Leven in Leuven

Juichen voor de Rode Duivels in het Depot

Foto’s door Karel Verheyden

In the picture: Michael Franti & Spearhead in Het Depot

Michael Franti & Spearhead speelden op 24 mei in Het Depot.

Foto’s door Kurt Jacobs

In the picture: Morten Harket in Het Depot

Op 12 mei speelde Morten Harket in Het Depot.

Foto’s door Kurt Jacobs

In the picture: Lady Linn in het Depot

Foto’s door Kurt Jacobs

Novastar in Het Depot

Ik ben grote fan, dat ga ik direct zeggen.

Het was lang geleden dat we nog iets van de Joost hadden gehoord.
Ik ben de laatste jaren zo weinig bezig geweest met muziek dat ik het vermoedelijk niet gemerkt zou hebben moest hij iets hebben uitgebracht, maar sinds ik ben ingeschreven op een aantal concertnieuwsbrieven, is er weinig dat aan mijn alziend oog kan ontsnappen.

Dus toen werd aangekondigd dat Novastar hun nieuwe tournee in Leuven zou beginnen, nog geen twee weken na het uitbrengen van hun nieuwe album, heb ik geen seconde geaarzeld om tickets te bestellen.

Het was pas één week op voorhand dat ik de nieuwe cd kon kopen, dus uit het hoofd leren zat er niet meer in, maar ik had ze genoeg kunnen beluisteren om van de eerste verbazing te bekomen – hij klinkt als een heel ander mens, de Joost, als een contente mens, zoveel maturiteit spreekt er uit de liedjes, vind ik – en de nieuwe sound te appreciëren. (Al vind ik het maar niks dat zijn stem op de nieuwe plaat niet zo goed en mooi uitkomt als vroeger!)

Om 19:00 stonden we als eersten voor de (nog gesloten) deuren van Het Depot. Echte fans, ah ja hé, ik stond nog net niet met een gesigneerd T-shirt te zwaaien (want als ik dat al had, zou ik het inkaderen, ah ja hé). Tegen het openingsuur stond er een nette rij van aan de deur, in een mooi vierkantje rond het plein, leuk om te zien.
Om 20:00 mochten we naar binnen, we zochten een plaatsje in het midden van de tweede rij (en besloten meteen om de volgende keer op de eerste rij te gaan zitten) want om recht te staan tijdens concerten, daar zijn wij te oud voor, ah ja hé, en om 20:30 begon het voorprogramma, een nog jonge band genaamd Ganashake, die het nogal had voor stevige gitaren.

Het volume stond opvallend hoger dan bij Hooverphonic enkele weken geleden, dus ik was blij dat ik mijn oordopjes mee had.

Na een half uurtje mocht de opwarming al afdruipen en werd het podium gereed gemaakt voor Joost en de zijnen.
Ik had erg uitgekeken naar dit optreden, want Joost heeft een stem die me heel diep kan raken. Bovendien gaat hij zo op in zijn muziek dat het geweldig is om naar hem te kijken. Ik vond het dan ook jammer dat de band totaal niet op elkaar was ingespeeld en Joost regelmatig moest gebaren, of zelfs hardop tellen, om hen in het gareel te houden.

Alsof Leuven niet meer dan een generale repetitie voor hen was.

Hij is duidelijk de baas, en goed, zijn shows zijn meestal een plezier om naar te kijken, chaotisch, spontaan, minder ingestudeerd, zoals hij rondspringt achter of op zijn piano, een plezier zeg ik u, maar die ‘instructies’ die braken voor mij de sfeer.
Zelfs Caramia – mijn absolute favoriet, vooral het kopstemstuk! – klonk niet hetzelfde.

Eigenlijk is het beste optreden dat ik van hen heb gezien – en ik zag er al een aantal: o.a. in de AB en op De Wei tijdens Werchter Classic – een acoustisch optreden in een cultureel centrum ergens in een Antwerps dorp, gewoon zijn stem en zijn gitaar of piano, dat was om bij te bleiten zo schoon.

Maar ik ga dapper zijn cd grijs draaien en als hij nog een keer terugkomt naar Leuven, dan zal ik op de eerste in plaats van de tweede rij zitten. Promise.

School is Cool @ Het Depot

Het moet een spannend jaar zijn voor School is Cool. Ze hebben een drummer zien vertrekken (na eerder hun violiste hebben verloren aan Argentinië). Ze hebben een nieuwe plaat uit die toch een stuk moeilijker te behappen is dan de hitfabriek Entropology.

Daarbij komt nog de herinnering aan hun vorig concert in Het Depot in 2011, toen ze bijzonder fris en scherp een dijk van een avond neerzetten. Konden ze dit vanavond evenaren… of zelfs overtreffen?

***

Het concert werd met veel stagecraft ingezet: heel de groep kwam woest gekleed in dierenvellen het podium op en zette direct in op drie liedjes van hun nieuwe plaat Nature Fear. De belichting was grimmig groen terwijl frontman Johannes Genard manisch over het podium raasde en de coulissen bestormde.

De nieuwe plaat grijpt terug naar wat jaren ‘80 aandoend synthpop. Dit samen met de groene kleur en het schuifelende publiek deed me even denken in een New Wave revival terecht gekomen te zijn.

Daarna mochten wat hitjes van Entropology terug komen, en daarmee kwam er wat meer beweging in het publiek. Ook de band zelf leek wat vrolijker bij de oude nummers, maar die bleven dan ook hun grote pret-factor nog uitstralen. Nieuwe leden Hanne Torfs en Justine Bourgeus voelden zich duidelijk prima thuis op het podium en in de groep. Maar voor de uitbundige blijdschap van Nele Paelinck en Andrew Van Ostade (die de groep verlaten hebben) valt toch niet te compenseren. Johannes bleef energie het podium op pompen en het publiek aanmoedigen uit hun zetels te komen en te dansen, maar toch: het spontane is eraf en vervangen door een strak gecoördineerde stage act en meer volwassen muziek.

Ik kon niet echt deduceren wat het publiek er van vond. Het applaus bleef uitbundig, maar gedanst werd er niet. Mijn vriend en ik keken elkaar aan en hadden dezelfde uitdrukking: het was goed, maar niet de magie van de eerste keer. Misschien is dat ook maar beter. School is Cool leek altijd al een groot mooi experiment, laat ze dan ook verder experimenteren.

Dit artikel verscheen oorspronkelijk op First Row Seats.

CITYSCAPE XL op 19 april

Op zaterdag 19 april organiseert vzw Straatrijk het Hip Hop Festival ‘Cityscape XL’ in Het Depot– Martelarenplein 12, Leuven.

Overdag (12u-18u) staat er een gratis ‘street festival’ gepland: street art gallerij, urban market, Skate contest, Breakdance battles, DJ’s uit binnen en buitenland, workshops en tal van andere randanimatie.

Vanaf 19u tot diep in de nacht zijn er Hip Hop optredens voorzien van lokale, nationale en international acts.

• 19:00-19:20: Major (Leuven, winnaar Cityscape XL contest)
• 19:25-19:50: Soundrascalz (Leuven)
• 19:55-20:25: Roncha (Leuven)
• 20:30-21:00: Storme (Gent)
• 21:05-21:35: Hakim (Gent)
• 22:40-23:10: Diamantairs (Antwerpen)
• 23:15-23:45: Tiewai (Genk)
• 23:50-00:50: Hef & Crooks (NL)

Afterparty:

• 01:00-02:00: DJ Dysfunkshunal (Leuven)
• 02:00-03:00: Up High Collective (Leuven)
• 03:00-04:00: Skeme Richards (USA)
• 04:00-05:00: DJ Damented (Leuven)

Cityscape?
Het project, Cityscape, werd uitgevonden door de vrijwilligers van het Hip Hop café 4 elementz. Elke donderdagavond in de week houden de vrijwilligers met dit team van 15 Leuvense jongeren en adolescenten, de ontmoetingsruimte in vleugel F open tussen 19.00 tot 1.00u. Elke donderdagavond kan elke hip hop liefhebber hier terecht om zijn ‘skillz’ te beoefenen of om een drankje te consumeren. Wekelijks worden zo een 50-tal jongeren bereikt en één keer per maand wordt een grotere activiteit rond urban culture georganiseerd waarop gemiddeld 400 jongeren bereikt worden. Deze maandelijkse activiteiten werden Cityscape gedoopt. Gedragen door het enthousiasme en de motivatie van deze vrijwilligers groeide Cityscape uit tot een gevestigde waarde onder de Vlaams-Brabantse jongeren en Vlaamse hiphoppers! Een platform voor lokaal talent was geboren.

Meer info op de website van het Depot of op facebook.

INTERGALACTIC LOVERS @ Het Depot, 27.03.2014

IGL is terug : Vanavond voorstelling nieuwe CD: “Little Heavy Burdens”

Catchy melodieën, een krachtige vibe en uiteraard de prachtige stem van Lara Chedraoui,
Intergalactic Lovers are: Lara Chedraoui (zang), Brendan Corbey (drum), Maarten Huygens (gitaar), Raf De Mey (bas) en – idd. een vijfde – nieuw: Philipp Weies (gitaar),

The Sore Losers @ Het Depot

Een van de grootste vergissingen die ik ooit heb gemaakt was een veel te dure festivalfriet verkiezen boven een optreden van The Raconteurs. Deze beslissing doet nog meer pijn nu blijkt dat Jack White dat zijprojectje laat voor wat het was: een oerdegelijke, ouderwetse rockgroep. Gelukkig loopt er in ons eigen land genoeg talent rond om die leegte te vullen en pakweg een Leuvense concertzaal vol te laten lopen. Aan de hand van voorgaande vergelijking kon u het al verwachten; The Sore Losers kwamen hun tweede plaat voorstellen in Het Depot.

Als voorprogramma hadden de Losers hun vrienden van De Staat meegebracht. Deze Nederlandse rockgroep (jazeker, zoiets bestaat) gaf enkele maanden geleden al een overtuigend concert in het café van Het Depot, en deed dat kunstje nog eens moeiteloos over in de grote zaal. Hun dansbare, hoekige rock palmde het toestromende publiek langzaam maar zeker in, met als uitschieters het denderende ‘Make Way For The Passenger’ en het kinderliedje-gone-evil ‘Old MacDonald Don’t Have No Farm No More’. De Staat heeft Belgische zieltjes gewonnen woensdagavond.

The Sore Losers zelf waren duidelijk tevreden dat ze opnieuw het podium op konden. Het excuus dat ze voor de huidige tournee gebruiken (de nieuwe plaat ‘Roslyn’) is zowel qua productie als songs een grote stap voorwaarts, en ook live stonden de nieuwe nummers als een huis. Dit viel natuurlijk wel enigszins te verwachten als een groep bestaat uit vier topmuzikanten die ieder hun eigen ‘momentje’ kregen. Gitarist Cedric Maes heeft aan een halve solo genoeg om eender welke collega zijn instrument in de haard te doen smijten, zanger Jan Straetemans zit er nooit niét recht op, bassist Kevin Maenen mocht zijn booster (én de fundamenten van Het Depot) testen in ‘Juvenile Heart Attack’ en drummer Alessio Di Turi speelde zelfs een ouderwetse dreun van een drumsolo. Denk echter niet dat de Losers een ‘musician’s band’ vormen, want temidden hun virtuositeit zijn ze niet vergeten hoe een radiovriendelijk rocknummer in mekaar zit. Bewijs hiervan is de laatste single ‘Working Overtime’, die al vroeg in de setlist zat. Maar het publiek hoefde niet overtuigd te worden door herkenbare nummers; de duidelijk doordachte set werd door iedereen gesmaakt. De beste songs van hun debuut (‘Your Smile, ‘Hollow Tree’, ‘Juvenile Heart Attack’ en stilletjes-aan-toch-wel-klassieker ‘Beyond Repair’) kregen hun plaats tussen een hele hoop nieuwe nummers. Er moest aan de ‘mursch’ (à la Cedric Maes) immers nog een plaat verkocht worden.

Was het een fenomenaal concert? Nee, daarvoor trokken sommige nummers zich net iets te lang en zat het geluid niet altijd even goed, maar The Sore Losers straalden wel van het speelplezier, wat een duidelijke weerklank kreeg van het publiek. We zijn blij dat een van onze béste rockgroepen (jep, ondanks hun naam hadden ze Humo’s Rockrally moeten wìnnen, verdomme!) terug is, en dat ze weten hoe een degelijk concert in mekaar zit. De volgende keer is die idiote Raconteurs-vergelijking aan het begin van een recensie zelfs niet meer nodig; The Sore Losers stààn er!

Foto’s door Stijn Van Minnebruggen

Voorstelling: Optreden The Sore Losers
Discipline: Muziek
Locatie: Het Depot
Wanneer: 19/03/2014

Door Filip Tyskens

Dit artikel verscheen eerder op CLUB KULtuur.

HOOVERPHONIC – Reflection CD tour @ Het Depot

The “New Stereophonic Sound Spectacular” – HOOVERPHONIC – (van anno 1996) stelde hun nieuwe (8ste!) CD voor: REFLECTION – Het werd een energieke ode aan de analoge sound, in een uitverkocht Depot.
Ditmaal zonder veel toeters en bellen of strijkers. De strijkers hebben plaats geruimd voor de stemmen!

Raymond Geerts stapte als eerste het podium op. Overjas aan de kapstok van de geïmproviseerde “Hooverphonic”-living, neemt een gitaar om, en je kreeg de aanzet van “Boomerang”. Volgt dan een tweede en derde gitarist. Komt op achter de toetsen: David Poltrock. Als extra stemmen: Joey Brokken en Tom Tritsman. Volgt basgitaar Alex Callier, maar het is Noémie Wolfs die het absolute applaus krijgt.

Het was een intens genieten van hun nieuwe sound in de unieke concertzaal-omgeving van Het Depot. Naast alle nummers van de nieuwe CD werden natuurlijk een aantal oude hits op (telkens) zwaar applaus onthaald!

Op het einde van het concert: Alex Carlier: “Jullie waren een fantastisch enthousiast publiek!” – Waarna hij opmerkte dat hij dit niet zomaar bij elk concert zegt…!

Een pluim voor Het Depot !

De ‘Reflections’-tournee van Hooverphonic is grotendeels uitverkocht.
Er zijn nog enkele kaartjes voor Gent (29/3, Capitole) en Brussel (4/4, Koninklijk Circus).