Opendeurdag op de werf van Open School Michotte
De opendeurdag gaat door op vrijdag 24 februari 2012 van 18:00 tot 20:00
CBE Open School is bezig met de bouw van een nieuwe school met de naam Michotte in de Parkstraat in Leuven. De bouw is gestart in april 2011 en normaal zullen de werken eindigen in september 2012. CBE Open School organiseert een opendeurdag waarbij je de werf kan bezoeken. Dit zal doorgaan op vrijdag 24 februari 2012 tussen 18:00 en 20:00 in de Parkstraat 146.
CBE Open School richt zich vooral op volwassenen met basisopleidingen zoals taalcursussen, wiskunde en computergebruik.
Geschreven door Dries Verachtert en gepost op 22 februari 2012 onder Bouwprojecten, Events, Opleiding. Deze post werd getagd met CBE Open School, Onderwijs. Reacties uitgeschakeld voor Opendeurdag op de werf van Open School Michotte op dit artikel.Ineke Vander Aa signeert haar debuutroman De Lichtekooi van Loven
Op zaterdag 25 februari signeert Ineke Vander Aa haar debuutroman van 11u tot 13u in de Standaard Boekhandel in de Naamsestraat en van 14u tot 16u in de Standaard Boekhandel in de Diestsestraat.
In het levendige Loven (het tegenwoordige Leuven) van halverwege de achttiende eeuw levert de onderlaag van de bevolking elke dag een strijd om het bestaan. Dat geldt ook voor Louise en haar blinde vader. Als de man sterft, is Louise vastberaden een rijker leven voor zichzelf te creëren. De prostitutie lonkt, en haar ambitie werpt zijn vruchten af. Totdat een nieuw obstakel om overwinning vraagt.
Ineke Vander Aa (1984) groeide op in Kortenberg, vlak bij Leuven. Studies geschiedenis en psychologie brachten haar niet waarop ze hoopte. Op haar 24ste lonkte de wijde wereld. Ze vertrok naar de VS, waar ze in Arizona onder meer wolfshonden leerde trainen. Na enkele jaren in de woestijn, keerde ze terug naar België. De lichtekooi van Loven is haar debuut.
Geschreven door Carolien Coenen en gepost op 21 februari 2012 onder Events, Literatuur. Deze post werd getagd met De Lichtekooi van Loven, Ineke Vander Aa. Reacties uitgeschakeld voor Ineke Vander Aa signeert haar debuutroman De Lichtekooi van Loven op dit artikel.Tentoonstellingen EU prize for contemporary architecture Mies van der Rohe Award 2011
Stad en Architectuur brengt in 2012 naar goede gewoonte de prestigieuze Mies van der Rohe Award naar Museum M te Leuven. De Mies van der Rohe Award wordt toegekend aan ‘het beste gebouw dat in de voorgaande twee jaar in Europa is gerealiseerd; het project blinkt uit door een innovatief karakter en een constructie van hoge kwaliteit’. Vanuit heel Europa werden verschillende projecten voorgedragen door onafhankelijke deskundigen en Europese architectuurorganisaties. Hieruit koos de jury zes finalisten. Ook het Brusselse bureau MDMA Martine De Maeseneer Architects haalde de finale met het Jeugdtheater Bronks. Uiteindelijk streek David Chipperfield de eer op in 2011 met zijn Neues Museum in Berlijn. De tentoonstelling van de Mies van der Rohe Award 2011 gaat gepaard met een catalogus die verkrijgbaar is in M.
Jury
Moshen Mostafavi, Ole Bouman, Yvonne Farrell, Annette Gigon, Anne Lacaton, Tarald Lundevall, Zhu Pei en Lluis Hortet
Laureaten
- Hoofdwinnaar: Neues Museum in Berlijn door David Chipperfield Architects.
- Eervolle vermelding Emerging Architect: Ramon Bosch van Capdeferro Arquitectures voor zijn Collage House in Girona.
- Andere finalisten: Bronks jeugdtheater in Brussel door MDMA – Martine De Maeseneer Architects, het MAXXI: Museum of XXI Century Arts in Rome door Zaha Hadid Architects, het Concert House Danish Radio in Kopenhagen door Jean Nouvel, het Acropolis Museum in Athene door Bernard Tschumi Architects, de ontwenningscentrum Groot Klimmendaal in Arnhem door Architectenbureau Koen van Velsen.
Belgische genomineerden
- UFO van Beel, het kantoor van Robbrecht en Daem
- het MAS van Neutelings-Riedijk Architecten, Espace culturel Victor Jara van L’escaut
- het passiefhuis van Blaf en C-Mine van 51n4e.
Beeld: Neues Museum Berlijn, architect Chipperfield, © SP Kulturbesitz-DCA, foto Joerg von Bruchhausen
Praktisch
Wanneer: donderdag 22 maart – zaterdag 28 april 2012
Waar: M – Museum Leuven | Leopold Vanderkelenstraat 28 | 3000 Leuven
Openingstijden: ma-zo 11u–18u / do 11u-22u | woensdag gesloten
Rondleidingen: groepsrondleidingen op aanvraag
Info: www.stadenarchitectuur.be, www.miesarch.com, www.mleuven.be | info@stadenarchitectuur.be | t 016 22 22 39
Lenteconcert met Weense Walsen en French Cancan
Op vrijdag 16 maart 2012 organiseert de Leuvense Rotary club het lenteconcert “Weense Walsen en French Cancan”. Dit 20ste lenteconcert zal muziekstukken bevatten uit de wereld van Weense Walsen & French Cancan opgevoerd door het Kamerorkest voor Vlaanderen o.l.v. Kris Stroobants, met als solisten de sopraan Martine Reyners en de tenor Reynoud Van Mechelen. Op het programma staan o.m. bekende en minder bekende werken van Johann Strauss en Jacques Offenbach. De opbrengst van het lenteconcert gaat zoals elk jaar naar sociale doelen uit de regio. Dit jaar zijn de Leuvense wijkgezondheidscentra “Ridderbuurt” en “De Central” geselecteerd.
- Locatie: Aula Pieter De Somer, Debériotstraat 24, Leuven
- Tijdstip: Vrijdag 16 maart 2012 om 20:00
- Kaarten te koop via 016/236001 (kantooruren), concertrotary@rotaryleuven.be of www.rotaryleuven.be.
KULTURAMA Leuven Circus DUO LEO & co 18 feb 2012
Duo Leo bracht vernieuwend circus met “Seuls Avec Vous”,
Duo Leo zijn Lennert Vandenbroeck en Lolita Costet, op muziek van Tuur Florizoone,
Bevriende artiesten brachten enkele topacts,
.
.
.
Geschreven door erikO en gepost op 20 februari 2012 onder Circus. Deze post werd getagd met Circus, circus in beweging, duo leo, kulturama, Kulturama 2012. Reacties uitgeschakeld voor KULTURAMA Leuven Circus DUO LEO & co 18 feb 2012 op dit artikel.
Kulturama 2012 neemt afscheid in schoonheid met 25.000+ bezoekers
De tiende en allerlaatste editie van Kulturama zit erop. De jaarlijkse culturele hoogdagen van Leuven stoppen op een hoogtepunt. Met 25.000+ bezoekers werden de verwachtingen meer dan ingelost. Bij de start werd Noémie Schellens geïnstalleerd als stadssopraan. De drievoudige opvolging van Kulturama staat klaar: Artefact, 30CC Jazzfestival en Amateurama.
Kulturama
Kulturama begint in 2003 als een cultuurcommunicatieproject. Het wil de culturele dynamiek van Leuven onderstrepen. Het festival start met 13 partners, 68 activiteiten en 8.500 bezoekers. Het zwaait tien edities later af met 32 partners, 200 activiteiten en 25.000+ bezoekers. De culturele hoogdagen hebben hun doel en hun plafond bereikt. (nog niet alle cijfers zijn op het ogenblik bekend.)
Binnen de schoot van het stadsfestival ontstaat het idee om een culturele stadsambassadeur aan te stellen. Hij/zij krijgt twee jaar om zijn of haar discipline extra in de verf te zetten. Stads-dj Bobby Ewing (2006-2008) koos voor stadskok Jeroen Meus (2008-2010) die stadsfotograaf Marco Mertens (2010-2012) aanbracht. Afgelopen donderdag werd stadssopraan Noémie Schellens aangesteld. Kulturama stopt, maar de stadsambassadeur blijft bestaan. Het is in 2014 dus uitkijken naar de opvolging.
Kulturama 2012
Drie expo’s vielen op: a) de overzichtstentoonstelling van Charles Burns, de belangrijkste stripauteur van het moment, b) het werk van 25 Leuvense fotografen en c) Cinema Leuven waren een schot in de roos.
Acteur Nick Steur liet iedereen op het puntje van zijn stoel zitten met ‘Freeze’. Een hoop stenen en nog meer concentratie, meer moest dat niet zijn. Stadstheatergezelschappen fABULEUS en Braakland/ZheBilding trokken wederom volle zalen met de hernemingen van hun ‘hits’ ‘Ik ben geen racist’ en ‘Hitler is dood’.
Het muziekluik kende van oudsher grote bijval. De concerten van Gavin Friday (Het Depot), Bugge Wesseltoft & Henrik Schwarz (STUK) en Cinematic Orchestra (30CC/Schouwburg) waren lang vooraf uitverkocht. Meer dan 2.000 dubstepfans beleefden de dansnachten van hun leven in Alma 3.
Wat nu?
Het vervolg op Kulturama zat al grotendeels in de editie 2012 vervat.
Artefact
Artefact is het grootste festival voor media en kunst in België. Het is ook een belangrijke pijler van Kulturama. Dit jaar zoomde het in op ‘the social contract’. Het markantste onderdeel was de installatie ‘Leverage‘, een grote wip met 9 stoeltjes aan de ene en 1 stoeltje aan de andere kant. Alleen via goede afspraken kan je op en neer gaan.
Artefact wordt vanaf 2013 een stadsbreed verhaal. STUK, Het Depot en De Bib Leuven zijn de eerste partners. Provincie Vlaams-Brabant injecteert € 100.000 in het nieuwe tiendaagse stadsfestival.
Artefact haalde 6.000 toeschouwers binnen Kulturama. Het loopt nog door tot 23 februari.
30CC Jazzfestival
Net als in 2011 was jazz een hoofdader binnen de muziekprogrammering. 30CC is er in geslaagd om alle partners in de stad (Lemmensinstituut, At The Bebop, Libertad…) rondom zich te scharen. Het wil de niche de volgende jaren verder uitbouwen en een belangrijke rol spelen in de regio.
Amateurama
Er is ook nog een derde en geheel nieuw luik. Leuven heeft een rijke traditie en aanwezigheid van semi-professionele en amateurgezelschappen. Zij krijgen een platform dat sterk op Kulturama lijkt. Een vierdaagse die in het teken staat van de amateurkunsten. Eerste afspraak in april 2013.
Foodlab Leuven 2030
Denk jij ook na over betere manieren om met voeding om te gaan? Wil je als inwoner of professional meedenken over het lokale landbouw- en voedselbeleid? Iedereen is welkom op een publieke denkoefening voor de opmaak van een voedselstrategie voor de stadsregio Leuven.
Deze denkoefening wordt twee keer georganiseerd, je kan aansluiten wanneer dat het beste past.
De resultaten van deze beide avonden zijn de basis voor een Leuvense voedselstrategie. Ze zijn de voorstellen van de Leuvense inwoners en organisaties. Samen met ingrepen op het vlak van mobiliteit, gebouwen, energie, natuur … worden de voorstellen opgenomen in het Leuvense Klimaatplan 2030. Doelstelling is een duurzamer Leuven, klimaatneutraal en sociaal rechtvaardig.
Praktisch
Donderdag 15 maart 2012, 20.00 – 22.15
Donderdag 19 april 2012, 20.00 – 22.15
Paviljoenzaal STUK, Naamsestraat 96, Leuven
Maximum aantal deelnemers per keer: 30
http://voedselteams.be/blog/foodlab-leuven-2030-oproep
Bevestigen op wim.merckx@voedselteams.be
Leives dialekt
’t Es veil jore lê
‘k Was vandoog ieel vrig up. ‘k Vilden et persies on men botte dat de lente doo was. ’t Was pertèng nog allef doister as ek al men veidei toetrok en e stapken in de wieereld zette. Tot up de Gruete Mèt. Doo was “’t Moerinneke” altoëd vrig oupe en ik installeide me mei ne straffe kaffei en nen upgewêrmde kroissân vei ’t vinster.
Da’s een ploits wooda ge persies zicht up den ieele wiereld et. Zellefs zue vrig es
’t Es veil jore lê
‘k Was vandoog ieel vrig up. ‘k Vilden et persies on men botte dat de lente doo was. ’t Was pertèng nog allef doister as ek al men veidei toetrok en e stapken in de wieereld zette. Tot up de Gruete Mèt. Doo was “’t Moerinneke” altoëd vrig oupe en ik installeide me mei ne straffe kaffei en nen upgewêrmde kroissân vei ’t vinster.
Da’s een ploits wooda ge persies zicht up den ieele wiereld et. Zellefs zue vrig es er al ieel wa passozje.
“Den Dens” kwamp mei zenne kramikkelege velo vanoeet de Sjipstroot, ieen and on ’t stier en in d’ander zenne lange stok, ristend up zen schaver. Den allerleste lanteirel die em up zennen toernei mioest oeetdeun, was doëne on den antrei van St. Pieeterskerk.
En vanachter d’ukske van de Nasjonool Bank, kwamp den ieesten tram 3 al Tinsestroot afgerê. Doëne kwamp van Lovenzjoel en rij dan langst de Lange Trappe, de Sjipstroot in en zue noo de Boelenbêrg. Troog bêrg up, langst “Achter de Latte” noo Eirent.
G’od uek nog den 3 barrei, moo doëne rij moo tisse Kerrebeik en ’t Windgat.
As me klaan wore mochten me mei Pa of Bompa al es mei de tram up. Den reseveur kwamp dan rond: e sout van plat oute kasken up zennen boeek en doo up ieenegte route van tikketkes, in verschillende koleire. Novenant eu vêr da ge wod roëe of euveil arètte, kocht e dan een wit, e blaut of e grien tiketke. Oë moest dat dan afsjeire en as em on d’ende van zue e bukske was, dan vreug ek altoëd ieel belieefd: menieer, mak asteblieft et bukskken emme?” Neige kansen up tien kreide dat dan. Me koste doo in foëte niks mei deun moo in ’t kootspel up ’t stroot aa zue e bukske de wêde van vier bellekes van de sjokolat.
Sumtèds deige me uek koeepoetseroë. As me ie of doo een oud kouper solleke van ne cent gevongen ane, of e stikske van 10 centieme, dan têde me dat up de rèl van de tram lê. Uplette da niemand da ni zag! As den tram doe dan ouvergerê aa, dan was dat ieel plat en zue sjêrp as e mes. Da koste me dan wei e tetteke gebroeeke vei d’ieen of d’ander te snoëe. Me deige dat uek wel vei on de maskes in ’t stroot te lote zien wat da m’allmoo têide deun.
As ek zê dat er doo s mêrges vrig veil passozje was, dan was da veial wêrkvolk da noo de stose trok, of noo de Voot, den Dil of de Sentral. Dan kwamp er efkes ne stillere moment en dan was er upnief veil volk. Mannen in kostuum, par eud, iffrakes geud upgepommadeid…da wore doë die burowêrk deigen of winkeldochter in ’t stad of in Brissel.
Zonder da’k da moest vrogen aa Lowie de garsôn me dan al nen twidde kaffei gebrocht, some mei de ‘Ptit Affisj’. Doo aa’k dan toch zeikes e dik allefie leizes on. Tissenin kikten ek es noo boeete en de volgende serie passanten wore de vraven en oeesmeuders, of de mases, die mei ne kerref of ne filè on ennen êrem noo d’ Aa Mèt goenke vei legimme, bouter en are te kuepe. Naa en dan al nekiee nen upgeklieeden berger die zen gazet, de “Swaar” of de “Libren Belzjik” gink kuepe, some mei enne dogeloëks rasjon sigare.
Men gazet was oeetgeleize en ik knkte efkes in de richting van Lowie en binne de ketste kieere stond er vei moë ne schoeemende Stella, nog zue ieenen in e bol gelas. Da was dan moënen aperitif.. ‘k weit et, ’t was nog reideloëk vrig up den dag moo doo kreig ek grueten unger van. Um een ier of tien goenk ek dan naroees vei men petaikes te sjelle en swenst da’k dat deig, schoenk ek dan mennen twidden aperitif oeet. ’t Es uek ni vei de vêrrekes gemokt!
Sylvain
Geschreven door Sylvain en gepost op 19 februari 2012 onder 't Leives. Deze post werd getagd met Leives dialekt. Reacties uitgeschakeld voor Leives dialekt op dit artikel.Casa Bollicine
Omwille van tijdsgebrek in de week, moet er op zaterdag al eens gewinkeld worden. Tijdens die omzwervingen in de stad is het zoveel aantrekkelijker om binnen te springen op een van de vele lunchadressen die Leuven telt. Zo ook op de Parijsstraat, waar sedert enkele weken Bed en Bistro Casa Bollicine zijn deuren heeft geopend. In dit pand was de voorbije 33 jaren de broodjeszaak “ Pick-Nick” gevestigd.
Inmiddels werd het handelspand grondig gerenoveerd wat resulteerde in een strak en smaakvol interieur in vooral zwarte en witte tinten. Het houten bord voor de deur lokt voorbijgangers binnen met ontbijt en broodjes. De bistro is niet erg groot en biedt plaats aan zo’n 20 personen.
Op de kaart kan je een keuze maken tussen een ontbijt, koude en warme broodjes, salades en zoetigheden. Zoals de naam al doet vermoeden, ontbreken ook de bubbels niet.
Wij kozen voor een broodje Prosciutto Parma en een broodje Mortadella, vergezeld van een glaasje prosecco en water. Al snel werden de prosecco en het water aan tafel gebracht. Het water werd gepresenteerd in een elegant glazen flesje met daarop de naam van de zaak, zoals je dit tegenwoordig op vele plaatsen ziet. Bij wijze van versnapering werd een kommetje gekruide croutons op tafel gezet.
Hoewel de kaart waarschuwde voor langere wachttijden omdat men met verse producten werkt, werden niet veel later twee mooi ogende borden voor onze neuzen geschoven. Twee verse broodjes – niet zo’n sponzen miskleunen – rijkelijk belegd en voorzien van een slaatje van rucola. Lekker.
We sloten af met koffie – waarbij we maar net aan de verleiding konden weerstaan van de vele zoetigheden die aan de tafels naast ons werden bezorgd: verse tiramisu, chocolademousse en huisbereide eclairs.
De prijzen voor de broodjes zijn redelijk. Beide broodjes kostten 6 euro. Voor een broodje Prosciutto Parma, een broodje Mortadella, een glaasje Prosecco, een glas water, een espresso en een caffé latte betaalden we 25 euro.
Boven de bistro ligt een B & B die – afgaand op de website – drie prachtige kamers herbergt.
Praktisch
Bed en Bistro Casa Bollicine
Parijsstraat 7, 3000 Leuven
016 848 732
www.casabollicine.be
Hoe het voelt een kunstwerk te zijn – Untitled
Toen ik een tijdje geleden de oproep van kunstenares Sarah Vanhee publiceerde, vond ik het zo’n leuk idee, dat ik dacht, waarom niet zelf meedoen? Ten huize Carolien en Dries zijn wel enkele kunstwerken aanwezig die de moeite waard zijn om over te spreken. En zo stuurde ik, zonder er twee keer over na te denken, een mailtje om me kandidaat te stellen.
Een tijdje later kwamen Sarah en Kristien bij mij op bezoek en hadden we ons eerste gesprek over de kunstwerken. In onderling overleg kozen we drie werken uit die voor mij een bijzondere betekenis hebben: een gouden engel, een tobouter en een eigen werk. De werken zijn het vertrekpunt om een gesprek te hebben over wat kunst voor mij betekent, de waarde van kunst, kunst in de publieke ruimte, alternatieve verdienmodellen, het belang van cultuureducatie, kunst op het internet, amateurkunst versus professionele kunst en nog veel meer.
Na enkele keren geoefend te hebben, eerst met Sarah en Kristien, daarna een generale repetitie met de curator van Artefact Pieter-Paul Mortier, kreeg ik mijn eerste echte bezoeker over de vloer. Spannend, want nu was het “voor echt”! Mijn eerste bezoeker bleek een Fransman te zijn, zelf een kunstenaar, wat maakte dat hij van in het begin heel erg mee was in mijn verhaal. Ik moest even de klik maken om het verhaal in het Engels te doen, maar dat bleek verrassend vlot te gaan. Al moest ik soms even zoeken naar de juiste termen. Een uurtje nadat ik de Fransman had bedankt voor zijn bezoek, stond er een Oostenrijker voor de deur. Ik stak mijn verhaal af en trof een zeer geïnteresseerde persoon aan. De grootste uitdaging was nog het gesprek beknopt te houden.
Ondertussen bezocht ik zelf de Untitled tentoonstelling op het kot van Valérie, een charmante studente met Limburgse roots, die een prachtig schilderij op haar kot heeft hangen. Een erfstuk zowaar, dat nog op het kot van haar vader had gehangen en door hem gekocht was in Londen. Een mooi verhaal verbonden aan een werk dat de aandacht naar zich toezuigt. Het overwegend donkere schilderij toont een onbestaande stad bij valavond met kronkelige architectuur en heel veel schoorstenen. Je blik valt meteen op de menselijke figuren die zich bewegen in de verlichte ruimtes in de stad. Fijn om te luisteren naar het verhaal van Valérie en haar opvattingen over kunst aan de mijne te kunnen toetsen.
Voor wie zelf graag de Untitled tentoonstelling bezoekt, dat kan nog tot donderdag 23 februari. Misschien kom je wel bij mij terecht!
Het tweede segment van dit Cobra filmpje bevat een interview met Sarah Vanhee.
Geschreven door Carolien Coenen en gepost op 18 februari 2012 onder Festival, Kunst. Deze post werd getagd met artefact, sarah vanhee, stuk, untitled. Reacties uitgeschakeld voor Hoe het voelt een kunstwerk te zijn – Untitled op dit artikel.





