste pamperbank-luiertje aan de coördinator van de Wigwam. Intussen bestaan er ook al Pamperbanken in Gent en Roeselare.

Baby’s groeien razend snel. Jonge ouders blijven daarom wel eens met een overschotje luiers zitten van een maatje waar hun kleine spruit intussen uitgegroeid is. Luiers zijn duur en belasten het milieu, dus je gooit dat overschotje niet zomaar weg. Maar wat doe je er dan wel mee? De Pamperbank biedt het antwoord: we komen die overschotjes ophalen en bezorgen ze aan crèches met kindjes uit gezinnen die moeilijk de eindjes aan elkaar kunnen knopen, zoals de Wigwam.

Help de pamperbank te vullen! Heb je nog een voorraad(je) luiers waar je baby uitgegroeid is? Liesbet zorgt ervoor dat je overschotje luiers niet verloren gaat! Ze komt de luiers graag bij je ophalen. Je kan Liesbet bereiken op liesbet.stevens@gmail.com.

Een filmpje van bij de lancering:

Topwerken uit Noordbrabants Museum nu in M te gast

Van 22 maart tot en met 26 augustus 2012 is de tentoonstelling ‘Van voor Teniers tot na Ensor‘ in M-Museum Leuven te zien. Navolgers van Bosch, Rubens en Van Dijck staan zij aan zij met schilders zoals Constant Permeke, Edgard Tytgat, James Ensor en Jan Sluijters. Onder meer prachtig laatgotisch beeldsnijwerk, unieke historische stadsgezichten, bloemstillevens en jaargetijden geven een mooi overzicht van kunst uit de late vijftiende eeuw tot het midden van de twintigste eeuw.

M geeft een dertigtal topwerken uit de collectie van het Noordbrabants Museum van ’s-Hertogenbosch, dat zijn deuren sluit voor een fantastische metamorfose, een plaats tussen kunstwerken uit de M-collectie uit dezelfde periodes. Het initiatief sluit aan bij het feest van de 750-jarige historische band tussen Leuven en Den Bosch, dat in 2012 wordt gevierd. De kunstwerken zijn gedurende een half jaar exclusief in M te bewonderen.

Bruikleen
Het mag een gelukkig toeval genoemd worden dat het Noordbrabants Museum, net nu tijdens het feestjaar 2012, gesloten is wegens verbouwingswerken. Rond de jaarwisseling 2012-2013 heropent het
immers in een geheel vernieuwd museumkwartier waartoe ook het Stedelijk Museum ’s-Hertogenbosch zal behoren. De collectiestukken worden tot de heropening in tijdelijke depots en in diverse andere musea ondergebracht, waaronder ook in M. Het gebeurt niet vaak dat een museum meerdere topstukken in bruikleen geeft aan een buitenlands museum.

Kruisbestuiving
Deze tentoonstelling brengt geen kunstenaar of materiaal voor het voetlicht en beperkt zich evenmin tot een periode of thema. Ze biedt een dwarsdoorsnede doorheen de collectie van Den Bosch, zij aan zij met enkele relevante collectiestukken van M. Van voor Teniers tot na Ensor biedt een overzicht van Brabantse Kunst van de late 15e eeuw tot midden 20ste eeuw. Ruim voor Teniers en ruim na Ensor dus.
Het is voor de Vlaamse museumbezoeker een unieke gelegenheid om deze kruisbestuiving, die ongekende pareltjes bevat, binnen het unieke kader van M te ontdekken. Het verhaal van het oude hertogdom Brabant (waartoe zowel Leuven als Den Bosch behoorden) en dat ook in de M-collectie een bindmiddel is, krijgt hierdoor een nieuwe dimensie.

Publicatie
‘Reflecties’, het tijdschrift van M, biedt een overzicht van projecten en tijdelijke tentoonstellingen in en vanuit het museum. Auteurs van buitenaf leveren tekst en beeld, in nauwe samenwerking met de medewerkers in huis. Alle uitgaven van ‘Reflecties’ zijn verkrijgbaar in de M-shop.

Reflecties #15, Van voor Teniers tot na Ensor, biedt de lezer uitzonderlijk geen essay van een gastauteur, maar is opgevat als een catalogus bij de tentoonstelling. Er werd voor elk tentoongesteld werk een catalogusnota en kleurenafbeelding opgenomen.

De selectie van zowel de Bossche als de Leuvense collectiestukken, het leggen van de contacten met het Noordbrabants Museum en ook het schrijven van de teksten van deze publicatie werden uitgevoerd onder de deskundige leiding van conservator Veronique Vandekerchove (1965-2012), samen met haar team.

Op 25 januari 2012 overleed zij aan de gevolgen van een tragisch verkeersongeval. Dit plotse verlies en het enorme verdriet dat het teweeg brengt, plaatst deze tentoonstelling in een andere context en dwingt ons tot relativering en bezinning. De tentoonstelling en publicatie worden dan ook opgedragen aan Veronique Vandekerchove, die een ongebreidelde passie koesterde voor de Leuvense collectie en het verhaal van M, zoals dat vandaag bestaat, vormgaf. Zonder haar enthousiasme zou ook dit project niet hebben kunnen plaatsvinden.

Bij deze tentoonstelling is een audioguide voorzien die aan het onthaal kan verkregen worden tegen een kleine vergoeding. Er zijn ook groepsrondleidingen en voor de allerkleinsten werd een kinderquiz op maat uitgewerkt.

“Film is de leukste vorm van bedrog”

Eergisteren bezocht ik samen met drie vriendinnen de expo Cinema Leuven. Filmaffiches in the picture, die momenteel loopt in het Openbaar Entrepot voor de Kunsten. (OPEK)
Voor liefhebbers van filmgeschiedenis en oude affiches is dit een absolute must. Zo kwam ik er te weten dat Leuven vroeger maar liefst 19 bioscopen telde en dat ze ieder hun eigen aanbod hadden. Daarnaast kan je op de tentoonstelling filmaffiches bewonderen van de periode 1930-1960.

In de exporuimte vind je een retro mini-bioscoop, waar je getrakteerd wordt op korte filmpjes die het publiek moesten opwarmen voor de eigenlijke show begon.
Ikzelf vond de expo matig. Er hangt relatief weinig als je weet dat het Stadsarchief 2495 van die posters bezit. De gids is, wat mij betreft, een beetje overijverig maar ik ga gewoon liever zelf op ontdekking.
Toch heb ik geen spijt van mijn bezoek omdat de affiches soms echte kunstwerken zijn –er hangen er o.a. van René Magritte, ondertekend met een schuilnaam weliswaar –  en je via de infoborden de geschiedenis van de Leuvense cinemacultuur leert kennen. Bovendien is het gratis. Niet onbelangrijk voor de arme studenten onder ons.
Je begrijpt dat ik als voormalig geschiedenisstudent en filmadept dus wel moést gaan.
Plan dus nog snel een tripje in die richting. En avant!

De expo Cinema Leuven. Filmaffiches in the picture loopt nog tot 31 maart 2012 in het OPEK
Open van dinsdag tem zondag, tussen 10 en 18 uur. Maandag gesloten. Gratis toegang.

[recensie] De lichtekooi van Loven – Ineke Vander Aa

Een indrukwekkend debuut van Ineke Vander Aa. Deze stevige brok van meer dan vijfhonderd pagina’s voert de lezer mee naar het achttiende eeuwse Leuven. De roman vertelt het verhaal van Louise, die vanaf het begin van haar leven niet de beste kaarten in handen heeft: haar vader is een blinde bedelaar en haar moeder heeft ze nooit gekend. Als haar vader sterft, besluit ze haar lot in eigen handen te nemen en niet te settelen voor een liefdeloos huwelijk. Ze wordt een hoer die ’s nachts de mannen aan een snel pleziertje helpt. Haar leven is hard en weinig glamoureus. De hoer krijgt echter de gelegenheid om zich te ontpoppen van volks meisje tot lezeres van de filosofische traktaten van Spinoza. En zowaar, het boek bevat levensbeschouwelijke stukken waarin Louise en haar minnaar filosoferen over de zin en onzin van godsdienst in de samenleving.

Wat mij bijzonder fascineerde aan dit boek is dat het zich volledig afspeelt in een Leuven dat nu grotendeels verdwenen is. Zeker, de Grote Markt, de Vismarkt, het Stadhuis, de Sint-Pieterskerk, de Sint-Geertruikerk, ze staan nog allemaal, maar ze lijken niet op de plekken die de roman beschrijft. Het achttiende eeuwse Leuven is nog volledig omwald, is vuil en stinkt. Mensen moeten er elke dag vechten om te overleven en de armsten leven in piepkleine krotwoningen zonder de minste comfort. De kloof tussen arm en rijk lijkt onoverbrugbaar en toch doet Louise een poging om haar leven te veranderen. Of ze daar ook in slaagt, moet je zelf maar ontdekken.

Het is te merken dat Ineke Vander Aa een opleiding als geschiedkundige achter de rug heeft. De manier waarop ze de oude straten en pleinen van Leuven, maar ook het leven van prostituees in die tijd, tot leven brengt is magnifiek. Dit boek is een werk van liefde (en naar ik vermoed ook de nodige zweet, bloed en tranen). Ik kijk alvast uit naar haar volgende roman.

Leven in Leuven mag één exemplaar van De lichtekooi van Loven weggeven. De derde persoon die ons via het contactformulier de wapenspreuk van Leuven doorstuurt, wint het boek.

Over de schrijfster
Ineke Vander Aa (1984) groeide op in Kortenberg, vlak bij Leuven. Studies geschiedenis en psychologie brachten haar niet waarop ze hoopte. Op haar 24ste lonkte de wijde wereld. Ze vertrok naar de VS, waar ze in Arizona onder meer wolfshonden leerde trainen. Na enkele jaren in de woestijn, keerde ze terug naar België. De lichtekooi van Loven is haar debuut.

Praktisch
De lichtekooi van Loven
Ineke Vander Aa
Uitgeverij De Geus
ISBN 978 90 445 1937 2

Koffie en Clooney

Als rasechte Leuvense, die tegenwoordig meer in Antwerpen vertoeft, frustreert het me soms dat er zo weinig leuke koffiebars te vinden zijn in onze hippe studentenstad. Toen ik een paar dagen geleden op zoek was naar een leuke plek voor cappuccino met een vriendin, stuitte ik weer op hetzelfde probleem. Terwijl ik naar de plaats van afspraak wandelde, overliep ik in gedachten onze opties. Eigenlijk zijn er, naar mijn mening, in Leuven vijf plaatsen waar je ’n deftige kop van dat zwarte spul kan drinken. Ik weet dat er allerlei sites bestaan die zich bezighouden met het reviewen van alle mogelijke café’s, bars en restaurants in Leuven, maar ik gooi er toch mijn eigenste top vijf van leuke coffeespots bij. Gewoon, omdat ze te leuk zijn en ik ze jullie niet kan onthouden. Bij mijn beoordeling hield ik rekening met drie criteria: De smaak van de koffie, de gezelligheidsfactor en de kwaliteit van de bediening.

1. Koffie Onan
Staat zonder twijfel op nummer één. Ga er naartoe en je weet waarom!

2. Punto Caffè
Dit is de ideale plek voor een koffie on the go. Je kan er ook zitten, maar de plaatsen zijn beperkt en het is er altijd druk. De leuke barman is een pluspunt.

3. Mont Café
Als middelpunt van veel aula’s, is Mont Café erg in trek bij de studenten. Geen uitschieter, maar prijs/kwaliteitsgewijs dik in orde. Te vermijden als je gehaast bent.

4. Coffee Cup
Dé trekpleister voor de Leuvense 65+’er, maar je kan er een heerlijk bakje troost krijgen. Er is een toog met uitzicht op de Vanderkelenstraat waar het zalig mensen kijken is. De bediening is er niet altijd even vriendelijk.

5. Nosh
Nosh is eigenlijk geen koffie bar pur sang. Je gaat er in de eerste plaats naar toe voor hun grote (en lekkere!) keuze aan bagels. De koffie steekt er dan ook niet met kop en staart boven uit, maar hij kan er zeker mee door. Deze lunchplek haalt toch nog de laatste plaats in mijn top vijf omdat het een oase van rust is, waar je ongestoord kan praten bij een Latte en een broodje geitenkaas met honing.

Recente opende er een filiaal van The Coffee Club  op het Martelarenplein. Ik vond de cappuccino daar niet hemels, maar dat kan liggen aan het goedkope kartonnen bekertje waaruit ik hem dronk. Ze werken daar uitsluitend met fairtrade producten en dat kan ik alleen meer aanmoedigen.

Helaas krijg je geen Clooney bij de koffie geserveerd, maar met een gewoon speculaasje zijn wij vrouwen ook al blij…

Nu is het aan jullie. Enjoy!

In the picture: Narcissen in bloei

Foto’s door Kristel Van Loock

Oude brouwerij De Dijle ging (gedeeltelijk) tegen de vlakte

Dat er nog wat controverse is rond deze ingreep. Blijkt uit onderstaand filmpje van ROB-TV. Zullen jullie de oude brouwerij missen in het straatbeeld?

http://www.robtv.be/nieuws/leuven/afbraak-oude-brouwerij