Leven in Leuven

De Trukkedues van de Kabouters

Op zaterdag 14 november 2009 om 14:00 wordt in de Stadsschouwburg (Bondgenotenlaan 21) de voorstelling De Trukkedues van de Kabouters, een Leuvense musical gegeven. De Academie voor het Leuvens dialect is de organisator. Inkomkaarten zijn te koop bij In&Uit Leuven (Naamsestraat 1) en kosten 3 euro per kaart.

Auditie – Koorzangers – Joannes Passe

Het Dekenaat Leuven organiseert op woensdag 25 en zaterdag 28 november een auditie voor koorzangers (SATB) voor het project
DE JOANNES PASSE
Johan Sebastian Bach
Sint-Pieterskerk, Leuven
26 maart 2010
een hertaling naar ’t Leives dialect door Fred Brouwers naar de Johannes Passion van J.S. Bach.

Plaats: ‘Koorzolder’ van het Cultureel Centrum Romaanse Poort Brusselsestraat 63 Leuven.

• Woensdag 25 november van 19.00 tot 22.00 u.
• Zaterdag 28 november van 14.00 tot 18.00 u.

Vereisten:

• je bereidt een kort stuk naar keuze voor (piano is voorzien, een begeleider niet)
• je kan vlot partituur lezen
• je hebt enige notie van ’t Leives dialect
• je kan je vrij maken voor de repetities

Indien interesse om aan dit unieke project mee te werken, gelieve dan uw contactgegevens, stemtype en voorkeursdatum voor de auditie te mailen naar paul.desmet@leuven.be of naar kris_stroobants@hotmail.com.

Leivese oeetdrikkinge

Ne kop vei out up te kappe

Nit alleman kan nen Adonis zoën of pretandeire van Mis Bezjik te zoën. Ge moet dooin ewa sjâns emme. Komde par ekzempel iemand teige die nogal geu verzien es van neis, dan wed er achter den rig wel es gezieed dat oë of zoë geu verzien es van ‘korreworre’. Of ge kint mei eire/zoëne neis out klieve.
Veil êrger es ’t as eu ieel fasade up niks trekt, dat er gieen goei kanten on zen.
Dan zên ze gemaanloëk : “oë ie ne kop vei out up te kappe”.
As dat dan nog iemand es die zue koppeg as e jêsgat es, dan es da twiee kieere woo.
Wat dat e jêsgat es ? As ge nen buem oeetdoet in euven of en ’t onderste stik van de stam mei de wèttelen er nit oeetkroëgt, awèl dat stik es dan ’t jêsgat.
En doo kind veil out up kappe !

Leivese oeetdrikkinge

Naa de me zue stillekeson noo Leive Kerremis gon en da’k mene kop zal vol emme mei alle soute van vergoderinge die upnief beginne en woo da’k moet eine gon, es ’t de momènt vei ale nog rap een aa Leivese oeetdrikking up ale maav te speite (tjên, es dat uek al gie gezegde da stillekeson verjeite wed ? In toëde van verkiezinge speite ze de minse vanalles up enne maav, moo da’s naa nit et geval).

Men bomma zoleger gebroikte dees oeetdrikking nogal nekiee :
’t Es vrieder as da van iffra Wainke : 13 steike en nog gie bleut.
(in vertoling es da : Het is nog wreder dan dat van juffrouw Wainke, dertien steken en nog geen bloed).
Wat dat den èchte noom es van iffra Wainke weit ek uek ni. As goëlen et wèt, wilde ’t me dan lote weite?

Men bomma gebroikte doë oeetdrikking iedere kiee as iemand eir een fel ouverdreiven zook vertelde. Of as ze twoëfels aa ouver de roddels die z’eir kwome vertelle. ’t Zaa uek e wonder zoën as iemand dettien steike van e mes kroëgt en dat er dan nog giee bleut te zien es.

Ge kint doë oeetdrikking uek vervange dei een ander : “ne sjeit in een fles”.
Prouper es da ni moo ’t wèt gebroikt as er veil lagêir gemokt wet ouver iet moo woovan dat ’t rezeltoot moo poverkes es.

As ze vei Leive Kerremis annonseire dat er e reizegruet viewêrk komt up de Jêrkarlisse en ge goot doo mei eu ieel oeesaven eine en ge konstateit da noo 6 viepoële en 4 rakette ’t viewêr al gedon es, dan meigde gerist zê “’t was moo ne sjeit in een fles”.

‘k Wens alen e geu pouse smoubolle up Leive Kerremis.Jèf moë moo nen oure frit mei tueverbole !

Leivese oeetdrikkinge

Oej, de vakansen es bekènst verboë en in al doë zolege niksdeunderoë zen ek verjeite van een nief oeetdrikking te prezanteire.
De reigelmotege leizers en gebroeekers van Lieven in Leive meige niks mankeire en ‘k zen dan – noo ne vermonende vinger – upnief vei mene geliefden Apple gekroupe.
Wa paasde van :

’t Es gelak teigen eu gat gesnieefd

Paas naa ni da ge doë oeetdrikking allieen moo in de winter kint oof meigt gebroeeke. Neeje, doë es ’t iele joor dei teu te passe. ‘k Zal da teulichte mei een èkzempel.

Verlê wieek deig ek mei on da spelleke up den tevee, wooboë da g’eu moet spoeie vei zue rap meigeloëk – en liefst den ieeste – in de sjêislôn te zitte die ‘Diezend Zonne’ ieveranst rond acht ieere ’s aves plaseit. Gewuenloëk es er dan ne schuene proës te winne ; nen bon vei mei twiee – da mag eu vraa zoën, eu lief, euven onaver of ne kamerood, een vliegvwajozje te deun noo d’ieen of d’ander wêrm land.
Awèl, verlê wieek mazjineiden ek dat de zeitel – in foëte ne strandsteul -in et Doëleparkske stond, achter de Doëlemeiles (da’s in de gebiere van de Reidinge- en de Zwètzistersstroot).
Kondiese vei te winne was da ge nit allieen den ieeste in doëne zeitel moest zitte moo da g’uek nen rieep moest boë emme. ‘k Em gien klaan kindere nemiee en dus uek gieenen rieep, moo iniees paasden ek er on da’k in men garaasj nog een oud velowiel zonder reijôns ston aa. Ik rietepetie noo men garaasj, da wiel upgepakt – in moëne jungen toëd diende dat as rieep – en rietepetie noo da parkske. Up moënen averdum zue luepe es uek nit alles en ik blies gelak e koerspjêd.
Arreveir ek dan in ’t parkske en wie zit doo al gelak ne keinink up zenen truen : mene gebier Pol en oë ief triomfanteloëk ne schuene, ruee plastik rieep emueg.
” ’t es gelak teeigen eu gat gesnieefd ” zaa em mei veil plezier.
Ni moeieloëk : Pol iee twiee klaankindere en oë iee toees van alle soute speilgeud.

Na verstode zeikes dat doë oeetdrikking kan gebroikt wedde, iedere kiee da g’up iet oeet zoët moo er neivest pakt.
Stode up Marktrok en wilt er ieen van eu kamerode de pint pakke die ze zjust vei aa emmen oeetgeschunke moo ge zoët em vei, zegt dan moo ‘ da’s teigen eu gat gesnieefd, ê Zjef ‘

Leivese oeetdrikkinge

Mei aaf knouke zal ek nog noikes van de bueme sloge !
Edder e gedacht van wat dat da wil zê ? Niee zeikes. ‘k Zal d’eu in twiee wouden oeetlê mei een èkzempel.

‘k Em ne gebier wooda’k al jore mei in petètter lê. Van as em e koppel jore gelê neffest moë es koume wuene, wist ek derèkt dat et nen ètfretter was.
Nuet ni kontent, altoëd kritikeire, ’t es altoëd te lank of te brieed. Rieegent et, dan trekt em e gzicht gelak een ellef ieere loëk, schènt de zon dan es ’t derèkt te wêrm.
Verlê wieek es em soves loot koume belle vei te zê dat et uegen toëd es da’k mene zjozemienenbuem in menen of zou omvêr kappe want dat doëne lummerte jèft in de uk van zoënen of wooda zen vraa jêre zit.
Teun da’k zaa da’k er nit on paas vei dat te deun want dat doëne up de reglementeiren afstand van de zoëmier stond, schoot em in een Franse kolêre en begost m’oeet te moke vei rotte vis.
Den ieelen diksjonêr van verwoëte kwamp er boë te pas. ’t Leste dat em zaa teun da’k em on de dei zette was : “valt dued !”
En dan kost ek e nemiee inave en em ek gezieed : “mei aaf knouke zal ek nog noikes van de bueme sloge”.
Woomei da’k waa zê dat oë allank zaa dued zoën en zen knouke on ’t vergon en ik nog altoëd zaa lieeve.
Vertoling : met jouw beenderen zal ik nog noten van de bomen slaan. Eddet eweg !

Leivese Oeetdrikkinge

OË IEE NE STRAFFEN OSEM

Ja, as ge dat ue zê, up wa paasde dan ?
‘k Zaa zê, d’ieest en vanal on nen atleit, ieene mei veil oeetavinsgvermouge. Zue ne vent die g’up Leive kerremis kint zetten on et barakske wooda ze de ballonnen upbloze, zonder gaazbidôn moo pier up de fors van den osem. Of on ne koereur die d’ieen koers achter d’ander wint, moo dan zonder dueping. Of ne sjanteur die achterieen vier kompleite noutebalke kan zinge zonder osem te sjeppe.
Awèl, ge zoët er neffes. As ne Leivenieer van iemand zieet dat em ne straffen osem iet dan wille ze doomei zê dat de betrokke persuen geu verzien es van sènkes, dat et iemand es mei veil poen, dat em zich ’t ieen en ’t aner kan permitteire zonder zene portemonnei zieer te deun.
Ik moet tot me gruet spoët erkinne da’k ik moo kèt van osem zen.

Erfgoeddag 2009 – een greep uit het aanbod

Met het thema ‘Vriendschap’ mogen in Leuven de ‘Mannen van het Jaar’ uiteraard niet ontbreken op Erfgoeddag 2009. In de Raadskelders van het stadhuis stellen ze daarom zelf hun werking als ‘meest unieke vriendenkringen van Leuven en de wereld’ aan de bezoekers voor. Aanvullend hierbij neemt de Academie voor het Leuvens dialect iedereen mee op tocht door de stad langs plaatsen die verbonden zijn met deze ‘vriendentraditie’.

Leivese Oeetdrikkinge

De moind mêt es verboë. Uegen toëd dus na me een nief oeetdrikking lanseire.

Wa paasde van : “Z’emmen eir te bloëbêrge begrove” ?

Ge vroogt eu al af woodat dat ieveranst lieet “Bloëbêrge” ?

E woudeken oeetleg zal wel nuedeg zoën, zeikes ?

Stelt eu vei da Tènke Zjulia in de luep van eir lieeve een oordeg sènken iee boëieengespood. Z’iee nit allieen ne goeie spoorbuk, moo z’iee zue slim geweist van on belegginge te deun. Ni boë Fortis, ni boë Dexia, moo ieveranst up de Kaaiman-oëlande.
Z’es tot naa teu geu gezond geweist en ieet up eir sènkes bloëve lette. Z’iee gien kindere en de famille, kozènkes, nichten en nieeve, zen dus figierloëk in bloëde verwachting. Moo Tènke Zjulia blèft moo verjore. Joor noo joor droge z’eir nen dikken boekei blume en een serjeize toot mei krêm frèsj, moo b’alve nen dikke mersie en ne schuene glimlach kom ze mei niks bouve de plank.
Totda z’up nen dag oeetschoeeft, valt, mei eire kop teige den bordier en ’t es gedon mei Tènge Zjulia.
Up de begrofenis stoot d’ieel famille doo mei e loëkbiddersgezicht.
Moo de gebiere weite wel bieter, want doë zê’n onderieen “z’emmen eir te bloëbêrge(Blijbergen) begrove”.

Allei, tot no Pose.

Leivese oeetdrikking

Allef mêt, ’t es dus de momènt vei een nief oeetdrikking te lanseire.
BLEFT OEET ALLE PJÊREVEUTE

Gelak gewuenloëk vroogt dat e bekken oeetleg :

De lenten es up komst, e bekke geu wieer en dan koume de minse wei mieer up stroot.

Verlê wieekkwamp ik toees van me wêrk en zue gaa da’k ’t stroot inkwamp ueden ik veil lawoët en geschrie.
Twee vrave wore makander on ’t oeetmoke vei al wat da roeeg en lillek es. D’ ieen verweit d’ander da ze mei eire vent te deun aa dn binne de kètste kieere wore z’on de slag.
Rechtschopen berger da’k zen, goenk ik er nooteu en waa ze deun upave.
Moo mene gebier, die uek on zen dei stont ield me teigen en zaa : joeng, blèft oeet alle pjêreveute.

Woomei dat em waa zê da’k m’er ni moest mei moeije en da’k me’ er best tissenoeet ield.

Edde gesnapt wat dat doë oeetdrikking betieekent ?