Leven in Leuven

Liaison Publiek mixt theater en beeldende kunst

Theatergezelschap Cie Tartaren en beeldend atelier De FactorY slaan voor de derde maal de handen in elkaar voor ‘Liaison Publiek’, het sociaal‐artistiek festival in Leuven. Van 12 tot en met 17 december presenteren De Factoristen en de Tartaren werk uit het afgelopen seizoen en verbinden daarbij beeldende kunsten en theater.

‘Liaison Publiek’ verwijst naar de verhouding tussen publiek en kunstenaar. Beide werkingen zoeken immers steeds naar een binding met een publiek om zo hun acteurs en artiesten uit hun repetitieruimte en hun werkplaats te lokken. Met dit gezamenlijk project laten ze bovendien hun eigen publiek kennismaken met het werk van hun bevriende collega’s.

De FactorY brengt deze editie een overzichtstentoonstelling van een jaar intensief werken rond de Groote Oorlog en toont werken uit verschillende projecten waarin identiteit (en het verlies ervan) en hoop centraal stonden.  Zo kan je werken zien uit de expo ‘ARTificieel’, de projecten ‘Deconstructie’ en ‘Hoop’ en de expo ‘Gasthoven Invites’, waarbij 173 Aarschotse burgerslachtoffers van WO I geëerd werden door 173 kunstenaars. Daarnaast is er ook vrij werk te zien van de Factoristen.

Cie Tartaren pakt op zondag 14 december uit met ‘Work in Progress’ en geeft zo een voorproefje van het ‘Vertelkaberdoesjke’ van volgend jaar. Daarna volgt een debat over de verhouding tussen participatie en productie in de sociaal‐artistieke praktijk, met met o.a. een Tartaar, een Factorist, Luc Vandierendonck (vzw Wit.h) en Wim Oris (Cie Tartaren). Het hoogtepunt van de namiddag is de dansvoorstelling ‘Alle Mooie Dinge is Verdwenen’ (vzw Wit.h, in coproductie met CC De Spil en De Figuranten). De acteurs van Cie Tartaren spelen daarnaast ook de hoofdrol in ‘Memoritis’, een theatrale video‐installatie van Kurt d’Haeseleer in de Bib Leuven. Deze installatie in het kader van ‘Vesalius’ beeldt de anatomie van een verlangen uit en ontleedt daarbij niet het lichaam, maar de geest van een anoniem hoofdpersonage.

LIAISON PUBLIEK
van 12 tot en met 17 december 2014 in OPEK, Vaartkom 4, Leuven.

• vrijdag 12 december 2014, vanaf 18.30 uur: Feestelijke festivalopening – gratis
• van zaterdag 13 tot en met woensdag 17 december 2014: expo De FactorY – gratis
  za & zo: 14.00 ‐ 20.00 uur / ma, di & wo: 14.00 ‐ 18.00 uur.
• zondag 14 december 2014
  • 14.30 uur: presentatie ‘Work in progress’ – gratis
  • 15.15 uur: debat ‘Sociaal‐artistiek: participatie vs creatie’ – gratis
  • 16.00 uur: dansvoorstelling ‘Alle Mooie Dinge is Verdwene’ – € 6

Reserveren via www.tartaren.be of op 016 67 91 86

MEMORITIS
Nog tot en met zaterdag 17 januari 2015 in de Bib Leuven, Diestsestraat 49, Leuven.
De toegang is gratis tijdens de openingsuren van de Bib.

Wie klopt daar?

Dernière op zondag 7 december 2014 op 14u en 16u met Bart Moeyaert, Gerda Dendooven en Gerrit Valckenaers!

30CC vroeg – in de lente van 2013 – aan Gerda en Bart om een winterse voorstelling te maken. ‘Wie klopt daar?’ is gebaseerd op het boek, maar is ook veel meer dan dat. Er is de vertelling, Gerda maakt nieuwe livebeelden en er is de op-maat-gemaakte muziekscore van Gerrit. De voorstelling gaat over de kracht van oude verhalen, over de Sint van toen en over winter, kou en honger en is geschikt voor kinderen vanaf 7 jaar.

Na een tweede succesvolle tournee presenteert 30CC de aller-allerlaatste voorstellingen.

Meer info.

Toneelgroep Dzippie met Sneeuwwitje en de 77 Vergiften

Op zaterdag 6 december 2014 brengt jeugdtoneeltroep Dzippie ‘Sneeuwwitje en de 77 Vergift’, een voorstelling vol humor en ontroering. Over het uitschakelen van indringers aan de keukentafel. Over (stief)ouders en (stief)kinderen die elkaars bloed wel kunnen drinken.

Zal er ooit een moment komen waarop de twee vijanden samen voor de spiegel staan? Je vader krijgt een nieuw lief. Zijn geliefde wordt jouw vijand. En niemand leefde er nog lang en gelukkig! Sneeuwwitje en haar stiefmoeder nemen zelf het woord. En hoe! Hard tegen hard. Mooi en meedogenloos.Gif en tegengif?

Praktisch:

• Zaterdag 6 december 2014 om 15 uur en om 19 uur
• CC Wagehuys – Jeugdhuis Vleugel F – Brusselsestraat 63, 3000 Leuven
• Tickets te koop op www.dijlezonen.be

UUR KULtUUR: Tropoi – Theater Froefroe

Toegegeven, ik ben al een tijdje geen student meer, maar dat betekent niet dat ik zo nu en dan geen UUR KULtUUR kan meepikken. En zo kwam het dat ik gisterenavond op de heuvel waar Campus Lemmens gelegen is, tussen de studenten kon genieten van het figurentheater van Theater FroeFroe.

Tropoi is een totaalvoorstelling waarin beeld, muziek, zang, acteursspel en bangelijk mooi poppenspel het medium vormen. Het poppenspel vormt het hart van de voorstelling. De prachtige, groteske figuren slagen er moeiteloos in het publiek te betoveren en in hun greep te houden. De poppen zijn echte kunstwerkjes die duidelijk met liefde gemaakt zijn.

Wat dit poppenspel zo bijzonder maakt, is dat er geen enkele poging gedaan wordt om de poppenspeler te verbergen. Integendeel, de poppenspelers zijn deel van de voorstelling en zorgen soms zelfs voor comic relief. Ook erg leuk zijn de kleine uitwisselingen tussen de pop en de acteur die hetzelfde personage als de pop speelt. Een bijzondere manier van ontdubbeling van een personage.

Met Tropoi duikt Theater FroeFroe in de magische en duistere wereld van de middeleeuwen. Het was voor mij alleszins de eerste keer dat ik een martelscène op het podium zag uitgebeeld worden door poppen. De wreedheid en het bijgeloof van de middeleeuwen vormen de geschikte achtergrond om het hoofdpersonage, de alchemist Castiglio, zijn trucjes te laten doen. In koning Pico heeft hij een machtige beschermheer gevonden en hij slaagt erin voor zichzelf een fijn leventje uit te bouwen. Tot hij op een dag ontroerd wordt door een luitspeler en besluit op zoek te gaan naar het geheim van de muziek.

Ik had eerlijk gezegd niet verwacht dat de voorstelling me zo zou raken. De muzikanten waren fantastisch en de stem van de enige vrouw in het gezelschap was engelachtig mooi. Gans de voorstelling was perfect uitgebalanceerd, met komische momenten (het fladderende Christusbeeldje, de voorstelling van Elise vergezeld van een varken), maar ook erg triestige en zelfs akelige momenten. Het reusachtige paard op het einde vond ik adembenemend.

Meesterlijke voorstelling! De uitroep “’t Is Stekskesfeest!” zal nog lang door mijn hoofd spoken.

Mithe vzw brengt Legally Blonde, de musical

Op 5 december 2014 gaat de eerste productie van dit seizoen van Musicalcompagnie Mithe in première. LEGALLY BLONDE, naar de gelijknamige film, met tekst en muziek van Laurence O’Keefe en Nell Benjamin. Na de première vinden nog 9 opvoeringen van de musical plaats in Reynaerttheater Malpertuus (Redingenstraat 4).

De blonde Elle Woods leeft een zorgeloos leven in het zonnige Beverly Hills totdat haar vriendje haar tegen alle verwachtingen in dumpt! Hij vindt haar te dom en te blond en ze schaadt daarmee zijn toekomst. Op dat moment neemt Elle het heft in haar eigen, perfect gemanicuurde handen en volgt hem samen met haar chihuahua naar Harvard. Het keurige Harvard schudt op zijn grondvesten en kleurt voor eens en altijd blond.

Musicalcompagnie Mithe is een jonge musicalcompagnie met grote ambitie. De groep ontsproot als Musicalafdeling uit de befaamde Leuvense dansschool van Aike Raes. Haar werking groeide en evolueerde gestaag en sinds 2009 staat Mithe als vzw op eigen benen.

De eerste 4 ‘zelfstandige’ seizoenen verliepen meteen erg succesvol. Voor meerdere producties sleepte Mithe telkens enkele belangrijke nominaties en erkenningen in de wacht. Hoogtepunten waren het binnenhalen van de Euripidesprijs met de productie ‘Rent’ (die in mei 2015 hernomen zal worden) en de Vlaamse Musicalprijs in 2011 met de productie ‘Company’ (categorie: ‘Beste Amateurmusical’ in heel Vlaanderen). Naast twee amateurproducties zal dit seizoen onder de naam proMITHEus een eerste professionele musicalproductie in Leuven en Antwerpen gebracht worden met o.a. Pieter Verelst, de nieuwe aanwinst uit de ‘Familie’.

Mithe organiseert ook het hele jaar door workshops voor kinderen en jongeren rond zang, dans en acteren.

Tickets reserveren kan op www.mithe.be.

CIRCUM MORTIS – voorstelling studenten LUCA drama

het kind lacht
langdurig
het zwijgt
het gaat liggen
een doek wordt gebracht
en naast het kind uitgespreid
het kind ademt zwaar
[stilte]

het lichaam op het doek
dichtgevouwen
ingepakt
en rechtgezet
[groet]

Theatermaker en speler Johan Knuts heeft er twintig dienstjaren opzitten bij Toneelgroep Ceremonia, het gezelschap van wijlen Eric De Volder. Kris Cuppens, opleidingshoofd van LUCA Drama, bracht hem in contact met auteur en Kantorkenner Johan de Boose. Samen werkten ze aan het artistieke sluitstuk van De kunst van het gemis – I Love Melancholy, een onderzoeksproject gefinancierd door de Faculteit Kunsten van de Associatie KU Leuven.

Johan de Boose gidste het tweede en derde jaar bachelor door leven en werken van Poolse theaterlegende Tadeusz Kantor. Johan Knuts maakt met hen CIRCUM MORTIS (sic), een intens antwoord op Kantors indrukwekkende oeuvre.

Praktisch
dinsdag 25, woensdag 26, donderdag 27 en vrijdag 28 november 2014 om 20.00 uur
OPEK, Vaartkom 4, 3000 Leuven
Tickets: http://www.30cc.be/programma/theater/circum-mortis.jsp
€ 5 | geen kortingen op de basisprijs

toneel heverlee opent seizoen met spionagekomedie

Het toneelseizoen 2014-2015 van toneel heverlee gaat binnenkort van start met de Herfstproductie “De koteletten hebben oren”. Een eigenzinnige spionagekomedie voor volwassenen van 8 tot 88.

“Les entrecôtes ont des oreilles” is geschreven in 1966 in ware patronage-toneel-traditie. Anders dan gelijkaardige deurenkomedies draait het hier niet om aangebrande grapjes. Hier wordt de draak gestoken met geheim agenten in de periode van de koude oorlog.

Op een schone dag wordt het zorgeloze leventje van spekslager Alfred De Mesmaeker plotseling ondersteboven gehaald. Zijn broer Fernand duikt na jaren afwezigheid weer op. Hij is nu’ zegt hij al fluisterend, ‘g.a. of geheim agent’.

Regisseur André Smout kreeg de microbe van thuis mee, zijn beide ouders speelden toneel. Via Thespikon in Leuven en Tijl in Buken kwam hij bij TH terecht. Hij speelde en regisseerde al verschillende keren en zit ook al bijna 25 jaar in het bestuur, nu zelfs als voorzitter.

Praktisch

• zaterdag 22 november om 20.15u
• vrijdag 28 november om 20.15u
• zaterdag 29 november om 20.15u
• zondag 30 november om 15.15u

Reserveren kan via de site, per e-mail, of telefonisch op nummer 0495/845.864.

Theatervoorstelling ‘Powerwijven’ over seksueel misbruik

Op dinsdag 25 november 2014 kan je tijdens de middag (12:30 tot 13:30) gratis de theatervoorstelling ‘Powerwijven’ over seksueel misbruik bekijken in het Provinciehuis in Leuven.

Mensen die seksueel misbruikt zijn willen vaak wel met hun verhaal naar buiten komen maar helaas kan dit meestal niet. Voor een deel komt dat door hun eigen schaamte maar ook doordat toehoorders het vaak lastig vinden om zich een houding te geven of te reageren.

‘Powerwijven’ is een theatervoorstelling die op indringende wijze de kracht van deze slachtoffers belicht en door het taboe en de schaamte heen breekt. Die ook de papieren protocollen voorbij gaat en het ‘onbespreekbare’ eindelijk bespreekbaar maakt.

Theatermaker Narhea Goossens kwam zowel in haar privéleven als in haar vroegere werk als hulpverlener in aanraking met meiden die slachtoffer werden van seksueel geweld. En zij raakte geïntrigeerd door hun kracht. Zij besloot een theatervoorstelling te maken waarin nu eens niet over de hoofden van de slachtoffers heen het fenomeen van seksueel geweld aan de orde gesteld wordt, maar dat te doen samen met twee vrouwen die het meemaakten en vanuit hun innerlijke power het onderwerp tot uitdrukking willen brengen.

Praktisch

• Dinsdag 25 november van 12.30 tot 13.30 uur
• Auditorium van het Provinciehuis, Provincieplein 1 in Leuven
• Prijs: gratis, maar inschrijven is verplicht (jessy.clynen@vlaamsbrabant.be)
• Aankondiging Powerwijven op site provincie Vlaams-Brabant

Toneel4 start toneelseizoen met een komedie 3 x Kerstmis

In 3 x Kerstmis ontmoeten drie koppels elkaar op drie opeenvolgende kerstavonden. De bijeenkomsten vinden plaats in de respectievelijke keukens van de koppels. Het stuk toont door middel van hilarische toestanden de geleidelijke sociale klim van de enen en de evenredige achteruitgang van de anderen.

Ayckbourn kent de kneepjes om het absurde van de meest alledaagse mensen en gebeurtenissen te schetsen en het grappige te halen uit situaties die op het eerste zicht niet leuk zijn, zoals alcoholisme, depressie en financiële zorgen. Hij schildert een mooi portret van de spanning, eerst onderhuids en later opborrelend, die heerst tijdens deze ‘feest’ samenkomsten. De hectische voorbereidingen, de roddels, de dwaze party spelletjes en het personage dat altijd te veel gedronken heeft.

Leven in Leuven geeft 2×2 vrijkaarten weg voor deze voorstelling. Stuur ons een berichtje via ons contactformulier met als onderwerp ‘Kerstmis’ en maak kans op een duoticket!

Praktisch
28, 29 november en 4, 5, 6 december 2014 om 20u
3 x Kerstmis
Zaal Ons Huis (Goudbloemstraat Leuven)
reserveren: reservatie@toneelvier.be of www.toneelvier.be of 016 62 28 00

Betrayal @ STUK

Betrayal is een toneelstuk van Harold Pinter over een driehoeksverhouding van liefde en ontrouw, en is gebaseerd op zijn eigen privé leven. In de begeleidende tekst stond iets over een begeleidende kunstinstallatie die het toneelstuk tot nieuwe hoogten zou brengen, maar daar kon ik me niet zoveel bij voorstellen. Wie schrijft die teksten toch, en waarom zijn ze altijd zo wollig?

We mochten de Soetezaal via de coulissen betreden en eindigden op het podium waar enorme transparante panelen stonden opgesteld. Het was niet zo duidelijk waar het publiek hoorde te staan en het duurde even voor we doorhadden dat het niet uitmaakte: we mochten staan en gaan waar we wilden. Een toneelstuk waarbij je niet stijfjes op je stoel hoeft te zitten? Pluspunten voor regisseur Mesut Arslan!

Tijdens de eerste scene ontdekte we al dat de panelen konden bewegen en zo de acteurs een bepaalde kant op stuurden of opsloten. Spijtig genoeg ontdekte de technici tijdens de tweede scene wat we ze van te voren al hadden kunnen vertellen: dat de wifi van het STUK lang niet goed genoeg is om zo’n dingen zonder complicaties draadloos te besturen. Er volgde een lange pauze waarvan we in fluistertonen klaagden over het gebruik van gimmicks in toneelstukken en hoe het zelden (zeg maar gerust nooit) de moeite waard was.

(c) Bram Mônster

Terug naar scene twee. Iets speciaal aan Betrayal is dat de chronologie omgedraaid is. Het stuk begint met de ontknoping, en presenteert dan al direct een aantal twists en turns aan een verhaal dat we nog niet kennen . Het werkt dan terug in de tijd naar een aantal knooppunten in de driehoeksverhouding. Voor de aandachtige kijker is het een interessante puzzel om te zien wat wanneer gebeurt en wie wat weet op welk moment. Het wekte bij momenten ook veel spanning op om te weten wat er gaat komen.

Die panelen, dus
Die spanning werd flink versterkt door de panelen. Tijdens de scene waar de ontrouwen besluiten hun heimelijk gehuurde appartementje op te geven worden zij en wat toevallige leden van het publiek ingesloten in een paneel-gevormd kamertje dat steeds kleiner wordt.

(c) Bram Mônster

Tijdens een zieltergende scene waarin je weet dat zij haar affaire aan haar echtgenoot gaat bekennen zitten we vast in een kamer waar één paneel voortdurend brede rondjes draait waardoor niemand op zijn plaats kan blijven staan of op zijn gemak kan zijn.

Het spel meespelen
Er wordt ook slim omgegaan met het publiek op het podium. De acteurs maken volop oogcontact en gebruiken ons als figuranten. We worden frequent aangekeken en aangesproken. Wij zijn de gasten op hun feestjes, obers die het eten maar niet brengen, vrienden die advies geven. Op andere momenten zijn wij de belichaming van hun partner en komen ze hun amoureuze scene uitspelen op de schoot van een publiekslid terwijl de stem van hun tegenspeler elders vandaan komt.

Het is een goede strategie en het bewerkstelligt twee dingen.

Je voelt je een complete voyeur. De panelen verbergen de acteurs en je wordt continue uitgedaagd om er achter aan te gaan, om ze op te sporen en vanuit een hoekje te bespioneren. Om niet passief toe te kijken maar om het drama op te zoeken en toe te geven dat je er van geniet.

Maar als je dat doet, als je de panelen instapt, wordt je ook mee het verhaal in gesleurd. De acteurs laten niet toe dat je passief toekijkt maar maken een medestander van je. Dit doet het stuk een stuk meer realistisch voelen – een verhaal over een driehoeksverhouding heeft nu eenmaal de neiging flink navelstaarderig te worden – en geeft het een filmglans.

Aan het eind (het begin van de affaire, dus) moeten we toegeven dat gimmicks op het toneel toch een meerwaarde kunnen hebben. Meer van dit, graag!

Dit artikel verscheen oorspronkelijk op First Row Seats.