Leven in Leuven

Kinderopvang in de praktijk

Toen we in februari 2007 wisten dat we acht maanden later de bevolkingscijfers van de stad Leuven zouden opkrikken, is mijn vriendin direct begonnen met op zoek te gaan naar kinderopvang. Ze wist dat er een tekort is aan kinderopvangplaatsen in het Leuvense, en dat je er beter zo vroeg mogelijk bij bent.

Voordien had ze zich al geïnformeerd over de verschillende mogelijkheden, in Leuven worden de initiatieven op het vlak van kinderopvang gecoördineerd door het centrum Craenendonk. Bij dit centrum kan je terecht om een overzicht te krijgen van de verschillende kinderopvangmogelijkheden. Je krijgt er een lijst met de kinderdagverblijven die gesubsidieerd worden door Kind en Gezin en de initiatieven die erkend zijn en onder toezicht staan van Kind en Gezin. Het verschil tussen beiden is dat bij de eerste soort de dagprijs berekend wordt op basis van het inkomen van de ouders, en bij de tweede soort de creche of de onthaalmoeder zelf de dagprijs en de contractvoorwaarden kan bepalen. Voor de opvanggezinnen die door Kind en Gezin gesubsidieerd worden, moet je je inschrijven bij het centrum. Je krijgt dan pas 6 maanden vooraleer je de opvang nodig hebt een lijst van onthaalmoeders die een plaatsje vrij hebben.

Onze persoonlijke voorkeur ging absoluut uit naar een kinderdagverblijf, niettegensstaande wij veel positieve ervaringen van kinderopvang bij dagmoeders horen. Voor ons, allebei fulltime werkend en zonder directe familie in de buurt, is een kinderdagverblijf praktischer,omdat ze de fulltime opvang beter kunnen garanderen (en dagmoeders er alleen voor staan, waardoor bij ziekte of andere omstandigheden een alternatieve opvang moet gezocht worden). En we wilden helemaal niet wachten tot de zesde maand, om dan de lijst van vrije opvangplaatsen te krijgen, en dan vast te stellen dat er geen plaatsje in de nabije omgeving vrij is. Omwille van de betere voorwaarden bij de creches die gesubsidieerd worden door Kind en Gezin (bij deze creches betaal je niet op een dag dat je kindje niet gaat), lag onze voorkeur dus bij een kinderdagverblijf dat gesubsidieerd wordt door Kind en Gezin.

In Wijgmaal is er geen kinderdagverblijf dat gesubsidieerd wordt door Kind en gezin. De nieuwe creche in het Remy complex werd in het voorjaar van 2008 gesloten. Dus zochten wij verder naar een crèche in de verdere omgeving, die we in WIlsele Put-Kapel vonden: ’t Kapoentje aan de Aarschotsesteenweg. Goed bereikbaar, zeer leuk en netjes, en vriendelijke opvoedsters, maar… pas plaats na pasen 2008. Dat was dus 15 maand na het inschrijven op de wachtlijst, Ella zou dan volgens de geplande bevallingsdatum (oktober 2007) 6 maanden oud zijn. Zes maanden, en een bevallingsverlof voor de mama duurt…. 3 maanden. *SLIK*
Drie maanden zonder opvang, allebei zonder familie in de buurt, hier hoorde een noodplan! Dat werd dan voor ons beide in 2007 vakantiedagen opsparen en na het zwangerschapsverlof opnemen. En voor de resterende maand bleef er gelukkig de bereidwillige schoonmoeder, die helaas veraf woont, waardoor we Ella dus vijf weken lang zouden moeten missen tijdens de week.
In het begin verwachtte ik in al mijn positieve ingesteldheid dat dat allemaal wel zou meevallen met die wachtlijst; mensen die zich op meerdere lijsten inschrijven en dan uiteindelijk elders beter vinden, ouders die verhuizen…  Maar gaandeweg bleek dat we Ella haar eerste crechedag op 7 april 2008 zou zijn.

En ook bij andere ouders heb ik ondertussen dezelfde verzuchting gehoord: het aanbod volgt de stijgende geboortecijfers niet…

Praktisch:

In Leuven wordt de kinderopvang gecentraliseerd in Kindercentrum Craenendonck, daar word je praktisch verdergeholpen
Lei 10
3000 Leuven
tel. 016 20 04 79

Informatie omtrent de verschillende soorten van opvang kan je krijgen op de infolijn van Kind en Gezin 078/150100

Marktrock 2008 – zondag

De laatste dag Marktrock besloten we het een beetje kalmer aan te doen. Geen Monza voor ons (stiekem durf ik Stijn Meuris al eens een zagevent vinden), maar wel the Levellers, een groep die bij mij onveranderlijk een nostalgisch gevoel oproept. The Levellers speelden een set vol klassiekers  en kregen daarmee de enthousiaste fans in het publiek helemaal mee. Mark Chadwick spoorde ons aan hun nieuwe cd te kopen of te downloaden, eender wat, als we er maar naar luisterden.

Mijn dag was geslaagd toen the Levellers ‘One way’ speelden, een nummer waarmee talloze mooie herinneringen verbonden zijn. En ja, ik heb keihard meegebruld en op en neer gesprongen. Jammer genoeg verhinderde een geweldige stortbui ons het einde van het optreden mee te maken. De echte fans lieten zich niet ontmoedigen door een malse plensbui, maar wij zochten drogere oorden op. Nog een tip voor de basgitarist: de tijd voor dreadlocks is voorbij als de dreadlocks de kale plekken op je schedel niet meer kunnen verbergen.

Gelukkig duurde de stortbui niet al te lang en bleef het voor de rest van de avond droog. We gingen op zoek naar eten en slenterden wat rond langs de kraampjes. Terug op de Oude Markt luisterden we naar enkele nummers van Arsenal. Ik kende verrassend weinig nummers van deze, toch wel bekende, groep en wat ik hoorde sprak me niet direct aan. Het publiek vond het echter wel te pruimen, dus ligt het ongetwijfeld aan mijn gebrekkige muziekkennis dat dit optreden me niet kon bekoren.

Naar de Vismarkt dan maar voor een hapje Balthazar. Vier jonge, mooie mensen op een podium die duidelijk met plezier stonden te spelen. Fijn om zien hoe enthousiast het publiek reageerde. Dit groepje heeft duidelijk potentieel.

Afsluiter van de avond werd Anouk. We waren een beetje te laat op de Oude Markt, maar slaagden er, mits wat gewring, toch in om tot de voorste rijen door te dringen. Anouk heeft duidelijk veel fans die allemaal graag een plekje zo dicht mogelijk bij het podium wilden versieren. Na wat wachten, verscheen de mevrouw met de indrukwekkende stem op het podium. Meest gehoorde opmerking in onze omgeving: “oh my god, what is she wearing?” In mijn gedachten ging deze innerlijke dialoog aan het optreden vooraf: “Laat ik voor Marktrock eens mijn oudste jeans die al een paar jaar niet meer past, aandoen en dat combineren met een superlelijke loszittende tanktop, een golfje van mijn bomma en een pet van één van mijn exen.” Afschuwelijk lelijk. Nu weet ik wel dat de meeste mensen voor de muziek komen, maar het oog wil ook wat. Anouk is een mooie vrouw, geen reden om jezelf zo toe te takelen.

Het optreden zelf was dik in orde. Al duurde de solo van de muzikanten in het midden veel te lang naar mijn goesting (en die van de rest van het publiek). En al dat rare gedans van Anouk ontlokte menig muziekliefhebber de woorden: “Te veel gedronken, zeker?” “Aan de paddenstoelen gezeten?” Misschien had Anouk beter in de namiddag een dansworkshop meegepikt. ;-) Gelukkig kan ze beter zingen dan dansen. Fantastische stem en geweldige nummers. Nobody’s wife, volledig kapotgedraaid op fuiven, blijft nog altijd overeind.

Een mooie afsluiter voor onze Marktrockdriedaagse.

Marktrock 2008 – een Weense wals aan de zijlijn

Ik was zondag op Marktrock met een groep vrienden die meer weten van muziek dan ik en die ik dan ook gehoorzaam ben gevolgd door de Leuvense straten. De naam van de groep die ik heb gezien ben ik vergeten, maar ik stond niet tegen mijn zin met mijn heupen te bewegen en zij die er meer van wisten waren ook enthousiast. Puik dus.

Zaki ken ik natuurlijk wel en omdat het zo leek te bruisen op het Laeyensplein zijn we daar ook maar blijven hangen. In de zoektocht naar meer strandballen om even een moment de gloire mee te beleven – opgooien en pats! – kroop ik op een sokkel. Een samenscholing aan de linkerkant deed een hele hoop ballen vermoeden, maar het was een koppel van samen waarschijnlijk honderzestig jaar, dat stond te dansen alsof Marktrock een thé dansant was in de ware betekenis van het woord.

Dat moet het zijn, dacht ik. Geboren worden en de tweede wereldoorlog meemaken. Toekijken hoe Leuven letterlijk opbrandt en meer dan zestig jaar later een danske placeren in de figuurlijke brand van honderden jonge mensen. Zo wil ik ook wel oud worden, al was ik blij dat ik jong was zondagavond, het helpt om lang op te blijven.

Marktrock – reacties

• Marktrock I: CPeX door Asfaltkonijn.
• Here we go stereo door Oker.
• Pete Philly & Perquisite door Oker.
• Marktrock door Stijn.
• Marktrock 2008 door Bart Spiessens.
• Marktrock Leuven – 9 augustus 2008 door Little Miss Tiny.
• Sandrine – Marktrock Leuven – Vismarkt door Canon.
• Marktrock en nostalgie door Anja.
• Ja? Nee? Ja! door Ruben.
• MArktrock Leuven door Kris Luckermans.
• Marktrock 2008 door Mendel.
• Marktrock Dag 1 – Zonder Sugababes door Gunter V.
• Marktrock door Katrien.
• The Paranoiacs door Frederik Herregods.
• Motek door Frederik Herregods.
• Marktrock… Tease door Frederik Herregods.
• Marktrock Dag 1 bij de blog van het Nieuwsblad.
• Straffe straatmuzikant: Luc & Zonen bij de blog van het Nieuwsblad.
• Marktrock binnen de muren bij de blog van het Nieuwsblad.
• Marktrock dag 3 bij de blog van het Nieuwsblad.
• As promised door Stijn.
• The Van Jets door Frederik Herregods.
• Scouting for Girls door Frederik Herregods.
• My first Marktrock door Goofball.

Schreef jij ook een stukje over Marktrock? Laat het ons weten!

Marktrock 2008 – zondag

Meer foto’s op flickr.

Benefie(s)t(a)

Vrijdag 15 augustus is er weer een bom van een feestje in de Blauwe Kater. Op zich niet zo spectaculair, behalve dat de opzet is geld in te zamelen voor twee goede doelen: Peter en Eline. Een tijdje geleden is hun huis afgebrand en daarom organiseren enkele van hun vrienden een fuif om hen wat financiële steun te geven.

Zoals de flyer hieronder al zegt: 3 euro inkom in vvk en 5 euro aan de deur, aflap om 22uur!

Marktrock 2008 – zaterdag

Meer foto’s op flickr.

Marktrock 2008 – zaterdag

De tweede dag van Marktrock begon onder een stralend zonnetje en dat was te merken aan de opkomst die beduidend hoger lag dan gisteren. De straten van Leuven liepen vol met muziekliefhebbers van alle leeftijden. Op het De Layensplein konden de kinderen zich ’s namiddags uitleven tijdens de Kids Party. Een groot succes: de dansvloer stond afgeladen vol met kinderen die een paar jazzdancepasjes wilden uitproberen.  De dansvloer op het De Layensplein is een schitterende toevoeging aan Marktrock: het maakt dat ook gezinnen met kinderen iets naar hun gading vinden. Hopelijk blijft dit concept behouden in de volgende editie.

Na het kinderplezier, zetten we onze weg verder naar de Oude Markt om een stukje Kane mee te pikken. Het publiek op de Oude Markt was duidelijk in opperbeste stemming. Er heerste een toffe sfeer en leadzanger Dinand Woesthoff slaagde erin het publiek op zijn hand te krijgen. Kane bracht fijne, pretentieloze rockmuziek. Meer moet dat niet zijn.

Na Kane was het de beurt aan Leuvenaar en publiekslieveling Milow. Zelfs burgemeester Tobback was speciaal afgezakt naar de Oude Markt om dit moment te beleven. Milow is de laatste twee jaar uitgegroeid tot een heuse topper en dat merkte je aan de manier waarop hij op het Marktrockpodium stond: volkomen ontspannen bracht hij zijn set. Milow zorgde voor het eerste kippenvelmoment toen hij in duet met Sarah Bettens ‘You don’t know’ zong. De Oude Markt zong mee en genoot. Voor het afsluitende nummer riep Milow zijn ‘vriendinnen’ het podium op: Selah Sue en meisjes van de Marktrock crew, die dit moment zeker in hun dromen zullen herbeleven. ‘One of it’ kreeg de ganse Oude Markt plat. Speciale vermelding verdient ook zangeres Nina Babette, die een aanstekelijk enthousiasme uitstraalde op het podium. Tot volgend jaar, Milow?

Ondertussen hadden we ons een prachtig plaatsje op de voorste rijen weten te bemachtigen en dat zouden we de rest van de avond niet meer verlaten. Wachtend op Raymond keken we naar het talrijk opgekomen publiek. Ik kon niet zien of de Oude Markt tot vanachter vol stond, maar het zal niet veel gescheeld hebben. Raymond van het Groenewoud bracht een set vol bekende nummers. Als je al zo lang meedraait als hij, heb je natuurlijk een uitgebreid repertoire om uit te kiezen. Hij kreeg het publiek op zijn hand met een rondje ‘lach eens met de vips’ en door te vertellen hoe hem, omdat hij geen polsbandje droeg, bijna de toegang tot Marktrock was ontzegd. “Denken jullie dat rock and roll vrijheid is?” Ach ja, Raymond, rock and roll is nu eenmaal al jaren big business. Raymond liet één nummer over aan de knappe pianist, die duidelijk hopen vrouwelijke fans in het publiek had. Een kleine teleurstelling voor mij: Raymond speelde niet ‘liefde voor muziek’, mijn persoonlijke favoriet.

En toen was het de beurt aan Soulsister. Mja, wat kan ik zeggen, ook ik was vroeger fan. En ja, die mannen weten perfect hoe een publiek te bespelen. Ambiance op de Oude Markt. De oude hits ‘The way to your heart’, ‘Through before we even started’, ‘Changes’, ‘Like a mountain’ werden allemaal luidkeels meegezongen en ook de nieuwe nummers gingen er vlotjes in. De typische Soulsister-sound is springlevend. Jan Leyers en Paul Michiels gaven het beste van zichzelf, ondersteund door een bende goed geöliede muzikanten en een sexy zwarte achtergrondzangeres. Niet te geloven dat Paul Michiels al zestig is, de man swingt als een twintiger. Soulsister speelde een nagenoeg perfecte set. Indrukwekkend.

Hooverphonic zou voor ons de afsluiter worden op de Oude Markt. Toch moet ik zeggen dat de mooie nummers van Hooverphonic eerder thuishoren in een concertzaal dan op een festivalpodium. Stond even daarvoor de Oude Markt nog te dansen met Soulsister, dan kende nu de sfeer even een dipje. Tijdens het derde nummer waren en wat problemen met een fluitende microfoon. Jammer en storend. Opeens sloeg bij ons de vermoeidheid toe en besloten we onze plaatsen op de tweede rij af te staan aan de echte fans. Jammer, Hooverphonic stelde me een beetje teleur.

Het dipje van de Oude Markt was snel vergeten toen we op het De Layensplein aankwamen. Jongens en meisjes, wat een ambiance! Het uitzicht vanaf de trappen van de Sint-Pieterskerk was fenomenaal. Het ganse plein was aan het dansen en springen op de nummers van dj Zaki. Mijn tweede persoonlijke kippenvelmoment. Het De Layensplein stond gewoonweg stampvol feestvierders. Fan-tas-tisch.

35ste Meyboomplanting Leuven – impressie

De Mannen van ’59 hadden het weer mee tijdens de 35ste Meyboomplanting. De zon scheen volop toen de Meyboom op de Grote Markt aankwam, voortgetrokken door een sterk paard. Dankzij Marktrock waren er veel kijklustigen aanwezig bij de planting van de enige echte Meyboom. Volkskunstgroep ’t Havermeuleke danste de boom in terwijl de Joorzangers het ‘Meyboomlied’ en het ‘Leuvenaarlied’ aanhieven.

Meer foto’s op flickr.

Marktrock – vrijdag