Koordloper Michel Menin tijdens Circus & Co
Vrijdag stak de koordloper Michel Menin tijdens Circus & Co 2011 op een hoogte van +/-62 meter het Ladeuzeplein over, vanaf het Museum M naar de toren van de Universiteitsbibliotheek. Enkele foto’s en filmpjes van deze spectaculaire stunt:
Op Flickr kan je nog een aantal foto’s vinden van Michel Menin.
Filmpje, kort na het vertrek vlakbij Museum M:
Filmpje, de aankomst aan de Universiteitsbibliotheek:
Bierproeverij door Leuvense Biertherapeuten
De Leuvense Biertherapeuten organiseren op zaterdag 4 juni 2011 een uitzonderlijke proeverij met 6 buitenlandse bieren, 6 unieke bieren en 6 klassieke bieren, ten voordele van Debra Belgium, een organisatie die zich inzet voor mensen met erfelijke huidziektes. De proeverij gaat door in ’t Vliegend Varken (Bogaardenstraat 24) en begint om 18:00. Om 21:00 volgt een fuif met DJ Malcolm Nix met het beste uit 40 jaar rock & New-Wave.
Meer informatie op de website van de Leuvense Biertherapeuten.
Fototentoonstelling Red de stoep
Van maandag 6 juni tot donderdag 30 juni 2011 organiseert Red de stoep een fototentoonstelling in de Bibliotheek Tweebronnen in Leuven. Deze fototentoonstelling is het resultaat van de fotowedstrijd waarbij gezocht werd naar treffende foto’s in verband met verkeerd gestalde fietsen, vuilniszakken of andere voorwerpen die de stoep versperren. Ook worden foto’s van stadsfotograaf Marco Mertens tentoongesteld en krijg je nuttige tips over het vrijhouden van de stoep. De tentoonstelling is toegankelijk tijdens de openingsuren van de bibliotheek Tweebronnen.
Meer informatie kan je vinden op de site van Red de stoep.
Geschreven door Dries Verachtert en gepost op 3 juni 2011 onder Events, Fotografie, Tentoonstelling. Deze post werd getagd met Fotografie, fototentoonstelling, red de stoep. Reacties uitgeschakeld voor Fototentoonstelling Red de stoep op dit artikel.Laatste voorstelling Flamazin door Pyromantiek
Woensdag 1 juni voerde Pyromantiek de laatste keer de voorstelling Flamazin op in de arena van het Provinciaal Domein Kessel-Lo, als intro op het festival Circus & Co. Moeiteloos pakten ze het publiek in dat hen na de voorstelling op een staande ovatie trakteerde.
Meer foto’s op flickr. Bekijk ook de foto’s van Erik Olaerts.
Geschreven door Carolien Coenen en gepost op 2 juni 2011 onder Circus, Fotografie. Deze post werd getagd met flamazin, pyromantiek. Er zijn 2 reacties op dit artikel.Rookstoptunnel op 31 mei in Leuven
Naar aanleiding van Werelddag zonder tabak (elk jaar op 31 mei) organiseerde de vzw VGL (Vereniging voor Gezonde Levensstijl) op diezelfde dag een rookstopinfodag in Leuven. Ondanks de regen kwamen heel wat rokers, ex-rokers en sympathisanten naar het Ladeuzeplein afgezakt. Verschillende tabakologen, motivatie-deskundigen en ex-rokers uit de regio stonden klaar om lief en leed met hen te delen.
Meten is weten
Iedereen was welkom om deel te nemen aan een aantal testen die het effect van roken op het lichaam weergeven. Zo werd de longinhoud bepaald en werd het CO-gehalte in de uitgeademde lucht gemeten. Echte eyeopener van de dag was echter de 3-dimensionele verouderingssoftware. Op basis van een digitale foto worden een aantal bewerkte foto’s geproduceerd. Zo kan je direct zien hoe je er zal uitzien binnen 20 jaar als je blijft roken. Daarnaast kon ook nog een longleeftijdstest worden gedaan, waarbij je longleeftijd met je werkelijke leeftijd wordt vergeleken.
Afleiding verzekerd
Heel wat leuke activiteiten waren opgezet om de stoppende rokers de nodige afleiding te geven: een kookworkshop met het Wijkgezondheidscentrum De Central, actieve Fun & Fit sessies, afgewisseld met relaxatiesessies, twee gratis live optredens van de muziekgroep Single Cask of gewoon genieten van een gezond hapje klaargemaakt door brasserie Improvisio. Je kon ook je talenten botvieren op het helpen inkleuren van de grote krijttekening die speciaal voor de gelegenheid door kunstenaar Hans Geyens was gemaakt.
Solidair met de rokers
Het verzamelen van minstens 1.000 handtekeningen van mensen die hun sympathie en steun willen betuigen aan rokers die 24 uur lang proberen te stoppen met roken, is nog volop aan de gang. Wie nog niet de kans heeft gehad om te tekenen en toch wil bijdragen, kan nog online de petitie vinden op www.vzwvgl.be/rookstopdag.
Architectuurwandeling Leuven op 4 juni
De stad Leuven is volop in ontwikkeling en staat inmiddels ook buiten haar grenzen bekend om kwaliteitsvolle hedendaagse architectuur. Stad en Architectuur vzw stippelt een unieke architectuurwandeling uit voor wie Leuven met een nieuwe blik wil verkennen. Architect Jan Wijle werkte deze wandeling langs recente architectuur uit. De wandeling gaat door straten en stegen, parken en pleinen, maar soms ook door gebouwen die gedeeltelijk publiek zijn. Zij wil het oogmerk richten op de betekenis van de stedelijke ruimte en hoe gebouwen en openbare ruimte zich tot elkaar verhouden.
Zo beland je helemaal tot op het dak van het voormalige Oudheidkundige Instituut, door architectengroep TV360 en Stéphane Beel Architecten omgevormd tot de Vlerick Management School. Verder kan je op de hoogste etage van het nieuwe trappenhuis voor de Universiteitshal en Rectoraat van de K.U. Leuven (2007) van VBMarchitecten (nu Bogdan & Van Broeck en LAVA architecten) genieten van het mooie uitzicht over de stad.
Praktisch
De wandeling vindt plaats op zaterdag 4 juni om 11u en 14u en op zondag 5 juni om 11u en 15u.
Duur: 2 uur
Prijs: € 7 / persoon (inclusief een exemplaar van de publicatie)
Inschrijven verplicht via inschrijving@stadenarchitectuur.be of op 016/22.22.39
Compagnie Tartaren speelt ‘Nonkel Wanj’ (naar Tsjechov)
Regisseur/theatermaker Ivan Vrambout herwerkte met een groep van 9 spelers Tsjechovs’ Oom Wanja. Ze kneedden Tsjechovs’ tekst naar een gemeenschappelijk, natuurlijk stuk taal. Met Nonkel Wanj brengt Cie Tartaren een bescheiden en integere voorstelling, over welke eisen een mens zichzelf oplegt.
Compagnie Tartaren is een sociaal‐artistiek gezelschap, ontstaan uit vzw buurtwerk ‘t Lampeke in de Ridderbuurt in Leuven. Cie Tartaren werkt met deelnemers met verschillende en zeer uiteenlopende achtergronden en draagt bijzondere aandacht voor maatschappelijke kwetsbaarheid. Zowel in deelnemersgroep als in publiek streeft de Cie naar een rijke, sociale mix.
Praktisch
Vrijdag
17
en
zaterdag
18
juni
om
20u30
Vrijdag
24
en
zaterdag
25
juni
om
20u30
ERTZBERG,
Goudsbloemstraat
2,
3000
Leuven
Prijs:
3€
(groepen
vanaf
10
pers.)
/
5€
Reservaties: reservaties@tartaren.be
Museum M wint Museum- en Publieksprijs 2011
M is de grote winnaar van de jaarlijkse MuseumPrijs, een initiatief van Openbaar Kunstbezit Vlaanderen en het advocatenkantoor Linklaters.
Dit jaar ging er bij de selectie bijzondere aandacht naar publieksvernieuwing. De jury bewondert M voor ‘de degelijke aanpak waarmee het nieuwe museum werd voorbereid en er na amper twee jaar volledig staat’. Ook looft ze de confrontatie van heden met verleden in de tentoonstellingskeuze en de aandacht van M voor een zo breed mogelijk publiek. ‘De diversiteit van de samenleving wordt weerspiegeld in de publiekswerking’, aldus de jury.
Ook het gewone publiek koos massaal voor M. Met bijna het dubbele aantal stemmen van runner-up STAM, kaapte M ook meteen de PublieksPrijs weg. En dat is misschien nog wel de mooiste prijs van allemaal.
De winnende musea ontvangen elk een geldbedrag van 10.000 euro om te besteden aan projecten die een nieuw publiek aantrekken: kinderen en jongeren, personen met een handicap, kansarmen… De publieksprijs is goed voor 2.500 euro.
Van harte proficiat vanwege de Leven in Leuven-redactie aan alle M-medewerkers voor deze oververdiende prijs!
Geschreven door Carolien Coenen en gepost op 1 juni 2011 onder Museum. Deze post werd getagd met museumprijs, publieksprijs. Reacties uitgeschakeld voor Museum M wint Museum- en Publieksprijs 2011 op dit artikel.Luzine, het restaurant van Jeroen Meus
Wie in het restaurant van Jeroen Meus wil gaan eten, moet er op tijd bij zijn. Voor ons gezelschap van vier personen reserveerden we een viertal maanden op voorhand. Vooral in het weekend is het er erg druk. Een beetje vooruit plannen is een absolute noodzaak. Al vermoed ik dat het op weekdagen ietsje vlotter gaat om een reservatie te krijgen. We hadden bijgevolg lang uitgekeken daar dit restaurantbezoek en de verwachtingen waren hoog gespannen.
Nog voor we een voet in het restaurant zetten, kregen we al een staaltje te zien van de Luzine dienstverlening. Enkele dagen op voorhand informeerde het personeel telefonisch of de afspraak nog doorging en of wij bepaalde allergieën hadden waarmee de keuken rekening moest houden. Ik moet zeggen dat het de allereerste keer is dat we op voorhand zo’n vraag kregen. Knap dat men de moeite doet om naar allergieën te informeren, al kan het ook zijn dat men door de lange tijd tussen reservatie en restaurantbezoek zeker wil zijn dat de klanten nog komen opdagen.
De entrée naar restaurant Luzine is niet bepaald uitnodigend te noemen. Voor wie met de wagen komt, ligt de ingang op hetzelfde niveau als de parking die ook dienst doet voor de squash- en sportclubs in hetzelfde gebouw. Je loopt vanuit de parking rechtstreeks het industriële gebouw binnen en aan je linkerhand zie je ingang naar restaurant Luzine. Wie met de fiets komt, moet eerst een ongezellige inkomhal met brievenbussen trotseren en de trap nemen naar de eerste verdieping. Gelukkig wachten er daar grote witte kaarsen in prachtige kandelaars om de gasten de weg te wijzen naar het gezellige interieur van Luzine. Vroeger was het gebouw een onderdeel van de legendarische conservefabriek van Marie-Thumas, vandaar de ruwe uitstraling. Eens je in het restaurant bent, stap je echter een volledig andere wereld binnen.
Wij waren een tikkeltje vroeger dan ons gezelschap en werden vriendelijk ontvangen door het personeel met de vraag of we al aan het tafeltje wilden plaatsnemen ofwel liever iets dronken aan de bar. Wij gingen voor die laatste optie. Mijn vriend koos de aperitief van het huis, terwijl ik het op een glaasje champagne hield. De aperitief van het huis was een soort gin tonic met Japanse citrus. Heel bijzonder, maar niet echt mijn ding wegens te bitter voor mijn smaak. Terwijl we van ons aperitief dronken, namen we het interieur in ons op. Vlak bij de ingang bevond zich een gezellig verlicht salon met knusse zetels. Het interieur deed denken aan een chic herenhuis, inclusief mooie bloemen als decoratie. De grote ruimte werd door verschillende wanden in kleinere ruimtes ingedeeld, waardoor er een intieme sfeer gecreëerd werd en je niet merkte niet dat het restaurant veel mensen tegelijkertijd bediende. Uiteraard stonden de kookboeken van Jeroen Meus er ook uitgestald. Al heb ik niet geïnformeerd of je de boeken er kon kopen.
Onze vrienden lieten niet lang op zich wachten en we werden door het bijzonder professionele personeel naar onze tafel begeleid. We overlegden even onder mekaar en besloten allevier voor de menu Luzine te kiezen mét aangepaste wijnen. Drie van ons gingen all the way en namen de menu met vijf gangen. De vierde persoon in ons gezelschap was niet zo’n liefhebber van vidée en liet deze gang vallen.
Zoals het hoort in een restaurant met klasse startten we de maaltijd met verschillende appetizers. Zo kregen we een kruidencakeje met tapenade, beenham met kaas en een overheerlijke vitello tonato voorgeschoteld. Na onze smaakpapillen opgewarmd te hebben, begonnen we aan het echte werk. De eerste gang, de inktvis en hûre (bereiding van varkenskop) met gepickelde groentjes en hersensaus vond ik het minst geslaagd. De tartaarachtige saus overweldigde het geheel waardoor de andere smaken minder goed tot hun recht kwamen. Spijtig, want ik ben een grote fan van inktvis. Het tweede gerecht was wel helemaal mijn ding: skrei & oester, een smakelijke combinatie. Vervolgens kregen we een variatie op het klassieke koninginnehapje voorgeschoteld mét eierdooier en grijze gepelde garnaaltje. Heerlijk. Het hoofdgerecht was een mals stukje kalfslende, minder bijzonder dan de voorgaande gangen, maar zeker zo smakelijk. Het hoofdgerecht werd op een zware leisteen gepresenteerd. Mooi, maar de bediening had er hun werk mee, want zo’n bord is loodzwaar. Het dessert was een (alweer) prachtig gepresenteerde deconstructie van een tarte tatin. Op het bord liggend, deed het dessert in niets aan deze klassieker denken, maar lekker was het zeker.
De wijnen waren zorgvuldig uitgekozen bij de gerechten en werden bij elke gang uitvoerig voorgesteld. Vooral de Wittmaner uit Duitsland en de Riesling uit Noord-Oostenrijk wisten me te bekoren. Om de maaltijd af te sluiten bestelden we drie koffies en een thee. Uiteraard kregen we bij de koffie enkele zalige zoetjes aangeboden. De een al lekkerder dan de andere. En zo raakten, indien dat nog niet het geval was, de laatste gaatjes ook opgevuld.
We waren net aan de koffie begonnen toen Jeroen Meus himself, gehuld in een wit koksuniform, het restaurant binnen wandelde. Hij ging aan elke tafel even gedag zeggen en informeerde of het gesmaakt had. Aan een tafeltje vlakbij ons zaten echte fans. Glimlachend poseerden ze samen met Jeroen voor de foto. Het was duidelijk dat deze mensen hun avond niet meer stuk kon.
In totaal kostte dit etentje ons, dranken inbegrepen 477 euro voor vier personen. Geen goedkope avond, maar wel tot in de puntjes verzorgd en zeker zijn geld waard.
Menu Luzine
Inktvis en Hûre
Gepickelde groentjes, hersensaus
—
Skrei & Oester
Spinazie, sherry, parmezaan, graantjes
—
Vidée van Landes kip
dooier, zwezerik, grijze garnaal
—
Kalfslende
Aubergines, geconfijte look, gepofte aardappel, sjalot, salsa verde, saliejus
—
Tarte tatin
Praktisch
Kolonel Begaultlaan 15/01.17, 3012 Wilsele
016 89 08 77
luzine@restaurantluzine.be
restaurantluzine.be
Laatste bos van Leuven toch gered?
De fietstocht langs Leuvense parken trok dit weekend heel wat belangstellenden. Levend Leuven gaf tekst en uitleg in de prachtige kloostertuin van de Montfortanen aan de Diestsevest. Weinigen kennen deze plaats. Nochtans is deze tuin (zoals te zien op de oude Ferrariskaart) van oudsher een uitloper van het uitgestrekte bosgebied van de Kesselse Bergen dat ooit tot diep in Leuven binnendrong.
De lange geschiedenis maakt de bodem heel zuurstofrijk, in tegenstelling tot de meeste stadsgrond die platgereden is en waar bomen moeilijk volwaardig kunnen uitgroeien. Ondermeer het zeldzame daslook groeit er in overvloed. Oude groenzones nemen ook veel gemakkelijker water op dan de veelal met puin verharde stadsbodems. Reden waarom het niet verstandig is om, zoals nieuwe plannen voorzien, dit unieke en zeer rijke groen met zijn grote soortenrijkdom vol te bouwen, om dan aan de overkant van de Dijle op verstoorde grond gras aan te leggen.
Levend Leuven pleit er dan ook voor om deze gesloten kloostertuin toegankelijk te maken voor het publiek. Kinderen kunnen hier onbekommerd spelen. Deze prachtige site kan naadloos aansluiten op de Tweewaters en de Dijle-oever. Hier zijn hoogwaardige projecten te realiseren, maar natuurlijk moeten die de natuurlijke pracht van dit oeroude domein weten te benutten.
Fietstocht langs tuinen en parken
Spelende kinderen in het Montfortanenbos