Leven in Leuven

LIAISON PUBLIEK

sociaalartistiek festival * beeldend werk & theater * 4de editie * met stoelenact!

Van donderdag 10 tot en met woensdag 16 december slaan Cie Tartaren, De FactorY en atelier Lea de handen in elkaar voor de vierde editie van ‘Liaison Publiek’. Dit festival verbindt beeldende kunst met podiumkunsten en geeft je zo een boeiende kijk op sociaalartistiek werk. Extraatje dit jaar wordt de outdoor stoeleninstallatie waar ook jij aan kan bijdragen.

Het beeldend atelier De FactorY en theaterhuis – en kersvers stadsgezelschap – Cie Tartaren vormen al enkele jaren de vaste kern van ‘Liaison Publiek’. Dit jaar presenteren ze samen met atelier lea en gastgezelschap HETGEVOLG hun doorleefde creaties, stuk voor stuk gemaakt door mensen zoals jij en ik, authentiek en heel bijzonder! Kunst die nazindert!

De FactorY toont in zijn eindejaarstentoonstelling werken uit de verschillende projecten van het afgelopen jaar, zoals ‘The FactorY Goes Jazz’, ‘Facts’ en ‘2Nd Life’. Daarnaast kan je ook individueel werk van de Factoristen bewonderen.

Cie Tartaren brengt met zijn nieuwste creatie ‘Hemel Boven B’ een dramatische seance in taferelen, met personages op zoek naar restanten van een familiaal leven. Van welke familie? De hunne, de uwe, de onze … eender welke. Want wat vroeger was, gebeurt ook nu. Keer op keer en overal. De familie staat op. Kleedt zich aan. Zit aan tafel. Eet en zucht. Drinkt en lacht. Roept en weent, zwijgt en wacht. Gaat het, familie? Is alles gezegd? Alles uitgesproken en bijgelegd? Of beginnen we nog eens opnieuw? Nog eens van helemaal tevoren. Misschien lukt het dit keer wel en is er eindelijk peis en vree, van nu tot in de eeuwigheid.

‘het lacht’ is een gedeelde beeldende praktijk van Lea, in nauwe samenwerking met w wh at* en Leren Ondernemen. Met ‘het lacht’ onderzoekt Lea de lach en haar (mogelijke) verschijningsvormen in de visuele cultuur, de beeldende kunst en het dagelijkse leven. Het spreken, het tekenen, het performen … zijn onderdelen van een co-creatief, gelijkwaardig en meerstemmig proces waarin het beeldend experiment centraal staat.

Met de voorstelling ‘Wortel van Glas’, op tekst van Josse De Pauw, brengt HETGEVOLG een ware ode aan de wilskracht. Het hoofdpersonage Wortel van Glas krijgt levenslessen van zijn wijze nonkel Biet. Hij reist naar de vier hoeken van de wereld op zoek naar zichzelf.

EXTRA! DEEL JE STOEL MET EEN ZIEL
Tijdens ‘Liaison Publiek’ willen de Tartaren, Factoristen en atelier Lea OPEK meer kleur geven. Op het plein voor het voormalige douanegebouw creëren ze elke dag een andere installatie met een 50-tal stoelen die ze van hun publiek ‘in pand’ krijgen. Het zijn stuk voor stuk stoelen met een verhaal en een ziel. Ze staan zo symbool voor het verscheiden publiek met ziel voor het sociaalartistieke werk dat naar ‘Liaison Publiek’ komt.

Heb jij een stoel in huis waar een verhaal achter schuilt? Kan je hem enkele dagen missen? En mag hij in weer en wind buiten staan?
Breng hem dan naar OPEK op donderdag 10 december (tussen 16 en 19 uur) voor deze transformerende stoeleninstallatie. Er komt een label op met je naam en je verhaal in 1 à 2 zinnen. Elke dag tussen 11 en 16 december (vanaf 14 uur) kan je de nieuwe creatie ontdekken. Donderdag 17 december keert je stoel dan huiswaarts, weer een verhaal rijker.

Bekijk het volledige programma.

De Jihadkaravaan | boekvoorstelling & debat

De aanslagen in Parijs hebben Daesh (IS) deel gemaakt van de Europese geschiedenis. Onze maatschappij wordt geregeerd door angst en een steeds groeiende kloof tussen verschillende culturen. Hoe is Daesh in dergelijke mate kunnen groeien? Wanneer begint iemand te radicaliseren? En welke rol kunnen studenten en de universiteit spelen? Islamoloog Montasser AlDe’emeh en onderzoeksjournalist Pieter Stockmans schreven De Jihadkaravaan, een reis doorheen AlDe’emehs verleden als een ontwortelde, geradicaliseerde jongere naar zijn hoofdrol in het radicaliseringsdebat van vandaag.

De Studentenraad KU Leuven nodigt de auteurs uit om de boodschap uit De Jihadkaravaan te delen met de studenten en om in debat te gaan met rector Rik Torfs, minister van justitie Koen Geens, begeleidster en contactpunt interculturalisme Saloua Belahrir en radicalisatie-onderzoeker Thomas Frissen.

De sprekers zullen reageren op fragmenten uit de roman – voorgelezen door Radio 2 presentator Albrecht Wauters, daarnaast zullen ze onder leiding van journaliste Ria Goris met elkaar in discussie treden. We zullen de discussie voeren aan de hand van de evolutie die Montasser in zijn eigen leven doormaakte: van radicalisering, naar deradicalisering, naar de toekomst, waarbij het debat telkens open getrokken wordt naar het volledige publiek. Na Parijs is het immers meer dan ooit tijd dat iedereen deelneemt aan de discussie over multiculturalisme, polarisatie, radicalisering en de gewapende jihad.

Na afloop kunnen de aanwezigen De Jihadkaravaan kopen en laten signeren door de auteurs.

Praktisch
Dinsdag 8 december 19.00u
STUK Auditorium
GRATIS (plaatsen zijn beperkt, reserveren niet mogelijk)

Belgian Championship Breakdance

Op zaterdag 19 december vindt om 11.00u in het STUKcafé het Belgisch kampioenschap breakdance plaats. Spektakel verzekerd! Het STUKcafé wordt een kolkende arena waarin de grootste talenten van België het tegen elkaar opnemen in solo- en crewbattles. Onder het toeziend oog van een professionele jury en een wildenthousiast publiek kom jete weten wie zich de beste van België mag noemen.

Zelf ambitie? Inschrijven kan nog tot 10 december!

Kerstconcert Leuvens Universiteir koor

Op donderdag 10 december om 20.30u brengt het Leuvens Universitair Koor, nu voor het 2de jaar onder leiding van dirigent Koen Vits, zijn kerstconcert ’I wonder as I wander’ in de O.L.V.-Van-Troostkerk (Pakenstraat 65) te Heverlee. De deuren openen om 20u.

Het Leuvens Universitair Koor brengt een gevarieerd programma dat Kerst als intercultureel verbroederingsfeest centraal stelt – door de eeuwen heen! Het LUK zingt zowel muziek van o.a. Felix Mendelssohn en G.P. da Palestrina, maar nodigt de luisteraar tevens uit hedendaagse kerstliederen van Vlaamse bodem te ontdekken met bijvoorbeeld Kurt Bikkembergs.

Het Leuvens Universitair Koor werd opgericht in 1969 en is een dynamische vereniging, bestaande uit zowat 80 actieve en enthousiaste studenten van de K.U.Leuven Associatie met één gemeenschappelijke passie: zingen. Doordat het koor enkel bestaat uit studenten blijf het eeuwig jong en kan het zijn publiek een frisse, enthousiaste en homogene klank brengen.

Voor meer informatie en reservaties.

Winnaars Rockvonk 2015

ABUDHABI VZW uit Steenhuffel wint de finale van ROCKVONK 2015, een tweejaarlijkse muziekwedstrijd voor jong talent georganiseerd door muziekcentrum Het Depot in opdracht van de provincie Vlaams-Brabant. De tweede en derde plaats zijn respectievelijk voor WATCHOUTFORTHEGIANTS en THE HIPSTER JUGEND. Met een prijzenpakket aan speelkansen op verschillende Vlaams-Brabantse festivals, muziekmateriaal, waardebons en een supportplek in Het Depot waren zij de terechte en zeer blije winnaars.

De publieksprijs was voor EME. Zij ontvingen een waardebon voor 4 dagen studiotijd in de demostudio van Het Depot.

Zes bands stonden op het podium van Het Depot om het muzikaal talent van de provincie Vlaams-Brabant te vertegenwoordigen. Naast de drie finalisten en de publieksfavoriet waren de volgende 2 bands ook geselecteerd om het beste van zichzelf te geven: MIDWINTER en MY DOG IS RADIOACTIVE.

Bloedstollend en meeslepend was de finale alvast, de finalisten waren volledig klaargestoomd om zowel het podium als het publiek te veroveren. Bijgevolg zat de jury in een moeilijk parket en werd er stevig gediscussieerd om uiteindelijk unaniem ABUDHABI VZW als winnaar uit te roepen vanwege hun straffe songs en hun begeesterende frontman Anton Vanderhasselt.

“Niet alleen de drie uitverkorenen worden beloond, ook de andere drie bands krijgen nog ondersteuning. Zo krijgen alle zes geselecteerde bands nog een half jaar bandcoaching in samenwerking met Het depot en externe coaches. Dit in combinatie met de workshops die de finalisten kregen tijdens deRockvonk-tweedaagse, zorgt ervoor dat de jonge muzikanten weer een stap verder staan in hun ontwikkeling als band.” – Tie Roefs (gedeputeerde Provincie Vlaams- Brabant)

“Ook Het Depot blijft de finalisten volgen en coachen. De top 3 krijgt alvast een supportplek bij één van de komende concerten in Het Depot. Daarnaast krijgen ze ook nog andere muzikale opportuniteiten zoals bv een optreden op Crisisfestival of Boerenrock. Door de verschillende kansen die de Rockvonkers kregen en de speelkansen die ze nog gaan krijgen zou het ons niet verbazen dat U ze snel op verschillende podia zal kunnen bewonderen en aanmoedigen. Hou ze dus in het oog!” – Mike Naert (Algemeen directeur & programmator Het Depot)

OHL-WESTERLO

Vanavond ging aan Den Dreef de 6-punten match door van de 18de speeldag van de Jupiler Pro League. Westerlo en OHL deelden namelijk de laatste plaats in eerste voetbalklasse.

Beide ploegen hadden sinds 2 weken ook een nieuwe trainer en Westerlo had de nodige moed getankt na de zege in de bekercompetitie nu woensdag tegen Antwerp. OHL verloor dezelfde dag met nipte cijfers tegen Moeskroen.

Na ongeveer een half uur te moeten aanschuiven door verstrengde ingangscontrole door de terreurdreiging waren we maar net op tijd aangekomen in Blok J toen de aftrap werd gegeven.
OHL begon dadelijk met volle overtuiging in dit degradatieduel. Na exact 7 minuten tikte Kostovski de bal binnen na een voorzet van Croizet. De volgende 20 minuten stapelden de doelkansen voor OHL zich op. We waren allemaal de mening toegedaan dat we in deze match meer doelkansen zagen dan tot nu toe in alle thuismatchen van OHL samen. En na 24 minuten stond het dan eindelijk 2-0, opnieuw was het Kostovski die de gezangen aan Den Dreef deed losbarsten. 5 minuten voor rust was het duidelijk dat OHL de driepunten zou pakken na een prachtige afstandsschot recht in doel door Bostock.

In de tweede helft zagen we een gretiger Westerlo dat er alles aan deed om de grote achterstand weg te werken maar toch viel na 5 minuten de vierde (verdiende) goal voor OHL, Remacle stifte de bal prachtig over de keeper en recht in doel.
In de 79ste minuut zag de scheidsrechter een penaltyfout en verzekerde Westerlo zich van net geen forfaitcijfers door er 4-1 van te maken. In de 80ste minuut trapt Trossard de bal binnen na het nodige geharrewar voor doel. De 5-1 eindcijfers lagen toen vast.

Het was eindelijk nog eens tijd voor een feestje aan Den Dreef. Chapeau aan de supporters van Westerlo die moedig deelnamen aan de mexican wave en die ook na de match de thuisploeg feliciteerden tijdens hun ereronde. De White Army zette halverwege de tweede helft de polonaise in en veegde een (tijdelijke) spons over de voorbije dagen ofte hun malaise met het OHL-bestuur.

De volgende weken moeten er nog punten gepakt worden om uit de degradatiezone te geraken maar met deze ploeg zou dit moeten lukken. De Leuvenaars hebben de weg naar doel terug gevonden!

De canvasprogrammatie in ‘t kort

Het is een rustige woensdagavond en centrum Leuven lijkt op het eerste zicht vrij levensloos. In de omgeving van het STUK daarentegen krioelt het van (kort)filmfanaten die zich begeven naar de zaal met het witte scherm. Headliner vanavond is de Keuze van Canvas, waarbij de 6 favorieten van de Vlaamse zender worden vertoond. De hele avond stond in het teken van Canvas, net als dit verslag. (tip: zoek en vind de zes verborgen canvasprogramma’s)

De netcoördinator van het tweede televisienet duidt ons kort op de vernieuwingen die het kanaal heeft doorgevoerd dit jaar en op de plannen die men heeft voor de toekomst. De kortfilm staat nog steeds hoog in het vaandel bij Canvas en dat merk je niet alleen door het sponsorschap die het vervult voor het Internationaal Kortfilmfestival Leuven, ook de tv-programmatie geeft kansen aan de kortfilm. En aangezien Canvas fan of Flanders is, kan je zo sinds september elke zondagavond een (Vlaamse) kortfilm bekijken en krijgen de grote winnaars van het kortfilmfestival later dit jaar een vertoning op tv cadeau. Maar dan rap ter zake, want ondertussen kijkt de hele zaal uit naar de eerste van zes divers samengestelde kortfilms.

Beginnen doen we met een prachtig panorama van een woestijn en een verhaaltje over de link tussen stropdassen en dorst hebben. Titel: ‘The Allegory of the Jam Jar’. De film vertelt het verhaal van een zakenman die met een scheur in zijn muur te maken krijgt. Een duidelijke metafoor voor de ontsnapping die de man zal maken uit zijn schijnbaar perfect, autistisch wereldje. En zo lijkt het thema ontsnapping de rode draad te worden doorheen deze collectie want met ‘De Broers Van Bommel’ krijgen we twee miserabele broers te zien die met hun fysiek en mentaal beperkte ouders moeten zien te overleven in de primaire sector. Het viel te verwachten dat er uiteindelijk een doorbraak zou plaatsvinden, maar de manier waarop was een zeer onverwachte wending. Nadien was het de beurt aan de enige animatiefilm in deze canvascollectie, genaamd ‘Voltaire’. Hoofdpersonage: een windhaan. Met grootheidswaanzin. En ga maar niet te ver in het zoeken van metaforen die voor een windhaan staan want regisseur Jan Snoekx vertelde nadien dat hij simpelweg gefascineerd was door het ding en daar gewoon iets mee wou doen, zonder er al te diepgaande achterliggende betekenissen aan te geven.

Wat volgde na deze drie kleppers, had ik niet zien aankomen. Iets waar ik mentaal misschien niet ontwikkeld genoeg voor ben, maar ‘Friedrich Liechtenstein: Belgique, Belgique’ was iets vreemds in mijn ogen. Een Duitstalige videoclip over een man die op een trein zit en vanalles maar eigenlijk ook helemaal niets heeft meegemaakt in zijn leven. Dat is het enige wat ik er van kan maken. Met een geweldige beat, dat wel. Na deze op z’n minst opmerkelijke ‘kortfilm’, waren we getuigen van een iets diepzinniger verhaal. ‘Drôle d’oiseau’ geeft ons een inkijk in het leven van een fantasierijk meisje die zich aanvankelijk amuseert met haar manisch depressieve vader, maar die mening later precies wat herziet. Het meest opmerkelijke aan deze film was niet alleen het intrigerend verhaal, ook de enorm overtuigende acteerprestatie van de jonge Elsa Houben sprong er toch wel uit. Om te eindigen koos Canvas wederom voor een kroniek van de ontsnapping uit een opgelegd leventje. Deze keer in Hong Kong. Mensen leven afgezonderd, geïsoleerd, maar vooral klein. Regisseur Samuel Lampaert schetst met ‘Le Mur’ het bestaan van een man die in een minieme ruimte op een dag de foto van zijn vrouw ophangt. Dat heeft onverwacht grote neveneffecten voor zijn leefomstandigheden want hij heeft er van de ene hamerslag op de andere een lotgenoot als vriend bij.

Deze bijna anderhalf uur durende collectie van canvas-tips werd onder groot applaus onthaald door de zaal en we kregen er korte interviewtjes van de regisseurs zelf bovenop. Wat ik zal onthouden is dat deze films ingevuld werden door een echt enorm sterke cast en dat er eens geen enkel liefdesverhaal tussen zat (behalve dan misschien bij Friedrich Liechtenstein, maar dat heeft sowieso oneindig veel ondoorgrondelijke interpretaties). Én dat het zeker geen zonde van de zendtijd zal zijn wanneer de winnaars van dit festival op Canvas verschijnen.

Wat? Internationaal Kortfilmfestival Leuven – De Keuze van Canvas/ Waar? STUK Kunstencentrum, Naamsestraat 96, 3000 Leuven/ Wanneer? woensdag 2 december 2015

Door Maarten Dascotte.

Dit artikel verscheen eerder op CLUB KULtuur.

Jeroen De Pauw signeert!

Het nieuwe boek “Jeroen De Pauw op sjok door een Straffe Streek” is een origineel eindejaarsgeschenk voor familie en vrienden. Het boek bevat 45 heerlijke recepten op basis van streekproducten, laat je kennis maken met de gepassioneerde producenten van deze producten en zit boordevol tips voor gezellige plekken en activiteiten.

Op dinsdag 8 december kan je het nieuwe boek kopen én te laten signeren in het Provinciehuis in Leuven. Ga tussen 12 en 14u langs aan de tweede onthaalbalie, koop er het boek, laat het meteen signeren en ontvang er ook nog eens de gloednieuwe Straffe Streek Kalender 2016 én een leuke herbruikbare tas bij! Bovendien kan je er ook nog wat lekkers kopen aan de stand van de streekwinkel van Grimbergen.

Geraak je er niet op dinsdag 8 december en wil je toch het boek aanschaffen? Neem dan snel een kijkje op www.straffestreekboek.be voor meer info over het boek, de verschillende verkooppunten en de online bestelmogelijkheden.

Het Stuk bracht dansproductie Fractus V naar de Stadschouwburg

Choreograaf Sidi Larbi Cherkaoui, de nieuwe Art director van Het Ballet van Vlaanderen bracht woensdag en donderdag met zijn gezelschap Eastman zijn productie Fractus V naar de Stadsschouwburg.

In Fractus V doopt hij de toeschouwer in een schimmige wereld tussen informatie en propaganda, tussen objectiviteit en manipulatie.

De enige manier om je te beschermen tegen die manipulatie is je volledig te verdiepen in die informatie. Maar hoe kan je in die voorgekauwde informative het manipulatieve addertje ontdekken?

Hoe geraak je tot bij de kern van de waarheid? Hoe neutraal is ons denkvermogen nog?

Op de scène kon ik -al was het nog maar de generale repetitie- genieten van vijf virtuoze dansers en drie muzikanten die samen live muziek brengen. Wat moet de echte show dan wel niet geweest zijn! ;-)

Acht nationaliteiten en evenveel uitgesproken individuen brachten een intens, dramatisch en vloeiend geheel.

De titel verwijst naar de natuurlijke breuk die vaak nodig is om te (kunnen) groeien en sterker te worden.

www.east-man.be

‘Kom, we zijn weg’ en we zien wel waar we komen.

Heel graag verder willen, maar geen meter vooruit raken: iedereen maakt het wel eens mee.
Dat is ook het gevoel dat de personages beheerst in ‘door de muur’, de nieuwe voorstelling van het Gentse figurentheater Ultima Thule. In een regie van Wim De Wulf komen hun poppen tot leven in een onbestemd, leegbloedend kustdorp.

Een decor van stellingen en autobanden, blauw licht en rookflarden zorgen voor een onheilspellende sfeer. Dan het geluid van een auto die ergens tegen vliegt – een autocrash. Een band rolt over het podium, drie poppen liggen plots slap tegen het decor gesmakt.

Een van hen is een man die na een succesvolle, maar snel stukgelopen carrière terugkeert naar het dorp waar hij als kind al zijn vakanties doorbracht, omdat hij daar ontdekt heeft wat ‘schoonheid en tederheid’ zijn. De andere twee, een meisje dat school beu is en droomt van een carrière in de showbizz en een jongeman die na zijn studies landbouwingenieur gedesillusioneerd in de kroeg hangt, komen uit het dorp. Op het eerste zicht hebben de drie niks met elkaar te maken, maar algauw blijkt dat ze meer gemeen hebben dan de auto waar ze samen in zaten.

De gedesillusioneerde jeugd, een jong en naïef meisje dat de hoop representeert en de uitgebluste man: het klinkt wel wat cliché, maar Ultima Thule doet het werken door elk van de karakters boven zijn stereotype te laten uitstijgen. De meanderende structuur van de voorstelling zorgt ervoor dat je steeds dieper in het verleden van de personages kruipt, waardoor ook hun heden beter te begrijpen wordt. De hele voorstelling lijkt wel een puzzel waarvan steeds meer stukjes op zijn plaats vallen, en waarvan je na elk nieuw brokje verhaal al uitkijkt naar het volgende.

Het decor van autobanden herinnert de hele voorstelling aan het ongeval in het begin, maar wat met die autobanden gedaan wordt, is vindingrijk: niet enkel rotsen kunnen ermee gesimuleerd worden, maar ook een gokmachine (beschilderd met symbolen) of een discobal (beplakt met glitterende steentjes) worden met autobanden weergegeven.

De poppen bewegen zich in het decor als er geen acteurs aan te pas komen. Nu eens lijken de acteurs met hun poppen te versmelten dan weer zijn ze het hoofd dat bij een stoffen lijfje hoort. Hun gezichtsuitdrukkingen versterken de emoties van de poppen, en hun stem lijkt wel die van de pop te zijn. Ze staan werkelijk ten dienste van hun poppen, wat ervoor zorgt dat de poppen lijken te leven. Ik vergat de acteurs en leefde mee met de personages.

De acteerprestaties worden gedragen door de geluidsmix van Tom Wolf. Soms gaat het enkel om het geluid van een auto die tegen een muur knalt of een motor die wegschiet, de zee tegen de rotsen of het geluid van een druk café, op andere momenten is het geluid meer aanwezig met liederen. De soundscape zorgt voor net dat beetje extra, waardoor het dorpje aan de zeer oprijst uit de autobanden en het nog wat makkelijker wordt om je te laten meenemen door de personages.

De thematiek van een uitzichtloze samenleving die Ultima Thule met deze voorstelling brengt, is brandend actueel in een maatschappij waarin al jaren van een crisis gesproken wordt, maar het gezelschap slaagt erin om de uitzichtsloosheid, de miserie en het verval van een verlopen kustdorpje met een komische noot te brengen. Het hele leven komt in al zijn facetten voorbij, ik werd er helemaal stil van. ‘We zien wel waar we komen’, zeiden ze, maar ze eindigen weer vlakbij waar het in de eerste plaats begon.

‘Door de muur’ is niet meer te zien in Leuven, maar gaat wel nog op reis door Vlaanderen.

WAT? Door de muur (Ultima Thule)// Waar? Minnepoort (30CC)// Wanneer? 27 november 2015, 20.00u// Prijs? €12,00

Meer info: 30CC of Ultima Thule

Door Rinke Rens.

Dit artikel verscheen eerder op CLUB KULtuur.