Archief voor ‘Theater’
La Dissection d’un Homme Armé van Braakland/ZheBilding

(c) Stephan Vanfleteren
Toen in M de lichten uitgingen na de voorstelling van La Dissection d’un Homme Armé bleef het heel even stil. Alsof het publiek zich met moeite kon losmaken van de rauwe verhalen die het bijna twee uur lang in een ijzeren greep hadden gehouden. Daarna barstte een opgelucht applaus los. Blij dat we hier en nu leven en geen (?) bloed aan onze handen hebben.
La Dissection d’un Homme Armé is een voorstelling die me recht in de ziel geraakt heeft. Messcherp fileert La Dissection d’un Homme Armé drie moordverhalen uit de Belgische geschiedenis van de twintigste eeuw: een broedermoord in de loopgraven van 14-18, de aanslag op Julien Lahaut, en het lynchen van de tien Belgische paracommando’s aan de vooravond van de Rwandese genocide in 1994. De drie mannelijke acteurs vlechten de verhaallijnen meesterlijk door mekaar. Het knappe aan dit stuk is dat het erin slaagt de gruwelen van de oorlog tastbaar te maken (de opgeroepen beelden van hakkende machetes bezorgden me letterlijk kippenvel). Maar het stuk is meer dan dat. De ten tonele gevoerde moordenaars blijken geen monsters te zijn, maar mensen waarin we, tot ons eigen afgrijzen, onszelf herkennen.
De link met de Vesalius-tentoonstelling is de dissectietafel die als rekwisiet haar plaats in de ruimte opeist en zelfs even dienst doet als figuurlijke galg. In de oudheid werden de lichamen van gehangen moordenaars immers openbaar ontleed. De dissectie als een postume straf. Ook de drie mannen worden beetje bij beetje voor de ogen van het publiek ontleed. Tot er ergens iets van een soort begrip ontstaat voor hun motieven.
BZB tourde al in 2002 met La Dissection d’un Homme Armé. De versie die ik in M zag is echter een volledig herwerking van het stuk naar aanleiding van het Vesaliusjaar, specifiek aangepast aan de context van museum M en met nieuwe muziek gecomponeerd en uitgevoerd door Gerrit Valckenaers en Koen Van Roy. De muziek in de voorstelling is de perfecte sparring partner voor de tekst. De muzikanten maken gebruik van erg inventieve constructies om de geluiden van de oorlog op te roepen. In de voorstelling wordt ook gebruik gemaakt van geluidsopnames van drones die over Gaza vliegen en van een speech van Julius Robert Oppenheimer, de Amerikaanse fysicus die wordt gezien als de vader van de atoombom. Zo slagen ze erin op muzikale wijze linken te leggen met ander oorlogen in onze geschiedenis.
Na Leni & Susan alweer een voorstelling van Braakland/ZheBilding die me nog lang zal bijblijven. Pakkend, om de ervaring in één woord samen te vatten.
Geschreven door Carolien Coenen en gepost op 30 oktober 2014 onder M, Theater. Deze post werd getagd met Braakland/ZheBilding, La Dissection d'un Homme Armé. Reacties uitgeschakeld voor La Dissection d’un Homme Armé van Braakland/ZheBilding op dit artikel.Braakland/ZheBilding presenteert de première van La Dissection d’un Homme Armé

terwijl ik schoot
bij ieder schot
heb ik mijn broer gezien – en hoe hij viel
de kogelregen in zijn lijf –
en werd opnieuw
zijn moordenaar
onomkeerbaar moordenaar
mijn lijf gewapend lijf zelf een wapen is mijn lijf
In de oudheid werden de lichamen van gehangen moordenaars openbaar ontleed. De dissectie als een postume straf. Op een tentoonstelling over Vesalius in 2014 ontmoeten drie mannen mekaar. Ze blijken elk verantwoordelijk voor de dood van iemand.
Messcherp fileert La Dissection d’un Homme Armé drie moordverhalen uit de Belgische geschiedenis van de twintigste eeuw: een broedermoord in de loopgraven van 14-18, de aanslag op Julien Lahaut, en het lynchen van de tien Belgische paracommando’s aan de vooravond van de Rwandese genocide in 1994. 2014 blijkt de verjaardag van meer dan één sterven.
Praktisch
De première van La Dissection d’un Homme Armé vindt plaats op 29 oktober om 20u in Museum M, Leuven. Raadpleeg de kalender voor de voorstellingen in oktober en november 2014. Voor drie euro extra op je theaterticket, koop je een toegangskaart voor Museum M, waarmee je van donderdag 30/10 tot en met zaterdag 15/11/2014 de expo Vesalius. Het lichaam in beeld. kan bezoeken. Meer info op tickets.leuven.be.
Goed om weten
BZB tourde al in 2002 met La Dissection d’un Homme Armé samen met muzikanten van het Huelgas Ensemble, die liederen vertolkten uit de polyfone L’homme armé-cyclus. Dit najaar maakte BZB een volledig nieuwe versie, op locatie in het Leuvense museum M en met nieuwe muziek gecomponeerd en uitgevoerd door Gerrit Valckenaers en Koen Van Roy.
Parallel aan de speelperiode van BZB, maakt het Leuvense amateurgezelschap De Reynaertghesellen een spiegelproject van deze productie. Hun versie van La Dissection d’un Homme Armé gaat in première in januari 2015.
Geschreven door Carolien Coenen en gepost op 23 oktober 2014 onder Theater. Deze post werd getagd met Braakland/ZheBilding, La Dissection d'un Homme Armé, premiere, vesalius. Reacties uitgeschakeld voor Braakland/ZheBilding presenteert de première van La Dissection d’un Homme Armé op dit artikel.Leuvense quiz en toneel in de Stadsschouwburg
De Academie van het Leuvens Dialect organiseert samen met KU(N)ST Leuven
“EEN GROTE QUIZ, VOLLEDIG IN ‘T LEUVENS DIALECT”.
Daarna, eveneens in ’t Leuvens, een TONEELSTUK over een ZEER actueel thema:
“VESALIUS, DE LIJKENDIEF”.
Echt iets voor al diegenen die de dialecten, en “het Leuvens” in het bijzonder, een warm hart toedragen.
Wil je graag sappig Leuvens horen praten en je eens goed amuseren?
Dat kan! Een ganse namiddag of avond lang! Ambiance verzekerd!
Op zaterdag 22 november 2014, twee voorstellingen: om 14 uur EN om 20 uur in de Stadsschouwburg in de Bondgenotenlaan.
LET OP! LET A.U.B. GOED OP!
De kaartenverkoop begint op woensdag 15 oktober om 12 uur in de bibliotheek Tweebronnen. Alle plaatsen, om ’t even waar, kosten slechts 5 EURO!
Je vindt hierna dezelfde tekst, vertaald naar het “Leives dialekt”.
LEIVESE KWIS EN TONIEËL UP 22 NOVEMBER IN DEN TEOOTER
Den Akademie van et Leives Dialekt, organizeit soome mei KU(N)ST Leive
“NE GRUETE KWIS, IEËLEMOOL IN ‘T LEIVES”.
Ternoo, uek in ’t Leives: e tonieëlstik ouver een IEËL aktueil teima:
“VESALIUS, DE LOËKEPIKKER”.
Echt iet vei al degeine die de dialekte, en et Leives in ’t bizonder, e wêrm èt teudrooge.
Wilde jêre sappeg Leives uere klappe en eu es geud amezeire?
Da kan! Nen ieële nachtenoen of oovend lank! Ambiaans verzeikerd!
Up zooterdag 22 november 2014, twieë veistellinge: um 14 iere EN um 20 iere in den teooter in de Stoosestroot.
ATTENSE! DEUD ASTEBLIEF GEUD ATTENSE!
De kooteverkuep begint up goenstag 15 oktouber um 12 iere in de biblioteik Twieëbronne. Alle ploitse, woo da ‘g uek wilt zitte, koste moo 5 EURO!
Première: distant voices – fieldworks
fieldworks is de unieke samenwerking tussen de Noor Heine Avdal en de Japanse Yukiko Shinozaki. Even uniek zijn hun voorstellingen die moeilijk in één bepaald hokje onder te brengen zijn. Zo lieten ze in vorige creaties al eens de theatergordijnen dansen (Nothing’s for Something, in december 2012 in STUK) en maakten ze voorstellingen in de supermarkt, in kantoren en in hotels (Borrowed Landscape, in februari 2013 in Leuven). De setting, waarin ze het speelse in het alledaagse opzoeken, speelt altijd een essentiële rol. Met een extra portie humor en poëzie stellen ze vragen die er toe doen.
In distant voices gaan ze kijken wat een veranderende omgeving doet met een lichaam. De setting verandert voortdurend en bepaalt de grenzen van fysieke acties. Wat gebeurt er als een actie buiten de grenzen gaat? Hoe verandert de perceptie van eenzelfde actie in een gewijzigde context? Letterlijk en figuurlijk gaan ze op zoek naar de grenzen van (fysieke) handelingen? Een grensoverschrijdende première in STUK!

Praktisch
woensdag 8 & donderdag 9 oktober 2014 om 20.30u
STUK Studio
Première van Een kat een kat door Max Last
Een donkere komedie voor iedereen vanaf 8 jaar
Een ochtend op de krantenredactie…
Typmachines ratelen, telefoons rinkelen.
Journalisten zoeken ijverig naar nieuws, heet van de naald.
Juffrouw Ooievaers plaatst een zoekertje, ze droomt van een man.
De drukpersen draaien op volle toeren. Alles loopt gesmeerd.
Tot een mysterieuze dame haar intrede doet en de hele redactie op losse schroeven zet.
Een kat in het nauw maakt immers rare sprongen.
Met ‘Een kat een kat’ brengt Max Last een zwarte salonkomedie voor het hele gezin met snelle, gevatte dialogen, een spervuur aan komische verwikkelingen waarin identiteitscrisis, machtsmisbruik en de ontluikende liefde centraal staan. De verwarring van opgroeien: wie ben ik? Mens of dier, roofdier of huisdier, mens of wolf… is de ondertoon van dit macaber verhaal. Zij lieten zich voor deze voorstelling inspireren door de jeugdroman Minoes van Annie M.G. Schmidt en de film Cat People van Jacques Tourneur
Koen Monserez en Steven Beersmans gaan onder de naam Max Last van start met een kersvers gezelschap dat zowel voorstellingen voor kinderen als volwassenen maakt.
Praktisch
5 oktober 2014 – 15.00u en 19.00u
30CC/Minnepoort, Leuven
Leni & Susan – Braakland/ZheBilding
Vanavond woonde ik de première van de nieuwe productie Leni & Susan van Braakland/ZheBilding bij in de Leuvense Schouwburg. Ik moet zeggen dat deze voorstelling erin slaagde mij compleet van mijn sokken te blazen. Wat een intelligent en goed opgebouwd stuk! Geen moment verslapte de spanningsboog die de voorstelling opbouwde. De slimme woordenwisseling tussen beide vrouwen boeide zodanig dat ik amper kon geloven dat de voorstelling voorbij was toen de zaallichten aangingen. Beide actrices werden dan ook verdiend op een minutenlang applaus onthaald.
Chris Lomme speelt Leni Riefenstahl, een onverwoestbare kunstenares, op zoek naar perfectie, zuiverheid en kracht. Met een vitaliteit die niet alleen haar voornaamste thema blijkt te zijn, maar ook haar eigen leven tekent. Iemand die de dood te slim af lijkt te zijn. Monument Chris Lomme krijgt weerwerk op de planken van Simone Milsdochter, die Susan Sontag vertolkt, de joodse critica en denkster, die van ziekte en het niet-perfecte haar onderwerp heeft gemaakt, en zelf andermaal aan kanker ten prooi valt.
De levens van beide dames raken mekaar in 1974 (hoewel zij elkaar in werkelijkheid nooit ontmoetten). Riefenstahl werkt op dat moment aan haar come-back en wil met een fotoboek over de Soedanese Nuba-krijgers de herinnering aan haar nazi-tijd achter zich laten. Susan Sontag haalt het hele project echter met één pennentrek onderuit en beschrijft in een kritisch essay hoe de foto’s van Riefenstahl nog steeds een ‘fascinerend fascisme’ in zich dragen. Sontags naam als critica is gevestigd. En Riefenstahl duikt onder, letterlijk, in de onderwaterfotografie.
Zoveel jaren later, in 1998, krijgen beide dames een uitnodiging voor de 75ste verjaardag van TIME magazine. Riefenstahl is inmiddels 96. Sontag 65. Het startpunt voor de geheel fictieve dialoog tussen beide dames.
Regisseur en schrijver Stijn Devillé heeft een meesterlijke voorstelling afgeleverd die het publiek laat nadenken over beeldvorming en over de relativiteit van de werkelijkheid zoals deze zich aan ons presenteert (of aan ons gepresenteerd wordt). Want wat waarheid is voor de één, is een leugen voor de ander. Videokunstenaar Walter Verdin ging aan de slag met de beroemde (of moet ik zeggen, beruchte) films en foto’s van Riefenstahl en schetst met zijn beelden een betoverend canvas voor het duel van deze twee straffe dames. Een duel zonder overwinnaars…
Een absolute aanrader!
Geschreven door Carolien Coenen en gepost op 25 september 2014 onder Theater. Deze post werd getagd met Braakland/ZheBilding, Leni & Susan. Er zijn 2 reacties op dit artikel.Hamlet
Zaterdag 4 en zondag 5 oktober, om 20.00u brengt de nieuwe theatergroep Atlantis Toneel hun eigen vertaling van Shakespeares meesterwerk Hamlet in de feestzaal van het Heilig Hartinstituut, Naamsesteenweg 355 in Heverlee.
Tickets kosten €9 in voorverkoop en €12 aan de kassa.
Voor meer informatie en tickets kan je terecht op www.atlantistoneel.be
Geschreven door Zeger Knaepen en gepost op 24 september 2014 onder Events, Theater. Deze post werd getagd met Hamlet. Reacties uitgeschakeld voor Hamlet op dit artikel.STAND UP – fABULEUS
Vanavond woonde ik de première van STAND UP bij in OPEK. Dirk De Lathauwer regisseerde de jonge acteur Yannick Jozefzoon (student aan de toneelacademie van Maastricht). De tekst is van de hand van Ruth Mellaerts. Dirk De Lathauwer en Ruth Mellaerts werkten al eerder samen aan de theaterbewerkingen van Ik ben geen racist (2010, naar Per Nilsson) en Speeldrift (2012, naar Juli Zeh).
Als onze vuisten jeuken dan mogen wij toch vechten? En als onze gedachten jeuken dan mogen we ze toch roepen? Wij moeten leren in hoofdletters spreken. Wij moeten uitroeptekens worden. Wij allemaal. Dat is onze plicht. Toch?
Aan het woord is Leo, een jongere die zijn verontwaardiging van de daken schreeuwt. Leo wil de wereld veranderen, zoveel is duidelijk. Al sinds hij klein is, schrijft hij brieven aan de koning over het onrecht dat hij in de wereld ziet. Leo wordt gedreven door idealisme, maar voelt zich miskent in zijn drang om de wereld te veranderen. Wie zegt dat de jeugd van tegenwoordig geen idealen meer heeft? Leo loopt alvast over van idealen. Idealen die hij neerschrijft in zijn manifest en omzet in daden. Niet denken, doen! Met zijn acties zet hij zich tegelijkertijd af tegen zijn (adoptie-)vader, iemand die de grijze middelmaat opzoekt.
Leo is een ‘indignado’ pur sang en wil de rest van de wereld wakker schudden. Dat hij hierbij soms stevig uit de bocht gaat, schrijf je als toeschouwer toe aan zijn jeugdige overmoed, verwijderd van enige realiteitszin. Met zijn vurige betoog roept Leo zijn leeftijdgenoten op om hun stem te laten horen. Maar of hij dit op de juiste manier aanpakt, is de vraag. Want de wereld veranderen doe je niet op één dag. En ja, wat is het verschil tussen een activist en een terrorist? Er volgt alvast geen mopje over een Belg, een Nederlander en een Arabier die een café binnen stappen.
Als toeschouwer kan je niet anders dan sympathie hebben voor het hoofdpersonage, al voel je dat de jongeman in kwestie ieder moment dreigt te ontsporen. Gelukkig wordt de spanningsboog van de voorstelling soms even doorbroken door een komisch moment. De tekst van de monoloog zit knap in mekaar. Stap voor stap krijgt het beeld van Leo vorm en krijg je meer inzicht in wat hem drijft.
Regisseur Dirk De Lathauwer inspireerde zich voor het hoofdpersonage op de 15-jarige Londense student Barnaby Raine. Die werd wereldberoemd toen hij tijdens de studentenprotesten van 2010 een vinnige speech gaf die al gauw door de sociale media werd opgepikt. Acteur Yannick Jozefzoon draagt de voorstelling op een schitterende manier. Wat een charisma heeft deze jonge kerel. Je moet het maar doen, meer dan een uur op het podium staan en de aandacht van het publiek geen minuut laten verslappen. Topprestatie. Dat Yannick ook nog eens een knappe, atletische verschijning is, is daarbij mooi meegenomen.
Deze voorstelling stemt tot nadenken. Willen we de wereld veranderen? Of blijven we liever in onze comfortabele zetel voor de tv zitten? En als we de wereld willen veranderen, hoe pakken we dit dan aan? Gaan we voor de revolutie? Of verkiezen we de incrementele stapjes van de evolutie? Genoeg stof voor discussie na de voorstelling.
Alweer een topproductie van fABULEUS.
Geschreven door Carolien Coenen en gepost op 21 september 2014 onder Theater. Deze post werd getagd met fabuleus, stand up. Reacties uitgeschakeld voor STAND UP – fABULEUS op dit artikel.In première: Leni en Susan
Leni & Susan vertelt het verhaal van Leni Riefenstahl en Susan Sontag.
Leni Riefenstahl, de onsterfelijke Duitse diva en documentairemaakster van de nazi-propaganda. Susan Sontag, de Amerikaanse, joodse, lesbische politiek activiste, schrijfster en filosofe. Twee vrouwen die de morele dilemma’s uit de twintigste eeuw letterlijk en figuurlijk belichamen.

Schrijver en regisseur Stijn Devillé plaatst deze vrouwen tegenover elkaar. Goed versus fout.
Sterk versus zwak.
Kunst versus politiek.
Vitaal versus ziek.
Leni & Susan.
Chris Lomme vertolkt Leni Riefenstahl.
Een vrouw op leeftijd. Die er ravissant uitziet. Zich door geen tegenslag van de wijs laat brengen. Die schijnbaar onsterfelijk is. Onuitroeibaar bijna. Bij leven al een legende. Het gaat ook op voor Chris Lomme.
Op de scène krijgt ze het gezelschap van Simone Milsdochter die Susan vertolkt.
De schrijfster die van ziekte en het niet-perfecte haar onderwerp heeft gemaakt en zelf andermaal aan kanker ten prooi valt. De Nederlandse actrice Simone Milsdochter zette eerder in de voorstelling Angst een bikkelharde Tina Krimp neer.
Het leven, de werkelijkheid, de waarheid en hoe wij daarnaar kijken, staan centraal in deze voorstelling. Beeldvorming en hoe die wijzigt naargelang de context. Videokunstenaar Walter Verdin plaatst tegenover de stemmen en de muziek een verbeeldingswereld in LED-technologie.
Praktisch
Premièrereeks Leni & Susan, door Braakland/ZheBilding.
Beleef de première op 24 september in Schouwburg 30CC, Leuven.
Met maar liefst 42 voorstellingen op tournee door Vlaanderen tot december 2014.
M-idzomer nadert!
Over een week is het zover: de tuin en zalen van M – Museum Leuven openen zich voor M-idzomer, het cultuur- en muziekfestival van Het Depot, 30CC en M. Tropische temperaturen en een tropisch programma beloven voor de vijfde maal een onvergetelijke 4-daagse.
Een laatste keer steken de breinen achter het festival de koppen bij elkaar.
Depot-baas Mike Naert wijst op de straffe namen deze editie. “Gabriel Rios, die momenteel ook met Stromae door Frankrijk tourt, één van de twee SX optredens van de zomer waar ze nieuwe nummers spelen, en een unieke jazzavond met wonderboy Jef Neve én rising star Melanie de Biasio.” Ook het M-café maakt deze editie deel uit van het parcours. Jong talent krijgt er een podium, terwijl het publiek kan genieten van de bieren van Brouwerij De Kroon.
Op donderdag 31/7 geeft Pieter Embrechts de aftrap van M-idzomer in het museum, terwijl Melanie de Biasio de avond afsluit in de tuin. Laat je meevoeren door de magie, de buienradar is kansloos.
PRAKTISCH
do 31/7 + vr 1/8 + za 2/8 + zo 3/8, vanaf 17:30 uur
M-idzomer, in M – Museum Leuven, L. Vanderkelenstraat 28, 3000 Leuven
info & tickets: www.m-idzomer.be
