Leven in Leuven

Mijn oude school: Het Heilig Hart in Heverlee

In september moet ik er altijd weer aan denken. De schoolgaande jeugd is het geslenter van en naar de bushalte alweer gewoon en ’s ochtends duurt de schemer langer dan de nacht. Er zijn veel scholen in het Leuvense, en die worden hier allemaal weleens besproken.

Van 1998 tot 2004 liep ik school door de gangen van het Heilig Hartinstituut in Heverlee. Natuurlijk had mijn schooltijd daar geen gouden randje, maar vijf jaar later is er mijn selectief geheugen en het voordeel van de terugblik om de boel wat meer glans te geven.

Als ik eraan terugdenk tegenwoordig vergeet ik alles met een schaduwkant. Fiets ik in gedachten nog eens naar school, dan is het zomer en heb ik jas noch handschoenen aan. Van de stomme leerkrachten heb ik enkel onthouden hoe we met hen lachten en de plannen die we smeedden om een uur studie te versieren – paraplu in de poep van de juffrouw Latijn. We gingen naar de efteling in het eerste jaar en ik ben er zeker van dat ik de dag ervoor een héle slechte toets wiskunde heb teruggekregen, maar die ben ik lang vergeten. De achtbanen zijn blijven hangen. Net zoals de reisjes naar Parijs, Trier en Engeland.

We ontdekten nieuwe toiletten in het vierde jaar en gingen nog later het ondergronde complex verkennen – het hoofdkwartier van het kuisteam eindelijk ontmaskerd. De lessen Duits gebruikte ik vooral om potloodjes te kerven en dat we een aantal minuten moesten wandelen naar het fysicalokaal was een handig doekje voor het bloeden.

Maar neem een ordinaire dinsdagmiddag in oktober als het regent buiten en de hallen binnen vol hangen met regenlucht en schel lawaai. Natuurlijk weet ik nog hoe lang je moest aanschuiven voor een wak broodje en hoe vreselijk je moest drummen door de massa. Maar ik vind het sympathiek van mijn geheugen dat ik daar niet meteen op kom.

Net zoals een les aardrijkskunde in mijn hoofd ook niet meer altijd lang duurt. Ik denk terug aan die keer dat ik de hele les met een speciale steen zat te spelen. Ik ben bijna vergeten hoe hoog het estheticalokaal was – zo hoog dat ik flauwviel van de inspanning op een dag, groeien is zo al vermoeiend genoeg. Mijn medeleerlingen kregen de daver op het lijf en de leerkracht wist niet wat eerst gedaan. Uiteindelijk kwam ik toch op een aftands bed in de ziekenkamer terecht en ook de benepen sfeer in dat lokaaltje kan ik alleen nog maar oproepen als ik dat echt wil – nooit.

Uiteindelijk is het heilig hart vooral een school. Je leert er dingen van mensen met een variabele motivatie. Je maakt er vrienden en je maakt er ruzie. Je loopt er met je kop tegen de muur en je denkt het jouwe van leekrachten. Sinds ik wat volwassen ben geworden, zie ik ook wel in dat de meeste nota’s terecht waren. Maar de blik in de ogen van leerkrachten die te weten komen dat ik een diploma heb intussen, daar ziet de vijftienjarige in mij soms nog van af. Misschien hadden ze meer in mij moeten geloven ondanks dat ik weinig liet zien. Of misschien moet ik nog wat groeien eer ik besef dat ze achter mijn rug wél knikten naar elkaar.

Je kan de grootste school van Leuven niet verwijten niet te wíllen. Toen de directeur op pensioen ging zong de school samen een zelfgeschreven lied, tot grote ergernis van alle veertienjarigen, inclusief mezelf. De ontroering van de man maakte iedereen ongemakkelijk en de boom die te zijner ere werd geplant was enkele weken later al verdwenen, voor hij zelf nog maar had ingepakt. Het moet natuurlijk van twee kanten komen. Pubers zijn op school niet altijd op zoek naar een tweede thuisgevoel.

Hoe dan ook, het waren zes gemakkelijke jaren – zéker vergeleken met wat komen ging. Je hebt de evidentie van de weg naar school die je zo goed kent, de regelmaat van de klok en de bel en het gemak te doen wat je gezegd wordt, of net niet. Er is altijd iets om je tegen af te zetten, de gevestigde macht is in het middelbaar een lerarenkorps van een twaalftal man. Gemakkelijk zat.

Als ik ooit beroemd word om wat ik graag doe zal ik nooit toegeven dat het misschien aan die twaalf mensen in het zesde middelbaar heeft gelegen, maar misschien is dat ergens wel zo. Daarom, en ook omdat het al een tijdje geleden is dat ik ’s middags met mijn beste vriendinnen nog boterhammen heb gegeten, lijkt het soms alsof ik zes jaar lang onafgebroken gelukkig ben geweest. Vreselijk naïef, maar dat zijn alle gouden randjes.

Wie is de machtigste Leuvenaar?

De redactie van het Nieuwsblad stelde een lijstje samen en iedereen wordt uitgenodigd om een stem uit te brengen (opgelet, registratie vereist). Benieuwd wie als overwinnaar uit de bus zal komen.

Thais restaurant Siam

Velen onder jullie kennen restaurant Siam in Heverlee, vlakbij het station ongetwijfeld als een afhaalrestaurant. Je kan er echter ook ter plekke eten. Het restaurantje is niet groot: er kunnen nog geen twintig personen zitten, maar het is wel gezellig. De smalle ruimte is vrolijk geschilderd in paarse en gele tinten. Het plafond is bezaaid met sterren en overal staan mooie orchideeën en andere exotische planten. En natuurlijk mag een portret van koning Bhumibol niet ontbreken. De mooie meisjes die het eten aan tafel brengen zijn vriendelijk en even exotisch als de planten. ;-)

Wat mij betreft, is Siam het beste Thais restaurant in Leuven en omstreken. Mijn vriend en ik gaan er dikwijls afhalen als we geen zin hebben om te koken of we eten er een hapje eten als we wat meer tijd hebben. Ondertussen heb ik al veel gerechten op hun kaart geproefd en ik kan me niet herinneren dat er ooit een gerecht tegenviel. De Thaise keuken is één van mijn favoriete keukens: lekkere curries, fijne specerijen en niet te zwaar. Op de menukaart van Siam staat aangegeven hoe pittig de gerechten zijn, zodat je niet verrast wordt. De Thaise keuken heeft zeer pikante gerechten, zorg dat je wat rijst bij de hand hebt om de hitte te temperen.

Als je in het restaurant zelf gaat eten, krijg je samen met de menukaart een beetje kroepoek aangeboden. Altijd leuk om iets te knabbelen te hebben terwijl je hartverscheurende keuzes moet maken. ;-) (Voor de mensen die liever afhalen: geen paniek, je zal altijd een zakje kroepoek bij je bestelling vinden.) Het eten wordt altijd mooi gepresenteerd: curries in stenen potjes, gerechten op mooie schotels met kunstige gesneden groenten, apart geserveerde rijst,… Ga zeker ook eens een kijkje nemen in de toiletten. De huisschilder heeft zich daar helemaal uitgeleefd.

De gerechten van Siam zijn bovendien zeer betaalbaar. Je hebt er hoofdgerechten vanaf twaalf euro. Als het ietsje meer mag zijn, kan je altijd een menu nemen. Voor onderstaande keuzes betaalden wij ongeveer 35 euro (water inbegrepen). Betaalbaar en lekker, meer moet dat niet zijn.

Praktisch
Naamsesteenweg 217
3001 Heverlee
016 39 00 64

Onze keuze
Tom yam koong: soep met garnalen en pittig citroenkruid
Khanom jee: gestoomd/ gebakken flapjes met vlees en garnalen
Nue nammanhoy: Rundsvlees met groenten in oestersaus
Kang kiew wan ped: eend met groene kerrie, thaise aubergines en kokosmelk

Kunst in beeld

Op zondag 28 september organiseert het Davidsfonds Kunst in Beeld: op meer dan 70 plaatsen in Vlaanderen en Brussel kan je terecht voor activiteiten rond beeldende kunsten. Tijdens deze eerste editie staan ‘helden’ centraal: heiligen, mythologische figuren, striphelden en natuurlijk de kunstenaars zelf.

Ook in Leuven kunnen de liefhebbers van beeldende kunsten uit de volgende activiteiten kiezen:

• Provinciehuis: Het provinciebestuur beschikt over een indrukwekkende kunstverzameling. Het kunstbezit van de provincie wordt ontsloten via een website. Deze wordt voorgesteld op 28 september. In de bouw van het nieuwe provinciehuis werden bovendien verschillende kunstwerken geïntegreerd. Een rondleiding brengt de bezoekers naar deze werken en langs enkele sleutelwerken in de collectie van de provincie. De plaatsen zijn beperkt! Inschrijven kan op kunstbezit@vlaamsbrabant.be voor 23 september. Deelname is gratis. Rondleidingen doorlopen van 14.00u tot 17.00u.
• Atelierbezoek Fred Bellefroid: Op bezoek bij de beeldhouwer van ‘De Kotmadam’. Inschrijven bij jozef.scheire@telenet.be. Deelname kost 3 euro. Het bezoek start om 14.00u. Adres: Vital Decosterstraat 68, Leuven.
• Atelierbezoek Willy Peeters: Het werk van Willy Peeters wordt volledig bepaald door het bestaan van de mens in de maatschappij en de daarmee samenhangende mythes. Willy Peeters is de “huisbeeldhouwer” van het Davidsfonds. Deelname is gratis. Rondleidingen vinden plaats om 11.00 en 15.00u. Inschrijven bij Andre.verboven@chello.be. Adres: Ijzermolenstraat 53, Heverlee.

Cinema ZED schiet uit de startblokken

Op woensdag 24 september opent Cinema ZED na 3 maanden zomervakantie opnieuw de deuren. Het eerste maandprogramma is er meteen eentje waar filmliefhebbers de vingers en duimen zullen bij aflikken! 

De Spaanse cineast Julio Medém is de eerste thematische ‘gast’ van het seizoen. Naar aanleiding van de release van Caótica Ana, haalde Cinema ZED ook zijn vorige films van onder het stof, waaronder het betoverende Lucía Y El Sexo en Medems debuutfilm Vacas. 

Een reeks om het zomers warm van te krijgen! 

Tijdens de openingsdagen van onze collega’s van STUK (2-3-4 oktober) stelt ook ZED haar deuren open. Drie dagen lang kan je GRATIS naar een programma van FEESTfilms dat ZED voor de gelegenheid samenstelde. Het is een gevarieerde reeks geworden waarin feesten – toegegeven, niet altijd even vrolijke feesten – centraal staan. Zo mocht het familiefeest in Festen natuurlijk niet ontbreken, maar ook het huwelijksfeest in The Anniversary Party en de memorabele nieuwjaarsnacht van 200 Cigarettes staan op de affiche. 

De reeks Get Up, Stand Up met live registraties van de beste stand up comedians ging einde vorig seizoen van start: o.m. Ricky Gervais, en Wim Helsen passeerden de revue. Mét succes en daarom zet ZED deze reeks verder. En ZED zou ZED niet zijn moesten we ook hier niet een aantal in ons land onuitgegeven opnames toevoegen aan de affiche zoals Henry Rollins‘ Shock & Awe en Eddie Murphy’s legendarische Delirious. 

Tot slot, een vaste waarde in ZED: een portie recente documentaire films. Op het menu deze maand: 2 opmerkelijke muziekdocumentaires (Heima over Sigur Ros en Lou Reed’s Berlin), de nieuwste Erol Morris en- voor wie DOCVILLE gemist zou hebben- een bisnummertje: Le Flic, la Juge et l’Assassin, de Beste Belgische Documentaire van het jaar volgens de DOCVILLE-jury. 

Al deze informatie kan je nalezen op de gloednieuwe website van Cinema ZED of doorblader de folder via deze link:http://www.cinemazed.be/pageflip 

Start!08

Op zaterdag 20 september 2008 vanaf 19.00 uur geeft 30CC het startschot van het seizoen 2008-2009 in het stadspark. Inkom is 5 euro. Op die dag is het Stadspark een vrijstaat, een culturele zone waar je even tijd en ruimte vergeet.

Het programma ziet er als volgt uit:

• 19.00 – 20.00 – 21.00u: Ondas de Pasión, The Tribe Band, Violetje en Ballroomquartet
• 19.20 – 20.20 – 21.20u: Carlos Diaz & Juan Masondo, The Partchesz, Flamazin, Aksident en Poorten
• 19.40 – 20.40 – 21.40u: The Ensemble Osama Abdulrasol, Kid Fear, Spencer The Rover & Herman Acke, Interfak Dixieland Band en Tricycle
• doorlopend: Poorten
• vanaf 22.00u: Vuurwerk, Orchestre International du Vetex en The Pimpz of Dazzle

Tickets kunnen online besteld worden.

Open atelier dag bij demeestere

Op zondag 21 september is het ‘Open atelier dag’ bij demeestere: je kan dan een kijkje nemen in de keuken waar men doorlopend demonstraties geeft en men uitlegt hoe de pralines worden gemaakt.

Adres: Naamsesteenweg 288, 3001 Heverlee
Datum: zondag 21 september van 11 tot 18 uur.

Inwijding Hand van Prometheus

Leuven is alweer een kunstwerk rijker. Maandagavond werd het beeld “Hand van Prometheus”, een creatie van de Leuvense kunstenaar Wouter Mulier, officieel ingewijd. Het beeld staat op het eveneens gloednieuwe Professor Roger Van Overstraetenplein, genoemd naar de overleden stichter en bezieler van het Leuvense onderzoekscentrum IMEC.

Het moderne beeld dat schitterend tot zijn recht komt aan de nieuwe esplanade vlakbij het station, werd geschonken door IMEC aan de stad Leuven. Het vuur van Prometheus doet dienst als symbool van kennis, bezieling en creativiteit. Onder de aanwezigen waren de familie van professor Roger Van Overstraeten en talrijke medewerkers van IMEC. Het nieuwe plein belooft een belangrijke functie te vervullen in Leuven: via dit plein kom je in het nieuwe stadskantoor, dat eind dit jaar in gebruik genomen zal worden.

Meer foto’s op flickr.

Koffie Onan

Er zijn zo van die plekjes die je toevallig ontdekt, en waarvan je onmiddellijk spijt krijgt dat je ze nooit eerder gevonden hebt. Koffie Onan in de Parijsstraat is zonder twijfel zo’n plekje. Een klein, onopvallend winkeltje aan de buitenkant, heerlijk geurend en bijzonder gezellig aan de binnenkant. Een waar Sjakie en de chocoladefabriek-gevoel overviel me toen ik binnen kwam.

Zoals de naam al doet vermoeden kan je hier koffie krijgen. So what, denkt u, koffie kan je overal krijgen. Wel, er is koffie en er is Koffie. Ik weet niet juist hoeveel soorten koffie je hier kan drinken, maar het zijn er veel. Heel veel. Er is ook telkens een koffie van de week, voor mensen die niet goed weten wat kiezen en zich dan maar laten leiden.

Bent u, net zoals ik, geen koffiedrinker? Geen enkel probleem, Koffie Onan heeft naast meer dan dertig soorten chocolademelk, milkshakes en ice-tea, ook een uitgebreid assortiment thee. En we hebben het hier niet over de traditionele smaken die je tegenwoordig overal kan krijgen, neen, ze hebben zoveel soorten dat mijn thee-minnend hart sneller begon te slaan en ik ongeveer tien minuten getwijfeld heb welke thee ik zou nemen.

Toen we (vooral ik dan) eindelijk gekozen en besteld hadden, kregen we elk een houten schoteltje met het kopje, een chocolaatje en een klein cakeje. Ik kreeg ook nog een zandloper die ik twee keer moest omdraaien vooraleer m’n thee uit het water te halen. Leuk gevonden. Een bosbessen muffin maakte ons koffie/thee geluk compleet.

Koffie Onan is bij deze gebombeerd tot één van mijn favoriete plekjes in Leuven, en het zal niet lang duren vooraleer ik die andere thee soorten of één van dertig soorten chocolademelk rustig ga proeven.

Koffie Onan
Parijsstraat 28
Open van maandag tot zaterdag van 8.30 tot 18.00 uur.

Open Monumentendag in Den Hoorn

Voormalige brouwerij Den Hoorn trok heel wat kijklustigen. Het was immers de laatste keer dat het gebouw in deze staat kon bezocht worden. Jong en oud wierpen een blik in de oude koperen ketels waar verschillende installaties van Sacred Places opgesteld stonden of snoven de aromatische geuren in de ruimtes op. Den Hoorn was ook erg populair bij amateurfotografen. Iedereen was op zoek naar die ene bijzondere foto. Ons industrieel erfgoed wordt duidelijk gewaardeerd.