Leven in Leuven

Gouden Meeuw 2014 voor Leuvense Marijke L.J. Declercq

Wie wint de Gouden Meeuw 2014? De driekoppige jury, met schrijfsters Johanna Spaey en Brigitte Raskin én uitgever Rudy Vanschoonbeek, zocht en vond het beste Nederlandstalige boek, uitgegeven in eigen beheer. Ze kennen de prijs toe aan de Leuvense schrijfster Marijke L.J. Declercq voor haar psychologische thriller met de intrigerende en ongewone titel Het burlen van het edelhert.

Bij deze vijfde editie van de prijs – een initiatief van Creatief Schrijven vzw – stonden proza en non-fictie met literaire kwaliteit centraal. Vijfenvijftig auteurs uit alle hoeken van Nederland en Vlaanderen waagden hun kans. De prijsuitreiking vond plaats tijdens de Schrijfdag op zaterdag 29 maart in de Gentse Vooruit.

De roman van Marijke L.J. Declercq overtuigde de jury door de soepele verteltrant, het natuurgetrouwe Schotse decor en de psychologische typering van de personages. “De lezer wordt in Het burlen van het edelhert opgenomen in de besloten wereld van herberg The Forgotten Inn. Dat de zwendel in een farmaceutisch bedrijf, die de hoofdpersoon naar de herberg heeft doen vluchten, veel minder uitgewerkt wordt dan de toenemende spanningen tussen de verschillende personages, blijkt een goede vondst. En het veenlijkthema vormt een stevige inhoudelijke toemaat”, zo luidde het oordeel van de jury.

Marijke L.J. Declercq (°1965, Roeselare), kunsthistorica, schreef van 1992 tot 2000 voor verschillende Vlaamse dagbladen, waaronder Het Laatste Nieuws en De Standaard. Haar artikelen over kunst en antiek werden door een enthousiast publiek gelezen. In 2005 won zij met een verhaal over de nomadische ‘Tsaatan’ in Mongolië de tweede prijs voor het Reisverhaal van Uit-Magazine.

Boekvoorstelling Vossenspoor van Katrien Van Effelterre

“Iedere dag raasde ik voorbij de plek waar dit verhaal zich afspeelde”, vertelt auteur Katrien Van Effelterre. “In de treincoupé gevuld met ochtendslapers en sudoku-verslaafden leek ik de enige die het wist. Op de spoorlijn tussen Leuven en Brussel daagde het roodbruine gebouw me uit om het verhaal van zijn vierde verdieping te schrijven.”

Astrid Verhaert is vijfendertig, single, en de nieuwe bewoonster van de loft op de vierde verdieping. Haar inspiratie en creativiteit kanaliseert ze in haar werk als choreografe van The Fox Lake. In deze dansvoorstelling poogt ze de sluwheid netjes te verpakken in de allegorische rol van de vos, vertolkt door de aantrekkelijke Russische balletdanser Sergej Nikolajev.

Maar het leven laat zich niet in vakjes stoppen. Zeker niet wanneer de geheimzinnigheid van een illustere immobiliënmakelaar haar niet meer loslaat. ‘Nomen est omen’ maakt geen deel uit van het vocabularium van Astrids zin voor avontuur. Ze laat Patrick Reynaerts binnen in haar leven en wordt zo blootgesteld aan het gevaar van een andere vos. Sergej met zijn vossenrol op de scène, buurman Devos en makelaar Reynaerts zijn door sluwheid aan elkaar gewaagd.

Dan is er nog de vijftigjarige Hendrik De Spiegelaere, sinds kort provinciaal directeur bij Rail-Infra, en frequent bezoeker van de elitaire club Florentine, waar hij een interessante zakendeal kan sluiten. Dat de deal niet helemaal strookt met zijn deontologische principes is een waarheid die de charme van zijn meest recente jonge vlam Laura Mathyssen hem licht kan laten vergeten. Haar excessen zijn zo hallucinant dat Hendrik geen oog heeft voor de risico’s die hij loopt. Niet in het minst door zijn secretaris Dominique, die ooit een homoseksuele relatie blijkt te hebben gehad met de notoire Claude Devos.

Het verhaal werd de debuutroman van Katrien Van Effelterre. Vossenspoor. Een thriller die drie vossen volgt langs het treinspoor der sluwheid.

Katrien Van Effelterre (°1979, Diest), startte haar carrière aan de K.U.Leuven met het project ‘Op Verhaal komen’ dat resulteerde in de Vlaamse Volksverhalenbank. Zij is doctor in de Taal- en Letterkunde en werkt momenteel voor de Vlaamse Overheid in Brussel.

Vossenspoor wordt voorgesteld op zaterdag 29 maart 2014 om 16u in de Standaard Boekhandel Diestsestraat. Na de voorstelling volgt er een signeersessie bij een hapje en een drankje. Toegang is gratis en geheel vrijblijvend.

Boekvoorstelling ‘Gaza op mijn hoofd’ van Inge Neefs op donderdag 20 maart

Donderdag 20 maart om 20u interviewt Dichter des Vaderlands Charles Ducal Inge Neefs, schrijfster van Gaza op mijn hoofd in CC Oratoriënhof, Mechelsestraat 111 in Leuven.

Inge Neefs reisde mee met de Gaza Freedom Flotilla die door het Israëlisch leger gekaapt werd. Later reisde ze solo naar Gaza en verbleef er een jaar. Haar gesprekken en ervaringen met inwoners van Gaza vormen de basis voor Gaza op mijn hoofd.

Charles Ducal leidt het interview in met één van zijn gedichten over Palestina.

Toegang is gratis.

[recensie] Magnus en de Kakado

Het nieuwe kinderboek van Kim Crabeels ‘Magnus en de kakado’ gaat over iets waar we allemaal dagelijks mee geconfronteerd worden en enkel bij stilstaan wanneer we gezondheidsproblemen hebben. Voor kleuters is op het potje gaan echter een belangrijke stap in hun ontwikkeling. Vele kleuters vragen zich dan ook af wat er gebeurt met het pakketje dat ze achterlieten in het toilet. Magnus en de Kakado gaat op zoek naar het antwoord en laat de Kakado heel de wereld rondreizen. Het boekje eindigt met een twist waarvan ouders wellicht hopen dat hun kleuters dit niet zullen imiteren.

Sebastiaan Doninck tekende, net zoals bij het eerste boek van Kim Crabeels, voor de prachtige illustraties die van dit kinderboek een waar kijkfestijn maken. Het boekje blinkt ook ditmaal uit door de mooie vormgeving. Een plezier om in te lezen.

Leven in Leuven geeft een exemplaar van dit kinderboek weg aan de derde persoon die het woord “panda” roept via ons contactformulier.

Kim Crabeels (1981) woont in de buurt van Leuven en wou als kind al schrijver worden. En dierenarts. En advocaat. En hondentemmer. En kokkin op een piratenboot. Uiteindelijk werd ze leerkracht Nederlands en mama van drie. Door de voorleeskwartiertjes voor haar kinderen kreeg Kim opnieuw zin om zelf iets neer te schrijven, voor haar Finn, Lou en Magnus en voor alle kinderen die net zo veel van voorlezen houden als zij.

Sebastiaan Van Doninck studeerde grafische en reclamevormgeving, optie illustratie aan het Sint-Lucas in Antwerpen. Hij illustreerde verschillende kinderboeken en maakt regelmatig illustraties voor tijdschriften, waaronder Weekend Knack.

Op deze blog verscheen eerder een recensie van Magnus kan niet slapen.

[recensie] Ik ben God de Vader niet – Karel Cambien

“Ik ben God de Vader niet – 1001 inspirerende oneliners en quotes” is een bloemlezing van de betere oneliners die Louis Tobback de voorbije dertig jaar debiteerde in de Vlaamse pers. De oneliners werden verzameld door Karel Cambien, sinds 1982 beroepsjournalist bij Roularta Media Group.

Louis Tobback is een éminence grise die ook vandaag de dag nog bijzonder snedig uit de hoek kan komen. Met zijn veertig jaar ervaring als politicus, parlementslid, minister en burgemeester is hij één van de meest besproken en belangrijkste beleidsmensen uit de naoorlogse geschiedenis van België. Tot op de dag van vandaag blijft onze burgemeester een zwaargewicht met oog voor politiek talent, een geducht criticus van vriend en vijand, een onvervaard verdediger van de Leuvense belangen en een kritisch observator van alle Brusselse ambities.

Zelfs al behoor je tot een ander politieke stroming, dan zal je toch nog plezier aan dit boek beleven. Louis Tobback is iemand die de gave heeft om in één zin een hele wereld te analyseren en zijn analyse dan nog zeer spitant te verwoorden ook. Bij het lezen van dit boek heb ik meermaals moeten glimlachen om zijn droog gevoel voor humor. Het boek is onderverdeeld in verschillende hoofdstukken en biedt een mooi overzicht van het wereldbeeld van Tobback. De grappigste uitspraken zijn natuurlijk degene waarin hij zichzelf tegenspreekt of die inmiddels door de feiten achterhaald zijn. Een leuk boek, dat ik zeker nog eens opnieuw zal lezen.

Een kleine selectie van mijn favoriete oneliners uit het boek:

• In 2006 kom ik voor de laatste keer op als kandidaat-burgemeester. (2001)
• Vergeet niet dat Konrad Adenauer 73 was toen hij voor het eerst kanselier werd en Ronald Reagan op die leeftijd werd herverkozen als president. Dus waarom ik niet als burgemeester? (2012)
• Ik heb in Leuven in 2006 meer dan 13.000 voorkeurstemmen behaald. Er is er maar één die ooit beter heeft gedaan: ik in 1994.
• Je moet al diep gaan om mijn ego te strelen want dat heb ik goed weggestopt.
• Wees gerust, als ik na mijn 75ste nog als burgemeester door wil gaan, mogen ze mij komen halen. Bij leven en welzijn ga ik pas op mijn 75ste met pensioen. Als ik tegen dan aankondig dat ik nog eens wil meedoen, mag je mij gek verklaren. (2005)
• Ik zal me figuurlijk en desnoods letterlijk op de rails leggen om het tgv-project in Leuven tegen te houden. (1986)
• Ik ben het eens met de oppositie: mijn besturingsstijl is een probleem.
• Het is de student op straat die zorgt voor het karakter van deze stad, voor het soort leven dat we in Leuven kennen, sfeervol, veel beweging, veel te doen en daardoor ook veilig, want er is veel sociale controle. ’s Avonds is er lawaai, ze lallen al eens, doen aan wildplassen, rijden met fietsen zonder verlichting of parkeren hun fiets gelijk waar. Dat zijn afgeleide problemen waar we, meer dan ons lief is, mee worden geconfronteerd.  En die wij ook aanpakken. Maar tot daar aan toe. We gaan daarvoor die mooie baby toch niet met het badwater weggooien? Dat zou pas dom zijn.
• Gedurende negen maanden van het jaar klagen de Leuvenaars over het lawaai van de studenten. De overige drie maanden klagen de studenten over het lawaai van de Leuvenaars.
• Uplace? Een monster, een stinkbom. Desnoods leg ik mij voor de bulldozers die dat ding moeten bouwen. En als ik me ergens voor leg, dan komt het er niet.
• Wilfried Martens kan je nog het best vergelijken met de wreedaardige Romeinse keizer Caligula. Maar erger.
• Ik heb nooit gezegd dat Martens Caligula was. Ik heb wel gezegd dat hij erger dan Caligula was.
• N-VA is de doping die CD&V en Leterme innamen om de grootste te worden. (na de verkiezingsoverwinning van Leterme, december 2007)
• België is een belachelijk land geworden.

Praktisch
Ik ben God de Vader niet – 1001 inspirerende oneliners en quotes
Karel Cambien
€22.95
ISBN 9789461311993
Uitgeverij Van Halewyck

Minister Geens leest voor op Inktvis

Op zaterdag 15 maart zorgt het familiefeest ‘Inktvis’ opnieuw voor een uitbundige start van ‘De Jeugdboekenweek’. Het programma zit vol verhalen, theater en workshops voor jong en oud. Bovendien konden de organisatoren zopas minister van Financiën Koen Geens en Leuvens cultuurschepen Denise Vandevoort strikken als extra voorlezers. Ben je benieuwd naar hun ‘gevaarlijke’ verhalen? Kom dan naar de Bib Leuven, als je durft!

‘De Jeugdboekenweek’, het grootste kinderboekenfestival van Vlaanderen, staat dit jaar helemaal in het teken van het thema ‘Gevaar’. Het openingsfeest ‘Inktvis’ brengt alvast gevaren voor jong en oud, in en rond de boekenkasten.

Geheel in lijn met het thema beloven minister Koen Geens en schepen Denise Vandevoort “een voorleessessie vol gevaren en humor”, speciaal voor kinderen vanaf 6 jaar. De titels van hun favoriete kinderboeken houden ze voorlopig nog even geheim. Spanning troef!

Praktisch
zaterdag 15 maart 2014, van 14.00 tot 17.00 uur
in Tweebronnen, Diestsestraat 49, 3000 Leuven
Minister Geens en schepen Vandevoort lezen voor omstreeks 14.30 uur.
volledig programma: www.30CC.be

Ivo Victoria en Rob Waumans nodigen uit…

Waumans & Victoria’s ‘Groot Internationaal Literair Variété Spektakel’ is anders dan de gemiddelde literaire avond, niet alleen vanwege de lange naam.

Rob Waumans en Ivo Victoria voeren niet het verhaal ván de schrijver op, maar het verhaal áchter de schrijver. De presentatoren Waumans en Victoria worden daarin bijgestaan door hun ontwapenende sidekick Milena Haverkamp, die betovert met haar mooie bewerkingen van Luceberts gedichten.

Het literair spektakel bestaat uit wisselende rubrieken die elk hun eigen invalshoek hebben  en is toegankelijk voor zowel de echte lezer als degene die in geen jaren meer een boek heeft aangeraakt.

Herman Koch zal vooruitblikken op zijn nieuwe langverwachte roman. Een primeur dus! Boekhandel De Dry Coppen zorgt voor een exclusieve voorafbestelling met beloning.

Een afwisselende literaire show met een extravagant randje!

Exclusief voor Vlaanderen!

So You Think You Can Dance jurylid Ish Ait Hamou signeert debuutroman

Zaterdag 15 maart van 15u tot 16.30u signeert So You Think You Can Dance jurylid én choreograaf Ish Ait Hamou zijn debuutroman ‘Hard Hart’ in de Standaard Boekhandel Diestsestraat.

De jonge Tom Macleigh laat de bedrukte sfeer van zijn ouderlijk huis en de voorspelbaarheid van zijn saaie provinciestadje achter zich om te gaan studeren aan de universiteit van Boston. In de anonimiteit van de grootstad bloeit de teruggetrokken jongeman langzaam open: hij staat op eigen benen, maakt enkele intrigerende nieuwe vrienden en komt in de ban van zijn bloedmooie studiegenote Rachella. Verlegen als hij is, durft Tom haar niet aan te spreken en verliest hij zich in dagdromen. Hij krijgt ook steeds meer af te rekenen met onverklaarbare woedeaanvallen waarin hij het contact met de werkelijkheid compleet verliest. Maar wanneer Rachella een donkere periode doormaakt, blijkt hij toevallig de juiste man op de juiste plaats. Ze groeien gaandeweg naar elkaar toe. Wordt de liefde voor Rachella zijn redding of zijn ondergang?

ISH AIT HAMOU, geboren op 9 april 1987, is afkomstig uit een sportieve familie. Zijn fascinatie voor dansen ontstond toen hij als kleine jongen de moves van Michael Jackson zag. Op zijn achttiende kon hij als choreograaf aan de slag voor Adidas in Duitsland. Bij het grote publiek is Ish vooral bekend als choreograaf en jurylid van So You Think You Can Dance. Van jongs af schrijft Ish verhalen en omdat hij zijn liefde voor dans en choreografie combineert met die voor woorden, omschrijft hij zichzelf liever niet als danser, choreograaf, schrijver of regisseur, maar als storyteller.

Boekvoorstelling Gewonde Stad

Op 19 augustus 1914 verandert de universiteitsstad Leuven in een paar uur tijd van het Belgische militaire hoofdkwartier in een door Duitse soldaten bezette stad. Niet veel later wordt Leuven brutaal in de as gelegd: burgers worden vermoord en de universiteitsbibliotheek staat in brand. Deze ‘Brand van Leuven’ wordt in de hele wereld een symbool voor de Duitse barbaarsheid.

In een tot de nok gevuld Wagehuys vond vanavond de boekvoorstelling van de beeldroman Gewonde Stad plaats. Gewonde Stad is een beeldroman die de dramatische gebeurtenissen in Leuven op een treffende wijze illustreert in woord én beeld. Uit de grote interesse voor dit boek blijkt duidelijk dat de geschiedenis van hun stad de Leuvenaars nauw aan het hart ligt.

In zijn inleiding haalde burgemeester Tobback aan dat deze vreselijke episode uit de geschiedenis van Leuven blijvend herinnerd dient te worden. In dit herdenkingsjaar mag de focus niet alleen liggen op de loopgraven in de Westhoek en de slagvelden in de Ardennen, ook andere dramatische gebeurtenissen mogen niet vergeten worden. Vandaag kunnen we immers nog steeds lessen trekken uit de geschiedenis van de verwoesting van Leuven, die deel uitmaakte van een welbewuste strategie van terreur van de bezetter. Terecht verwees de burgemeester naar recente gebeurtenissen in de wereld die maar al te pijnlijk duidelijk maken dat oorlog niet iets uit het verleden is.

Na de inleiding door de burgemeester ging journalist Rik Van Puymbroeck in gesprek met de auteurs van Gewonde Stad. In hun boek vatten schilder Gerolf Van de Perre en schrijfster Johanna Spaey de dramatische begindagen van de Eerste Wereldoorlog in krachtige en poëtische beelden en woorden. ‘Gewonde stad’ laat zien hoe de verminkte stad, de beschadigde soldaten en de getraumatiseerde burgers zichzelf vaak moesten heropbouwen. Johanna Spaey en Gerolf Van de Perre spraken over hoe ze elkaar ontmoetten via Leuven Stript, hoe het idee voor dit boek vorm kreeg en wat hun inspiratiebronnen waren.

Eén van de schilderijen van Gerolf die in het boek gerepliceerd werden, prijkte tijdens de voorstelling op het podium. Al de schilderijen van dit boek vallen vanaf 16 juni trouwens te bewonderen in de Universiteitsbibliotheek. Replica’s zijn binnenkort al te bezichtigen in de Bibliotheektoren. Na de voorstelling konden de aanwezigen zich een exemplaar van het boek aanschaffen en dit laten signeren door de auteurs.

Dat Gewonde Stad net uitkomt in het herdenkingsjaar 1914 is natuurlijk geen toeval. Toch valt dit boek op door zijn originele aanpak. Gewonde Stad vertelt het verhaal vanuit het standpunt van vier totaal verschillende personages die slechts één ding gemeenschappelijk hebben: ze zijn in een oorlog terecht gekomen waarop ze als individu (zelfs als koning) geen vat hebben. De prachtige schilderijen van Gerolf Van de Perre brengen de rauwheid en de gruwelen van de oorlog treffend tot leven. Het gebruik van meerdere lagen in één schilderij zorgt ervoor dat sommige schilderijen aan een collage doen denken, terwijl de teksten van Johanna Spaey de twijfels en wanhoop van de personages beschrijven. Een boek om stil van te worden.

Over de auteurs
Johanna Spaey (1966) studeerde assyriologie en filosofie. Ze schreef drie romans over de Eerste Wereldoorlog. Haar debuut ‘Dood van een soldaat’ won meteen de Nederlandse Gouden Strop en de Vlaamse Hercules Poirotprijs. Daarna publiceerde ze ‘Vlucht’ en ‘De eenzaamheid van het westen’. Ze schreef ook het non-fictieboek ‘Ten oorlog’ bij de gelijknamige tv-serie.

Gerolf Van De perre (1965), schilder van opleiding, brengt sinds een jarenlang verblijf in China beeldvertellingen met ingrijpend veranderde stadslandschappen. In ‘Steenstof’, ‘Huishulp’ en ‘Het graf van de keizer’ was dat de hedendaagse Chinese metropool, in ‘Dichter in de massa’ het Parijs van Rainer Maria Rilke.

Praktisch
Gerolf Van de Perre en Johanna Spaey
De Bezige Bij Antwerpen (2014)
ISBN 978 90 8542 523 6
22 x 27,5 cm, hard cover, full color,  224 pp.

[recensie] Magnus kan niet slapen – Kim Crabeels

Magnus kan niet slapen, ook al is hij moe.
Hij hoort te veel lawaai, zelfs met zijn oren toe.
Buiten is het stil. Het Monster geeft geen kik.
Zijn vijftien enge ogen slapen zacht en zitten dicht.

Zo begint het prentenboek Magnus kan niet slapen. Het thema (een kleine jongen die de slaap niet kan vatten) mag dan wel een beetje cliché lijken, de uitwerking ervan maakt veel goed. Want het is niet de buitenwereld die Magnus wakker houdt, het zijn de geluiden in zijn hoofd… Gelukkig is daar mama om Magnus uit de nood en in bed te helpen. Al rijmend maken we kennis met een hele lawaaierige dierentuin. Eén voor één worden de dieren die Magnus’ hoofd bevolken in slaap gesust.

Het verhaal wordt tot leven gebracht door de prachtig gedetailleerde illustraties van Sebastiaan Van Doninck, die dit boek boven de middelmaat uittillen. De grote, pagina vullende tekeningen zitten vol met leuke knipogen en brengen de wereld in Magnus zijn hoofd tot leven. Je kan er naar blijven kijken en steeds nieuwe dingen ontdekken. Het boek is daarnaast werkelijk prachtig vormgegeven. Zo vond ik de kleurige typografie van de klanknabootsingen erg leuk gevonden.

Ik kan me voorstellen dat een kind voor het slapen gaan meer dan één keer zal vragen om dit boek voor te lezen.

Kim Crabeels (1981) woont in de buurt van Leuven en wou als kind al schrijver worden. En dierenarts. En advocaat. En hondentemmer. En kokkin op een piratenboot. Uiteindelijk werd ze leerkracht Nederlands en mama van drie. Door de voorleeskwartiertjes voor haar kinderen kreeg Kim opnieuw zin om zelf iets neer te schrijven, voor haar Finn, Lou en Magnus en voor alle kinderen die net zo veel van voorlezen houden als zij.

Sebastiaan Van Doninck studeerde grafische en reclamevormgeving, optie illustratie aan het Sint-Lucas in Antwerpen. Hij illustreerde verschillende kinderboeken en maakt regelmatig illustraties voor tijdschriften, waaronder Weekend Knack.

Praktisch
Tekst: Kim Crabeels
Illustraties: Sebastiaan Van Coninck
ISBN 978 94 014 0963 6
32 pagina’s
Uitgeverij Lannoo